Sertranorm

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Sertranorm 30 szt., tabl. powl. 24,86zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwdepresyjny - selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Wywiera bardzo słaby wpływ na neuronalny wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. Wykazano, że nie wywiera działania pobudzającego, uspokajającego, przeciwcholinergicznego ani kardiotoksycznego, nie wpływa na sprawność psychomotoryczną. Sertralina nie wpływa na aktywność katecholamin oraz nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninergicznych, dopaminergicznych, histaminowych, benzodiazepinowych, GABA-ergicznych i adrenergicznych. Nie obserwowano tendencji do wywołania uzależnienia przez sertralinę. Po podaniu doustnym dobowej dawki 50-200 mg przez 14 dni, maksymalne stężenie we krwi osiągane było po 4,5-8,4 h. Wchłanianie leku po podaniu doustnym wynosi co najmniej 70%. Biodostępność ulega zmniejszeniu w wyniku efektu pierwszego przejścia. Wiązanie sertraliny z białkami osocza wynosi ok. 98%. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po ok. 1 tyg. Sertralina i jej główny metabolit -N-demetylosertralina podlegają intensywnemu metabolizmowi w wątrobie. Metabolizm przebiega głównie za pośrednictwem CYP3A4, z ograniczonym udziałem CYP2D6. In vitro N-demetylosertralina wykazuje znacznie mniejszą (ok. 20-krotnie) aktywność niż substancja macierzysta. Metabolit nie wykazuje działania w modelach depresji in vivo. Średni T0,5 sertraliny w końcowej fazie eliminacji wynosi ok. 26 h. T0.5 N-demetylosertraliny wynosi 62-104 h. Metabolity sertraliny i N-demetylosertraliny wydalane są w równych częściach z moczem i z kałem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Duże epizody depresyjne: początkowo 50 mg/dobę. Jeśli konieczne jest zwiększenie dawki leku, należy ją zwiększać o 50 mg w odstępach co najmniej 1-tygodniowych. Nie należy zmieniać dawki częściej niż raz w tygodniu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W terapii długoterminowej należy stosować możliwie najmniejsze skuteczne dawki. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: początkowo 50 mg/dobę. Co najmniej 4-tygodniowe leczenie jest konieczne do oceny działania leku. Jeśli leczenie jest nieskuteczne, można stopniowo zwiększać dawkę o 50 mg co drugi tydzień. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. Nie należy zmieniać dawki częściej niż raz w tygodniu. Należy regularnie oceniać potrzebę kontynuowania leczenia, ponieważ w tym zaburzeniu zdolność zapobiegania nawrotom nie została udowodniona. Lęk napadowy z towarzyszącą (lub nie) agorafobią: początkowo 25 mg/dobę; po tygodniu dawkę można zwiększyć do 50 mg/dobę. W przypadku braku poprawy dawkę dobową można zwiększać stopniowo o 50 mg do maksymalnej dawki 200 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno się odbywać w ciągu kilku tygodni. Nie należy zmieniać dawki częściej niż raz w tygodniu. Należy regularnie oceniać potrzebę kontynuowania leczenia, ponieważ w tym zaburzeniu zdolność zapobiegania nawrotom nie została udowodniona. Zaburzenie stresowe pourazowe: początkowo 25 mg/dobę; po tygodniu dawkę można zwiększyć do 50 mg/dobę. W przypadku braku poprawy dawkę dobową można zwiększać stopniowo o 50 mg do maksymalnej dawki 200 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno się odbywać w ciągu kilku tygodni. Nie należy zmieniać dawki częściej niż raz w tygodniu. Fobia społeczna: początkowo 25 mg/dobę; po tygodniu dawkę można zwiększyć do 50 mg/dobę. W przypadku braku poprawy dawkę dobową można zwiększać stopniowo o 50 mg do maksymalnej dawki 200 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno się odbywać w ciągu kilku tygodni. Nie należy zmieniać dawki częściej niż raz w tygodniu. Działanie terapeutyczne sertraliny może wystąpić w ciągu 7 dni leczenia, jednak dla osiągnięcia pełnego efektu terapeutycznego potrzeba zwykle 2-4 tyg. Po ustąpieniu objawów depresji leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy w celu kontroli remisji. Dzieci i młodzież z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi: wiek 13-17 lat: początkowo 50 mg na dobę, wiek 6-12 lat: początkowo 25 mg na dobę, po tygodniu można zwiększyć do 50 mg na dobę. Jeżeli nie ma spodziewanego efektu, dawkę można zwiększyć w zależności od potrzeb w kolejnych tygodniach (nie częściej niż raz na tydzień); dawka maksymalna wynosi 200 mg na dobę. Nie ma potrzeby modyfikowania dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku niewydolności wątroby należy rozważyć redukcję dawek lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami. U osób w podeszłym wieku zaleca się zastosowanie najmniejszej możliwej dawki. Preparat należy przyjmować raz na dobę (rano lub wieczorem), z posiłkiem lub bez.

Wskazania

Epizody dużej depresji. Zapobieganie nawrotowi epizodów dużej depresji. Lęk napadowy z towarzyszącą agorafobią lub bez agorafobii. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) u dorosłych i pacjentów pediatrycznych w wieku 6-17 lat. Zespół lęku społecznego. Zespół lęku pourazowego (PTSD).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na sertralinę lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność wątroby. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami MAO, w tym z selegiliną i moklobemidem. Nie stosować jednocześnie z pimozydem.

Środki ostrożności

Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 lat (brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania, gł. wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania oraz zwiększone ryzyko wystąpienia wrogości i zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej). Wszystkich pacjentów leczonych preparatem należy obserwować pod katem występowania myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie powrotu do zdrowia i po zmianie dawki leku); dotyczy to zwłaszcza pacjentów w wieku poniżej 25 lat (tzw. młodych dorosłych) oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. Podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować takie same środki ostrożności, jak podczas leczenia pacjentów z dużym zaburzeniem depresyjnym. Podczas stosowania preparatów przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią może wystąpić nasilenie objawów psychotycznych. Należy dokładnie obserwować pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie - przerwać leczenie w przypadku wystąpienia objawów maniakalnych. Unikać stosowania u pacjentów z niestabilną padaczką; zachować ostrożność u pacjentów z padaczką kontrolowaną - przerwać leczenie, jeśli u pacjenta wystąpi napad drgawek. Ostrożnie stosować u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby; z cukrzycą (regularnie kontrolować glikemię, gdyż może zaistnieć konieczność dostosowania dawek insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych); z ryzykiem krwawienia (np. jednocześnie przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe, leki wpływające na czynność płytek krwi oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie), oraz u osób z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania lub z jaskrą w wywiadzie. Podczas leczenia sertraliną może wystąpić hiponatremia. Z tego powodu lek należy ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku, przyjmujących diuretyki, lub z innego powodu narażonych na spadek objętości osocza. U pacjentów z objawową hiponatremią należy rozważyć odstawienie sertraliny. Nie ustalano bezpieczeństwa stosowania sertraliny u pacjentów ze świeżo przebytym zawałem serca lub z niestabilną chorobą serca. Doświadczenie kliniczne z jednoczesnym stosowaniem sertraliny i terapii elektrowstrząsami jest bardzo ograniczone - zaleca się ostrożność. Ze względu na ryzyko wystąpienia potencjalnie zagrażających życiu zespołów, takich jak zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących inne leki nasilające przekaźnictwo serotoninergiczne - jeśli to możliwe należy unikać takich połączeń. Należy przerwać leczenie w przypadku wystąpienia objawów ZS lub ZZN. Zmianę jednego leku przeciwdepresyjnego na drugi, należy przeprowadzić ostrożnie, zachowując odpowiedni odstęp czasowy (szczególnie jeżeli leczenie sertraliną rozpoczynane jest po zakończeniu leczenia lekiem przeciwdepresyjnym o długim okresie półtrwania, np. fluoksetyną). Stosowanie sertraliny (zwłaszcza w czasie pierwszych tygodni leczenia) związane jest z występowaniem pobudzenia psychomotorycznego przypominającego akatyzję - u pacjentów z objawami akatyzji niebezpieczne może być zwiększanie dawek leku. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: bezsenność, senność, jadłowstręt, drżenia, ból i zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, biegunka, opóźniona ejakulacja u mężczyzn, zmęczenie. Często: zapalenie gardła, jadłowstręt, zwiększenie apetytu, depresja, depersonalizacja, koszmary senne, lęk, pobudzenie, nerwowość, zmniejszenie libido, bruksizm, zaburzenia czucia, drżenie, wzmożone napięcie, zaburzenia smaku, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ziewanie, ból brzucha, wymioty, zaparcia, niestrawność, wzdęcia, wysypka, nadmierne pocenie się, ból mięśniowy, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia wzwodu u mężczyzn, ból w klatce piersiowej. Niezbyt często: zakażenia górnych dróg oddechowych, nieżyt nosa, omamy, euforia, apatia, nieprawidłowe myślenie, drgawki, mimowolne ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji, hiperkineza, zaburzenia pamięci, niedoczulica, zaburzenia mowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, migrena, jaskra, zaburzenia wydzielania łez, ubytki pola widzenia, podwójne widzenie, światłowstręt, krwotok do komory przedniej oka, rozszerzenie źrenic, ból ucha, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, skurcz oskrzeli, duszność, krwawienie z nosa, zapalenie przełyku, dysfagia, hemoroidy, nadmierne wydzielanie śliny, choroba języka, odbijanie ze zwracaniem treści żołądkowej, obrzęk okołooczodołowy, plamica, łysienie, zimny pot, sucha skóra, pokrzywka, choroba zwyrodnieniowa stawów, osłabienie mięśniowe, bóle pleców, tiki mięśniowe, konieczność oddawania moczu w nocy, zatrzymanie moczu, wielomocz, częstomocz, zaburzenia w oddawaniu moczu, krwawienia z pochwy, zaburzenia czynności seksualnych u kobiet, złe samopoczucie, dreszcze, gorączka, astenia, pragnienie, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała. Rzadko: zapalenie uchyłków jelita, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie ucha środkowego, nowotwory, powiększenie węzłów chłonnych, hipercholesterolemia, hipoglikemia, zaburzenia konwersyjne, uzależnienie od leków, zaburzenia psychiczne, agresja, paranoja, myśli i (lub) zachowania samobójcze, lunatyzm, przedwczesny wytrysk, śpiączka, choreoatetoza, dyskineza, przeczulica, zaburzenia czucia, zawał serca, bradykardia, choroba serca, niedokrwienie obwodowe, skurcz krtani, hiperwentylacja, niedotlenienie, świst krtaniowy, dysfonia, czkawka, smołowate stolce, obecność świeżej krwi w kale, owrzodzenie języka, choroby zębów, zapalenie języka, owrzodzenie ust, nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie skóry, wysypka grudkowa, nieprawidłowa struktura włosów, nieprawidłowy zapach skóry, choroby kości, skąpomocz, nietrzymanie moczu, opóźnienie w oddawaniu moczu, zapalenie pęcherza, krwotok miesiączkowy, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi i napletka, upławy, bolesny wzwód prącia, mlekotok, przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej, zaburzony chód, zwiększenie aktywności AlAT, AspAT, nieprawidłowe nasienie, urazy, zabieg rozszerzania naczyń. Częstość nieznana: leukopenia, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, reakcje alergiczne, hiperprolaktynemia, niedoczynność tarczycy, zespół nadmiernego wydzielania wazopresyny (ADH), hiponatremia, cukrzyca, hiperglikemia, paroniria, zaburzenia ruchowe (w tym zaburzenia pozapiramidowe, takie jak: hiperkinezja, hipertonia, zgrzytanie zębami i zaburzenia chodu), omdlenia, objawy związane z zespołem serotoninowym lub złośliwym zespołem neuroleptycznym (np. pobudzenie, splątanie, obfite pocenie się, biegunka, gorączka, nadciśnienie tętnicze, sztywność i tachykardia), akatyzja i niepokój psychoruchowy, skurcz naczyń mózgowych (w tym zespół przejściowego skurczu naczyń mózgowych oraz zespół Calla-Fleminga), nieprawidłowe widzenie, nierówne źrenice, nieprawidłowe krwawienia (krwawienia z nosa, z przewodu pokarmowego, krew w moczu), śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, poważne dolegliwości wątroby (w tym zapalenie wątroby, żółtaczka i niewydolność wątroby) oraz bezobjawowe podwyższenie aktywności transaminaz (SGOT i SGPT), ciężkie działania niepożądane ze strony skóry (np. zespół Stevensa-Johnsona oraz martwica naskórka), obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, wrażliwość na światło, reakcje skórne, świąd, ból stawów, skurcze mięśni, ginekomastia, nieregularne miesiączki, obrzęk obwodowy, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, zaburzenia czynności płytek krwi, zwiększone stężenie cholesterolu. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej narażeni na występowanie klinicznie istotnej hiponatremii. W badaniach epidemiologicznych przeprowadzonych głównie wśród pacjentów od 50 lat wykazano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z grup SSRI i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. U pacjentów pediatrycznych ogólny profil reakcji niepożądanych był zazwyczaj podobny do obserwowanego w badaniach z udziałem osób dorosłych. W kontrolowanych badaniach obserwowano następujące działania niepożądane: bardzo często: bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunka (11%), i nudności (15%); często: bóle w klatce piersiowej, mania, gorączka, wymioty, anoreksja, labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie, nerwowość, zaburzenia uwagi, zawroty głowy, hiperkinezja, migrena, senność, drżenia, zaburzenia widzenia, suchość w jamie ustnej, niestrawność, koszmary senne, zmęczenie, nietrzymanie moczu, wysypka, trądzik, krwawienie z nosa, wzdęcia; niezbyt często: wydłużenie odcinka QT w EKG, próby samobójcze, drgawki, zaburzenia pozapiramidalne, parestezje, depresja, omamy, plamica, hiperwentylacja, niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby, podwyższony poziom AlAT, zapalenie pęcherza, opryszczka, zapalenie ucha zewnętrznego, bóle uszu, bóle oczu, rozszerzenie źrenicy, złe samopoczucie, krwiomocz, wysypka krostkowa, nieżyt nosa, urazy, zmniejszenie masy ciała, skurcze mięśni, nieprawidłowe sny, apatia, białkomocz, częstomocz, wielomocz, bóle piersi, zaburzenia miesiączkowania, łysienie, zapalenie skóry, nieprawidłowy zapach skóry, pokrzywka, bruksizm, uderzenia gorąca. Częstość nieznana: mimowolne oddawanie moczu. Odstawienie sertraliny (zwłaszcza nagłe) często powoduje objawy odstawienia. Najczęściej zgłaszanymi reakcjami są: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne sny), pobudzenie lub niepokój, nudności i (lub) wymioty, drżenia i bóle głowy.

Ciąża i laktacja

Ograniczone dane dotyczące stosowania sertraliny u kobiet w ciąży nie wykazują szkodliwego wpływu leku na przebieg ciąży ani stan zdrowia płodu. Preparat można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu. Należy unikać gwałtownego odstawiania leku w ciąży. Noworodki, których matki przyjmowały sertralinę w późnym okresie ciąży, zwłaszcza w III trymestrze, należy obserwować pod kątem wystąpienia objawów serotoninergicznych lub odstawiennych. Sertralina jest wydzielana do mleka kobiecego w bardzo niewielkich ilościach. Nie zaleca się stosowania leku w okresie laktacji, chyba że spodziewane korzyści przewyższają ryzyko.

Uwagi

W celu uniknięcia objawów odstawiennych nie należy nagle przerywać leczenia sertraliną - dawka powinna być zmniejszana przez okres kilku tygodni lub miesięcy. U pacjentów stosujących sertralinę zgłaszano fałszywie dodatnie wyniki testów immunologicznych na obecność benzodiazepin (nawet jeszcze przez kilka dni po przerwaniu leczenia). Rozróżnienie sertraliny od benzodiazepin jest możliwe dzięki zastosowaniu testów potwierdzających, takich jak chromatografia gazowa/spektrofotometria. Sertralina może powodować zmianę reakcji, szczególnie na początku leczenia - pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu określenia indywidualnej reakcji na lek. Nie należy spożywać alkoholu w czasie stosowania preparatu.

Interakcje

Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który potencjalnie może stanowić zagrożenie dla życia, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO, w tym z nieodwracalnym selektywnym inhibitorem MAO - selegiliną, odwracalnym inhibitorem MAO – moklobemidem, oraz słabym, odwracalnym i nieselektywnym inhibitorem MAO - linezolidem. Pomiędzy zakończeniem leczenia inhibitorami MAO, a rozpoczęciem leczenia sertraliną, należy zachować co najmniej 14-dniową przerwę lub 24-godzinną przerwę po przerwaniu leczenia odwracalnym inhibitorem MAO o krótkim T0,5 (np. moklobenidem). Leczenie inhibitorami MAO można rozpoczynać najwcześniej po 14 dniach od przerwania leczenia sertraliną. Jednoczesne przyjmowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia pimozydu we krwi i wystąpienia zaburzeń rytmu serca oraz wydłużenia odstępu QT. Leki o działaniu serotoninergicznym (np. inne leki z grupy SSRI, tryptofan, fenfluramina, agoniści serotoniny oraz dekstrometorfan, tramadol, petydyna, preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego - Hypericum perforatum) nie powinny być stosowane jednocześnie z sertraliną z powodu ryzyka wystąpienia zespołu serotoninowego. Podczas równoczesnego przyjmowania sertraliny i litu nie stwierdzono zmian w farmakokinetyce litu, obserwowano jednak zwiększenie nasilenia drżeń mięśniowych, co oznacza możliwe interakcje farmakodynamiczne - należy ściśle monitorować pacjentów przyjmujących lit i sertralinę lub inne leki o właściwościach serotoninergicznych. Podczas leczenia sertraliną i sumatryptanem odnotowano występowanie osłabienia, hiperrefleksji, braku koordynacji, splątania, lęku i pobudzenia - w przypadku klinicznych wskazań do takiego leczenia skojarzonego należy uważnie obserwować pacjenta. W związku ze znacznym wiązaniem sertraliny z białkami osocza możliwe są interakcje z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza; jednak w badaniach interakcji sertralina nie wpływała znacząco na wiązanie z białkami diazepamu, tolbutamidu i warfaryny. Jednoczesne podawanie sertraliny i diazepamu lub tolbutamidu powodowało niewielkie, lecz istotne statystycznie zmiany różnych parametrów farmakokinetycznych. Cymetydyna zmniejszała szybkość eliminacji równocześnie podawanej sertraliny. Sertralina nie wywierała wpływu na skuteczność atenololu. Nie wykazano interakcji z glibenklamidem lub digoksyną. Działanie karbamazepiny, haloperydolu, fenytoiny i alkoholu nie było nasilone po jednoczesnym podaniu sertraliny; jednakże podczas stosowania sertraliny nie zaleca się spożywania alkoholu. U pacjentów z cukrzycą stosowanie leków z grupy SSRI może mieć wpływ na kontrolę glikemii - należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi, może być konieczne dostosowani dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Podczas jednoczesnego stosowania sertraliny i warfaryny wystąpiło nieznaczne, lecz statystycznie istotne wydłużenie czasu protrombinowego - zaleca się ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego, zwłaszcza po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia sertraliną. W przypadku jednoczesnego podawania leków z grupy SSRI i doustnych leków przeciwzakrzepowych, leków z grupy NLPZ, pochodnych kwasu salicylowego, nietypowych leków przeciwpsychotycznych, pochodnych fenotiazyny i większości trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może zwiększać się ryzyko krwawienia. Podczas jednoczesnego stasowania sertraliny i diuretyków (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku) istnieje zwiększone ryzyko hiponatremii oraz ryzyko nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego. Mimo, iż w kontrolowanych badaniach klinicznych u zdrowych ochotników nie obserwowano klinicznie znaczącego hamowania metabolizmu fenytoiny, podczas rozpoczynania leczenia sertraliną zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w celu odpowiedniego dostosowania jej dawki; jednoczesne podawanie fenytoiny może spowodować zmniejszenie stężenia sertraliny we krwi. Podczas jednoczesnego stosowania z sertraliną T0,5 antypiryny jest skrócony, co wskazuje na nieznaczącą klinicznie indukcję enzymu wątrobowego. Sertralina może działać jak łagodny lub umiarkowany inhibitor cytochromu CYP 2D6. Mogą wystąpić istotne klinicznie interakcje z innymi substratami cytochromu CYP 2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak leki antyarytmiczne klasy 1C, w tym propafenon i flekainid, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i typowe leki przeciwpsychotyczne, zwłaszcza w przypadku stosowania większych dawek sertraliny. Sertralina nie hamuje aktywności izoenzymów CYP 3A4, CYP 2C9, CYP 2C19 i CYP 1A2 w stopniu klinicznie istotnym. Podczas stosowania sertraliny należy unikać spożywania soku grejpfrutowego (obserwowano zwiększenie stężenie sertraliny). Na podstawie badań interakcji z sokiem grejpfrutowym, nie można wykluczyć, że jednoczesne podawanie sertraliny i silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak np. inhibitory proteaz, ketokonazol, itrakonazol, posakonazol, worykonazol, klarytromycyna, telitromycyna oraz nefazodon, prowadzi do jeszcze większego zwiększenia ekspozycji na sertralinę. Dotyczy to także umiarkowanie silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak np. leki przeciwwymiotne, erytromycyna, flukonazol, werapamyl i diltiazem. W czasie leczenia sertraliną należy unikać przyjmowania silnych inhibitorów CYP3A4. Poziom sertraliny w surowicy zwiększa się o 50% u pacjentów wolno metabolizujących przy udziale CYP2C19 w porównaniu z pacjentami szybko metabolizującymi. Nie można wykluczyć interakcji z silnymi inhibitorami CYP2C19, takimi jak omeprazol, lanzoprazol, pantoprazol, rabeprazol, fluoksetyna, fluwoksamina,

Preparat zawiera substancję Sertraline.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 50 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku sertraliny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg sertraliny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 325 mg paracetamolu, 200 mg gwajafenezyny, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.