Promazin Jelfa®

1 tabl. drażowana zawiera 25 mg, 50 mg lub 100 mg chlorowodorku promazyny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Promazin Jelfa® 60 szt., tabl. drażowane 53,37zł 2017-10-31

Działanie

Promazyna jest neuroleptykiem, alifatyczną pochodną fenotiazyny. Wykazuje umiarkowane działanie uspokajające oraz działanie przeciwpsychotyczne. Wywiera też słabe działanie przeciwautystyczne, a także przeciwwymiotne. Działając antagonistycznie w stosunku do receptorów dopaminergicznych hamuje przekaźnictwo dopaminergiczne w układzie limbicznym i nigrostriatalnyn. Blokuje receptor 5-HT2 oraz receptor adrenergiczny α1 (co wywołuje ortostatyczne spadki ciśnienia). Wykazuje działanie antycholinergiczne (blokując receptor muskarynowy) oraz przeciwhistaminowe (antagonista H1). Pobudza wydzielanie protaktyny. Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Podlega metabolizmowi pierwszego przejścia w obrębie ściany jelita. Jest również metabolizowany w wątrobie. Wydalany jest z moczem i kalem w postaci licznych czynnych i nieczynnych metabolitów. W bardzo dużym stopniu wiąże się z białkami osocza. Podlega szerokiej dystrybucji w organizmie. Przenika przez barierę krew - mózg osiągając większe stężenie w mózgu niż w osoczu krwi.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta. Pobudzenie psychoruchowe: zazwyczaj 100-200 mg 4 razy na dobę. Leczenie należy rozpocząć od stosowania mniejszych dawek. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo do dawki optymalnej dla pacjenta. Przerwy między dawkami wynoszą zwykle 6-8 h. Niektórzy pacjenci mogą przyjmować jednorazową dobową dawkę leku, przed snem. U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować połowę dawki początkowej; leczenie należy prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza. Pobudzenie i niepokój u pacjentów w podeszłym wieku: początkowo 25 mg, następnie, jeśli konieczne, do 50 mg 4 razy na dobę. Należy przestrzegać stopniowego zwiększania dawki preparatu. Leczenie należy prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie wspomagające umiarkowanego lub ciężkiego pobudzenia psychoruchowego. Leczenie pobudzenia i niepokoju u pacjentów w podeszłym wieku.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na promazynę, inne pochodne fenotiazyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Stany śpiączkowe. Guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma). Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Agranulocytoza. Ciężka niewydolność krążenia. Choroba Parkinsona. Przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny. Przeciwwskazane jest stosowanie leku w okresie karmienia piersią oraz u dzieci.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność stosując promazynę u pacjentów: długotrwale stosujących preparat ze względu na możliwość rozwoju zaburzeń czynności układu pozapiramidowego z parkinsonizmem polekowym włącznie; z zaburzeniami czynności układu pozapiramidowego lub dyskinezami w wywiadzie ze względu na duże ryzyko nasilenia tych zaburzeń (długotrwałe stosowanie pochodnych fenotiazyny może powodować dyskinezy późne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku - jeśli wystąpią dyskinezy, należy odstawić promazynę); z chorobami serca, z arytmią serca lub stanami predysponującymi do zaburzeń rytmu serca; z miażdżycą tętnic mózgowych, z chorobą niedokrwienną serca; z niewydolnością wątroby lub nerek; z przewlekłymi i ciężkimi zaburzeniami czynności układu oddechowego, u chorych na astmę, rozedmę, ostre zakażenie dróg oddechowych ze względu na możliwość nasilenia lub prowokowania przez promazynę objawów tych zaburzeń; z padaczką lub stanami predysponującymi do padaczki ze względu na możliwość obniżenia progu drgawkowego przez promazynę; u pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza w czasie upalnej lub mroźnej pogody, ze względu na ryzyko wystąpienia hiper- lub hipotermii - u tych pacjentów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego. Należy unikać stosowania preparatu u osób: z jaskrą z wąskim kątem przesączania w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym; z niedoczynnością tarczycy; u chorych na miasthenia gravis; z przerostem gruczołu krokowego. W przypadku wystąpienia z niewyjaśnionych przyczyn gorączki, konieczne jest przerwanie leczenia i ustalenie jej podłoża, ponieważ może być ona pierwszym objawem złośliwego zespołu neuroleptycznego. W przypadku wystąpienia niewyjaśnionej infekcji lub gorączki należy natychmiast wykonać badanie krwi (ryzyko zaburzeń czynności układu krwiotwórczego). Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca (np. z chorobami serca, zaburzeniami metabolicznymi takimi jak: hipokaliemia, hipokalcemia lub hipomagnezemia; niedożywieni; nadużywający alkoholu; leczeni innymi preparatami wydłużającymi odstęp QT) wymagają szczególnie ostrożnego leczenia, zwłaszcza w początkowej jego fazie. Preparaty przeciwpsychotyczne mogą zwiększać wydzielanie prolaktyny. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt zawiera sacharozę i nie powinien być stosowany przez pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Zaburzenia układu nerwowego: parkinsonizm ustępujący po zmniejszeniu dawki lub podaniu leków antycholinergicznych, akatyzja, ostry zespól dyskinetyczny, napady drgawek, późne dyskinezy lub zespoły dystoniczne (szczególnie u pacjentów długotrwale leczonych po nagłym odstawieniu preparatu lub znacznym zmniejszeniu dawki), hipertermia (szczególnie w czasie gorącej i wilgotnej pogody lub w przypadku równoczesnego stosowania preparatów przeciw parkinsonizmowi) lub hipotermia (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z niedoczynnością tarczycy), także złośliwy zespół neuroleptyczny (zahamowanie ruchowe aż do stanu osłupienia z wyraźnym nasileniem napięcia mięśni szkieletowych, drżeniem i pojedynczymi ruchami mimowolnymi; tachykardia; hipertermia; duże wahania ciśnienia tętniczego krwi; zaburzenia wegetatywne - poty, ślinotok, zaczerwienienie twarzy; narastające zaburzenia świadomości aż do stanu śpiączkowego: leukocytoza, odwodnienie; zaburzenia elektrolitowe); zaburzenia akomodacji, zatrzymanie moczu, zaparcia, suchość błon śluzowych. Zaburzenia psychiczne: senność, upośledzenie koncentracji, nadmierne zahamowanie ruchowe, zaburzenia snu, depresja. Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne (wyjątkowo rzadkie), układowy toczeń rumieniowaty. Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie (zwłaszcza na początku leczenia), ortostatyczne spadki ciśnienia krwi. Zaburzenia serca: blok przedsionkowo-komorowy, przedsionkowe zaburzenia rytmu, tachykardia komorowa, migotanie komór, zmiany w EKG (spłaszczenie lub odwrócenie załamka T, wydłużenie odstępu PQ i odstępu QT oraz pojawienie się fali U). Zaburzenia endokrynologiczne: mlekotok, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, hiper- i hipoglikemia, cukromocz, impotencja, zaburzenia libido, wzmożone pragnienie, zwiększenie masy ciała. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: granulocytopenia, agranulocytoza, eozynolilia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna lub aplastyczna, trombocytopenia. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: uciążliwe zaparcia (związane z antycholinergicznym działaniem preparatu) prowadzące czasami do zaparć nawykowych, wyjątkowo rzadko nudności i wymioty. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka zastoinowa (zwykle między 2 a 4 tyg. leczenia) wywołana skurczem przewodów żółciowych o mechanizmie uczuleniowym - dolegliwości przypominają wirusowe zapalenie wątroby, a badania laboratoryjne wskazują na pochodzenie mechaniczne - jeśli taki stan wystąpi, należy odstawić promazynę i nie podawać ponownie. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: skórne odczyny alergiczne, nadwrażliwość na światło, zmiany barwnikowe (przebarwienie skóry, odkładanie barwnika w rogówce i siatkówce oka). Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: priapizm. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: depresja oddechowa u wrażliwych pacjentów. Bardzo rzadko po nagłym odstawieniu preparatu (przede wszystkim po długotrwałym stosowaniu dużych dawek) wystąpić mogą ostre objawy odstawienne: nudności, wymioty, bezsenność. Może również nastąpić nawrót choroby oraz mogą wystąpić objawy pozapiramidowe.

Ciąża i laktacja

Nie stosować promazyny w okresie ciąży, zwłaszcza w I trymestrze, chyba że leczenie promazyną jest konieczne. Pochodne fenotiazyny stosowane w czasie ciąży oraz tuż przed porodem mogą wywołać obniżenie ciśnienia tętniczego u matki oraz niedotlenienie i zmiany neurologiczne u płodu. U noworodków urodzonych przez matki przyjmujące pochodne fenotiazyny w okresie ciąży opisywano przedłużającą się żółtaczkę, objawy neurologiczne związane z układem pozapiramidowym, zanik odruchów. Promazyna i inne pochodne fenotiazyny wydzielane są z mlekiem kobiecym i mogą powodować u noworodka senność i zaburzenia rozwoju o.u.n. - stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Uwagi

Zaleca się stopniowe odstawianie preparatu. W długotrwałym leczeniu należy okresowo kontrolować obraz krwi obwodowej, czynność wątroby i serca oraz przeprowadzać badania oczu. W trakcie leczenia promazyną należy unikać przebywania na słońcu z powodu ryzyka wystąpienia wysypki skórnej i odkładania się barwnika w skórze. Preparat może upośledzać sprawność psychiczną i fizyczną (powoduje senność) w stopniu utrudniającym prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie urządzeń będących w ruchu i dlatego pacjenci leczeni promazyną nie powinni wykonywać wymienionych czynności.

Interakcje

Nie wolno podawać adrenaliny pacjentom po przedawkowaniu promazyny. Hamujące działanie leku na o.u.n. jest nasilane przez alkohol, barbiturany oraz preparaty uspokajające i nasenne, opioidowe preparaty przeciwbólowe. Może dojść do depresji oddechowej. Podczas jednoczesnego stosowania promazyny i inhibitorów MAO lub trójpierścieniowych preparatów przeciwdepresyjnych może wystąpić przedłużenie oraz nasilenie działania uspokajającego i antycholinergicznego promazyny oraz tych preparatów. Nasilenie działania antychohilergicznego może prowadzić np.: do zaparć, udaru cieplnego. Preparaty antycholinergiczne mogą zmniejszać przeciwpsychotyczne działanie promazyny. Niektóre preparaty zaburzają wchłanianie neuroleptyków, np. preparaty zobojętniające sok żołądkowy, preparaty stosowane w chorobie Parkinsona oraz lit. Obserwowano klinicznie istotne niepożądane interakcje promazyny z alkoholem, guauetydyną i preparatami hipoglikemizującymi. W przypadku konieczności leczenia objawów pozapiramidowych wywołanych przez neuroleptyki, zamiast lewodopy preferowane jest podawanie preparatów antycholinergicznych działających przeciw parkinsonizmowi, ponieważ neuroleptyki antagonizują działanie preparatów dopaminergicznych. Promazyna może zmniejszać odpowiedź na preparaty hipoglikemizujące, w związku z tym może być konieczne zwiększenie ich dawkowania. Promazyna może zaburzać działanie preparatów przeciwpadaczkowych. Lek może nasilać działanie hipotensyjne większości preparatów przeciwnadciśnieniowych. Może działać przeciwstawnie w stosunku do niektórych preparatów, między innymi w stosunku do amfetaminy, lewodopy, klonidyny, guanetydyny i adrenaliny. W przypadku stosowania neuroleptyków jednocześnie z preparatami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak niektóre preparaty przeciwarytmiczne, przeciwdepresyjne oraz inne preparaty przeciwpsychotyczne, istnieje zwiększone ryzyko rozwoju arytmii. W przypadku jednoczesnego stosowania neuroleptyków z preparatami mogącymi powodować uszkodzenie szpiku takimi jak karbamazepina lub niektóre antybiotyki i cytostatyki, zwiększa się ryzyko agranulocytozy. Opisywano nieliczne doniesienia o występowaniu neurotoksyczności, w tym również złośliwego zespołu neuroleptycznego, u pacjentów leczonych jednocześnie neuroleptykami i litem.

Preparat zawiera substancję Promazine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. drażowana zawiera 25 mg, 50 mg lub 100 mg chlorowodorku promazyny. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.