Rigevidon®

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Rigevidon® 21 szt., tabl. powl. 8,30zł 2017-10-31

Działanie

Złożony doustny preparat antykoncepcyjny. Preparat działa antykoncepcyjnie w oparciu o następujące mechanizmy: hamowanie owulacji, zwiększenie gęstości śluzu szyjkowego i zmniejszenie jego przepuszczalności dla plemników, wywołanie zmian w obrębie błony śluzowej macicy (endometrium), które mogą prowadzić do uniemożliwienia zagnieżdżenia zapłodnionej komórki jajowej. Po podaniu doustnym lewonorgestrel wchłania się szybko i całkowicie. Jego biodostępność wynosi ok. 100%, przy czym nie ulega on efektowi pierwszego przejścia. Jest w znacznym stopniu związany z albuminami i z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) w osoczu. Metabolizowany jest głównie w wyniku redukcji grupy Δ4-3-okso i hydroksylacji w pozycjach 2α, 1β i 16β, po czym następuje sprzęganie. Lewonorgestrel ulega eliminacji ze średnim T0,5 wynoszącym ok. 36 h w stanie stacjonarnym. Lewonogestrel i jego metabolity wydalane są przede wszystkim w moczu (40-68%), a w ok. 16-48% z kałem. Etynyloestradiol wchłania się szybko i całkowicie, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1,5 h. Po sprzęganiu przed przedostaniem do krążenia ogólnego i po zmetabolizowaniu podczas pierwszego przejścia, bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 60%. Etynyloestradiol jest w 98,8% związany z białkami osocza, prawie całkowicie z albuminami. Etynyloestradiol ulega sprzęganiu przed przedostaniem do krążenia ogólnego - zarówno w błonie śluzowej jelita cienkiego, jak i w wątrobie. Sprzężony etynyloestradiol jest hydrolizowany przez florę bakteryjną jelit i powstaje etynyloestradiol, który może ponownie się wchłaniać i podlegać krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Najważniejszym szlakiem metabolicznym etynyloestradiolu jest hydroksylacja katalizowana przez cytochrom P450. Etynyloestradiol jest wydalany z osocza z T0,5 wynoszącym ok. 29 h (26-33 h). Produkty sprzęgania etynyloestradiolu i jego metabolity są wydalane w moczu i z kałem (w stosunku 1:1).

Dawkowanie

Doustnie, w kolejności podanej na blistrze, codziennie mniej więcej o tej samej porze, popijając w razie potrzeby niewielką ilością płynu. Należy przyjmować po 1 tabl. na dobę przez 21 kolejnych dni. Każdy kolejny blister należy rozpoczynać po 7 dniach przerwy w przyjmowaniu tabletek, w trakcie których na ogół pojawia się krwawienie z odstawienia. Krwawienie to zazwyczaj rozpoczyna się w 2. lub 3. dniu od przyjęcia ostatniej tabletki i może się nie zakończyć przed rozpoczęciem następnego blistra. Rozpoczęcie stosowania preparatu. Brak antykoncepcji hormonalnej w ostatnim miesiącu: przyjmowanie tabletek należy rozpocząć w 1. dniu naturalnego cyklu miesiączkowego (tj. w 1. dniu krwawienia miesiączkowego). Stosowanie tabletek można rozpocząć w okresie od 2. do 5. dnia, jednak w trakcie pierwszego cyklu zaleca się równoczesne stosowanie metody mechanicznej w ciągu pierwszych 7 dni antykoncepcji doustnej. Zmiana ze stosowania innego złożonego środka antykoncepcyjnego (złożone doustne tabletki antykoncepcyjne, system terapeutyczny dopochwowy lub system transdermalny): kobieta powinna rozpocząć stosowanie preparatu w następnym dniu po przyjęciu ostatniej tabletki zawierającej substancje czynne poprzedniego środka antykoncepcyjnego, jednak nie później niż w następnym dniu po zwykłej przerwie w przyjmowaniu poprzedniego złożonego hormonalnego środka antykoncepcyjnego. Zmiana z preparatu zawierającego wyłącznie progestagen (tabletki zawierające wyłącznie progestagen lub minitabletki, wstrzyknięcia, implanty): kobieta może przestawić się ze stosowania tabletek zawierających wyłącznie progestagen w dowolnym dniu (w przypadku implantu - w dniu jego usunięcia, a w przypadku wstrzyknięcia - w dniu planowanego kolejnego wstrzyknięcia). W tych wszystkich przypadkach kobiecie należy doradzić, aby stosowała równocześnie metodę mechaniczną w ciągu pierwszych 7 dni przyjmowania tabletek. Po poronieniu w I trymestrze ciąży: kobieta może rozpocząć przyjmowanie tabletek natychmiast. W tym przypadku nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcyjnych. Po porodzie lub poronieniu w II trymestrze ciąży: kobiecie należy poradzić, aby rozpoczęła przyjmowanie preparatu w 21.-28. dniu po porodzie (pod warunkiem, że kobieta nie karmi piersią) lub poronieniu w II trymestrze ciąży, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń zakrzepowo-zatorowych w okresie poporodowym. Jeżeli kobieta rozpoczyna stosowanie preparatu później, należy jej doradzić, aby stosowała równocześnie antykoncepcję mechaniczną w ciągu pierwszych 7 dni przyjmowania tabletek. Jeśli doszło do stosunku po porodzie, przed rozpoczęciem przyjmowania złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży lub odczekać do wystąpienia pierwszego krwawienia miesiączkowego. Postępowanie w przypadku pominięcia tabletek. Jeżeli od czasu planowego przyjęcia tabletki upłynęło mniej niż 12 h, skuteczność ochrony antykoncepcyjnej nie ulega zmniejszeniu. Kobieta powinna przyjąć tabletkę tak szybko, jak tylko sobie o tym przypomni, natomiast pozostałe tabletki powinna przyjąć o zwykłej porze. Jeżeli od czasu planowego przyjęcia tabletki upłynęło więcej niż 12 h, skuteczność antykoncepcyjna może być zmniejszona. Postępowanie w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki powinno być zgodne z następującymi dwiema podstawowymi zasadami: Nie należy przerywać przyjmowania tabletek na dłużej niż 7 dni. Aby zachować właściwy stopień zahamowania osi podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowej, koniecznych jest 7 dni prawidłowego przyjmowania tabletek. Pominięcie tabletki w 1. tyg.: kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, tak szybko jak tylko sobie o tym przypomni, nawet jeżeli będzie to oznaczać przyjęcie równocześnie 2 tabletek. Następnie powinna kontynuować przyjmowanie tabletek o zwykłej porze. Równocześnie powinna stosować metodę mechaniczną, np. prezerwatywę, przez następnych 7 dni. Jeżeli w ciągu poprzednich 7 dni doszło do stosunku, należy rozważyć możliwość zajścia w ciążę. Im więcej zapomnianych tabletek i im krótszy odstęp czasu między pominięciem tabletki i zwykłą przerwą w stosowaniu tabletek, tym większe ryzyko zajścia w ciążę. Pominięcie tabletki w 2. tyg.: kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, tak szybko jak tylko sobie o tym przypomni, nawet jeżeli będzie to oznaczać przyjęcie równocześnie 2 tabletek. Następnie powinna kontynuować przyjmowanie tabletek o zwykłej porze. Jeżeli w ciągu 7 dni poprzedzających pominięcie tabletki preparat przyjmowano prawidłowo, nie jest konieczne stosowanie jakichkolwiek dodatkowych metod antykoncepcyjnych. W przeciwnym przypadku lub, gdy kobieta zapomniała o przyjęciu więcej niż 1 tabletki, należy jej doradzić, aby stosowała antykoncepcję mechaniczną (taką jak prezerwatywa) przez 7 dni. Pominięcie tabletki w 3. tyg.: istnieje duże ryzyko niepowodzenia antykoncepcji ze względu na zbliżającą się przerwę w stosowaniu tabletek. Zmniejszeniu skuteczności antykoncepcyjnej można jednak zapobiec przez odpowiednie skorygowanie przyjmowania tabletek. Jeżeli przestrzega się jednej z niżej podanych zasad postępowania nie ma konieczności stosowania dodatkowych metod antykoncepcyjnych, pod warunkiem, że wszystkie tabletki były przyjmowane prawidłowo w ciągu 7 dni poprzedzających pominięcie tabletki. W przeciwnym przypadku kobiecie należy doradzić, aby zastosowała się do pierwszej z wymienionych zasad i stosowała równocześnie mechaniczną metodę antykoncepcyjną (taką jak prezerwatywa) przez następnych 7 dni. 1. Kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, tak szybko jak tylko sobie o tym przypomni, nawet jeżeli będzie to oznaczać przyjęcie równocześnie 2 tabletek. Następnie powinna kontynuować przyjmowanie tabletek o zwykłej porze. Następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki z blistra kobieta powinna przyjąć pierwszą tabletkę z kolejnego blistra, tj. bez zachowywania przerwy w stosowaniu tabletek pomiędzy kolejnymi blistrami. Krwawienie z odstawienia prawdopodobnie nie wystąpi do czasu zakończenia stosowania tabletek z drugiego blistra, jednak może dojść do plamienia lub krwawienia śródcyklicznego w dniach przyjmowania tabletek. 2. Kobiecie można również doradzić, aby zaprzestała przyjmowania tabletek z aktualnego blistra. W takim przypadku powinna zachować 7-dniową przerwę w stosowaniu tabletek, wliczając do niej dni, w których zapomniała przyjąć tabletki, a następnie kontynuować przyjmowanie tabletek z kolejnego blistra. Jeżeli kobieta zapomniała przyjąć tabletki i nie wystąpi u niej krwawienie z odstawienia podczas pierwszej planowej przerwy w ich przyjmowaniu, należy rozważyć możliwość ciąży. Zalecenia w przypadku wystąpienia zaburzeń żołądka i jelit. W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń żołądka i jelit, wchłanianie substancji czynnych może nie być całkowite. Należy wówczas stosować dodatkowe metody antykoncepcji. W razie wystąpienia wymiotów lub ciężkiej biegunki w ciągu 3-4 h od przyjęcia tabletki, kobieta powinna zastosować się do zaleceń dotyczących pominiętych tabletek. Postępowanie w celu zmiany lub opóźnienia terminu wystąpienia miesiączki. Aby opóźnić wystąpienie krwawienia, kobieta powinna kontynuować stosowanie tabletek z następnego blistra preparatu po przyjęciu ostatniej tabletki z przyjmowanego aktualnie opakowania, bez zachowywania przerwy w stosowaniu leku. Stosowanie tabletek można kontynuować tak długo, jak długo jest to potrzebne, aż do wyczerpania zawartości drugiego blistra. W tym czasie może dojść do niewielkiego krwawienia śródcyklicznego lub plamienia. Można powrócić do stosowania preparatu po zwykłej 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek. Gdyby kobieta chciała zmienić dzień wystąpienia krwawienia na inny dzień tygodnia niż ten, w którym krwawienie pojawia się podczas aktualnego przyjmowania tabletek, można jej poradzić, aby skróciła następny okres przerwy w ich stosowaniu o dowolną liczbę dni. Im krótszy ten okres, tym  większe ryzyko, że nie pojawi się krwawienie z odstawienia i może wystąpić krwawienie śródcykliczne lub plamienie w trakcie stosowania tabletek z drugiego blistra (podobnie jak w przypadku opóźniania krwawienia). Należy szczególnie podkreślić, aby nie wydłużać okresu przerwy w przyjmowaniu tabletek.

Wskazania

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zakrzepica żył występująca obecnie lub w wywiadzie (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna). Zakrzepica tętnic występująca obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub objawy zwiastunowe (np. dusznica bolesna i przemijający napad niedokrwienny). Występowanie istotnego czynnika ryzyka lub wielu czynników ryzyka zakrzepicy żył lub tętnic może również stanowić przeciwwskazanie do stosowania. Występowanie objawów zwiastunowych zakrzepicy obecnie lub w wywiadzie (np. przemijające niedokrwienie mózgu, dusznica bolesna). Incydenty mózgowo-naczyniowe obecnie lub w wywiadzie. Zaburzenia sercowo-naczyniowe, tj. choroby serca, wady zastawek, zaburzenia rytmu. Ciężkie nadciśnienie tętnicze. Cukrzyca ze zmianami naczyniowymi. Choroby oczu pochodzenia naczyniowego. Rozpoznanie bądź podejrzenie wystąpienia nowotworów zależnych od hormonów płciowych (np. nowotworów narządów płciowych lub piersi). Ciężka choroba wątroby występująca obecnie lub w wywiadzie, do czasu powrotu parametrów czynności wątroby do wartości prawidłowych. Guzy wątroby stwierdzone obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe). Krwawienie z dróg rodnych o nieznanej etiologii. Migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie.

Środki ostrożności

Palenie papierosów zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych ze strony układu krążenia związanych ze stosowaniem złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Ryzyko to zwiększa się z wiekiem i liczbą wypalanych papierosów, przy czym jest szczególnie zaznaczone u kobiet w wieku powyżej 35 lat. Wszystkim kobietom przyjmującym złożone doustne środki antykoncepcyjne należy zdecydowanie zalecać, aby nie paliły tytoniu. Należy rozważyć stosowanie innych metod antykoncepcji u palących kobiet w wieku powyżej 35 lat. Stosowanie złożonego środka antykoncepcyjnego jest związane ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej; ryzyko to jest największe podczas 1. roku stosowania. Ryzyko żylnych powikłań zakrzepowo-zatorowych u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne zwiększa się wraz z: wiekiem; dodatnim wywiadem rodzinnym (np. występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u rodzeństwa lub u rodziców w stosunkowo młodym wieku) - jeżeli podejrzewa się wrodzone predyspozycje, kobietę należy skierować do specjalisty przed podjęciem decyzji o stosowaniu jakiegokolwiek złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego; otyłością (indeks mc. powyżej 30 kg/m2); długotrwałym unieruchomieniem, rozległą operacją, jakimkolwiek zabiegiem chirurgicznym kończyn dolnych lub poważnym urazem - w takich sytuacjach zaleca się przerwanie stosowania tabletek antykoncepcyjnych (w przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego - co najmniej 4 tyg. przed zabiegiem) i ponowne zastosowanie po upływie 2 tyg. od uzyskania przez kobietę całkowitej sprawności ruchowej; nie ustalono jednoznacznie potencjalnego wpływu żylaków i zaburzeń zakrzepowo-zatorowych w obrębie żył powierzchownych w powstawaniu lub rozwoju żylnej choroby zakrzepowej. Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego, przemijającego napadu niedokrwiennego lub udaru mózgu. Ryzyko to zwiększa się wraz z: wiekiem; paleniem papierosów (kobietom w wieku powyżej 35 lat należy zdecydowanie zalecić zaprzestanie palenia, jeżeli zdecydują się na stosowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego); dyslipoproteinemią; otyłością (indeks mc. powyżej 30 kg/m2); migreną; nadciśnieniem tętniczym; wadami zastawkowymi serca; migotaniem przedsionków; dodatnim wywiadem rodzinnym (tj. występowanie zakrzepicy tętnic u rodzeństwa lub u rodzica w stosunkowo młodym wieku) - w przypadku podejrzewania wrodzonej predyspozycji do tego typu zaburzeń, kobietę należy skierować do specjalisty przed podjęciem decyzji o stosowaniu jakiegokolwiek hormonalnego środka antykoncepcyjnego. Należy pamiętać o zwiększonym ryzyku żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych w okresie okołoporodowym. Bardzo rzadko donoszono o występowaniu zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w naczyniach wątroby, krezki, nerek lub żyłach oraz tętnicach siatkówki (nie ustalono jednoznacznie, czy przypadki te mają związek ze stosowaniem tych środków). Do innych stanów chorobowych, które były związane z wystąpieniem zdarzeń niepożądanych ze strony układu krążenia, należą: cukrzyca, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy i przewlekła zapalna choroba jelita grubego (choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego) oraz niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Zwiększenie częstości lub nasilenia napadów migrenowych (które mogą być objawami zwiastunowymi udaru niedokrwiennego mózgu) podczas stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych może być powodem do ich natychmiastowego odstawienia. Do czynników biochemicznych, które mogą wskazywać na dziedziczne lub nabyte predyspozycje do zakrzepicy żył lub tętnic należą: oporność na aktywowane białko C (APC), hiperhomocysteinemia, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, przeciwciała przeciw fosfolipidom (przeciwciała przeciw kardiolipinie, antykoagulant toczniowy). Niektóre badania epidemiologiczne wykazały zwiększenie ryzyka raka szyjki macicy u kobiet długotrwale stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne, przy czym nadal dokładnie nie wyjaśniono, w jakim stopniu może to się wiązać z określonymi zachowaniami seksualnymi oraz z innymi czynnikami, takimi jak zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). U kobiet przyjmujących złożone doustne środki antykoncepcyjne nieznacznie zwiększa się względne ryzyko zachorowania na raka piersi. To zwiększone ryzyko stopniowo zanika w ciągu 10 lat od zaprzestania stosowania złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego. W przypadku wystąpienia silnego bólu w górnej części brzucha, powiększenia wątroby lub objawów krwotoku do jamy brzusznej u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne, w diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę możliwość rozpoznania guza wątroby. Kobiety z hipertriglicerydemią lub z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku hipertriglicerydemii, mogą być narażone na zwiększone ryzyko zapalenia trzustki podczas przyjmowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Wystąpienie ostrych lub przewlekłych zaburzeń czynności wątroby może oznaczać konieczność odstawienia złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego do momentu powrotu jej funkcji do wartości prawidłowych. W przypadku powtórnego wystąpienia żółtaczki cholestatycznej i (lub) świądu związanego z zastojem żółci, które po raz pierwszy były obserwowane w okresie ciąży lub w okresie poprzedniego stosowania steroidowych hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. U kobiet z zaburzeniami czynności wątroby hormony steroidowe mogą być słabo metabolizowane. Kobiety z hiperlipidemią należy poddawać dokładnej obserwacji, jeżeli zdecydują się na stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jeśli u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne, u których wcześniej występowało nadciśnienie tętnicze krwi, wystąpi utrwalone nadciśnienie tętnicze krwi lub znaczące klinicznie zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oporne na leczenie, należy odstawić złożone doustne środki antykoncepcyjne. O ile to będzie właściwe, można powrócić do stosowania złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego, gdy terapia przeciwnadciśnieniowa doprowadzi do normalizacji ciśnienia tętniczego krwi. Następujące stany mogą wystąpić lub nasilić się zarówno w ciąży, jak i podczas stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, chociaż nie istnieją jednoznaczne dowody na ich związek: żółtaczka i (lub) świąd związany z zastojem żółci, kamica żółciowa, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, pląsawica Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu w wyniku otosklerozy. U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym stosowanie egzogennych estrogenów może powodować występowanie lub zaostrzenie objawów obrzęku naczynioruchowego. Złożone doustne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na insulinooporność i tolerancję glukozy, ale nie ma dowodów potwierdzających konieczność zmiany sposobu leczenia kobiet z cukrzycą stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne o małej zawartości hormonów. Kobiety z cukrzycą należy dokładnie monitorować, szczególnie w początkowym okresie stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. W nielicznych przypadkach może wystąpić ostuda, szczególnie u kobiet z ostudą ciężarnych w wywiadzie. Kobiety z tendencją do występowania ostudy powinny unikać ekspozycji na światło słoneczne lub promieniowanie ultrafioletowe podczas przyjmowania preparatu. Kobiety, u których wystąpi ciężka depresja podczas przyjmowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, powinny je odstawić. Kobiety z epizodami ciężkiej depresji w wywiadzie muszą pozostawać pod ścisłą obserwacją; powinny odstawić złożony doustny środek antykoncepcyjny w przypadku nawrotu objawów depresji. Skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona w przypadku pominięcia tabletek, wymiotów lub biegunki, bądź też podczas równoczesnego stosowania innego leku. Możliwe jest wystąpienie nieregularnego krwawienia (plamienie lub krwawienie śródcykliczne), szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania preparatu. Dlatego wykonanie badań mających na celu wyjaśnienie przyczyn nieregularnego krwawienia jest właściwe dopiero po okresie adaptacyjnym trwającym mniej więcej 3 cykle. W razie utrzymywania się lub wystąpienia nieregularnych krwawień po uprzednio regularnych cyklach, należy rozważyć istnienie ewentualnych niehormonalnych przyczyn tych zaburzeń, przy czym zaleca się wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych w celu wykluczenia choroby nowotworowej lub ciąży. Może to wymagać łyżeczkowania jamy macicy. U niektórych kobiet krwawienie z odstawienia podczas przerwy w stosowaniu tabletek może nie wystąpić. Jeżeli preparat był przyjmowany zgodnie z zaleceniami, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo ciąży. Jednak, jeżeli kobieta nie przestrzegała tych zaleceń w okresie przed pierwszym brakiem krwawienia z odstawienia lub jeżeli nie wystąpiły dwa kolejne krwawienia, przed kontynuowaniem stosowania doustnego złożonego środka antykoncepcyjnego należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u kobiet z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u kobiet z z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: zaburzenia widzenia, nudności, ból brzucha, obniżony nastrój, zmiany nastroju, drażliwość, ból głowy, nerwowość, trądzik, tkliwość piersi, ból piersi, zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki, skąpe miesiączki, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: wymioty, biegunka, zatrzymanie płynów, hiperlipidemia, obniżenie libido, migrena, wysypka, pokrzywka, ostuda, powiększenie piersi. Rzadko: nietolerancja soczewek kontaktowych, nadwrażliwość, zwiększenie libido, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy wydzielina z piersi, wydzielina z pochwy zmniejszenie masy ciała. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, cholestaza. U kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne obserwowano następujące ciężkie działania niepożądane: zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył; zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic; nadciśnienie tętnicze krwi; rak szyjki macicy; nowotwory wątroby; choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna; ostuda, rumień guzowaty. U kobiet przyjmujących złożone doustne środki antykoncepcyjne nieznacznie zwiększa się względne ryzyko zachorowania na raka piersi. To zwiększone ryzyko stopniowo zanika w ciągu 10 lat od zaprzestania stosowania złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego. U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym, stosowanie egzogennych estrogenów może wywoływać lub zaostrzać objawy obrzęku naczynioruchowego.

Ciąża i laktacja

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w ciąży. Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę w trakcie jego stosowania, należy go natychmiast odstawić. Wyniki badań epidemiologicznych nie wykazały ani zwiększenia ryzyka wad wrodzonych u dzieci, których matki przyjmowały złożone doustne środki antykoncepcyjne przed zajściem w ciążę ani działania teratogennego, gdy preparaty te były nieumyślnie stosowane we wczesnym okresie ciąży. Tabletki antykoncepcyjne mogą wpływać na karmienie piersią poprzez zmniejszenie ilości i zmianę składu mleka kobiecego - nie należy zalecać stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych do momentu zakończenia karmienia piersią. Niewielkie ilości steroidów antykoncepcyjnych i (lub) ich metabolitów mogą przenikać do mleka kobiecego i mogą mieć wpływ na dziecko.

Uwagi

Przed rozpoczęciem lub ponownym podjęciem stosowania preparatu należy zebrać pełny wywiad lekarski, w tym rodzinny oraz upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Należy przeprowadzić pomiar ciśnienia krwi oraz badanie fizykalne uwzględniając przeciwwskazania i ostrzeżenia. Częstość wykonywania badań i ich rodzaj należy ustalić indywidualnie dla każdej kobiety w oparciu o obowiązujące schematy postępowania. Stosowanie steroidowych środków antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym biochemicznych parametrów czynności wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek; na stężenie osoczowe białek (nośnikowych), np. globuliny wiążącej kortykosteroidy; na stężenie osoczowe frakcji lipidowych lub lipoprotein; na parametry metabolizmu węglowodanów i krzepnięcia krwi oraz na parametry fibrynolizy. Zmienione wartości nie wykraczają na ogół poza zakres norm laboratoryjnych.

Interakcje

Interakcje pomiędzy złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i innymi lekami mogą zmniejszać skuteczność antykoncepcyjną i (lub) prowadzić do krwawień śródcyklicznych i (lub) nieskuteczność antykoncepcji. Kobiety stosujące którykolwiek z wymienionych leków powinny tymczasowo stosować mechaniczną metodę antykoncepcji lub inną metodę antykoncepcji równocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. W przypadku leczenia preparatami, które indukują aktywność enzymów wątrobowych, należy stosować mechaniczną metodę antykoncepcji równocześnie ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi podczas jednoczesnego ich stosowania oraz przez 28 dni po ich odstawieniu. Kobiety stosujące jednocześnie antybiotyki (z wyjątkiem ryfampicyny i gryzeofulwiny) powinny stosować mechaniczną metodę antykoncepcji podczas leczenia antybiotykami i przez 7 dni po ich odstawieniu. Jeżeli przyjmowanie innego leku trwa po zakończeniu opakowania złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego, kolejne opakowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego należy rozpocząć bez zachowania zwyczajowej przerwy w przyjmowaniu tabletek. Mogą wystąpić interakcje z lekami indukującymi aktywność enzymów wątrobowych (np, fenytoina, barbiturany, prymidon, karbamazepina, ryfampicyna oraz prawdopodobnie również okskarbamazepina, topiramat, felbamat, gryzofulwina oraz preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego), prowadzące do zwiększenia klirensu hormonów płciowych. Istnieje możliwość zwiększenia metabolizmu wątrobowego przez inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir) oraz nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. newirapina) lub skojarzenie tych leków. Krążenie wątrobowo-jelitowe estrogenów może być zmniejszone podczas jednoczesnego stosowania niektórych antybiotyków (np. penicyliny, tetracykliny). Może to spowodować zmniejszenie stężenia etynyloestradiolu w surowicy. Troleandomycyna może zwiększać ryzyko wewnątrzwątrobowego zastoju żółci podczas jednoczesnego stosowania ze złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Doustne środki antykoncepcyjne mogą zaburzać metabolizm niektórych innych leków. Zgłaszano występowanie zwiększonego stężenia cyklosporyny w surowicy podczas jednoczesnego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych. Złożone doustne środki antykoncepcyjne indukują metabolizm lamotryginy, powodując występowanie subterapeutycznego stężenia tej substancji w osoczu. U kobiet stosujących przez dłuższy czas wymienione powyżej leki, należy zalecić stosowanie innych metod antykoncepcyjnych. Preparatu nie należy stosować jednocześnie z preparatami zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego, ponieważ może to doprowadzić do braku skuteczności antykoncepcyjnej. Donoszono o występowaniu krwawień śródcyklicznych i nieplanowanych ciąż. Działanie indukujące może się utrzymywać przez co najmniej 2 tyg. od zaprzestania stosowania dziurawca zwyczajnego. Stosowanie steroidowych hormonów płciowych może prowadzić do zwiększenia stężenia osoczowego cyklosporyny, indukując jej działanie toksyczne. Równoczesne stosowanie lamotryginy i złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych może prowadzić do zmniejszenia stężenia osoczowego lamotryginy, czego skutkiem może być zmniejszona kontrola napadów u kobiet, które rozpoczęły stosowanie doustnej antykoncepcji.

Preparat zawiera substancje Ethinylestradiol, Levonorgestrel.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

Każde opakowanie zawiera 91 tabl. powl.: 84 tabl. różowe, z których każda zawiera 0,15 mg lewonorgestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu; 7 tabl. białych, z których każda zawiera 0,01 mg etynyloestradiolu. Tabletki różowe zawierają laktozę, czerwień allura (E129) i błękit brylantowy (E133). Tabletki białe zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

Opakowanie zawiera 28 tabl. powl.: 21 tabl. żółtych, z których każda zawiera: 0,150 mg lewonorgestrelu i 0,030 mg etynyloestradiolu; 7 tabl. białych (placebo), które nie zawierają substancji czynnych. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. draż. zawiera 0,15 mg lewonorgestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę.

Opakowanie zawiera 28 tabl. powl.: 21 tabl. różowych, z których każda zawiera 0,10 mg lewonorgestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu; 7 tabl. białych (placebo), które nie zawierają substancji czynnych. Lek zawiera laktozę. Otoczka tabletki różowej zawiera lak czerwieni Allura (E129), lak indygotyny (E132) i lecytynę sojową.

Opakowanie zawiera 21 tabl. powl. - 6 tabl. w kolorze jasnobrązowym, z których każda zawiera 30 µg etynyloestradiolu i 50 µg lewonorgestrelu; 5 tabl. w kolorze białym, z których każda zawiera 40 µg etynyloestradiolu i 75 µg lewonorgestrelu; 10 tabl. w kolorze ochry, z których każda zawiera 3 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 system transdermalny (plaster) zawiera 6 mg norelgestrominu i 600 µg etynyloestradiolu (1 system uwalnia 203 µg norelgestrominu i 33,9 µg etynyloestradiolu w ciągu 24 h).

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg estradiolu w postaci półwodzianu oraz 2 mg drospirenonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.