Ranigast®

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ranigast® 60 szt., tabl. powl. 11,56zł 2017-10-31

Działanie

Specyficzny, szybko działający antagonista receptorów histaminowych H2. Hamuje zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego oraz zmniejsza wydzielanie pepsyny w soku żołądkowym. Po podaniu dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Działa około 12 h. Jest wydalany z moczem, głównie w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi około 2,5-3 h.

Dawkowanie

Doustnie. Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka: zwykle 1 tabl. 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem, leczenie trwa 4-8 tyg. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania NLPZ: 150 mg 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem, leczenie trwa 8-12 tyg, zapobiegawczo podczas leczenia NLPZ: 150 mg 2 razy na dobę. Owrzodzenie dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg jednorazowo na noc równocześnie z amoksycyliną (750 mg 3 razy na dobę) i metronidazolem (500 mg 3 razy na dobę)) przez 2 tyg. Przez 2 kolejne tyg. należy stosować wyłącznie ranitydynę; leczenie podtrzymujące: 150 mg przed snem. Choroba refluksowa przełyku: objawowe leczenie dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym - 150 mg 1-2 razy na dobę przez 2-4 tyg.; u dorosłych z refluksowym zapaleniem przełyku - 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 8-12 tyg.; w przypadku nasilonych objawów zapalenia przełyku - 150 mg 4 razy na dobę przez 12 tyg. Nawracające dolegliwości dyspeptyczne: 150 mg 1-2 razy na dobę przez 6 tyg. Zespół Zollingera-Ellisona: dawka początkowa wynosi 150 mg 3 razy na dobę, do 6 g na dobę. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona: 150 mg na 2 h przed rozpoczęciem znieczulenia ogólnego, również 150 mg wieczorem w dniu poprzedzającym znieczulenie; w położnictwie można stosować 150 mg co 6 h od początku porodu. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych i nawracającym krwawieniem u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka: 150 mg 2 razy na dobę. Dzieci: choroba wrzodowa - 2 mg/kg mc. do 4 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) maksymalnie 150 mg na dobę; pacjenci przewlekle dializowani: 150 mg bezpośrednio po dializie.

Wskazania

Choroba wrzodowa dwunastnicy oraz łagodna postać choroby wrzodowej żołądka. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania NLPZ. Owrzodzenia dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori. Choroba refluksowa przełyku: objawowe leczenie dolegliwości związanych z chorobą refluksową przełyku; refluksowe zapalenie przełyku. Objawowe leczenie nawracających dolegliwości dyspeptycznych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego. Zespół Zollingera-Ellisona. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych. Zapobieganie nawracającym krwawieniom z wrzodów żołądka i dwunastnicy. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, u pacjentów w średnim wieku i starszych, z zaburzeniami dyspeptycznymi lub u których zmienił się charakter dolegliwości. Należy unikać stosowania u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie. Tabletki zawierają żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, wysypka skórna. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza lub pancytopenia z aplazją lub hipoplazją szpiku, wstrząs anafilaktyczny, stany splątania, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku), ból i zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle przemijające, rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów, bóle stawów i mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, impotencja, ginekomastia.

Ciąża i laktacja

W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby (preparat maskuje objawy nowotworu żołądka). Pacjenci leczeni jednocześnie NLPZ powinni być poddawani regularnej kontroli (dotyczy szczególnie pacjentów w podeszłym wieku i z chorobą wrzodową). W przypadku wystąpienia bólu i zawrotów głowy lub niewyraźnego widzenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszać jej wchłanianie, dlatego należy je przyjmować co najmniej 1 h przed lub po podaniu ranitydyny. Równoczesne stosowanie sukralfatu w dużych dawkach (2 g) z ranitydyną może zmniejszyć jej wchłanianie, dlatego sukralfat należy przyjmować 2 h po przyjęciu ranitydyny. Ranitydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwasowości soku żołądkowego. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.

Preparat zawiera substancję Ranitidine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 fiolka 100 ml zawiera 50 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 ampułka (5 ml) zawiera 50 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg ranitydyny.

1 ml roztworu zawiera 25 mg ranitydyny, w postaci chlorowodorku.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. musująca (Fast) zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera aspartam, sód i sorbitol. 1 tabl. powl. zawiera 75 mg (Pro) lub 150 mg (Max) ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera żółcień pomarańczową.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej? Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny ...

Przepuklina udowa to schorzenie diagnozowane głównie u kobiet, zwłaszcza tych, które już rodziły. Jeśli więc odczuwasz przewlekły dyskomfort w okolicy pachwiny, górnej ...

więcej

Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.