Sectral®

1 tabl. powl. zawiera 200 mg lub 400 mg acebutololu w postaci chlorowodorku. Tabl. zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Sectral® 30 szt., tabl. powl. 20,10zł 2017-10-31

Działanie

Kardioselektywny lek ß-adrenolityczny. Zmniejsza częstość akcji serca (zwłaszcza w czasie wysiłku) i obniża ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów z nadciśnieniem. Działa także antyarytmicznie. Wykazuje częściową wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną, która powoduje zachowanie częściowej stymulacji receptorów adrenergicznych ß. Acebutolol przeciwdziała skutkom obecności w krążeniu nadmiernej ilości katecholamin w warunkach stresu. Po podaniu doustnym acebutolol wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Obecność pokarmu nie wpływa na jego wchłanianie. Efekt pierwszego przejścia w wątrobie jest znaczny, biodostępność leku wynosi 40%. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 2-4 h po podaniu leku. Większość acebutololu jest metabolizowana w wątrobie do czynnego metabolitu - diacetololu. Największe stężenie we krwi acebutololu i jego metabolitu występuje po około 4 h. Acebutolol i jego metabolit wiążą się z białkami osocza w niewielkim stopniu (6%-11%). Acebutolol i diacetolol są hydrofilne i wykazują słabą zdolność do przenikania do tkanki ośrodkowego układu nerwowego. T0,5 acebutololu i diacetololu wynosi około 8-10 h. Ponad 50% dawki preparatu jest wydalane z kałem, pozostała część dawki wydalana jest z moczem, głównie w postaci diacetololu. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku okres półtrwania jest wydłużony.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze: zalecana dawka dobowa wynosi 400 mg (najlepiej jednorazowo rano w czasie śniadania lub w 2 dawkach rano i wieczorem po 200 mg). W przypadku ciężkiego nadciśnienia dawki mogą być zwiększone. Maksymalna dawka dobowa wynosi 800 mg w 2 dawkach. Dawki dobowe należy zwiększać stopniowo, dawkę maksymalną można podać po 2 tyg. leczenia. Choroba wieńcowa: dawka początkowa wynosi 400 mg (raz na dobę rano lub w 2 dawkach). Zalecana dobowa dawka podtrzymująca wynosi 600 mg. W ciężkich postaciach dławicy piersiowej dawka dobowa wynosi 900 mg w 3 dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 1200 mg. Długotrwałe leczenie niemiarowości: skuteczna dawka dobowa wynosi 400-1200 mg w dawkach podzielonych; najsilniejsze działanie przeciwarytmiczne występuje po 3 h od podania leku. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/min dawkę dobową leku należy zmniejszyć o połowę, z klirensem poniżej 25 ml/min dawkę dobową należy zmniejszyć o 3/4. Lek należy przyjmować w trakcie posiłku. Tabletkę należy połknąć bez rozgryzania i popić wodą.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze (w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym). Choroba wieńcowa. Długotrwałe leczenie niektórych zaburzeń rytmu serca: nadkomorowych (częstoskurcz, trzepotanie i migotanie przedsionków, częstoskurcz węzłowy) i komorowych (częstoskurcz komorowy).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na acebutolol, inne ß-adrenolityki lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. u pacjentów bez  rozrusznika.  Zespół chorego węzła zatokowego. Blok zatokowo-przedsionkowy. Bradykardia znacznego stopnia (< 50 skurczów na min.). Wstrząs kardiogenny. Ciężkie postacie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Niewyrównana niewydolność serca. Naczynioskurczowa postać dławicy piersiowej (typu Prinzmetalla). Ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego krwi. Nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy. Kwasica metaboliczna. Nietolerancja glutenu z uwagi na zawartość skrobi pszenicznej.

Środki ostrożności

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci - nie stosować w tej grupie pacjentów. Nie należy nagle odstawiać acebutololu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Dawki należy zmniejszać stopniowo przez 1-2 tyg., w razie konieczności zmieniając sposób leczenia w celu zapobieżenia zaostrzeniu choroby wieńcowej. U pacjentów z astmą oskrzelową i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc powinny być stosowane tylko w razie konieczności; należy wybierać ß-adrenolityki selektywne i w najmniejszych skutecznych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist., nadczynnością tarczycy, ciężką niewydolnością nerek (możliwość kumulacji leku), u pacjentów chorych na cukrzycę (ß-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii - tachykardię, uczucie kołatania serca, nadmierne pocenie się; należy zalecić częstszą kontrolę glikemii), u których wcześniej obserwowano reakcje nadwrażliwości (np. po zastosowaniu środków kontrastowych zawierających jod lub po podaniu flekainidu). ß-adrenolityki mogą nasilać objawy niedokrwienne spowodowane niewydolnością tętnic obwodowych, np w chorobie i zespole Raynauda, chorobie Burgera, innych zapalnych chorobach tętnic. U pacjentów z phaeochromocytoma podawanie acebutololu można rozpocząć po uprzednim farmakologicznym zablokowaniu aktywności receptorów adrenergicznych typu α. Lek można stosować u pacjentów z łuszczycą po rozważeniu korzyści do ryzyka (może dojść do zaostrzenia łuszczycy). Zaleca się odstawienie leków ß-adrenolitycznych 48 h przed znieczuleniem ogólnym. Ze względu na zawartość laktozy lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: ból i zawroty głowy, bezsenność; nudności, wymioty, ból brzucha; bradykardia (niekiedy znacznego stopnia), hipotonia; ziębnięcie kończyn (uczucie zimnych stóp); uczucie duszności; osłabione libido; astenia; świąd. Rzadko: zaparcie, wzdęcie, biegunka; zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nasilenie wcześniej istniejącego bloku przedsionkowo-komorowego, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, niewydolność serca; wystąpienie lub nasilenie objawów zespołu Raynauda, nasilenie lub wystąpienie chromania przestankowego; nieżyt nosa i gardła, kichanie, skurcz oskrzeli, zapalenie płuc; koszmary senne, omamy (halucynacje), splątanie, psychozy i depresja; zmniejszenie ilości wydzielanych łez (mogące utrudnić korzystanie z soczewek kontaktowych); zapalenie wątroby; pokrzywka, wysypka, toczeń rumieniowaty, nasilenie objawów łuszczycy i wykwity łuszczycopodobne; ból mięśni, stawów i pleców; dyzuria, nukturia, zwiększona częstość oddawania małych ilości moczu; hipoglikemia, obecność przeciwciał przeciwjądrowych. Bardzo rzadko: toczeń układowy.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować u kobiet w ciąży, szczególnie w I trymestrze, z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyści dla matki są większe niż potencjalne zagrożenia dla płodu; w takich przypadkach należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leki ß-adrenolityczne podawane w ciąży i okresie okołoporodowym mogą spowodować bradykardię i hipoglikemię lub inne działania niepożądane ze strony układu krążenia oraz układu oddechowego u płodu lub noworodka. Leki blokujące receptory ß-adrenergiczne powodują spadek perfuzji łożyskowej, co może doprowadzić do śmierci wewnątrzmacicznej płodu, porodu niewczesnego lub przedwczesnego. Acebutolol i jego aktywne metabolity są w znacznych ilościach wydzielane do mleka matki, co może powodować u noworodka hipoglikemię i bradykardię (okres półtrwania acebutololu u noworodka jest dwukrotnie dłuższy niż u dorosłych) - kobiety leczone acebutololem nie powinny karmić piersią.

Uwagi

Lek może powodować pozytywne wyniki kontroli antydopingowych przeprowadzanych przez niektóre federacje sportowe. Preparat może powodować wystąpienie zawrotów głowy i uczucia zmęczenia, należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Nie należy jednocześnie stosować flekainidu i acebutololu, gdyż występuje nasilenie inotropowo-ujemnego działania obu leków. Jednoczesne stosowanie amiodaronu nasila działanie dromotropowo-ujemne tych leków, powoduje wystąpienie zaburzeń automatyzmu i przewodnictwa w układzie bodźcoprzewodzącym (może wystąpić zatrzymanie czynności serca) - nie należy jednocześnie stosować obu leków. Leki antyarytmiczne klasy I (disopiramid) stosowane jednocześnie z ß-adrenolitykami zwiększają czas przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i nasilają ujemne działanie chronotropowe tych leków. Z lekami z grupy antagonistów wapnia występuje zwiększone ryzyko bradykardii ze względu na nasilone działanie chronotropowo-ujemne: nifedypina i inne dihydropirydyny - zwiększone ryzyko wystąpienia hipotonii, niewyrównanej niewydolności krążenia; werapamil - acebutololu nie należy stosować jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu (kilka dni); diltiazem - należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu acebutololu. Wziewne środki stosowane w znieczuleniu ogólnym (cyklopropan, trójchloroetylen) zwiększają ryzyko wystąpienia hipotonii i niewydolności krążenia. Baklofen nasila działanie przeciwnadciśnieniowe acebutololu. Leki ß-adrenolityczne mogą nasilać działanie leków hipoglikemizujących i maskować objawy hipoglikemii (jak tachykardia); może być konieczna redukcja dawki leku hipoglikemizującego. Leki ß-adrenolityczne (propranolol, metoprolol, nadolol) powodują zwiększenie stężenia lidokainy we krwi, na skutek spowolnienia jej metabolizmu w wątrobie. Nie zaleca się stosowania środków kontrastowych zawierających jod u pacjentów przyjmujących leki ß-adrenolityczne (zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości). Z takryną i digoksyną - ryzyko wystąpienia bradykardii. Leki z grupy NLPZ osłabiają pośrednio działanie hipotensyjne acebutololu poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia obwodowe. Leki przeciwdepresyjne typu imipraminy, barbiturany i leki przeciwpsychotyczne pochodne fenotiazyny powodują nadmierne obniżenie ciśnienia krwi i zwiększają ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej. Inhibitory MAO podawane z dużymi dawkami leków ß-adrenolitycznych mogą powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego. Z klonidyną - ryzyko wystąpienia bradykardii - w przypadku jednoczesnego stosowania, klonidynę należy odstawiać stopniowo (ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego); zakończenie leczenia klonidyną może nastąpić po upływie co najmniej kilku dni od zakończenia leczenia ß-adrenolitykami. Acebutolol działa antagonistycznie w stosunku do stosowanych w stanach skurczowych oskrzeli pochodnych ksantynowych i ß2-adrenomimetyków. Kortykosteroidy podawane ogólnie zmniejszają działanie przeciwnadciśnieniowe.

Preparat zawiera substancję Acebutolol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 200 mg lub 400 mg acebutololu w postaci chlorowodorku. Tabl. zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.