Remestyp®

1 ml roztworu zawiera 0,1 mg terlipresyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Remestyp® 5 amp.10 ml, roztw. do wstrz. 148,69zł 2017-10-31

Działanie

Syntetyczna pochodna wazopresyny, naturalnego hormonu tylnego płata przysadki mózgowej. Terlipresyna zwęża naczynia krwionośne i wywiera związany z tym efekt przeciwkrwotoczny. Powoduje skurcz tętniczek, żył i żyłek głównie w obszarze trzewnym, zwiększenie napięcia mięśni gładkich ściany przełyku oraz zwiększenie napięcia i nasilenie perystaltyki w jelitach. Niezależnie od wpływu na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, działa również na mięśnie gładkie macicy, pobudzając ich aktywność, nawet w macicy nieciężarnej. Działanie przeciwwstrząsowe terlipresyny zostało potwierdzone we wszystkich rodzajach wstrząsów (pokrwotocznym, toksycznym, anafilaktycznym). Nie ma klinicznych dowodów na działanie antydiuretyczne terlipresyny. Efekt terapeutyczny terlipresyny jest wynikiem działania jej metabolitów, np. lizyno-wazopresyny. Lizyno-wazopresyna pojawia się we krwi po około 30 min. od podania terlipresyny, a maksymalne stężenie osiąga po 1-2 h. Jest metabolizowana w wątrobie, nerkach i innych tkankach. T0,5 wynosi około 40 min.

Dawkowanie

Krwawienie z żylaków przełyku. Dorośli: początkowo wstrzyknięcie dożylne 2 mg co 4 h. Leczenie należy prowadzić do czasu opanowania krwawienia przez 24 h, ale nie dłużej niż przez 48 h. U pacjentów o mc. mniejszej niż 50 kg lub w razie wystąpienia objawów niepożądanych, po podaniu dawki początkowej kolejne dawki można zmniejszyć do 1 mg dożylnie co 4 h. Inne rodzaje krwawień z przewodu pokarmowego. 1 mg co 4 do 6 h. Lek można również stosować jako pierwszą pomoc w przypadku klinicznego podejrzenia krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Preparat podaje się dożylnie, zwykle bezpośrednio (bolus) lub w krótkotrwałej infuzji. Krwawienia z dróg moczowo-płciowych. Zazwyczaj dawka wynosi od 0,2 mg do 1,0 mg co 4 do 6 h, w zależności od aktywności osoczowych i tkankowych endopeptydaz. Preparat podaje się dożylnie, zwykle bezpośrednio (bolus) lub w krótkotrwałej infuzji. Stosowanie miejscowe podczas zabiegów ginekologicznych. Dawkę 0,4 mg należy rozcieńczyć roztworem NaCl 0,9% do objętości 10 ml i tak przygotowanym roztworem ostrzyknąć szyjkę macicy i okolicę szyjki macicy. Przeciwkrwotoczne działanie występuje po ok. 5 do 10 min. Jeśli zachodzi potrzeba, dawkę można zwiększyć lub można powtórzyć ostrzykiwanie.

Wskazania

Krwawienia z przewodu pokarmowego w przebiegu żylaków przełyku, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, krwotocznego i nadżerkowego zapalenia błony śluzowej żołądka. Krwawienia z dróg moczowo-płciowych w przebiegu atonii poporodowej macicy, zaburzeń czynnościowych macicy, porodu, poronienia. Krwawienia związane z operacjami chirurgicznymi, zwłaszcza w obrębie jamy brzusznej lub miednicy mniejszej. Podanie miejscowe, np. podczas operacji ginekologicznych szyjki macicy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów w wieku podeszłym, z chorobą niedokrwienną serca, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami rytmu serca, niewydolnością nerek lub astmą oskrzelową.

Niepożądane działanie

Najczęściej występują: bladość, podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi, bóle brzucha, przyspieszenie perystaltyki jelit, nudności, biegunka oraz bóle głowy. Rzadko występuje bradykardia. Poważne działania niepożądane takie jak: zawał serca, niewydolność krążenia, duszność czy miejscowa martwica w miejscu wstrzyknięcia występują wyjątkowo.

Ciąża i laktacja

Terlipresyna jest przeciwwskazana w ciąży (z wyjątkiem wskazań życiowych). Dotychczas nie ma dostatecznych danych na temat wydzielania preparatu do mleka kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Podczas leczenia preparatem, szczególnie w przypadku stosowania większych dawek (0,8 mg i więcej), u chorych z nadciśnieniem tętniczym, chorobami serca oraz w wieku podeszłym należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca i gospodarkę wodno-elektrolitową.

Interakcje

Oksytocyna i metylergometryna nasilają działanie terlipresyny zwężające naczynia krwionośne oraz wyzwalające skurcze macicy. Terlipresyna zwiększa działanie hipotensyjne nieselektywnych β-adrenolityków w dorzeczu żyły wrotnej. Podawanie leków zwalniających czynność serca jednocześnie z terlipresyną może prowadzić do ciężkiej bradykardii.

Preparat zawiera substancję Terlipressin acetate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 0,2 mg octanu terlipresyny octanu, co odpowiada 0,17 mg terlipresyny. Preparat zawiera 0,8 mmol (18,4 mg) sodu na dawkę 5 ml i 1,6 mmol (36,8 mg) na dawkę 10 ml.

1 ml roztworu zawiera 0,1 mg terlipresyny.

1 ampułka (8,5 ml) zawiera 1 mg octanu terlipresyny, co odpowiada 0,85 mg terlipresyny. Lek zawiera sód (1,33 mmol lub 30,7 mg sodu/amp.).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu w postaci octanu oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy. Lek zawiera alkohol benzylowy.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 ampułka (1 ml) zawiera 4 mg betametazonu (5,3 mg soli sodowej fosforanu betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg mekaserminy. Lek zawiera alkohol benzylowy (9 mg/ml).

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5,3 mg lub 12 mg somatropiny.

1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny. 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. somatropiny.

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 75 µg, 88 µg, 100 µg, 112 µg, 125 µg, 137 µg, 150 µg, 175 µg lub 200 µg soli sodowej lewotyroksyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 30 mg lanreotydu w postaci octanu lanreotydu.

1 amp. (1 ml) zawiera 100 µg karbetocyny. Aktywność oksytocynowa wynosi ok. 50 j.m./1 ml.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie

Nadczynność przysadki mózgowej oznacza nadmiar hormonów przysadki. Jej najczęstszą przyczyną są guzy przysadki mózgowej (zwykle gruczolaki), które wydzielają lub uwalniają hormony przysadki ...

więcej

Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu

Kretynizm to nie tylko obelga, ale i wyróżniana w medycynie jednostka chorobowa. Objawy kretynizmu obejmują zaburzenia intelektualne, ale i liczne problemy somatyczne. ...

więcej

Aldosteron: rola i normy Aldosteron: rola i normy

Aldosteron to hormon zaliczany do mineralokortykosteroidów produkowanych przez warstwę kłębkowatą nadnerczy. Zarówno zbyt niskie stężenie tego hormonu, jak i powyżej górnej granicy ...

więcej

Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm kobiety? Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm ...

Estradiol jest podstawowym kobiecym hormonem płciowym. Wywiera on oczywiście wpływ na kobiece narządy rozrodcze i zjawiska związane z rozrodczością, ale oprócz wpływa ...

więcej

Zespół oporności na hormony tarczycy Zespół oporności na hormony tarczycy

Zespół oporności na hormony tarczycy to choroba tarczycy dość nietypowa – w jej przebiegu pacjenci doświadczać mogą bowiem jednocześnie objawów nadczynności i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.