Propofol 2% MCT/LCT Fresenius

1 ml emulsji zawiera 10 mg lub 20 mg propofolu. Preparat zawiera olej sojowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 1 fiolka 50 ml, emulsja do wstrz. i inf. 82,35zł 2017-10-31

Działanie

Krótko działający anestetyk dożylny. W ciągu 30-40 s po podaniu powoduje sen (utratę przytomności); budzenie po pojedynczej dawce - po 4-6 min. W 98% wiąże się z białkami osocza. Farmakokinetyka trzyetapowa - szybka dystrybucja (faza α) o T0,5 ok. 2-4 min, eliminacja z T0,5 30-60 min (faza β) oraz redystrybucja propofolu ze słabo ukrwionych tkanek. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. 88% dawki wydalane jest z moczem.

Dawkowanie

Dożylnie. Wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w odpowiednio wyposażonych oddziałach dziennych, przez lekarzy przeszkolonych w zakresie znieczulenia lub opieki nad pacjentem na oddziale intensywnej opieki medycznej. Należy stale monitorować wydolność krążeniową i oddechową (np. EKG, pulsoksymetria). Dawkę należy dobrać indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta i zastosowanej premedykacji. Zazwyczaj oprócz propofolu konieczne jest podanie dodatkowych środków przeciwbólowych.Znieczulenie ogólne. Dorośli. Indukcja znieczulenia: stopniowo ok. 20-40 mg propofolu co 10 s, obserwując reakcję pacjenta, do wystąpienia objawów klinicznych świadczących o rozpoczęciu znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów poniżej 55 lat konieczne jest podanie propofolu w dawce 1,5-2,5 mg/kg mc. U pacjentów powyżej 55 lat oraz chorych zakwalifikowanych do III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg ASA, zwłaszcza z zaburzoną czynnością serca, dawkę zazwyczaj należy zmniejszyć - dawkę całkowitą można zmniejszyć do minimum 1 mg/kg mc. Należy również zmniejszyć tempo podawania leku 20 mg co 10 s. Podtrzymanie znieczulenia: podawać lek w ciągłym wlewie, Propofol 1% można również podawać w postaci kolejnych wstrzyknięć (bolusów). Należy podawać dawki 4-12 mg/kg mc. W przypadku mniej obciążających zabiegów chirurgicznych (np. minimalnie inwazyjnych), wystarczające może być podanie dawki ok. 4 mg/kg mc. U pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów w nieustabilizowanym stanie ogólnym, pacjentów z zaburzoną czynnością serca lub hipowolemią oraz pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg ASA może być konieczne zmniejszenie dawki. Tylko Propofol 1% - w celu podtrzymania znieczulenia za pomocą powtarzanych iniekcji (bolusów) kolejną dawkę propofolu należy zwiększać o 25-50 mg zależnie od zapotrzebowania pacjenta. U osób w podeszłym wieku nie stosować krótkotrwałych wstrzyknięć (bolusów, pojedynczych ani wielokrotnych), gdyż może to wywołać niewydolność krążeniowo-oddechową. Dzieci. U dzieci powyżej 1 mż. do 3 lat stosować tylko Propofol 1%. Indukcja znieczulenia: zaleca się powolne podawanie do chwili pojawienia się objawów przedmiotowych świadczących o rozpoczęciu znieczulenia. Dawkę należy dostosować uwzględniając wiek i (lub) masę ciała. U dzieci w wieku powyżej 8 lat zwykle stosuje się ok. 2,5 mg/kg mc., u dzieci poniżej 8 lat może być konieczne zastosowanie większych dawek. Dawka początkowa powinna wynosić 3 mg /kg mc. W razie konieczności można podać dodatkowe dawki, przy czym każda następna powinna być o 1 mg/kg mc. większa od poprzedniej. U młodych pacjentów należących do grupy zwiększonego ryzyka (III lub IV grupa ryzyka wg ASA), zaleca się zmniejszenie dawki leku. Podtrzymanie znieczulenia: wlew ciągły, 9-15 mg/kg mc./h. U dzieci poniżej 3 lat, może być konieczne podanie większych dawek niż zalecany zakres dawkowania stosowany u starszych dzieci. Brak danych odnośnie podtrzymywania znieczulenia u dzieci za pomocą powtarzanych wstrzyknięć. Nie należy przedłużać stosowania leku ponad czas maksymalny, który wynosi ok. 60 minut, z wyjątkiem przypadków, w których istnieją do tego wyraźne wskazania (np. hipertermia złośliwa, w której bezwzględnie należy unikać podawania lotnych środków znieczulających). Podawanie propofolu za pomocą sytemu TCI nie jest zalecane do wywołania indukcji ani do podtrzymania znieczulenia ogólnego u dzieci. Sedacja. Dorośli. Sedacja podczas intensywnej opieki medycznej: w celu wywołania sedacji u pacjentów wentylowanych mechanicznie zaleca się podawać lek we wlewie ciągłym. Dawkę należy dostosować odpowiednio do pożądanej głębokości sedacji. Zwykle zadowalający stopień sedacji osiąga się przy szybkości podawania 0,3-4 mg/kg mc./h. Nie zaleca się podawania leku we wlewie z szybkością większą niż 4 mg/kg mc./h. W celu uzyskania sedacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej nie zaleca się podawania leku za pomocą sytemu TCI. Sedacja w przypadku zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych - tylko Propofol 1%: w celu wywołania sedacji dawki i szybkość podawania należy dostosowywać zależnie od klinicznych objawów u pacjenta. U większości pacjentów konieczne będzie podanie 0,5-1 mg /kg mc. przez 1-5 min w celu wywołania sedacji. Sedację można podtrzymać dostosowując wlew leku do pożądanego stopnia sedacji. U większości pacjentów konieczne będzie zastosowanie 1,5-4,5 mg/kg mc./h. Wlew można uzupełnić przez podanie w krótkotrwałym wstrzyknięciu (bolus) 10-20 mg, jeśli potrzebne jest szybkie pogłębienie sedacji. U pacjentów powyżej 55 lat oraz pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka wg ASA może być konieczne zmniejszenie dawek oraz szybkości podawania.Propofol 1% można stosować do wlewów w postaci nierozcieńczonej lub po rozcieńczeniu 5% roztworem glukozy albo 0,9% roztworem NaCl – w szklanych butelkach infuzyjnych. Propofol 2% można podawać tylko w w postaci nierozcieńczonej we wlewie ciągłym, nie należy go stosować w krótkich wstrzyknięciach (bolus) do podtrzymania znieczulenia. Podczas pobierania emulsji oraz przez cały czas trwania wlewu należy przestrzegać zasad aseptyki. Inne leki lub płyny podawane jednocześnie z wykorzystaniem linii infuzyjnej, przez którą podawany jest propofol, należy podawać w pobliżu miejsca założenia kaniuli, przy zastosowaniu łącznika Y lub zaworu trójdrożnego. Propofolu nie mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji; można natomiast podawać przez odpowiednie przystawki w miejscu założenia kaniuli - 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór Na Cl lub 0,18% roztwór NaCl z 4% glukozą. Propofolu nie podawać przez filtr mikrobiologiczny. Wlew nierozcieńczonego preparatu przez jeden system infuzyjny nie może trwać dłużej niż 12 h (potem system infuzyjny i zbiornik należy wyrzucić lub wymienić). Wlew rozcieńczonego leku Propofol 1%: maksymalne rozcieńczenia nie mogą być większe niż 1 część leku w 4 częściach 5% roztworu glukozy (m/v) lub 0,9% roztworu NaCl (m/v) (minimalne stężenie 2 mg/ml). Rozcieńczony lek należy przygotować aseptycznie (z zachowaniem kontrolowanych i zwalidowanych warunków) bezpośrednio przed podaniem i należy podać w ciągu 6 h od przygotowania. W celu zmniejszenia bólu w miejscu wstrzyknięcia, bezpośrednio przed podaniem leku (stężenie 1% i 2%) można wstrzyknąć lidokalinę. Propofol 1% bezpośrednio przed podaniem można zmieszać z niezawierającym środków konserwujących roztworem lidokainy do wstrzykiwań (20 części leku i co najwyżej 1 część 1% roztworu lidokainy). Leki te należy zmieszać w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych, a tak sporządzoną mieszankę podać w ciągu 6 h. Leki zwiotczające mięśnie typu atrakurium czy miwakurium powinno się podawać tylko po uprzednim przepłukaniu miejsca wlewu, przez które podawano propofol.Leku nie wolno podawać dłużej niż przez 7 dni.

Wskazania

Indukcja i podtrzymanie znieczulenia ogólnego. Sedacja sztucznie wentylowanych pacjentów przebywających na oddziale intensywnej opieki medycznej. Propofol 1%: sedacja przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi jako pojedynczy lek lub w skojarzeniu ze środkami do znieczulenia miejscowego lub regionalnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na propofol lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Uczulenie na soję lub orzeszki ziemne. Sedacja dzieci do 16 lat.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy stosować u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością krążenia lub z innymi ciężkimi chorobami mięśnia sercowego, jeżeli zaistnieje taka konieczność należy zachować szczególną ostrożność i wnikliwie monitorować pacjenta. U pacjentów z zaburzoną czynnością serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, a także u pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych, z hipowolemią, padaczką lub zaburzeniami świadomości preparat należy podawać szczególnie ostrożnie i wolniej. Przed podaniem preparatu należy wyrównać zaburzenia takie jak: niewydolność serca, krążenia lub oddechowa oraz hipowolemia. Ze względu na ryzyko wystąpienia wagotonii (zgłaszano przypadki bradykardii, a także asystolii) przed indukcją lub w trakcie podtrzymywania znieczulenia należy rozważyć dożylne podanie leku antycholinergicznego, szczególnie w sytuacjach, kiedy istnieje duże ryzyko wagotonii lub gdy propofol podawany jest jednocześnie z innymi lekami mogącymi powodować bradykardię. Nie zaleca się stosowania leku z elektrowstrząsami. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz stanami, w których emulsje lipidowe należy stosować szczególnie ostrożnie. U pacjentów ze znaczną nadwagą istnieje większe ryzyko zaburzeń hemodynamicznych. Szczególną ostrożność zachować u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym i niskim uśrednionym ciśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko zmniejszenia ciśnienia perfuzji mózgu. U pacjentów z dziedziczną ostrą porfirią nie używać rozcieńczeń z roztworem lidokainy. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 1 mż. Bezpieczeństwo stosowania propofolu do sedacji u dzieci poniżej 16 lat nie zostało ustalone. U dzieci powyżej 1 mż. do 3 lat należy stosować emulsję propofolu o stężeniu 1%, należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat w tej grupie wiekowej. Nie używać propofolu do sedacji u pacjentów poniżej 16 lat podczas intensywnej opieki medycznej ani podczas zabiegów diagnostycznych lub chirurgicznych. W skład preparatu w chodzi olej sojowy, który może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból w miejscu podania podczas pierwszego wstrzyknięcia leku (można go zminimalizować przez jednoczesne podanie lidokainy i wykorzystanie większych żył przedramienia i zgięcia łokciowego). Często: ruchy mimowolne, mioklonie, niewielkie pobudzenie podczas indukcji znieczulenia, ponadto podczas indukcji znieczulenia: niedociśnienie, bradykardia, tachykardia (przyspieszenie czynności serca), uczucie gorąca, hiperwentylacja (przyspieszenie oddechu), przemijający bezdech, kaszel, czkawka. Niezbyt często: znaczne niedociśnienie (może być konieczne zmniejszenie szybkości podawania leku i (lub) podania płynów wypełniających łożysko naczyniowe oraz leków obkurczających naczynia krwionośne), znaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z zaburzoną perfuzją mięśnia sercowego lub mózgu lub u pacjentów z hipowolemią. Podczas znieczulenia ogólnego może dochodzić do nasilającej się bradykardii do asystolii włącznie (należy rozważyć dożylne podanie leku antycholinergicznego przed indukcją lub podczas podtrzymywania znieczulenia), podczas podtrzymywania znieczulenia - kaszel. Rzadko: zakrzepica i zapalenie żył, ruchy padaczkopodobne, w tym drgawki i skurcz mięśni karku i grzbietu, w fazie ustępowania znieczulenia: arytmia, kaszel, nudności lub wymioty, ból i zawroty głowy, dreszcze i uczucie zimna, euforia i pobudzenie seksualne; ponadto mogą wystąpić: przypadki gorączki pooperacyjnej, anafilaksja (w tym obrzęk Quinckego, skurcz oskrzeli, rumień i niedociśnienie); po przedłużonym podawaniu propofolu obserwuje się przypadki odbarwienia moczu. Bardzo rzadko: opóźnione napady padaczkopodobne (opóźnienie od kilku godzin do kilku dni), drgawki u pacjentów chorych na padaczkę, przypadki pooperacyjnej utraty przytomności, obrzęk płuc; donoszono o występowaniu zapalenia trzustki (związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony); po przypadkowym podaniu poza żyłę dochodzić może do ciężkiego miejscowego uszkodzeń tkanek. Donoszono o pojedynczych przypadkach ciężkich działań niepożądanych występujących jako zespół następujących objawów: rabdomioliza, kwasica metaboliczna, hiperkaliemia i niewydolność serca, czasem prowadząca do zgonu. Większość tych przypadków obserwowano u pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej, po podaniu propofolu w dawce większej niż 4 mg/kg mc./h. Po podaniu propofolu z lidokainą rzadko mogą wystąpić: zawroty głowy, wymioty, senność, drgawki, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, wstrząs.

Ciąża i laktacja

Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Propofol przenika przez łożysko i może hamować czynności życiowe u noworodka. Należy unikać stosowania dużych dawek propofolu (powyżej 2,5 mg/kg mc. do indukcji znieczulenia i 6 mg/kg mc. do podtrzymania znieczulenia). Propofol w małych ilościach jest wydzielany z mlekiem matki - kobiety powinny zaprzestać karmienia piersią przez 24 h od podania leku.

Uwagi

W celu kontroli szybkości wlewu należy stosować biurety, licznik kropel, pompy strzykawkowe lub wolumetryczne pompy infuzyjne. Po 3 dniach stosowania leku należy skontrolować stężenie lipidów. Jeżeli pacjent jest żywiony pozajelitowo należy uwzględnić ilość lipidów zawartych w preparacie (1 ml emulsji zwiera 0,1 g tłuszczu). Po zastosowaniu leku należy unikać spożywania alkoholu. Pacjentowi nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać urządzeń mechanicznych ani wykonywać pracy w potencjalnie niebezpiecznych warunkach.

Interakcje

Preparat można stosować w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w znieczuleniu (lekami wykorzystywanymi w premedykacji, lotnymi środkami znieczulającymi, lekami przeciwbólowymi, lekami zwiotczającymi, lekami miejscowo znieczulającymi). Niektóre z tych ośrodkowo działających leków mogą wykazywać działanie hamujące na układ krążenia i oddechowy, w związku z tym ich jednoczesne stosowanie z propofolem może nasilać ich działanie. W przypadkach łączenia znieczulenia ogólnego z regionalnym może być konieczne zastosowanie mniejszych dawek. Jednoczesne stosowanie benzodiazepin, parasympatykolityków lub wziewnych środków znieczulających przedłuża znieczulenie i zmniejsza częstość oddechów. Po dodatkowej premedykacji opioidami działanie sedacyjne propofolu może być nasilone i utrzymywać się dłużej, a bezdech może być częstszy i dłuższy. Propofol podawany ze środkami stosowanymi w premedykacji, środkami wziewnymi lub środkami przeciwbólowymi może potęgować znieczulenie i działanie na układ sercowo-naczyniowy. Jednoczesne zastosowanie środków działających hamująco na o.u.n. (np. alkohol, środki do znieczulenia ogólnego, narkotyczne leki przeciwbólowe) może pogłębiać sedację. Przy jednoczesnym stosowaniu propofolu z podawanymi parenteralnie środkami działającymi hamująco na o.u.n. może wystąpić ciężka depresja oddechowa i sercowo-naczyniowa. Po podaniu fentanylu stężenie propofolu w krwi może być przez pewien czas zwiększone i może wystąpić zwiększona częstość bezdechów. Po zastosowaniu suksametonium lub neostygminy może wystąpić bradykardia i zatrzymanie czynności serca. Donoszono o występowaniu leukoencefalopatii u pacjentów otrzymujących cefalosporynę i emulsje lipidowe, takie jak propofol.

Preparat zawiera substancję Propofol.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml emulsji zawiera 10 mg lub 20 mg propofolu. Preparat zawiera olej sojowy.

1 ml emulsji zawiera 10 mg propofolu; lek zawiera olej sojowy.

1 fiolka 20 ml zawiera 200 mg propofolu.

1 ampułka lub fiolka zawiera 1% propofol (10 mg/ml). Substancje pomocnicze m.in.: olej sojowy, lecytyna jaja kurzego.

1 ml emulsji zawiera 10 mg propofolu. Preparat zawiera olej sodowy i sód.

1 ml emulsji zawiera 20 mg propofolu. Preparat zawiera olej sojowy i sód.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.