Salbutamol WZF

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Salbutamol WZF 10 amp. 1 ml, roztw. do wstrz. 23,64zł 2017-10-31

Działanie

Lek β-sympatykomimetyczny o działaniu na receptory β2 znajdujące się w oskrzelach. Salbutamol wiąże się z białkami osocza w ilości powyżej 10%. T0,5 salbutamolu podanego dożylnie wynosi 4-6 h. Wydalany jest głównie w moczu, częściowo w postaci niezmienionej a częściowo po przemianie do nieaktywnego metabolitu - 4'-O-siarczanu. Niewielka ilość wydala się z kałem.

Dawkowanie

Podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Dorośli. Podskórnie lub domięśniowo: 0,5 mg (8 µg/kg mc.); w razie konieczności dawkę można powtarzać co 4 h. Dożylnie: wstrzykiwać powoli od 0,25 mg do 0,5 mg (od 4 µg/kg mc. do 8 µg/kg mc.). Przed podaniem 0,5 mg salbutamolu (1 ml roztworu) można rozcieńczyć do 10 ml wodą do wstrzykiwań (stężenie po rozcieńczeniu 50 µg/ml) i podawać po 5 ml rozcieńczonego leku (250 µg/5 ml) powoli dożylnie. W razie konieczności dawkę leku można powtórzyć po 15 min, najlepiej we wlewie kroplowym z szybkością 5 µg/min., kontrolując tętno i ciśnienie tętnicze. Preparat można rozcieńczać 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy - okres trwałości takiego roztworu wynosi 24 h. W trakcie stosowania dożylnego wskazana jest tlenoterapia i suplementacja potasu. Preparat może być stosowany również drogą nebulizacji w dawce 2,5 mg do 5 mg (w stanie astmatycznym co 1 do 3 h).

Wskazania

Ciężkie stany skurczowe dróg oddechowych. W stanach skurczowych lek szybko (w ciągu 5 min) lecz krótkotrwale (na 4-6 h) rozkurcza drogi oddechowe.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na siarczan salbutamolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. W każdej sytuacji występującej przed 22. tygodniem ciąży. W terapii tokolitycznej u pacjentek z uprzednio występującą chorobą niedokrwienną serca lub u pacjentek z istotnymi czynnikami ryzyka niedokrwiennej choroby serca. W sytuacji poronienia zagrażającego w I i II trymestrze ciąży. W każdym stanie (chorobie) matki lub płodu, w których przedłużanie trwania ciąży stanowi zagrożenie, np. ciężka toksemia (zatrucie ciążowe), zakażenie wewnątrzmaciczne, krwawienie z pochwy wynikające z łożyska przodującego, rzucawki lub ciężkiego stanu przedrzucawkowego, przedwczesnego oddzielenia łożyska lub ucisku pępowiny. Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, stwierdzona letalna wada wrodzona rozwojowa lub letalna malformacja chromosomalna. W przypadku wszelkich uprzednio występujących u pacjentów stanów, w których stosowanie β-mimetyku powodowałoby działania niepożądane, np. nadciśnienie płucne oraz zaburzenia czynności serca, takie jak kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu lub wszelkiego rodzaju zwężenie drogi odpływu z lewej komory, np. zwężenie zastawki aortalnej.

Środki ostrożności

Leków rozszerzających oskrzela nie należy stosować jako jedynych lub podstawowych leków u pacjentów z ciężką lub niestabilną astmą. Tacy pacjenci wymagają regularnej kontroli, w tym przeprowadzania testów oceniających czynność płuc - należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów i (lub) maksymalnej dawki kortykosteroidów w postaci inhalacji. Pacjenci otrzymujący salbutamol w postaci iniekcji mogą także stosować krótko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela w celu złagodzenia objawów. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadczynnością tarczycy, u chorych na padaczkę, cukrzycę oraz u pacjentów z nadmierną reakcją na aminy sympatykomimetyczne. Ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkiej hipokaliemii szczególną ostrożność zaleca się w przypadku ciężkiej astmy, ponieważ hipokaliemię może nasilać hipoksja oraz jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami i lekami moczopędnymi - w takich przypadkach należy monitorować stężenie potasu. Zastosowanie salbutamolu w postaci iniekcji w leczeniu ciężkiego skurczu dróg oddechowych może być niewystarczające i może wymagać leczenia kortykosteroidami. Jeżeli jest to możliwe, jednocześnie z salbutamolem należy zastosować tlenoterapię. Salbutamol może powodować przemijające zmiany metabolizmu, takie jak zwiększenie stężenia glukozy we krwi; u pacjentów z cukrzycą może wystąpić kwasica metaboliczna. Jednoczesne stosowanie salbutamolu i kortykosteroidów może nasilać ten efekt. Ze względu na możliwość nadmiernego pobudzenia układu współczulnego, salbutamol należy ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza z chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu i nadciśnieniem tętniczym. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu krążenia, w przypadku zwiększającego się zapotrzebowania na ß-adrenomimetyki w przebiegu astmy oskrzelowej należy przeanalizować dotychczasowy sposób leczenia i ewentualnie zastąpić ß-adrenomimetyki innymi lekami. Ze względu na ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca pacjenci ze współistniejącą ciężką chorobą serca (np. chorobą niedokrwienną serca, z zaburzeniami rytmu serca lub ciężką niewydolnością serca), którzy otrzymują salbutamol ze wskazań oddechowych powinni być uprzedzeni o konieczności zasięgnięcia porady lekarskiej w przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub innych objawów mogących świadczyć o pogorszeniu się choroby serca. Jeśli wystąpi skurcz oskrzeli, leczenie salbutamolem należy przerwać. Nie ma wystarczających danych, aby określić dawkowanie salbutamolu w postaci roztworu do wstrzykiwań u dzieci.

Niepożądane działanie

Bardzo często: drżenie, tachykardia. Często: hipokaliemia, ból głowy, kołatanie serca, zmniejszenie ciśnienia tętniczego rozkurczowego, niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśni. Niezbyt często: obrzęk płuc. Rzadko: hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, skurcze dodatkowe serca), niedokrwienie mięśnia sercowego, rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, skurcz oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, zapaść), nadpobudliwość, sztywność mięśni. Podczas terapii produktami z grupy agonistów receptora β może wystąpić potencjalnie ciężka hipokaliemia.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w okresie ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Preparat może hamować czynność skurczową macicy. Stosowanie salbutamolu w czasie porodu jest dopuszczalne tylko w razie bezwzględnej konieczności. Salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego - nie zaleca się stosowania tego leku u kobiet karmiących piersią, chyba że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla dziecka. W takich sytuacjach zaleca się jednak zastosowanie salbutamolu w postaci inhalacji, aczkolwiek nie można również wykluczyć szkodliwego wpływu leku na noworodka.

Interakcje

Nie należy stosować jednocześnie innych leków adrenomimetycznych w postaci doustnej lub wstrzykiwań, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych ze strony układu krążenia. W wyjątkowych przypadkach dopuszczalne jest natomiast ostrożne jednoczesne zastosowanie wziewnych postaci β-adrenomimetyków. Jeśli zachodzi konieczność regularnego stosowania tego typu terapii skojarzonej, należy zastąpić β-adrenomimetyki innymi lekami. Stosowanie leku należy przerwać co najmniej 6 h przed zastosowaniem jakiegokolwiek planowego znieczulenia z użyciem anestetyków halogenowych. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inhibitory MAO oraz w ciągu 2 tyg. po zaprzestaniu stosowania tych leków, ponieważ mogą nasilać działanie salbutamolu na układ sercowo-naczyniowy. Kortykosteroidy zwiększają stężenie glukozy we krwi oraz mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu w surowicy; dlatego ich stosowanie z agonistami receptorów β-adrenergicznych należy podejmować ostrożnie, prowadząc ciągłe monitorowanie stanu pacjenta ze względu na zwiększone ryzyko hiperglikemii oraz hipokaliemii. Salbutamol i ß-adrenolityki działają antagonistycznie i nie należy ich jednocześnie stosować. β-adrenolityki mogą spowodować skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą. Jeśli nie można zastosować innych leków, stosując β-adrenolityki i salbutamol u pacjentów np. w zawale serca, należy zachować szczególną ostrożność. Stosowanie leków moczopędnych nieoszczędzających potasu i β-adrenomimetyków może spowodować zmiany w obrazie EKG albo hipokaliemię, szczególnie podczas stosowania dużych dawek. Zaleca się ostrożność podczas podawania tych leków.

Preparat zawiera substancję Salbutamol.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu do nebulizacji zawiera 1 mg lub 2 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

5 ml syropu zawiera 2 mg salbutamolu w postaci siarczanu salbutamolu. Preparat zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu). 1 dawka dostarczona poprzez ustnik zawiera 90 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg salbutamolu w postaci siarczanu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka aerozolu zawiera 100 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka preparatu w postaci proszku do inhalacji (Ventolin Dysk) zawiera 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu; preparat zawiera laktozę.

1 dawka inhalacyjna zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg lub 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka dostarczona zawiera 90 µg lub 180 µg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 dawka dostarczona zawiera 100 µg salbutamolu, co odpowiada 120 µg siarczanu salbutamolu. Lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.