Rulid®

1 tabl. powl. zawiera 150 mg roksytromycyny; tabletki zawierają glukozę. 1 tabl. do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera 50 mg roksytromycyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Rulid® 10 szt., tabl. do sporz. zaw. doustnej 15,35zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk makrolidowy. Spektrum działania roksytromycyny obejmuje następujące drobnoustroje - szczepy wrażliwe in vitro (MIC Bordetella pertussis, Borrelia burgdorferi, Branhamella catarrhalis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Chlamydia trachomatis, Ch. psittaci i Ch. pneumoniae, Clostridium spp. (w tym Clostridium perfringens), Corynebacterium diphteriae, Enterococcus spp., Gardnerella vaginalis, Helicobacter pylori, Legionella pneumophila, Listeria monocytogenes, Staphylococcus spp. wrażliwe na metycylinę, Mobiluncus spp., Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Peptostreptococcus spp., Porphyromonas spp., Propionibacterium acnes, Rhodococcus equi, Streptococcus spp. (w tym Streptococcus pneumoniae). Szczepy średnio wrażliwe (1 mg/l ≤ MIC ≤ 4 mg/l): Haemophilus influenzae, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae. Szczepy oporne (MIC > 4 mg/l): Acinetobacter spp., Bacteroides fragilis, Enterobacteriacea, Fusobacterium spp., Staphylococcus spp. wrażliwe na metycylinę (S. aureus i koagulazo-ujemne), Mycoplasma hominis, Nocardia spp., Pseudomonas spp. Roksytromycyna szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w czasie ok. 2 h po podaniu na czczo; pokarm zmniejsza wchłanianie antybiotyku. Dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, zwłaszcza do płuc, migdałków i gruczołu krokowego. W 96% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowana w wątrobie - w moczu i kale stwierdzono 3 metabolity roksytromycyny. Ponad połowa podanej dawki roksytromycyny jest wydalana w postaci niezmienionej. Wydalanie zachodzi głównie z kałem (65%), częściowo z moczem (ok. 12%). T0,5 wynosi 10,5 h - dorośli i 20 h - dzieci. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby T0,5 ulega wydłużeniu (25 h).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 150 mg co 12 h. Dzieci (w postaci zawiesiny): 5-8 mg/kg mc./dobę, w 2 dawkach podzielonych, tj. zazwyczaj dzieci o mc. 6-11 kg: 25 mg co 12 h; mc. 12-23 kg: 50 mg co 12 h; mc. 24-40 kg: 100 mg co 12 h. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby należy regularnie kontrolować czynność wątroby w trakcie leczenia roksytromycyną. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby; jeżeli stosowanie roksytromycyny jest konieczne, jej dawkę należy zmniejszyć o połowę. Sposób podania. Roksytromycynę należy przyjmować przed posiłkami. Tabletkę powl. połykać w całości, z dostateczną ilością wody. Tabletkę do sporz. zaw. doustnej (całą lub pół, w zależności od zaleconej dawki) należy umieścić na łyżce stołowej z wodą; po upływie 30-40 s ulega ona rozdrobnieniu, tworząc zawiesinę gotową do spożycia; po podaniu leku należy dodatkowo podać wodę do popicia.

Wskazania

Tabl. powl. 150 mg, tabl. do sporz. zaw. doustnej 50 mg: leczenie następujących zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na roksytromycynę: zapalenie migdałków (angina) wywołane przez paciorkowce z grupy A beta-hemolizujące - jako alternatywa dla antybiotyków beta-laktamowych; ostre zapalenia zatok obocznych nosa, gdy nie można zastosować antybiotyku beta-laktamowego; nadkażenia w przebiegu ostrego zapalenia oskrzeli; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; pozaszpitalne zapalenie płuc u pacjentów bez czynników ryzyka, bez objawów ciężkiego stanu klinicznego i przy braku objawów klinicznych wskazujących na zakażenie wywołane przez pneumokoki (w przypadku podejrzenia atypowego zapalenia płuc makrolidy są wskazane niezależnie od nasilenia objawów); zakażenia skóry i tkanki podskórnej o lekkim przebiegu wywołane przez Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes. Ponadto tabl. powl. 150 mg: nierzeżączkowe zakażenia narządów płciowych wywołane przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum. Podejmując decyzję o leczeniu preparatem należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na antybiotyki makrolidowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu o działaniu zwężającym naczynia krwionośne. Jednoczesnego stosowanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym, będących substratami CYP3A4, takich jak: astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, np. z marskością wątroby z żółtaczką i (lub) wodobrzuszem; w przypadku konieczności zastosowania należy zmniejszyć dawkę roksytromycyny i regularnie kontrolować czynność wątroby. Parametry czynności wątroby należy kontrolować również u osób z zaburzoną czynnością wątroby oraz u tych, u których niewydolność wątroby wystąpiła podczas stosowania roksytromycyny w przeszłości. Jeśli w czasie stosowania roksytromycyny parametry czynności wątroby pogorszą się, należy rozważyć odstawienie leku. Podczas długotrwałego leczenia (>2 tyg.) należy monitorować czynność wątroby i nerek oraz morfologię krwi. Ostrożnie stosować u pacjentów z miastenią (ryzyko nasilenia objawów) oraz u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, w stanach sprzyjających wystąpieniu zaburzeń rytmu serca (np. niewyrównana hipokaliemia lub hipomagnezemia, klinicznie znacząca bradykardia), a także u pacjentów otrzymujących leki, które mogą wydłużać odstęp QT (w tym leki przeciwarytmiczne klasy IA i III) - patrz interakcje. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka związana ze zastosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Nie stosować tabl. powl. u pacjentów z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty, niestrawność (ból w nadbrzuszu), biegunka, wysypka. Niezbyt często: eozynofilia, rumień wielopostaciowy, pokrzywka. Częstość nieznana: narastanie oporności drobnoustrojów (także Clostridium difficile), agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, halucynacje, stan splątania, parestezje, zaburzenia smaku, brak smaku, węch opaczny, całkowita utrata węchu, głuchota przejściowa, niedosłuch, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szumy uszne, skurcz oskrzeli, krwawa biegunka, zapalenie trzustki, cholestatyczne zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, plamica, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, ALP, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy, torsade de pointes.

Ciąża i laktacja

Nie określono bezpieczeństwa stosowania roksytromycyny w ciąży (badania prowadzone na zwierzętach nie wykazały teratogennego lub toksycznego wpływu roksytromycyny na płód). Niewielkie ilości roksytromycyny przenikają do mleka kobiet karmiących - należy przerwać leczenie roksytromycyną lub przerwać karmienie piersią dziecka w przypadku kontynuowania terapii.

Uwagi

Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy.

Interakcje

Roksytromycyna jest słabym inhibitorem CYP3A4. Przeciwwskazane jest stosowanie roksytromycyny z: alkaloidami sporyszu (ryzyko silnego zwężenia naczyń - zatrucie sporyszem, z możliwą martwicą kończyn); astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, terfenadyną - leki o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowane przez CYP3A4 (ryzyko wydłużenia odstępu QT i (lub) arytmiami, w tym typu torsade de pointes). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania roksytromycyny i następujących leków: leki potencjalnie wydłużające odstęp QT, m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, prokainamid, dyzopiramid) i klasy III (np. dofetylid, amiodaron), cytalopram, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, metadon, niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. fenotiazyny), fluorochinolony (np. moksyfloksacyna), niektóre leki przeciwgrzybicze (np. flukonazol, pentamidyna), niektóre leki przeciwwirusowe (np. telaprewir); warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe (ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego lub wzrostu wartości INR, podczas terapii skojarzonej zaleca się monitorowanie wartości INR); dyzopiramid (ryzyko zwiększenia stężenia wolnego dyzopiramidu we krwi, podczas terapii skojarzonej należy monitorować EKG i stężenie dyzopiramidu we krwi). Roksytromycyna zwiększa wchłanianie digoksyny i innych glikozydów nasercowych, nasilając ich toksyczność - zachować ostrożność, monitorować EKG oraz stężenie glikozydów nasercowych we krwi. Zwiększa AUC midazolamu (wrażliwego substratu CYP3A4) o 47%, co może prowadzić do zwiększonego efektu działania midazolamu. Brak ostatecznych dowodów potwierdzających występowanie takiej interakcji pomiędzy roksytromycyną i triazolamem. Może powodować niewielki wzrost stężenia teofiliny we krwi, jednak nie ma zwykle konieczności modyfikacji dawkowania roksytromycyny. Może zwiększać AUC i stężenie bromokryptyny we krwi, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Zwiększa stężenie cyklosporyny we krwi (o ok. 50%); wzrost ten stopniowo zmniejsza się po zaprzestaniu podawania roksytromycyny. Może zwiększać stężenie statyn we krwi - zachować ostrożność, monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów miopatii. Może zwiększać stężenie ryfabutyny we krwi. U niewielkiej liczby pacjentów obserwowano negatywne skutki podawania roksytromycyny wraz z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny i progestageny. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji roksytromycyny z karbamazepiną, ranitydyną, wodorotlenkiem glinu lub magnezu.

Preparat zawiera substancję Roxithromycin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 150 mg roksytromycyny. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg roksytromycyny; tabletki zawierają glukozę. 1 tabl. do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera 50 mg roksytromycyny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg, 100 mg lub 150 mg roksytromycyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.