Ranic®

1 ampułka (5 ml) zawiera 50 mg ranitydyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ranic® 5 amp. 5 ml, roztw. do wstrz. i inf. 6,86zł 2017-10-31

Działanie

Antagonista kompetycyjny receptora histaminowego H2 w błonie śluzowej żołądka, hamujący wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe oraz w mniejszym stopniu pepsyny i soku żołądkowego. Ranitydyna hamuje wydzielanie zarówno w fazie spoczynkowej jak i pobudzonej pokarmem, histaminą, kofeiną, insuliną, cholinomimetykami, gastryną i pentagastryną. Silnie hamuje wydzielanie nocne. Działanie jednorazowej dawki 50 mg utrzymuje się przez 6 h. T0,5 wynosi 2 h. Wydalany jest przez nerki, głównie w postaci niezmienionej (ok. 70%) i częściowo w postaci metabolitów.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli i młodzież od 12 rż. Leczenie wspomagające i zapobieganie nawrotom krwawień z wrzodu żołądka i dwunastnicy: 50 mg (1 amp.) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym; dawkę tę można powtarzać 3 lub 4 razy na dobę (co 6 lub 8 h), podając lek w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w infuzji dożylnej. Zapobieganie krwawieniom z górnego odcinka przewodu pokarmowego z owrzodzenia stresowego u szczególnie ciężko chorych pacjentów: 50 mg w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, a następnie w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 0,125 mg-0,250 mg/kg mc./h. Zapobieganiu zespołowi Mendelsona: jednorazowo 50 mg w powolnym wstrzyknięciu dożylnym na 45-60 min przed wprowadzeniem do znieczulenia ogólnego. Dzieci od 6 mż. do 12 rż. Podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym do maksymalnej dawki 50 mg co 6-8 h. Krótkotrwałe leczenie choroby wrzodowej i refluksu żołądkowo-przełykowego. Dożylne podawanie leku dzieciom wskazane tylko wtedy, gdy leczenie doustne nie jest możliwe. U dzieci lek podawać w dawkach, które są skuteczne w leczeniu tych chorób u dorosłych pacjentów i które skutecznie hamują wydzielanie kwasu solnego u krytycznie chorych dzieci. Dawkę początkową (2,0 lub 2,5 mg/kg mc., maksymalnie 50 mg) można podawać w powolnej, trwającej >10 min infuzji dożylnej (przez pompę strzykawkową), po której przez 5 min podaje się 3 ml soli fizjologicznej, albo po rozcieńczeniu solą fizjologiczną do 20 ml. Wartość pH >4,0 treści żołądkowej można utrzymywać podając ranitydynę w infuzji w dawce 1,5 mg/kg mc. co 6-8 h. Alternatywnie, leczenie można prowadzić w sposób ciągły: po podaniu dawki nasycającej 0,45 mg/kg mc. ranitydynę podaje się w ciągłej infuzji z szybkością 0,15 mg/kg mc./h. Zapobieganie owrzodzeniu stresowemu u ciężko chorych pacjentów: 1 mg/kg mc. (maksymalnie 50 mg) co 6-8 h; alternatywne leczenie ciągłe: 0,125-0,250 mg/kg mc./h w ciągłej infuzji. Szczególne grupy pacjentów. Niewydolność nerek - CCr > 50 ml/min: dawka jednorazowa 50 mg, dobowa 150-200 mg.; CCr Sposób podania. Przed podaniem lek należy rozcieńczyć wg zaleceń producenta. Podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (co najmniej 2 min), w krótkiej infuzji dożylnej (przez 2 h z szybkością 25 mg/h) lub długotrwałej infuzji dożylnej (początkowo przez 3 min dożylnie - 50 mg, a następnie z szybkością 0,125-0,250 mg/kg mc./h). Nie należy mieszać z płynami infuzyjnymi zawierającymi fruktozę lub z płynami zawierającymi inne leki.

Wskazania

Leczenie wspomagające i zapobieganie nawrotom krwawień z wrzodu żołądka i dwunastnicy. Zapobieganie występowaniu owrzodzenia stresowego błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego. Zapobieganie zachłyśnięciu kwaśną treścią żołądkową (zespół Mendelsona) przed znieczuleniem ogólnym pacjentów, u których istnieje takie ryzyko. Dzieci od 6 mż. do 12 rż. Krótkotrwałe leczenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy. Leczenie refluksu żołądkowo-przełykowego (w tym refluksowego zapalenia przełyku) oraz łagodzenie objawów żołądkowo-przełykowej choroby refluksowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Unikać stosowania u pacjentów z porfirią w wywiadzie (ryzyko wystąpienia ostrych napadów choroby). Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z wrzodem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, gdyż leczenie ranitydyną może maskować objawy nowotworu. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (wskazana modyfikacja dawkowania). Należy ściśle przestrzegać zaleconej szybkości podawania leku, gdyż szybkie podanie ranitydyny może spowodować bradykardię, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. W zapobieganiu występowania owrzodzenia stresowego lek stosuje się dożylnie, po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka, tylko u pacjentów, u których uszkodzenie błony śluzowej może powodować ciężkie powikłania. U pacjentów w podeszłym wieku, z przewlekłą chorobą płuc, cukrzycą lub zmniejszoną odpornością istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia pozaszpitalnego zapalenia płuc.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: ból brzucha, zaparcie, nudności. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej), wysypka skórna, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy. Bardzo rzadko: zwykle przemijające leukopenia i małopłytkowość, agranulocytoza lub pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna czasami z hipoplazją lub aplazją szpiku, wstrząs anafilaktyczny, przemijający stan splątania, depresja i omamy, silne bóle głowy, zawroty głowy, przemijające ruchy mimowolne, przemijające zaburzenia widzenia, tachykardia, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, asystolia, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) z żółtaczką lub bez żółtaczki, rumień wielopostaciowy, łysienie, bóle stawów, bóle mięśniowe, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, przemijająca impotencja, ginekomastia i mlekotok. Ponadto z częstością nieznaną: duszności.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

Uwagi

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Ranitydyna może wpływać na biodostępność niektórych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego. Możliwe jest albo zwiększenie ich wchłaniania (np. triazolamu, midazolamu, glipizydu), albo zmniejszenie wchłaniania(np. ketokonazolu, atazanawiru, delawirydyny, gefitynibu). Ranitydyna w dużych dawkach (np. takich, jakie stosuje się w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona) może zmniejszać wydzielanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu, co powoduje zwiększenie stężenia tych leków w osoczu. Nie hamuje aktywności układu enzymatycznego oksygenazy związanej z wątrobowym cytochromem P-450, w związku z tym nie nasila działania leków unieczynnianych przez ten enzym (np. diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol). Istnieją doniesienia o zmianie wartości czasu protrombinowego podczas stosowania leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (np. warfaryny) – zaleca się dokładna kontrolę czasu protrombinowego.

Preparat zawiera substancję Ranitidine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 ml roztworu zawiera 25 mg ranitydyny, w postaci chlorowodorku.

1 fiolka 100 ml zawiera 50 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. musująca (Fast) zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera aspartam, sód i sorbitol. 1 tabl. powl. zawiera 75 mg (Pro) lub 150 mg (Max) ranitydyny w postaci chlorowodorku; lek zawiera żółcień pomarańczową.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Ponadto preparat zawiera aspartam, sorbitol i sód.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

1 tabl. musująca zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku; tabletki zawierają aspartam, sód oraz benzoesan sodu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 ampułka (5 ml) zawiera 50 mg ranitydyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej? Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny ...

Przepuklina udowa to schorzenie diagnozowane głównie u kobiet, zwłaszcza tych, które już rodziły. Jeśli więc odczuwasz przewlekły dyskomfort w okolicy pachwiny, górnej ...

więcej

Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.