Sabumalin

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu). 1 dawka dostarczona poprzez ustnik zawiera 90 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Sabumalin 200 dawek, aerozol inhalacyjny, zawiesina 12,46zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny agonista receptora β2-adrenergicznego w oskrzelach. Wynikiem tego działania jest rozszerzenie oskrzeli, które rozpoczyna się w ciągu kilku minut po inhalacji, a maksymalne działanie lek osiąga po upływie 30-60 min. Działanie utrzymuje się na ogół przez co najmniej 4 h. Po podaniu wziewnym działanie rozszerzające oskrzela nie jest zależne od stężenia leku w surowicy. Ponadto lek zwiększa oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, które jest osłabione w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, dzięki czemu ułatwia odkrztuszanie lepkiej wydzieliny. 10-20% dawki salbutamolu podanego drogą wziewną dociera do dolnych dróg oddechowych. Pozostała część zatrzymuje się w dozowniku lub odkłada się w części ustnej gardła i jest następnie potykana. Część leku, która dociera do dróg oddechowych, wchłaniana jest do tkanki płuc i do krwi, ale nie jest metabolizowana w płucach. Lek, który dotarł do krążenia ogólnego, jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie w moczu w postaci niezmienionej oraz jako siarczan fenolu. Połknięta część dawki wziewnej wchłania się z przewodu pokarmowego i podlega rozległemu metabolizmowi pierwszego przejścia z wytworzeniem siarczanu fenolu. Zarówno lek w postaci niezmienionej, jak i w postaci sprzężonej wydalane są głównie w moczu. Salbutamol w 10% wiąże się z białkami osocza.

Dawkowanie

Wziewnie. Dawkowanie należy ustalać indywidualnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat. Łagodzenie napadów: 1-2 inhalacje, w zależności od potrzeb; dawka maksymalna: 8 inhalacji na dobę. Zapobieganie objawom astmy wysiłkowej lub wywołanej alergenami: 2 inhalacje 10-15 min przed ekspozycją na czynnik wyzwalający. Dzieci poniżej 12 lat. Łagodzenie napadów: 1 inhalacja, w zależności od potrzeb; dawka maksymalna: ok. 8 inhalacji na dobę. Zapobieganie objawom astmy wysiłkowej lub wywołanej alergenami: 1 lub 2 inhalacje 10-15 min przed ekspozycją na czynnik wyzwalający. U dzieci oraz u pacjentów, którzy mają trudności ze skoordynowaniem podania aerozolu z wdechem, preparat można podawać z zastosowaniem komory inhalacyjnej (spejsera) Vortex lub AeroChamber.

Wskazania

Leczenie objawowe odwracalnej obturacji oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), w tym przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc. Zapobieganie astmie wysiłkowej i wywołanej przez alergeny. Salbutamol przydatny jest szczególnie w celu łagodzenia objawów astmy, pod warunkiem, że jego stosowanie nie opóźnia wdrożenia systematycznego leczenia wziewnym kortykosteroidem.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Leczenie astmy jest zwykle prowadzone wg schematu leczenia stopniowanego. Reakcję pacjenta na leczenie należy kontrolować na podstawie stanu klinicznego i badań czynnościowych płuc. Zwiększenie częstości stosowania  β2-mimetyku wskazuje na zaostrzenia astmy i konieczność weryfikacji leczenia. U pacjentów z przewlekłą astmą leki rozszerzające oskrzela nie powinny być jedynymi lub głównymi lekami. Lek należy stosować ostrożnie i wyłącznie w razie ścisłych wskazań w przypadku: ciężkich zaburzeń czynności serca, zwłaszcza niedawno przebytego zawału mięśnia sercowego; choroby wieńcowej serca, kardiomiopatii przerostowej ze zwężeniem drogi odpływu i tachyarytmii; ciężkiego i nieleczonego nadciśnienia tętniczego; tętniaka; cukrzycy trudnej do wyrównania; guza chromochłonnego (pheochromocytoma); niewyrównanej nadczynności tarczycy; nieleczonej hipokaliemii. Istnieją doniesienia z okresu po wprowadzeniu preparatu do obrotu oraz dane literaturowe o rzadkich przypadkach występowania niedokrwienia mięśnia sercowego związanego ze stosowaniem β-mimetyków. Pacjenci z ciężką chorobą serca (np. chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu serca lub ciężką niewydolnością serca), otrzymujący salbutamol z powodu choroby dróg oddechowych, powinni zwrócić się do lekarza w przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub innych objawów zaostrzenia choroby serca. Należy zwrócić uwagę na ocenę takich objawów, jak duszność i ból w klatce piersiowej, gdyż mogą być one pochodzenia zarówno oddechowego, jak i sercowego. W przypadku jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi, a także w przypadku niedotlenienia możliwe jest nasilenie hipokaliemii - u pacjentów z grupy ryzyka, zwłaszcza w przypadku stosowania dużych dawek leku w leczeniu ostrych napadów astmy o ciężkim przebiegu, należy kontrolować stężenie potasu. β2-mimetyki zwiększają ryzyko hiperglikemii - po rozpoczęciu leczenia preparatem u pacjentów chorych na cukrzycę zaleca się dodatkowe pomiary stężenia glukozy we krwi. U pacjentów z astmą podanie leku β-adrenolitycznego wiąże się z ryzykiem silnego zwężenia oskrzeli - nie należy stosować jednocześnie salbutamolu i nieselektywnych β-adrenolityków. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli astmy może być groźna dla życia. Jeśli działanie leku staje się mniej skuteczne pacjent powinien zgłosić się do lekarza. Należy rozważyć podanie większych dawek kortykosteroidów. W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli lek należy niezwłocznie odstawić i zastąpić innym lekiem.

Niepożądane działanie

Często: drżenie, ból głowy, tachykardia, kurcze mięśni. Niezbyt często: kołatanie serca, podrażnienie jamy ustnej i gardła. Rzadko: hipokaliemia, rozszerzenie naczyń obwodowych. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, zapaść, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, pokrzywka), nadmierna aktywność, zaburzenia snu, nadpobudliwość, omamy, zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy i skurcze dodatkowe), paradoksalny skurcz oskrzeli. Częstość nieznana: niedokrwienie mięśnia sercowego. Działania niepożądane typowe dla β2-mimetyków takie jak drżenie mięśni szkieletowych i kołatanie serca, mogą występować szczególnie na początku leczenia i często są zależne od dawki.

Ciąża i laktacja

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży - nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Salbutamol przenika prawdopodobnie do mleka kobiecego, dlatego jego stosowanie u kobiet karmiących piersią wymaga ostrożnego rozważenia. Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionego piersią dziecka. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuowaniu lub przerwaniu stosowania preparatu należy podjąć z uwzględnieniem korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia salbutamolem dla matki.

Uwagi

[R/SABU/001/06-2015; Sab 05/14/01]

Interakcje

Możliwe jest nasilenie hipokaliemii w przypadku jednoczesnego leczenia pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi. Nie należy jednocześnie stosować salbutamolu i nieselektywnych leków β-adrenolitycznych. U pacjentów z astmą podanie leku β-adrenolitycznego wiąże się z ryzykiem silnego zwężenia oskrzeli. Po podaniu halogenowych środków znieczulających (np. halotanu, metoksyfluranu lub enfluranu) pacjentom leczonym salbutamolem można oczekiwać zwiększonego ryzyka ciężkich zaburzeń rytmu serca i niedociśnienia tętniczego. Jeśli planowane jest podanie wymienionych leków, należy upewnić się, że salbutamol nie zostanie podany przez co najmniej 6 h przed rozpoczęciem znieczulenia. Inhibitory MAO i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowych działań niepożądanych. Hipokaliemia wywołana działaniem salbutamolu może zwiększyć wrażliwość na zaburzenia rytmu serca spowodowane przez digoksynę.

Preparat zawiera substancję Salbutamol.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg salbutamolu w postaci siarczanu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml roztworu do nebulizacji zawiera 1 mg lub 2 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu). 1 dawka dostarczona poprzez ustnik zawiera 90 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

1 dawka aerozolu zawiera 100 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka preparatu w postaci proszku do inhalacji (Ventolin Dysk) zawiera 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu; preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona zawiera 100 µg salbutamolu, co odpowiada 120 µg siarczanu salbutamolu. Lek zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 100 µg lub 200 µg salbutamolu w postaci siarczanu. 1 dawka dostarczona zawiera 90 µg lub 180 µg salbutamolu w postaci siarczanu.

1 dawka inhalacyjna zawiera 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu).

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg salbutamolu w postaci siarczanu.

5 ml syropu zawiera 2 mg salbutamolu w postaci siarczanu salbutamolu. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.