Ranopril

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg lizynoprylu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ranopril 28 szt., tabl. 17,34zł 2017-10-31

Działanie

Inhibitor konwertazy angiotensyny. Mechanizm działania lizynoprylu polega na hamowaniu aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron poprzez zablokowanie aktywności enzymu konwertującego angiotensynę I w naczynioskurczową angiotensynę II. Zahamowanie aktywności konwertazy angiotensyny powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II w osoczu, co prowadzi do zmniejszonego działania skurczowego na naczynia i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Po podaniu doustnym lizynopryl wchłania się z przewodu pokarmowego w ok. 25%. Jednoczesne spożywanie posiłków nie wpływa na wchłanianie leku. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 7 h. Podczas podawania wielokrotnego, efektywny okres półtrwania leku wynosi około 12,6 h. Lizynopryl prawdopodobnie nie wiąże się z białkami osocza. Nie jest metabolizowany i jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wydalanie lizynoprylu zmniejsza się w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek. U pacjentów z marskością wątroby wchłanianie lizynoprylu jest zmniejszone, jednak wskutek zmniejszonego klirensu, ekspozycja na lek zwiększa się o ok. 50% w porównaniu do osób zdrowych. U pacjentów z niewydolnością krążenia zwiększa się wartość AUC, ale zmniejsza się wchłanianie preparatu. U pacjentów w podeszłym wieku zwiększa się wchłanianie i wartość AUC.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze samoistne u pacjentów dorosłych nie przyjmujących leków moczopędnych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę; najczęściej dawka podtrzymująca wynosi 20-40 mg raz na dobę; wielkość dawki podtrzymującej należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego, u niektórych pacjentów oczekiwane obniżenie ciśnienia występuje po 2-4 tyg. leczenia dawkami podtrzymującymi. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 80 mg, ale nie powodowała zwiększenia skuteczności leczenia. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, w podeszłym wieku, odwodnionych i (lub) z niedoborami elektrolitów oraz u pacjentów, u których nie można odstawić leków moczopędnych dawka początkowa wynosi 2,5-5 mg. Nadciśnienie tętnicze samoistne u pacjentów dorosłych przyjmujących leki moczopędne. 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem należy odstawić przyjmowany lek moczopędny. W przypadku, gdy nie można odstawić leku moczopędnego, dawka początkowa lizynoprylu wynosi 5 mg; przez co najmniej 2 h od podaniu preparatu należy często kontrolować ciśnienie tętnicze krwi; w przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego należy wykonywać pomiary, aż do uzyskania prawidłowych wartości ciśnienia tętniczego krwi i przynajmniej o kolejną godzinę dłużej. Jeżeli stosując wyłącznie lizynopryl nie uzyskuje się odpowiednich wartości ciśnienia tętniczego krwi, można zastosować leczenie skojarzone z lekiem moczopędnym. Nadciśnienie tętnicze u dzieci i młodzieży od 6 do 16 lat. U pacjentów o masie ciała od 20 do 50 kg i 40 mg dla pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg. U dzieci i młodzieży nie badano dawek większych niż 0,61 mg/kg mc. (lub większych niż 40 mg). U dzieci z zaburzeniem czynności nerek, należy rozważyć podanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie przerw między dawkami. Niewydolność serca. Lizynopryl należy stosować jako leczenie wspomagające w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, rano. Dawka podtrzymująca wynosi 5-20 mg raz na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 35 mg. U pacjentów z niewydolnością, zwłaszcza z ciśnieniem skurczowym Ostry zawał serca. Lizynopryl należy stosować u pacjentów stabilnych hemodynamicznie jako uzupełnienie standardowego leczenia zawału serca lekami trombolitycznymi, przeciwagreagacyjnymi, ß-adrenolitycznymi. Pierwsza jednorazowa dawka wynosi 5 mg i powinna być podana w ciągu 24 h od momentu wystąpienia zawału serca. Po 24 h należy ponownie podać 5 mg lizynoprylu i po 48 h od podania pierwszej dawki - dawkę 10 mg. Następnie należy kontynuować leczenie podając 10 mg leku w pojedynczej dawce dobowej przez 6 tyg. Pacjenci z ciśnieniem skurczowym ≤120 mm Hg na początku leczenia i (lub) przez pierwsze 3 dni od wystąpienia zawału powinni przyjmować dawkę dobową wynoszącą 2,5 mg. Jeżeli w ciągu pierwszych 6 tyg.  leczenia wystąpi niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe ≤100 mm Hg) należy podawać dawkę 5 mg na dobę, a jeżeli jest to konieczne należy dawkę zmniejszyć do 2,5 mg na dobę. Jeżeli pomimo zmniejszenia dawki ciśnienie skurczowe krwi wynosi Przy ustalaniu dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy uwzględnić klirens kreatyniny: klirens 31-80 ml/min - dawka początkowa 5-10 mg na dobę; klirens 10-30 ml - dawka początkowa 2,5-5 mg na dobę; klirens Sposób podania. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, o tej samej porze dnia, niezależnie od posiłku.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego. Leczenie objawowej niewydolności serca. Ostry zawał serca - krótkotrwałe leczenie (6 tyg.) pacjentów stabilnych hemodynamicznie, rozpoczęte w czasie 24 h po wystąpieniu ostrego zawału serca. Leczenie choroby nerek u pacjentów z nadciśnieniem, cukrzycą typu 2 i początkowym stadium nefropatii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lizynopryl, pozostałe składniki preparatu lub inne inhibitory ACE. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie spowodowany stosowaniem inhibitorów ACE. Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Ciąża i okres karmienia piersią. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR 2).

Środki ostrożności

Nie należy rozpoczynać leczenia lizynoprylem u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego, u których istnieje ryzyko dalszego ciężkiego pogorszenia parametrów hemodynamicznych na skutek podawania leku rozszerzającego naczynia - pacjenci z ciśnieniem skurczowym krwi ≤100 mm Hg lub we wstrząsie kardiogennym lub pacjenci po ostrym zawale serca i z zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny we krwi >177 µmol/l i (lub) białkomocz >500 mg/24 h). Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; u pacjentów z niewydolnością wątroby; u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki, szczególnie przy nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym (leczenie rozpoczynać od małych dawek i zwiększać dawkę pod ścisłą kontrolą lekarską, odstawić leki moczopędne i kontrolować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia lizynoprylem) lub niewydolności nerek; u pacjentów z hipowolemią, ciężkim nadciśnieniem tętniczym zależnym od reniny, niewydolnością serca, hiponatremią, u pacjentów leczonych dużymi dawkami diuretyków pętlowych, chorobą niedokrwienną serca lub naczyniową mózgu (leczenie rozpoczynać i zwiększać dawkę pod ścisłą kontrolą lekarską); ze zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, takim jak zwężenie zastawki aortalnej lub kardiomiopatia przerostowa; u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem lub prokainamidem, szczególnie za zaburzeniami czynności nerek w wywiadzie (należy regularnie kontrolować liczbę leukocytów). Ostrożnie stosować u pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w czasie znieczulenia ogólnego lekami powodującymi niedociśnienie; u pacjentów z cukrzycą; u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych u pacjentów dializowanych nie należy stosować błon o dużej przepuszczalności; u pacjentów poddawanych zabiegowi aferezy z użyciem siarczanu dekstranu należy przejściowo odstawić inhibitory ACE. U pacjentów rasy czarnej ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest większe niż u pacjentów innych ras. U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych) obserwowano reakcje nadwrażliwości. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek) - w związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Brak doświadczenia z podawaniem lizynoprylu pacjentom po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki –nie zaleca się leczenia tych pacjentów lizynoprylem. Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku powyżej 6 lat z nadciśnieniem tętniczym. Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w innym wskazaniu. Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 2).

Niepożądane działanie

Często (≥1/100, <1/10): ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie), kaszel, biegunka, wymioty, zaburzenia czynności nerek. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): zmiany nastroju, parestezje, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omamy, zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy (prawdopodobnie wtórne do nadmiernego niedociśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka), kołatanie serca, tachykardia, objaw Raynauda, zapalenie błony śluzowej nosa, nudności, ból brzucha, niestrawność, wysypka, świąd, impotencja, znużenie, osłabienie, hiperkaliemia oraz zwiększenie stężenia mocznika, stężenia kreatyniny lub aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Rzadko (≥10 000, <1/1000): splątanie, zaburzenia węchu, suchość w jamie ustnej, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), pokrzywka, łysienie, łuszczyca, mocznica, ostra niewydolność nerek, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), ginekomastia, hiponatremia, zwiększenie stężenie bilirubiny we krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu. Bardzo rzadko (<10 000): hipoglikemia, skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych i (lub) eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, miąższowe lub cholestatyczne zapalenie wątroby, żółtaczka i niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy jelit, nadmierna potliwość, pęcherzyca, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, chłoniak rzekomy skóry, oliguria lub anuria, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, choroby autoimmunologiczne. Opisywano złożony zespół objawów, który może obejmować jeden lub więcej objawów, takich jak gorączka, zapalenie naczyń, bóle mięśniowe, ból i zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych, zwiększone OB, eozynofilia, leukocytoza, wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy dermatologiczne. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym jest porównywalny do profilu obserwowanego u dorosłych.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Stosowanie inhibitorów ACE w II i III trymestrze ciąży może powodować u płodu zaburzenia czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki, u noworodka - niewydolność nerek, hipotonię i hiperkaliemię. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące lizynopryl powinny stosować skuteczną antykoncepcję.

Uwagi

Przed rozpoczęciem oraz regularnie w trakcie leczenia należy kontrolować stężenie elektrolitów i kreatyniny, a także morfologię krwi z rozmazem, zwłaszcza w pierwszej fazie leczenia oraz u pacjentów z grup dużego ryzyka (pacjenci z niewydolnością nerek i (lub) kolagenozą otrzymujących jednocześnie leki immunosupresyjne lub przeciwnowotworowe, allopurynol i prokainamid). U pacjentów z cukrzycą, przez pierwszy miesiąc leczenia preparatem, należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Podczas leczenia lizynoprylem mogą występować zawroty głowy, zaburzenia widzenia i zmęczenie, które mogą powodować ograniczenie sprawności psychofizycznej.

Interakcje

Leki moczopędne nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe lizynoprylu. Jednoczesne podawanie lizynoprylu i soli litu może powodować zwiększenie stężenia litu we krwi i nasilenie jego toksyczności (nie zaleca się jednoczesnego stosowania, w razie konieczności należy ściśle monitorować terapię i stężenie litu we krwi). Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas (spironolakton, triamteren, amilorid), zamienników soli kuchennej zawierających potas, suplementacja potasu zwiększają ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym indometacyna, kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę) może zaburzać czynność nerek lub nasilać istniejącą niewydolność nerek, a działanie przeciwnadciśnieniowe lizynoprylu może zostać osłabione. Leki immunosupresyjne (leki cytostatyczne, działające ogólnoustrojowo kortykosteroidy) zwiększają ryzyko wystąpienia leukopenii. Leki znieczulenia ogólnego, TLPD i leki neuroleptyczne nasilają hipotensyjne działanie lizynoprylu. Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać działanie lizynoprylu. Z lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika, insulina) istnieje możliwość nasilenia hipoglikemii. Jednoczesne stosowanie leków obniżających ciśnienie krwi, nitrogliceryny, innych azotanów oraz innych leków rozszerzających naczynia nasila działanie hipotensyjne lizynoprylu. Preparat można stosować jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach kardiologicznych), lekami trombolitycznymi, lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne i (lub) azotanami. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron w monoterapii.

Preparat zawiera substancję Lisinopril.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg lizynoprylu.

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg lizynoprylu.

1 tabl. zawiera: 10 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 12,5 mg hydrochorotiazydu lub 20 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 12,5 mg hydrochorotiazydu lub 20 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 25 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg dwuwodnego lizynoprylu.

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg lizynoprylu.

1 tabl. zawiera lizynopryl (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i amlodypinę (w postaci bezylanu amlodypiny), odpowiednio: 10 mg+5 mg, 20 mg+5 mg lub 20 mg+10 mg.

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg lizynoprylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.