Riflux®

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; tabletki zawierają aspartam, sód oraz benzoesan sodu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Riflux® 30 szt., tabl. musujące 17,20zł 2017-10-31

Działanie

Kompetycyjny i odwracalny antagonista receptora histaminowego H2. Hamuje podstawowe i stymulowane wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka. Podwyższenie pH jest prawdopodobnie związane także z bezpośrednim działaniem substancji pomocniczych występujących w tabletce musującej: cytrynianu sodu i wodorowęglanu sodu, które działają buforująco na treść żołądkową już kilka min po podaniu leku. Biodostępność ranitydyny po podaniu doustnym wynosi ok. 50%, Cmax występuje w czasie ok. 2 h, wiązanie z białkami osocza - 15%. Ranitydyna przenika przez barierę krem-mózg, barierę łożyska i jest wydzielana do mleka kobiecego. Jest częściowo metabolizowana w wątrobie (w znacznym stopniu podczas pierwszego przejścia); głównymi metabolitami są: N-tlenek, S-tlenek oraz demetyloranitydyna. Jest wydalana głównie z moczem, w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów. T0,5 wynosi ok. 2,5 h; jest dłuższy u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież od 16 lat: w przypadku nawracających objawów dyspeptycznych należy przyjąć 150 mg, w razie potrzeby 2 razy na dobę. Nie stosować więcej niż 300 mg/dobę. Jeśli dolegliwości nie ustępują po 2 tyg. leczenia, należy zweryfikować diagnozę. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się 2-3-krotne wydłużenie T0,5 oraz zmniejszenie klirensu osoczowego o 80%; u pacjentów dializowanych lek należy podawać po zakończeniu dializy. W niewydolności wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania leku. U pacjentów >65. rż. możliwe jest 2-krotne wydłużenie T0,5; należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki. Sposób podania. Przed użyciem tabletkę rozpuścić w 100 ml wody i wypić roztwór po całkowitym rozpuszczeniu preparatu.

Wskazania

Objawowe leczenie nawracających dolegliwości dyspeptycznych niezwiązanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, nadkwaśność soku żołądkowego, ból w nadbrzuszu. Lek hamuje wydzielanie kwasu solnego przez 12 h.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu. Marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym w wywiadzie. Fenyloketonuria. Dzieci w wieku <16 lat.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter zmian, ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej i opóźniać rozpoznanie. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego) oraz u pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby. Unikać stosowania u pacjentów z porfirią ostrą w wywiadzie (ryzyko wywołania napadu). Nie zaleca się podawania leku jednocześnie z terapią substytucyjną enzymami trzustkowymi lub w ostrym zapaleniu trzustki. Ostrożnie stosować u pacjentów leczonych przeciwzakrzepowo lub NLPZ. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność leku. Zawartość sodu należy uwzględnić stosując lek u osób stosujących dietę ubogosodową. Zawarty w preparacie benzoesan sodu może powodować reakcje alergiczne oraz wystąpienie napadu astmy u chorych na astmę.

Niepożądane działanie

Najczęściej: ból głowy, zakażenia górnego odcinka układu oddechowego, katar, grypa, objawy grypopodobne, nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu, wzdęcia, odbijanie, zaburzenia smaku. Po dawkach 150-300 mg/dobę mogą wystąpić: stany splątania, niepokój ruchowy, omamy wzrokowe i słuchowe (działania ze strony układu nerwowego są bardziej nasilone w trakcie stosowania dużych dawek, u osób >65 lat oraz u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i (lub) wątroby), bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, gorączka, niedociśnienie, wysypka), reakcje anafilaktyczne, pokrzywka połączona z obrzękiem twarzy oraz skurczem krtani, zespół Stevensa-Johnsona. Obserwowano także: leukopenię, granulocytopenię, trombocytopenię, rumień wielopostaciowy i świąd skóry. W pojedynczych przypadkach: ginekomastia, impotencja, obniżenie libido u mężczyzn, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, przemijające zapalenie wątroby, przemijająca hipergastrynemia, zwiększenie stężenia kreatyniny.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią (ranitydyna przenika do mleka kobiecego i może hamować wydzielanie żołądkowe, hamować metabolizm leków i pobudzać ośrodkowy układ nerwowy u karmionego piersią noworodka).

Uwagi

Lek zwykle nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, jednak upośledzenie sprawności psychofizycznej może wystąpić jeżeli pojawią się takie objawy niepożądane, jak: zawroty głowy, senność, stany splątania, niewyraźne widzenie.

Interakcje

Ranitydyna zmniejsza wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego - podczas jednoczesnego stosowania należy zachować przynajmniej 2 h przerwy między podaniem tych leków i ranitydyny. Może hamować metabolizm glipizydu, glibenklamidu, metoprololu, midazolamu, nifedipiny, fenytoiny (zwiększone ryzyko ataksji), teofiliny. Podczas stosowania z warfaryną należy częściej kontrolować czas protrombinowy (może być zwiększony lub zmniejszony). Zachować ostrożność i regularnie obserwować pacjenta podczas jednoczesnego stosowania ranitydyny i NLPZ. Leki zobojętniające oraz pokarm nie wpływają istotnie na parametry farmakokinetyczne ranitydyny, wydłuża się jedynie Tmax.

Preparat zawiera substancję Ranitidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; tabletki zawierają aspartam, sód oraz benzoesan sodu.

1 ampułka (5 ml) zawiera 50 mg ranitydyny.

1 fiolka 100 ml zawiera 50 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca (Fast) zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera aspartam, sód i sorbitol. 1 tabl. powl. zawiera 75 mg (Pro) lub 150 mg (Max) ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera żółcień pomarańczową.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.