Prokit

1 tabl. powl. zawiera 50 mg chlorowodorku itoprydu; tabletki zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Prokit 100 szt., tabl. powl. 69,38zł 2017-10-31

Działanie

Itopryd pobudza perystaltykę przewodu pokarmowego i przyspiesza opróżnianie żołądka poprzez aktywność antagonistyczną wobec receptorów dopaminowych D2 oraz hamowanie działania acetylocholinoesterazy. Stymuluje uwalnianie acetylocholiny i hamuje jej rozkład. Działa także przeciwwymiotnie poprzez receptory D2 zlokalizowane w strefie wyzwalającej chemoreceptora. Działanie itoprydu jest wysoce specyficzne w stosunku do górnego odcinka przewodu pokarmowego. Nie wpływa na stężenie gastryny we krwi. Po podaniu doustnym itopryd wchłania się szybko i niemal całkowicie (pokarm nie wpływa na wchłanianie), osiągając Cmax po 30-45 min. Biodostępność wynosi ok. 60%, co jest wynikiem metabolizmu pierwszego przejścia przez wątrobę. W ok. 96% wiąże się z białkami osocza. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie przez monooksygenazę flawinozależną (FMO3). Zidentyfikowano 3 metabolity, z których tylko jeden wykazuje niewielką aktywność, bez istotnego znaczenia farmakologicznego. Itopryd i jego metabolity są wydalane głównie w moczu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. 3 razy na dobę. Dawka może być zmniejszona w zależności od przebiegu choroby. W badaniach klinicznych czas trwania leczenia wynosił do 8 tyg. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu, przyjmować przed posiłkiem.

Wskazania

Leczenie (u pacjentów dorosłych) objawów żołądkowo-jelitowych czynnościowej niestrawności, niezwiązanej z chorobą wrzodową takich, jak: uczucie wzdęcia brzucha, uczucie nadmiernej pełności w żołądku, ból w nadbrzuszu, dyskomfort, brak łaknienia, zgaga, nudności i wymioty.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na itopryd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Krwawienie z przewodu pokarmowego, niedrożność mechaniczna lub perforacja.

Środki ostrożności

Itopryd nasila działanie acetylocholiny i może powodować działania niepożądane pochodzenia cholinergicznego. W razie wystąpienia mlekotoku lub ginekomastii należy przerwać lub zakończyć leczenie. W trakcie leczenia należy monitorować parametry hematologiczne; w razie wystąpienia jakichkolwiek nieprawidłowości należy przerwać leczenie. Brak danych dotyczących długotrwałego stosowania itoprydu. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy uważnie obserwować i w razie wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności itoprydu u dzieci. Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: leukopenia, ból głowy, zaburzenia snu, zawroty głowy, biegunka, zaparcie, ból brzucha, nadmierne wydzielanie śliny, ból w klatce piersiowej, ból pleców, hiperprolaktynemia, zmęczenie, drażliwość. Rzadko: wysypka, rumień, świąd. Częstość nieznana: zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, GGTP i fosfatazy alkalicznej, zwiększenie stężenia bilirubiny, trombocytopenia, drżenie, nudności, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego (BUN) i kreatyniny, ginekomastia, reakcje rzekomoanafilaktyczne, żółtaczka.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować wyłącznie wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Chociaż nie wykazano wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, nie można jednak wykluczyć osłabienia koncentracji uwagi w wyniku bardzo rzadko występujących zawrotów głowy.

Interakcje

Itopryd przyspiesza motorykę przewodu pokarmowego, co może wpływać na wchłanianie jednocześnie stosowanych leków doustnych: jest to szczególnie istotne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, leków o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej i powlekanych dojelitowych postaci farmaceutycznych. Substancje o działaniu antycholinergicznym mogą osłabiać działanie itoprydu. Cymetydyna, ranitydyna, teprenon i cetraksat nie wpływają na działanie prokinetyczne itoprydu. Nie stwierdzono interakcji podczas jednoczesnego stosowania itoprydu i warfaryny, diazepamu, diklofenaku, tyklopidyny, nifedypiny i chlorku nikardypiny. Nie oczekuje się interakcji na poziomie cytochromu P450.

Preparat zawiera substancję Itopride hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 50 mg chlorowodorku itoprydu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg chlorowodorku itoprydu. Preparat zawiera laktozę jednowodną.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy

Stłuszczenie wątroby to choroba, która występuje nie tylko u alkoholików. Są na nią narażone także osoby z nadwagą i otyłością, jak również ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.