Siarczan protaminy 1%

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg siarczanu protaminy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
  9. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Siarczan protaminy 1% 1 amp. 5 ml, roztw. do wstrz. 37,17 zł 2018-01-25

Działanie

Preparat jest mieszaniną prostych zasadowych polipeptydów. Białka te zbudowane są z aminokwasów, głównie z argininy w około 65%, która odpowiada za wysoką alkaliczność siarczanu protaminy, alaniny i seryny. Większość protamin zawiera prolinę, walinę, wiele z nich ponadto glicynę i izoleucynę. Nie zawiera tyrozyny i tryptofanu. Preparat wykazuje działanie neutralizujące antykoagulacyjne właściwości heparyny tworząc kompleks heparyna/protamina. Wykazuje on również działanie przeciwkrzepliwe poprzez interakcje z płytkami krwi, fibrynogenem i innymi białkami krwi. Protamina nie neutralizuje całkowicie działania heparyn małocząsteczkowych. Działanie protaminy (wobec heparyny) występuje w ciągu 5 min. po dożylnym podaniu preparatu. Preparat wstrzykuje się na koniec pracy pompy aparatu do krążenia pozaustrojowego. Neutralizowanie działania heparyny należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarską i laboratoryjną zwłaszcza czasu częściowej generacji tromboplastyny (APTT), albo czasu generacji krzepnięcia (ACT), celem doprowadzenia do normalnego fizjologicznego poziomu zdolności do koagulacji i krzepnięcia krwi.

Dawkowanie

Dożylnie. 1 mg siarczanu protaminy neutralizuje antykoagulacyjne działanie około: 90 jednostek soli sodowej heparyny otrzymanej z tkanki płucnej pochodzenia wołowego; 100 jednostek soli wapniowej heparyny otrzymanej z jelitowej błony śluzowej pochodzenia wieprzowego. Stężenie heparyny w surowicy szybko spada z powodu krótkiego okresu półtrwania. Dawka preparatu zależy od upływu czasu od dożylnego podania heparyny i jej ilości. Do zobojętnienia 100 j.m. heparyny potrzeba około 1 mg siarczanu protaminy. Zaleca się dobieranie i obliczanie dawki siarczanu protaminy na podstawie miareczkowania jej heparyną in vitro, z jednoczesnym pomiarem czasu generacji krzepnięcia (ACT). Siarczan protaminy podany inną drogą niż dożylnie nie neutralizuje heparyny. Niezależnie od sposobu podania heparyny (dożylnie, śródskórnie, podskórnie) należy wstrzyknąć dożylnie zawartość jednej ampułki (5 ml) preparatu. W razie potrzeby można wstrzyknięcie powtórzyć jeden raz lub kilkakrotnie w odstępach 10-15 min. Po podskórnym lub domięśniowym podaniu heparyny, kiedy występuje jej przedłużone działanie należy po 3 h powtórzyć podanie preparatu. Dawki dodatkowe obliczyć i podawać w zależności od wyniku testów krzepnięcia krwi pacjenta (APTT i ACT), które zaleca się wykonać w ciągu 5 do 15 min po podaniu preparatu. Nie należy przekraczać szybkości podawania preparatu: 10 mg/ml nie krócej niż 3 min; 50 mg/ml nie krócej niż 10 min. Odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami w ilości 50 mg siarczanu protaminy na 1 ml powinny wynosić 10-15 min. Zbyt szybkie podawanie preparatu może spowodować nasilenie się lub wystąpienie ostrych objawów niepożądanych. Nie należy przekraczać dawek 50 mg siarczanu protaminy w ciągu pierwszych 10 minut w celu zmniejszenia ryzyka reakcji niepożądanych. Preparat należy podawać powoli, zbyt szybkie wstrzyknięcie nasila objawy niepożądane. Zaleca się, aby przeciętnie stosowana dawka 50 mg była podana w ciągu 10 min (nie szybciej).

Wskazania

Preparat stosowany jest w celu zahamowania antykoagulacyjnego działania heparyny.

Przeciwwskazania

Preparatu nie należy podawać pacjentom, u których stwierdzono: nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, objawy nietolerancji preparatu po jego uprzednim wstrzyknięciu, obecność w surowicy krwi przeciwciał przeciwko protaminie, uczulenie na ryby. Nie powinno się podawać leku pacjentom chorym na cukrzycę, którzy otrzymują lub otrzymywali preparaty insulinowe zawierające protaminę; u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia ostrych reakcji niepożądanych z anafilaktycznymi włącznie. W przypadkach konieczności zabiegów kardiochirurgicznych u pacjentów, u których spodziewana jest nietolerancja siarczanu protaminy należy rozważyć zastosowanie innej metody neutralizacji działania heparyny lub podać inną substancję neutralizującą działanie heparyny.

Środki ostrożności

Nie należy przekraczać szybkości podawania preparatu: 10 mg/ml –podawać nie krócej niż 3 min; 50 mg/5 ml –podawać nie krócej niż 10 min. Odstępy pomiędzy podaniem kolejnych dawek w ilości 50 mg siarczanu protaminy na 5 ml powinny wynosić od 10 do 15 min. Roztwór należy podawać powoli, zbyt szybkie podawanie preparatu może spowodować nasilenie się lub wystąpienie ostrych objawów niepożądanych. Nie należy przekraczać dawki 50 mg siarczanu protaminy w ciągu pierwszych 10 min, w celu zmniejszenia ryzyka reakcji niepożądanych. Zaleca się podawanie przeciętnie stosowanej dawki 50 mg w ciągu 10 minut (nie szybciej).

Niepożądane działanie

Po podaniu leku mogą wystąpić krótkotrwałe o średnim nasileniu objawy niepożądane, zwykle ze strony układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej występują: hipotensja - obniżenie się ciśnienia krwi z reguły nieznaczne, przemijające, hipotensja z bradykardią (rzadkoskurczem), nieznaczne i przemijające, przejściowe spowolnienie pracy serca, zaczerwienienia, uczucie gorąca, krótkotrwałe zaburzenia hemodynamiki (krążenia). Może wystąpić rozbicie kompleksu heparyna/protamina w wyniku czego może powstać hiperheparynemia lub krwawienie. Uwolnienie heparyny z kompleksu powoduje aktywację antytrombiny mającej działanie antykoagulacyjne. Reakcja ta występuje w ciągu 30 min do 18 h po operacjach serca. Przeciwdziałając uwalnianiu się heparyny należy podać dodatkową dawkę siarczanu protaminy, której wielkość ustala się na podstawie laboratoryjnego testu koagulacji krwi pacjenta. Ocenia się, że rozbicie kompleksu heparyna/protamina występuje w około 50% przypadków po operacjach serca. Zaobserwowano, że rozbicie kompleksu heparyna/protamina występuje o wiele rzadziej jeżeli podaje się niewielki nadmiar preparatu (niż to wynika z miareczkowania) tuż po zakończeniu krążenia pozaustrojowego. Bardzo rzadko: leukopenia i małopłytkowowść, znużenie, ból pleców, nudności, wymioty, duszność, sapanie, skurcz oskrzeli, pokrzywka, zaczerwienienie skóry. Mogą też wystąpić pojedyncze przypadki obrzęku płuc, nadciśnienia połączone ze zwężeniem naczyń płucnych. Istnieje też ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych u pacjentów uczulonych na protaminę, na ryby, u których stwierdzono obecność przeciwciał przeciw protaminie, u pacjentów chorych na cukrzycę, którym podawano insulinę protaminową. Reakcje te występują po wstrzyknięciu 15 mg do 35 mg preparatu. Ocenia się ilość ostrych reakcji anafilaktycznych na 3% u pacjentów chorych na cukrzycę leczonych insuliną protaminową i około 0,2% chorych, którzy nie otrzymywali protaminy. U pacjentów, u których testy skórne wykazały uczulenie na protaminę, należy rozważyć zastosowanie innej metody neutralizacji działania heparyny lub podać inną substancję neutralizującą działanie heparyny. W przypadku wystąpienia reakcji uczuleniowej zaleca się zastosowanie adrenaliny lub kortykosteroidów.

Ciąża i laktacja

Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania leku kobietom w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Interakcje

Wykazuje niezgodności z niektórymi antybiotykami, głównie pochodnymi penicylin, cefalosporynami, z kwasem amidotryzonowym i joksaglowym oraz ich pochodnymi stosowanymi w diagnostyce.

Cena

Siarczan protaminy 1%, cena 100% 37,17 zł

Preparat zawiera substancję Protamine sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg siarczanu protaminy.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiesiny zawiera 20 000 AUeq zaadsorbowanego zmodyfikowanego wyciągu alergenów z mieszaniny 50% Dermatophagoides pteronyssinus i 50% Dermatophagoides farinae.

1 tabl. podjęzykowa zawiera wyciąg alergenów z pyłków następujących traw: kupkówka pospolita, tomka wonna, życica trwała, wiechlina łąkowa oraz tymotka łąkowa, o wskaźniku reaktywności 100 IR lub 300 IR; tabl. podj. zawierają laktozę.

Substancję czynną stanowią wyciągi alergenowe pochodzenia roślinnego, roztoczy kurzu domowego lub mieszanki wyciągów alergenowych w połączeniu z mannitolem (ilość mannitolu ≤40 mg/ml). Zestaw do leczenia podstawowego zawiera 3 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 10 IR/ml, 300 IR/ml i 300 IR/ml. Zestaw do leczenia podtrzymującego zawiera 2 fiolki z wyciągami alergenowymi o stężeniach 300 IR/ml. Preparat zawiera sód (590 mg NaCl/10 ml roztworu).

Woda do wstrzyknięć.

1 ml roztworu zawiera 100 mg acetylocysteiny.

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

1 liofilizat doustny zawiera 12 SQ-HDM standaryzowanego wyciągu alergenowego roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.

1 amp. zawiera 5 ml lub 10 ml wody do wstrzykiwań.

Zestaw do leczenia początkowego: 4 fiolki zawierają 0,12 µg, 1,2 µg, 12 µg lub 120 µg jadu owada. Zestaw do leczenia podtrzymującego: fiolka zawiera 120 µg jadu owada.

Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego, pochodzenia zwierzęcego (sierści kota i psa) i grzybów pleśniowych Alternaria. Nazwy poszczególnych alergenów i ich udział procentowy są podane na opakowaniu. Standaryzacja jest prowadzona w TU (jednostkach terapeutycznych) lub PNU (jednostkach azotu białkowego). Wyciągi alergenowe roztoczy kurzu domowego: stęż. 1 zawiera 50 TU/ml lub 50 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 500 TU/ml lub 500 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 5000 TU/ml lub 5000 PNU/ml. Wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść kota, sierść psa): stęż. 1 zawiera 25 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 250 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 2500 PNU/ml. Wyciągi alergenowe grzybów pleśniowych Alternaria: stęż. 1 zawiera 5 PNU/ml; stęż. 2 zawiera 50 PNU/ml; stęż. 3 zawiera 500 PNU/ml. Stężenie 2 preparatu alergenowego jest rozcieńczeniem stężenia 3 w stosunku 1:10, stężenie 1 jest rozcieńczeniem stężenia 2 w stosunku 1:10.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Węgiel leczniczy (aktywowany) - zastosowanie i dawkowanie Węgiel leczniczy (aktywowany) - zastosowanie i dawkowanie

Węgiel leczniczy to węgiel aktywny (aktywowany) w postaci czarnych tabletek, który znalazł zastosowanie jako środek na biegunkę, zatrucia. Podawanie węgla aktywowanego jest ...

więcej

WITAMINA B12 - właściwości. Występowanie i dawkowanie witaminy B12 WITAMINA B12 - właściwości. Występowanie i dawkowanie witaminy B12

Witamina B12 to związek, którego właściwości zdrowotne są nie do przecenienia. Witamina B12 koi nerwy, podnosi odporność na stres, zapobiega anemii i ...

więcej

Syrop z mniszka lekarskiego nie tylko na kaszel. Jakie właściwości lecznicze ma miód z mniszka? Syrop z mniszka lekarskiego nie tylko na kaszel. Jakie ...

Syrop z mniszka lekarskiego jest stosowany głównie w celu łagodzenia kaszlu. Jednak miód z mniszka przyśpiesza także gojenie się ran, oczyszcza organizm ...

więcej

Mniszek lekarski – zastosowanie mniszka lekarskiego Mniszek lekarski – zastosowanie mniszka lekarskiego

Mniszek lekarski (łac. Taraxacum officinale), czyli mniszek pospolity, ma wiele właściwości leczniczych, dzięki którym znalazł zastosowanie w medycynie naturalnej. Jednak najczęściej jest ...

więcej

WITAMINA D - objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru witaminy D WITAMINA D - objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru ...

Witamina D w odpowiednim stężeniu sprawia, że kości są mocne, a zęby zdrowe. Właściwy poziom tej witaminy to również sprawne funkcjonujący układ ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.