Roqurum

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Roqurum 10 fiolek 5 ml, roztw. do wstrz. 348,84zł 2017-10-31

Działanie

Niedepolaryzujący środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe o średnim czasie działania, posiadającym wszystkie właściwości farmakologiczne charakterystyczne dla leków należących do grupy pochodnych kuraryny. Działa konkurencyjnie z acetylocholiną na poziomie receptora nikotynowego w płytce końcowej włókna mięśniowego. Działanie to jest antagonizowane przez inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina, edrofonium i pirydostygmina. Dawka ED90 (wymagana do 90% zahamowania reakcji skurczowej kciuka na stymulację nerwu łokciowego) podczas znieczulenia dożylnego wynosi ok. 0,3 mg/kg mc. Kliniczny czas działania leku (25% powrotu prawidłowej reakcji skurczowej na bodziec) w dawce 0,6 mg/kg mc. bromku rokuronium wynosi 30 do 40 minut. Całkowity czas działania (czas potrzebny do 90% powrotu prawidłowej reakcji na bodziec) wynosi 50 minut. Średni czas samoistnego powrotu od 25% do 75% odpowiedzi na bodziec (wskaźnik powrotu przewodnictwa) po podaniu 0,6 mg/kg mc.  w szybkim wstrzyknięciu dożylnym wynosi 14 minut. Po podaniu mniejszych dawek 0,3 do 0,45 mg/kg mc. (1-1,5 x ED90) bromku rokuronium czas wystąpienia początku działania jest przedłużony, a czas działania leku skrócony. Po podaniu dużej dawki 2 mg/kg mc., kliniczny czas działania leku wynosi 110 minut. Wydalany jest z moczem (47%) i z kałem (43%), w 50% w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 73 min. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens osoczowy bromku rokuronium jest zmniejszony, a T0,5 wydłużony o 30 min.

Dawkowanie

Dawki powinny być dobierane indywidualnie w zależności od  metody znieczulenia, spodziewanego czasu trwania zabiegu chirurgicznego, metody uśpienia, spodziewanego czasu trwania mechanicznej wentylacji, możliwych interakcji z innymi lekami oraz stanu pacjenta. Podczas długich (ponad 1-godzinnych) znieczuleń z użyciem leków wziewnych, należy dostosować dawkowanie bromku rokuronium, podając mniejsze dawki podtrzymujące w dłuższych odstępach czasu lub zmniejszając szybkość podawania leku. Zabiegi chirurgiczne. Dorośli. Intubacja dotchawicza: 0,6 mg/kg mc., odpowiednie warunki do intubacji osiąga się w ciągu 60 s od podania leku; w stanach nagłych: 1 mg/kg mc., odpowiednie warunki do intubacji osiąga się w ciągu 60 s od podania leku, jeśli w stanach nagłych stosuje się dawkę 0,6 mg/kg mc. intubację pacjenta zaleca się po upływie 90 s. Jeżeli istnieje konieczność zastosowania większych dawek u poszczególnych pacjentów podczas zabiegów chirurgicznych, podaje się dawki początkowe do 2 mg/kg mc. bromku rokuronium, bez występowania działań niepożądanych dotyczących serca i naczyń. Stosowanie większych dawek bromku rokuronium  skraca czas wystąpienia początku działania leku i wydłuża okres jego działania terapeutycznego. Zalecana dawka podtrzymująca to 0,15 mg/kg mc. Podczas długotrwałego znieczulenia wziewnego, dawkę bromku rokuronium należy zmniejszyć do 0,075-0,1 mg/kg mc. Dawki podtrzymujące należy stosować do czasu, gdy reakcja skurczowa na stymulację powraca do 25% wartości kontrolnej lub wystąpią 2 do 3 odpowiedzi na stymulację ciągiem 4 impulsów. Infuzja ciągła: zaleca się podanie początkowej dawki 0,6 mg/kg mc., a gdy blok nerwowo-mięśniowy zacznie ustępować, należy rozpocząć wlew dożylny; szybkość infuzji należy dobrać tak, aby wartość reakcji skurczowej na bodziec wynosiła 10% wartości kontrolnej lub by utrzymać 1 do 2 odpowiedzi na stymulację ciągiem 4 impulsów. Podczas znieczulenia dożylnego szybkość infuzji wymagana do utrzymania bloku nerwowo-mięśniowego na tym poziomie wynosi 0,3-0,6 mg/kg mc./h, a podczas znieczulenia wziewnego 0,3-0,4 mg/kg mc./h. Pacjentki w ciąży: u pacjentek poddawanych cesarskiemu cięciu zaleca się stosowanie jedynie dawki 0,6 mg/kg mc. Odwracanie bloku nerwowo-mięśniowego może być zahamowane lub niezadowalające u pacjentek leczonych solami magnezu z powodu zatrucia ciążowego, ponieważ sole magnezu nasilają blok nerwowo-mięśniowy - należy stosować mniejsze dawki bromku rokuronium i dobierać je w zależności od reakcji skurczowej na stymulację. Niemowlęta, dzieci i młodzież: dawki do intubacji podczas rutynowego znieczulenia oraz dawki podtrzymujące są podobne jak u dorosłych; u dzieci konieczne może być zwiększenie szybkości infuzji - zaleca się zastosować początkową szybkość infuzji taką samą jak u dorosłych, a następnie dobrać tak, by utrzymać reakcję skurczową na poziomie 10% wartości kontrolnej lub by utrzymać 1 do 2 odpowiedzi na stymulację ciągiem 4 impulsów, podczas zabiegu. Nie zaleca się stosowania bromku rokuronium w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej podczas szybkiego wprowadzenia do znieczulenia. Pacjenci w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) dróg żółciowych i (lub) nerek: 0,6 mg/kg mc. do intubacji, dawka podtrzymująca 0,075-0,1 mg/kg/mc., przy metodzie ciągłego wlewu i.v. 0,3-0,4 mg/kg mc./h; u pacjentów z nadwagą i otyłych należy zmniejszyć dawkowanie, uwzględniając beztłuszczową masę ciała. Zabiegi wykonywane w oddziałach intensywnej opieki medyczne. Intubacja dotchawicza - stosuje się takie same opisane wyżej dawki. Mechaniczna wentylacja - zalecane jest stosowanie dawki początkowej 0,6 mg/kg mc., a gdy wartość reakcji skurczowej na bodziec powróci do 10% wartości początkowej lub wystąpią jedna do dwóch odpowiedzi na ciąg 4 impulsów należy rozpocząć ciągły wlew dożylny; zalecana początkowa szybkość wlewu do utrzymania bloku nerwowo-mięśniowego na poziomie 80 do 90% u dorosłych pacjentów wynosi od 0,3 do 0,6 mg/kg mc./godz. w 1. godzinie podawania; w ciągu następnych 6. do 12. godzin szybkość wlewu należy zmniejszyć zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta na lek, później indywidualne zapotrzebowanie pozostaje względnie stałe. Nie zaleca się stosowania bromku rokuronium w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji w oddziałach intensywnej opieki medycznej u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Bromek rokuronium można łączyć z 0,9% NaCl i 5% roztworem glukozy do infuzji.

Wskazania

U pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (zarówno donoszonych noworodków, jak i młodzieży od 0 do <18 lat) jako lek pomocniczy w znieczuleniu ogólnym ułatwiający intubację dotchawiczą podczas rutynowego i szybkiego wprowadzenia do znieczulenia oraz w celu uzyskania zwiotczenia mięśni szkieletowych podczas zabiegów chirurgicznych. U dorosłych lek wskazany jest również do ułatwienia intubacji dotchawiczej podczas szybkiego wprowadzenia do znieczulenia oraz jako lek uzupełniający stosowany w oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM) w celu ułatwienia intubacji oraz mechanicznej wentylacji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na rokuronium, jon bromkowy lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Ze względu na to, że bromek rokuronium powoduje zwiotczenie mięśni oddechowych, u pacjentów, którym jest podawany konieczne jest stosowanie mechanicznej wentylacji, do momentu powrotu własnej czynności oddechowej. Ponadto ważne jest, aby przewidzieć ewentualne trudności związane z intubacją, szczególnie gdy lek stosowany jest w indukcji znieczulenia w stanach nagłych. Po podaniu bromku rokuronium opisywano zjawisko resztkowej blokady nerwowo-mięśniowej - zaleca się ekstubację pacjentów dopiero gdy blokada nerwowo-mięśniowa przeminie. Należy uwzględnić również inne czynniki, które mogą powodować resztkową blokadę nerwowo-mięśniową po ekstubacji w okresie pooperacyjnym (np. interakcje lekowe lub stan pacjentów). Jeśli lek nie jest stosowany w ramach standardowej praktyki klinicznej, należy rozważyć zastosowanie środka odwracającego jego działanie, szczególnie w razie zwiększonego ryzyka resztkowej blokady nerwowo-mięśniowej. Ostrożnie stosować u pacjentów z krzyżowymi reakcjami anafilaktycznymi na leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w wywiadzie; z istotnymi klinicznie chorobami wątroby i (lub) dróg żółciowych i (lub) niewydolnością nerek (u tych pacjentów obserwowano przedłużone działanie bromku rokuronium po podaniu dawki 0,6 mg/kg mc.); oraz z chorobami nerwowo-mięśniowymi lub po przebytym zapaleniu substancji szarej rdzenia kręgowego. U pacjentów z miastenią lub zespołem miastenicznym Eatona-Lamberta nawet małe dawki bromku rokuronium mogą powodować głębokie zwiotczenie, dlatego dawkę leku należy dostosować do odpowiedzi klinicznej. Działanie leku może być opóźnione w stanach związanych ze spowolnieniem przepływu krwi np. w chorobach sercowo-naczyniowych, w podeszłym wieku oraz przy stanach obrzękowych powodujących zwiększenie objętości dystrybucji. Podczas wykonywania zabiegów chirurgicznych w obniżonej temperaturze działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe preparatu jest zwiększone a okres działania wydłużony. Preparat może wydłużać czas działania blokującego połączenia nerwowo-mięśniowe i czas spontanicznego powrotu przewodnictwa u pacjentów otyłych, jeżeli dawki zostały ustalone w oparciu o rzeczywistą masę ciała. U pacjentów z oparzeniami rozwija się oporność na niedepolaryzujące środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe - zaleca się dostosowanie dawkowania do odpowiedzi klinicznej. Działanie bromku rokuronium może nasilać: hipokaliemia, hipermagnezemia, hipokalcemia, hipoproteinemia, odwodnienie, kwasica, hiperkapnia, wyniszczenie - należy wyrównać poważne zaburzenia elektrolitowe, zmienione pH krwi lub odwodnienie.

Niepożądane działanie

Niezbyt często lub rzadko: tachykardia, niedociśnienie tętnicze, brak działania produktu leczniczego, zmniejszenie działania leku/odpowiedzi terapeutycznej, zwiększenie działania leku/odpowiedzi terapeutycznej, ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, przedłużony blok nerwowo-mięśniowy, opóźnienie wychodzenia ze znieczulenia. Bardzo rzadko: nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, reakcja anafilaktoidalna, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs anafilaktoidalny, porażenie wiotkie, zapaść krążeniowa i wstrząs, zaczerwienienie, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, wysypka rumieniowa, osłabienie mięśni, miopatia steroidowa, obrzęk twarzy, powikłania znieczulenia związane z drogami oddechowymi.

Ciąża i laktacja

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania bromku rokuronium w ciąży. Należy zachować ostrożność podczas stosowania bromku rokuronium u kobiet w ciąży. Stosowanie bromku rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. podczas cięcia cesarskiego nie wpływa na ocenę skali Apgar, napięcie mięśniowe płodu ani dostosowanie układu krążenia i oddechowego. Na podstawie badania próbek krwi pępowinowej wykazano, że bromek rokuronium jedynie w niewielkim stopniu przenika przez barierę łożyskową i nie powoduje znaczących klinicznie działań niepożądanych u noworodków. Brak danych dotyczących stosowania bromku rokuronium podczas karmienia piersią. Lek można podawać kobietom karmiącym piersią jedynie wówczas, gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem.

Uwagi

Zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez cały okres leczenia. Podczas indukcji znieczulenia w stanach nagłych badano dawki 1,0 mg/kg mc. ale nie u pacjentek poddawanych cięciu cesarskiemu. Dlatego, w tej grupie pacjentek, zaleca się wyłącznie dawkę 0,6 mg/kg mc. Odwrócenie bloku nerwowo-mięśniowego wywołane produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może być zahamowane lub zachodzić w niewystarczającym stopniu u pacjentek otrzymujących sole magnezu z powodu zatrucia ciążowego, ponieważ zwiększają one blokadę nerwowo-mięśniową. Zatem u tych pacjentek dawki rokuroniowego bromku należy zmniejszyć i dostosować indywidualnie do potrzeb. Bromek rokuroniowy wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W związku z tym, ze preparat jest stosowany jako preparat wspomagający w znieczuleniu ogólnym, w przypadku pacjentów ambulatoryjnych należy przestrzegać standardowych środków ostrożności jak w przypadku znieczulenia ogólnego.

Interakcje

Działanie leku nasilają: halogenowe wziewne leki znieczulające; inne niedepolaryzujące środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe; uprzednie podanie suksametonium; antybiotyki - aminoglikozydy, linkozamidy (np. linkomycyna i klindamycyna), antybiotyki polipeptydowe, acyloaminopenicyliny, tetracykliny, duże dawki metronidazolu; diuretyki, chinidyna i jej izomer chinina, leki blokujące receptory ß-adrenergiczne, sole magnezu, leki blokujące kanał wapniowy, sole litu, środki znieczulające miejscowo (lidokaina i.v., bupiwakaina nadoponowo) oraz podawana "na ostro” fenytoina. Długotrwałe skojarzone stosowanie kortykosteroidów i rokuronium w oddziałach intensywnej opieki medycznej może prowadzić do wydłużenia bloku nerwowo-mięśniowego lub miopatii. Działanie leku osłabiają: długotrwałe stosowanie fenytoiny lub karbamazepiny; chlorek wapnia, chlorek potasu; inhibitory proteaz (gabeksat, ulinastatyna). Podawanie innych niedepolaryzujących leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w skojarzeniu z bromkiem rokuronium może osłabiać lub nasilać blok nerwowo-mięśniowy, w zależności od kolejności podawania i stosowanego środka zwiotczającego. Podanie bromku rokuronium, a następnie suksametonium, może nasilać lub osłabiać działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe bromku rokuronium. Skojarzone stosowanie leku z lidokainą może przyspieszać rozpoczęcie działania lidokainy. Opisywano wtórną kuraryzację po podaniu następujących leków w okresie pooperacyjnym: antybiotyków aminoglikozydowych, linkozamidowych, polipeptydowych i acyloaminopenicylin, chinidyny, chininy oraz soli magnezu.

Preparat zawiera substancję Rocuronium bromide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuronium.

1 ml roztworu zawiera 10 mg bromku rokuroniowego.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.