Rixubis

1 fiolka zawiera nominalnie 250 j.m., 500 j.m., 1000 j.m., 2000 j.m. lub 3000 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia IX (nonakogu gamma) uzyskiwanego metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego. Po rekonstytucji 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera odpowiednio: 50 j.m., 100 j.m., 200 j.m., 400 j.m. lub 600 j.m. nonakogu gamma. Aktywność swoista wynosi około 200-390 j.m./mg białka. Preparat zawiera sód: 0,83 mmol (19 mg) w 1 fiolce.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Rixubis 1 fiolka proszku + 1 fiolka rozp. 5 ml, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 2017-10-31

Działanie

Lek zawiera rekombinowany czynnik (cz.) krzepnięcia IX (nonakog gamma). Cz. IX jest aktywowany przez cz. XIa w wewnętrznym szlaku krzepnięcia oraz przez kompleks czynnik VII/czynnik tkankowy w zewnętrznym szlaku krzepnięcia. Aktywowany cz. IX w połączeniu z aktywowanym cz. VIII aktywuje czynnik X. Aktywowany cz. X przekształca protrombinę w trombinę. Następnie trombina przekształca fibrynogen w fibrynę, co prowadzi do powstania skrzepu. Terapia zastępcza preparatem u pacjentów z hemofilią B powoduje podwyższenie poziomu cz. IX w osoczu, umożliwiając w ten sposób czasowe wyrównanie niedoboru czynnika i zmniejszenie skłonności do krwawień.

Dawkowanie

Dożylnie. Dawka i czas trwania terapii zastępczej zależy od ciężkości niedoboru cz. IX, umiejscowienia i nasilenia krwawienia, a także od stanu klinicznego pacjenta, jego wieku oraz parametrów farmakokinetycznych cz. IX takich, jak odzysk przyrostowy czy okres półtrwania. W trakcie leczenia należy wykonywać oznaczenia poziomu cz. IX w celu dobrania wielkości dawki oraz częstości wielokrotnych wstrzyknięć. Zwłaszcza w przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych niezbędne jest ścisłe monitorowanie terapii zastępczej za pomocą badań układu krzepnięcia (aktywność cz. IX w osoczu). Dawka określona na podstawie masy ciała może wymagać skorygowania u pacjentów z niedowagą lub nadwagą. Liczbę podanych jednostek cz. IX wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.) odwołujących się do aktualnego wzorca WHO dla leków zawierających cz. IX. Aktywność cz. IX w osoczu wyrażana jest wartością procentową (względem prawidłowego osocza ludzkiego) lub w j.m. (odwołujących się do międzynarodowego wzorca dla cz. IX w osoczu). 1 j.m. aktywności cz. IX jest równoważna zawartości cz. IX w 1 ml prawidłowego ludzkiego osocza. Dorośli i dzieci ≥12 lat. Leczenie doraźne. Obliczenie wymaganej dawki cz. IX opiera się na danych empirycznych, zgodnie z którymi 1 j.m. cz. IX/kg mc. podnosi aktywność cz. IX w osoczu o 0,9 j.m./dl (zakres wartości 0,5-1,4 j.m./dl) lub o 0,9% aktywności prawidłowej u pacjentów w wieku ≥12 lat. Wymaganą dawkę ustala się przy użyciu następującego wzoru (pacjenci w wieku ≥12 lat): wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost cz. IX (% lub j.m./dl) x odwrotność obserwowanego odzysku (dl/kg). Dla odzysku przyrostowego o wartości 0,9 j.m./dl na j.m./kg dawkę oblicza się w następujący sposób: wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost cz. IX (% lub j.m./dl) x 1,1 dl/kg. Dawka i częstość podawania powinny zawsze być ustalane zależnie od skuteczności klinicznej w określonym przypadku. W przypadku wystąpienia wymienionych poniżej zdarzeń krwotocznych aktywność cz. IX nie powinna spadać poniżej podanego poziomu (w % normy lub w j.m./dl) w odpowiednim okresie. Poniższe zalecenia można wykorzystać jako źródło wskazówek dotyczących dawkowania w epizodach krwawienia i zabiegach chirurgicznych. Wczesny wylew krwi do stawu lub krwawienie z mięśni bądź jamy ustnej - wymagany poziom cz. IX wynosi 20-40 (% lub j.m./dl): powtarzać wstrzyknięcia co 24 h, co najmniej 1 dzień, aż do ustąpienia krwawienia, na co wskazuje ustąpienie bólu lub zagojenie rany. Bardziej nasilony wylew krwi do stawu, krwawienie z mięśni lub krwiak - wymagany poziom cz. IX wynosi 30-60 (% lub j.m./dl): powtarzać wstrzyknięcia co 24 h przez 3-4 dni lub dłużej, aż do ustąpienia bólu i ostrego upośledzenia funkcji. Krwawienia zagrażające życiu - wymagany poziom cz. IX wynosi 60-100 (% lub j.m./dl): powtarzać wstrzyknięcia co 8-24 h, aż do ustąpienia zagrożenia. Drobny zabieg chirurgiczny, w tym ekstrakcja zęba - wymagany poziom cz. IX wynosi 30-60 (% lub j.m./dl): powtarzać wstrzyknięcia co 24 h, co najmniej 1 dzień, aż do zagojenia rany. Poważny zabieg chirurgiczny - wymagany poziom cz. IX wynosi 80-100 (% lub j.m./dl), w okresie przed- i pooperacyjnym: powtarzać wstrzyknięcie co 8-24 h do czasu odpowiedniego zagojenia rany, następnie kontynuować leczenie co najmniej przez 7 kolejnych dni, w celu utrzymania aktywności cz. IX w granicach 30-60 (% lub j.m./dl). Profilaktyka. W długotrwałej profilaktyce krwawień u pacjentów z ciężką hemofilią B zazwyczaj stosowane dawki wynoszą 40-60 j.m. cz. IX/kg mc. podawanych co 3-4 dni u pacjentów w wieku ≥12 lat. W niektórych przypadkach, zależnie od farmakokinetyki czynnika oraz wieku, fenotypu krwawienia i aktywności fizycznej danego pacjenta, konieczne może być stosowanie krótszych odstępów między dawkami lub większych dawek. Dzieci w wieku . Leczenie doraźne. Obliczenie wymaganej dawki cz. IX opiera się na danych empirycznych, zgodnie z którymi 1 j.m. cz. IX/kg mc. podnosi aktywność cz. IX w osoczu o 0,7 j.m./dl (zakres wartości 0,31-1,0 j.m./dl) lub o 0,7% aktywności prawidłowej u pacjentów w wieku Profilaktyka. Zazwyczaj stosowane dawki wynoszą 40-80 j.m. cz. IX/kg mc. podawanych co 3-4 dni u pacjentów w wieku Sposób podania. Lek należy podawać dożylnie, po uprzedniej rekonstytucji w dostarczonym rozpuszczalniku (woda do wstrzykiwań). Podać w ciągu 3 h po rekonstytucji. Należy używać wyłącznie dostarczonych przez producenta elementów. Szybkość wstrzykiwania należy ustalić na poziomie zapewniającym pacjentowi komfort i nie przekraczać 10 ml/min. Nie podawać w infuzji ciągłej.

Wskazania

Leczenie i profilaktyka krwawień u pacjentów z hemofilią B (wrodzony niedobór czynnika IX). Preparat jest wskazany do stosowania u pacjentów we wszystkich grupach wiekowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stwierdzona alergia na białko chomika.

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu alergicznego (lek zawiera śladowe ilości białek chomika). Należy natychmiast przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości. Rozpoczęcie podawania cz. IX powinno się odbywać pod nadzorem medycznym, w warunkach umożliwiających odpowiednie leczenie reakcji alergicznych. Ryzyko wystąpienia nadwrażliwości jest największe w początkowym okresie stosowania koncentratów cz. IX u pacjentów uprzednio nieleczonych, w szczególności u pacjentów z mutacjami genetycznymi wysokiego ryzyka. Wykazano związek pomiędzy obecnością przeciwciał neutralizujących cz. IX (inhibitorów) a reakcjami alergicznymi, w szczególności u pacjentów z mutacją genetyczną wysokiego ryzyka, dlatego wszystkich pacjentów z reakcjami alergicznymi należy poddać badaniu na obecność inhibitora. Należy mieć na uwadze, że u pacjentów z inhibitorami cz. IX może istnieć zwiększone ryzyko anafilaksji przy kolejnej prowokacji cz. IX. Po powtórnym leczeniu preparatami zawierającymi cz. IX należy monitorować powstawanie przeciwciał neutralizujących cz. IX, które należy oznaczyć ilościowo w jednostkach Bethesda (j.B.) przy użyciu odpowiednich testów biologicznych. Zgłaszano przypadki zespołu nerczycowego po próbach indukcji tolerancji immunologicznej u pacjentów z hemofilią B i obecnością inhibitorów cz. IX. Lek stosować szczególnie ostrożnie (po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka) u pacjentów: z chorobami wątroby, po zabiegach chirurgicznych, u noworodków oraz pacjentów z grup ryzyka wystąpienia zdarzeń zakrzepowych lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (obserwować pacjentów w kierunku wystąpienia wczesnych oznak wykrzepiania i koagulopatii ze zużycia, stosując odpowiednie próby biologiczne). Zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (brak badań) oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Gdy wymagane jest zastosowanie urządzenia do centralnego dostępu żylnego (ang. CVAD), należy uwzględnić ryzyko wystąpienia powikłań związanych z CVAD, w tym zakażeń miejscowych, bakteriemii i zakrzepicy w miejscu wprowadzenia cewnika. Zawartość sodu: 0,83 mmol (19 mg) w 1 fiolce, należy uwzględnić w przypadku osób na diecie o kontrolowanej zawartości sodu.

Niepożądane działanie

Często: zaburzenia smaku, ból w kończynie. Mogą wystąpić epizody zakrzepowo-zatorowe, w tym zawał serca, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakrzepica żylna, zator płucny - zwłaszcza w przypadku niskooczyszczonych preparatów zawierających cz. IX; stosowanie wysokooczyszczonego cz. IX rzadko wiąże się z działaniami niepożądanymi tego rodzaju. U pacjentów z hemofilią B może dojść do wytworzenia przeciwciał neutralizujących cz. IX (inhibitorów cz. IX); objawem świadczącym o obecności inhibitorów jest niewystarczająca odpowiedź kliniczna na leczenie. Rzadko: reakcje nadwrażliwości lub reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i kłucie w miejscu infuzji, dreszcze, zaczerwienienie, pokrzywka uogólniona, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, senność, nudności, niepokój, tachykardia, uczucie ucisku w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świszczący oddech); reakcje te mogą ulegać progresji do ciężkiej anafilaksji, łącznie z wstrząsem anafilaktycznym (szczególnie u pacjentów z obecnością inhibitorów cz. IX). Bardzo rzadko: wytworzenie przeciwciał przeciwko białku chomika wraz ze związanymi z ich obecnością reakcjami nadwrażliwości.

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak danych, w ciąży i okresie karmienia piersią stosować wyłącznie w przypadku wyraźnych wskazań.

Uwagi

Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Nie zgłaszano żadnych interakcji preparatów zawierających nonakog gamma z innymi lekami.

Preparat zawiera substancję Factor IX.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera nominalnie 250 j.m., 500 j.m., 1000 j.m., 2000 j.m. lub 3000 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia IX (nonakogu gamma) uzyskiwanego metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego. Po rekonstytucji 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera odpowiednio: 50 j.m., 100 j.m., 200 j.m., 400 j.m. lub 600 j.m. nonakogu gamma. Aktywność swoista wynosi około 200-390 j.m./mg białka. Preparat zawiera sód: 0,83 mmol (19 mg) w 1 fiolce.

1 fiolka zawiera 500 j.m. lub 1000 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi. Aktywność swoista preparatu wynosi ok. 100 j.m. czynnika IX na mg białka. Lek zawiera sód (do 3 mmol (69 mg)/fiolkę 500 j.m., do 6 mmol (138 mg)/fiolkę 1000 j.m.).

1 fiolka zawiera ludzki kompleks protrombiny - nominalnie: 280-760 j.m. ludzkiego II czynnika krzepnięcia krwi, 180-480 j.m. ludzkiego VII czynnika krzepnięcia krwi, 500 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi, 360-600 j.m. ludzkiego X czynnika krzepnięcia krwi oraz 260-620 j.m. białka C i 240-640 j.m. białka S. Aktywność swoista leku wynosi ≥0,6 j.m./mg białka, wyrażona jako aktywność czynnika IX. Lek zawiera sód (75-125 mg/fiolka) i heparynę (100-250 j.m./fiolka, odpowiadających 0,2-0,5 j.m./j.m. czynnika IX).

1 fiolka zawiera 480-900 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia II, 500 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia VII, 600 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia IX oraz 600 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia X. Po rekonstytucji w 20 ml jałowej wody do wstrzykiwań 1 fiolka zawiera 24-45 j.m./ml ludzkiego czynnika krzepnięcia II; 25 j.m./ml ludzkiego czynnika krzepnięcia VII; 30 j.m./ml ludzkiego czynnika krzepnięcia IX; 30 j.m./ml ludzkiego czynnika krzepnięcia X. Preparat zawiera sód i heparynę sodową.

1 fiolka zawiera 600 j.m. lub 1200 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi. Aktywność swoista preparatu wynosi ≥50 j.m. czynnika IX na mg białka.

1 fiolka zawiera 600 j.m lub 1200 j.m. ludzkiego IX czynnika krzepnięcia krwi.

1 fiolka Beriplex P/N 250 zawiera nominalnie: 200-480 j.m. czynnika II, 100-250 j.m. czynnika VII, 200-310 j.m. czynnika IX, 220-600 j.m. czynnika X oraz 150-450 j.m. białka C, 120-380 j.m. białka S. 1 fiolka Beriplex P/N 500 zawiera nominalnie: 400-960 j.m. czynnika II, 200-500 j.m. czynnika VII, 400-620 j.m. czynnika IX, 440-1200 j.m. czynnika X oraz 300-900 j.m. białka C, 240-760 j.m. białka S. Specyficzna aktywność czynnika IX wynosi 2,5 j.m./mg białka całkowitego. Lek zawiera sód (do 343 mg/100 ml).

1 fiolka zawiera nominalnie 500 j.m. lub 1000 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia IX. Po rozpuszczeniu, 1 ml roztworu zawiera 100 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia IX. Średnia swoista aktywność preparatu wynosi nie mniej niż 190 j.m./mg białka. Lek zawiera sód (do 10,2 mg/500 j.m.; do 20,3 mg/1000 j.m.)

Najczęściej wyszukiwane

1000 ml roztworu zawiera: 5,75 g chlorku sodu, 4,62 g trójwodnego octanu sodu, 0,90 g dwuwodnego cytrynianu sodu, 0,26 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,38 g chlorku potasu, 0,20 g sześciowodnego chlorku magnezu. Preparat zawiera: 141 mmol/1000 ml Na+, 34 mmol/1000 ml CH3COO-, 3 mmol/1000 ml C6H5O73-, 2 mmol/1000 ml Ca2+, 5 mmol/1000 ml K+, 1 mmol/1000 ml Mg2+, 109 mmol/1000 ml Cl-.

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 ml roztworu zawiera 23 mg sodu.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 tabl. powl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego. Lek zawiera czerwień koszenilową.

1 tabl. powl. zawiera: 80 mg jonów żelaza (II) w postaci siarczanu żelaza (II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

Pojemnik trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 35,4 g oleju sojowego, 67,5 g glukozy, 3,3 g L-alaniny, 2,3 g L-argininy, 0,7 g kwasu L-asparginowego, 1,2 g kwasu L-glutaminowego, 1,7 g glicyny, 1,4 g L-histydyny, 1,2 g L-izoleucyny, 1,7 g L-leucyny, 1,9 g L-lizyny, 1,2 g L-metioniny, 1,7 g L-fenyloalaniny, 1,4 g L-proliny, 0,94 g L-seryny, 1,2 g L-treoniny, 0,4 g L-tryptofanu, 0,05 g L-tyrozyny, 1,5 g L-waliny oraz 0,15 g chlorku wapnia 1,04 g glicerofosforanu sodu, 0,33 g siarczanu magnezu, 1,25 g chlorku potasu, 1 g octanu sodu. Wartość energetyczna: około 710 kcal. Zawartość azotu: 3,7 g. Osmolalność: około 830 mOsm/kg H2O, osmolarność: około 750 mOsm/l, pH około 5,6.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie Histiocytoza - przyczyny, objawy i leczenie

Histiocytoza to grupa rzadko diagnozowanych chorób układu krwiotwórczego, które zalicza się do chorób z pogranicza nowotworowych i autoimmunoagresji. Choroby z tej grupy ...

więcej

Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania Kibicowanie może doprowadzić do ZAWAŁU! Skutki zdrowotne kibicowania

Kibicowanie może powodować poważne problemy zdrowotne. Dopingowanie ulubionej drużyny powoduje nagły skok ciśnienia, przyspieszony puls, co jest szczególnie niebezpieczne dla kibiców zmagających ...

więcej

HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów HEMOROIDY (żylaki odbytu): przyczyny, objawy i leczenie hemoroidów

Hemoroidy (guzki krwawnicze) ma każdy, żylaki odbytu - co drugi Polak. Objawy choroby hemoroidalnej są bardzo nieprzyjemne, a przecież żylaki odbytu da ...

więcej

Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie Nadciśnienie tętnicze WTÓRNE - przyczyny, objawy, leczenie

Nadciśnienie tętnicze wtórne to najrzadziej występujący typ nadciśnienia. Nadciśnienie tętnicze wtórne rozpoznaje się u zaledwie 5 proc. chorych. Jego przyczyny można ustalić ...

więcej

Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie Zespół pozakrzepowy: przyczyny, objawy, leczenie

Zespół pozakrzepowy to dość częsty problem zdrowotny, stanowiący przewlekłe powikłanie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG). Szacuje się,że aż 23-60% pacjentów po epizodzie zakrzepicy ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.