Ranimax Teva

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ranimax Teva 20 szt., tabl. powl. 9,22zł 2017-10-31

Działanie

Kompetycyjny, odwracalny antagonista receptorów H2. Hamuje podstawowe i stymulowane wydzielanie kwasu żołądkowego. W wyniku konkurencyjnego i selektywnego blokowania wiązania histaminy z receptorem H2 prowadzi do zmniejszenia wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP, stymulatora działania H+, K+, ATPazy, odgrywającej zasadniczą rolę w wydzielaniu jonów wodorowych przez komórki okładzinowe żołądka. Ranitydyna w dawkach 150-300 mg hamuje wydzielanie żołądkowe stymulowane przez histaminę, gastrynę, acetylocholinę, drażnienie nerwu błędnego, kofeinę i pokarm. Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego obserwuje się także po podaniu ranitydyny w dawkach 25 mg, 75 mg i 125 mg, odpowiednio 45%, 71% i 84% po 5 h po podaniu leku. Biodostępność ranitydyny wynosi ok. 50% i zwiększa się nieznacznie w niewydolności wątroby. Wiąże się z białkami osocza w ok. 15%, przenika przez barierę krew/mózg, krew/łożysko i do mleka matki. T0,5 wynosi ok. 2,5 h. Jest wydalana głównie z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież od 16 lat: 150 mg (1 tabl.), w razie potrzeby 300 mg na dobę. Nie należy stosować dawki większej niż 300 mg na dobę. Jeśli dolegliwości nie ustąpią po 2 tyg. leczenia, należy zweryfikować diagnozę.

Wskazania

Objawowe leczenie nawracających dolegliwości dyspeptycznych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego tj.: zgaga, nadkwaśność soku żołądkowego, ból w nadbrzuszu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu. Marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym w wywiadzie. Dzieci poniżej 16 lat.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania ranitydyny i leków przeciwzakrzepowych oraz okresowo kontrolować czas protrombinowy. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 rz.) - są bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego; należy zwrócić szczególną uwagę na subtelne lub jawne zmiany osobowości lub możliwe interakcje z innymi lekami. Ostrożnie stosować preparat u pacjentów z niewydolnością nerek oraz wątroby, a u pacjentów dializowanych preparat podawać po zakończeniu dializy. Preparatu nie stosować u pacjentów z porfirią ostrą w wywiadzie oraz u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. U osób w podeszłym wieku, pacjentów z przewlekłą chorobą płuc, cukrzycą lub pacjentów z obniżoną odpornością istnieje większe ryzyko rozwoju pozaszpitalnego zapalenia płuc. Nie zaleca się podawania ranitydyny u pacjentów z ostrym zapaleniem trzustki i podczas terapii substytucyjnej enzymami trzustkowymi. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność preparatu. Pacjentów leczonych jednocześnie NLPZ i ranitydyną należy poddawać regularnej kontroli. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: ból brzucha, biegunka, zaparcia, nudności, wymioty. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, gorączka, niedociśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (zwykle niewielkie, objawy te ustępowały w trakcie leczenia), wysypka. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia (zmiany te są zazwyczaj odwracalne), agranulocytoza,  pancytopenia, czasem z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego; wstrząs anafilaktyczny, odwracalne splątanie, depresja i omamy (głównie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku); bóle głowy (czasem ciężkie), zawroty głowy i przemijające mimowolne zaburzenia ruchowe, odwracalne niewyraźne widzenie, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, zapalenie wątroby (miąższu wątroby, dróg żółciowych lub mieszane) z żółtaczką lub bez, zazwyczaj odwracalne; rumień wielopostaciowy, łysienie, objawy mięśniowo-szkieletowe takie jak bóle stawów i mięśni, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, odwracalna impotencja, ginekomastia i mlekotok. Ponadto: zwiększenie stężenia kreatyniny, granulocytopenia, wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, zaburzenia smaku, stany splątania, niepokój ruchowy, omamy wzrokowe i słuchowe, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia, bóle w nadbrzuszu, wzdęcia lub odbijanie, pojedyncze przypadki przemijającej hipergastrynemii, świąd skóry, obniżenie libido u mężczyzn, zakażenia górnego odcinka układu oddechowego, katar, grypa i objawy grypopodobne.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie zaleca się stosowania preparatu podczas karmienia piersią. Ranitydyna przenika do mleka kobiecego i może hamować wydzielanie żołądkowe, hamować metabolizm leków i pobudzać o.u.n. u karmionego piersią noworodka.

Uwagi

U pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, zwłaszcza u osób, u których dolegliwości dyspeptyczne nie występowały wcześniej lub zmieniły charakter, a także u osób, u których zaburzeniom dyspeptycznym towarzyszy chudnięcie, ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej i opóźniać jej rozpoznanie. Przy wystąpieniu działań niepożądanych tj. zawroty głowy, senność, stany splątania, niewyraźne widzenie, preparat pogarsza zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Ze względu na zmianę pH w żołądku ranitydyna może zwiększać absorpcję niektórych leków (triazolam, midazolam, glipizyd) lub ją zmniejszać (np. ketokonazol, atazanawir, delawirdyna, gefitynib). Należy zachować przynajmniej 2 h przerwy między podaniem tych leków i ranitydyny. Ranitydyna może hamować metabolizm glipizidu, glibenklamidu, metoprololu, midazolamu, nifedypiny, fenytoiny, teofiliny. Jednoczesne stosowanie z fenytoiną może zwiększać ryzyko ataksji. Preparaty zobojętniające oraz pokarm nie wpływają istotnie na parametry farmakokinetyczne ranitydyny, wydłuża się czas niezbędny do wystąpienia stężenia maksymalnego w osoczu. Brak jest dowodów występowania interakcji pomiędzy ranitydyną i amoksycyliną oraz metronidazolem. Jeżeli duże dawki (2 g) sukralfatu są jednocześnie stosowane z ranitydyną, może to wpływać na obniżenie wchłaniania ranitydyny. Takiego wpływu nie obserwuje się, jeżeli sukralfat jest przyjmowany po 2-godzinnej przerwie.  Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego przyjmowania ranitydyny i leków przeciwzakrzepowych (warfaryny) - obserwowano zmiany czasu protrombinowego. Ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, dlatego może wpływać na  klirens innych leków eliminowanych tą drogą. Duże dawki ranitydyny (stosowane np. w chorobie Zollingera –Ellisona) mogą zmniejszyć wydalanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu i skutkować zwiększonym stężeniem tych leków w osoczu.

Preparat zawiera substancję Ranitidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 fiolka 100 ml zawiera 50 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. musująca (Fast) zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera aspartam, sód i sorbitol. 1 tabl. powl. zawiera 75 mg (Pro) lub 150 mg (Max) ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera żółcień pomarańczową.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; tabletki zawierają aspartam, sód oraz benzoesan sodu.

1 ampułka (5 ml) zawiera 50 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej? Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny ...

Przepuklina udowa to schorzenie diagnozowane głównie u kobiet, zwłaszcza tych, które już rodziły. Jeśli więc odczuwasz przewlekły dyskomfort w okolicy pachwiny, górnej ...

więcej

Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.