Priorix™

1 dawka (0,5 ml) zawiera żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), wirusy świnki (szczep RIT 4385) i wirusy różyczki (szczep Wistar RA 27/3).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Priorix™ 1 fiolka + 1 amp.-strzyk. rozp. + 2 igły, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 95,81zł 2017-10-31

Działanie

Szczepionka do jednoczesnego uodporniania czynnego przeciw zakażeniom wywoływanym wirusem odry, świnki i różyczki. Zawiera żywe atenuowane wirusy uzyskane z hodowli tkanek zarodka kurzego (wirusy świnki i odry) oraz ludzkich komórek diploidalnych (wirusy różyczki). Obecność przeciwciał przeciw odrze stwierdzano u 98,1%, przeciw śwince u 94,4%, a przeciw różyczce u 100% osób zaszczepionych, uprzednio seronegatywnych.

Dawkowanie

Podskórnie lub domięśniowo. Zastosowany schemat szczepienia powinien być zgodny z oficjalnymi zaleceniami. Zaleca się podawanie szczepionki najwcześniej po ukończeniu 9 mż. Niemowlęta w 1 rż. mogą nie wytworzyć wystarczającej odpowiedzi na szczepionkę. Jednak w przypadku, gdy sytuacja epidemiologiczna wymaga szczepienia niemowląt  w 1. rż. (np. wybuch epidemii lub podróż w rejony endemiczne), zaleca się podanie drugiej dawki szczepionki w 2 rż., najlepiej 3 mies. po podaniu pierwszej dawki (okres pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 tyg.). Lek można podawać jako szczepienie przypominające także tym pacjentom, którzy uprzednio zostali zaszczepieni innymi skojarzonymi szczepionkami przeciw odrze, śwince i różyczce. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki u dzieci <9 mż.

Wskazania

Czynne uodpornianie przeciwko odrze, śwince i różyczce dzieci po ukończeniu 9. mż., młodzieży oraz osób dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub neomycynę (kontaktowe zapalenie skóry wywołane przez neomycynę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia). Uczulenie na białko jaja kurzego. Ciężki humoralny lub komórkowy (pierwotny lub nabyty) niedobór odporności, np. ciężki złożony niedobór odporności, agammaglobulinemia lub AIDS lub objawowe zakażenie wirusem HIV, lub właściwy dla wieku odsetek limfocytów T CD4+ u dzieci poniżej 12 mies. z CD4+ <25%; w wieku między 12-35 mies. z CD4+ <20%; w wieku między 36-59 mies. z CD4+ <15%. Ostre i ciężkie choroby przebiegające z gorączką. Ciąża (należy unikać zajścia w ciążę w ciągu 1 mies. od zaszczepienia).

Środki ostrożności

Należy zapewnić możliwość natychmiastowego leczenia w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej po szczepieniu. Szczepionka w żadnym przypadku nie może być podana donaczyniowo. Ograniczone działanie ochronne przeciwko odrze można osiągnąć po zastosowaniu szczepionki do 72 h od kontaktu z chorym na odrę. Niemowlęta szczepione w 1. rż. mogą nie wytworzyć wystarczającej odpowiedzi immunologicznej na składniki szczepionki, w związku z możliwą obecnością przeciwciał matczynych w organizmie. Należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami OUN, u których istnieje ryzyko występowania drgawek gorączkowych lub z drgawkami w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z reakcjami anafilaktycznymi, anafilaktoidalnymi lub innymi reakcjami typu natychmiastowego w wywiadzie (np. uogólniona pokrzywka, obrzęk jamy ustnej i gardła, trudności w oddychaniu, obniżenie ciśnienia tętniczego lub wstrząs) występującymi po spożyciu jaj. U pacjentów z trombocytopenią po pierwszej dawce szczepionki obserwowano przypadki nasilenia lub nawrotu choroby, stąd należy dokładnie ocenić stosunek korzyści i ryzyka ze szczepienia - tych pacjentów należy zaszczepić z zachowaniem ostrożności wykorzystując podskórną drogę podania. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni być szczepieni ze względu na zawartość w szczepionce sorbitolu. Można rozważyć szczepienie pacjentów z wybranymi rodzajami niedoborów odporności w przypadku, gdy korzyści przewyższają ryzyko (np. pacjenci z bezobjawowym zakażeniem HIV, niedobór podklas IgG, wrodzona neutropenia, przewlekła choroba ziarniniakowa orz choroby przebiegające z niedoborem dopełniacza). Pacjenci z niedoborami odporności, u których nie stwierdza się przeciwwskazań do szczepienia, mogą zareagować słabiej niż pacjenci z prawidłową czynnością układu immunologicznego; dlatego w przypadku kontaktu z patogenami niektóre z tych osób mogą zachorować na odrę, świnkę lub różyczkę mimo prawidłowego podania szczepionki.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zaczerwienienie w miejscu podania, gorączka (mierzona w odbytnicy ≥38st.C, mierzona pod pachą lub w ustach ≥37,5st.C). Często: zakażenie górnych dróg oddechowych, wysypka, ból i obrzęk w miejscu podania, gorączka (mierzona w odbytnicy >39,5st.C, mierzona pod pachą lub w ustach >39st.C). Niezbyt często: zapalenie ucha środkowego, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, jadłowstręt, nerwowość, bezsenność, nietypowy płacz, zapalenie spojówek, zapalenie oskrzeli, kaszel, biegunka, wymioty, obrzęk ślinianki przyusznej. Rzadko: reakcje alergiczne, drgawki gorączkowe. Kategorie częstości występowania działań niepożądanych były podobne po podaniu pierwszej i drugiej dawki szczepionki, z wyjątkiem bólu w miejscu wstrzyknięcia, który występował często po pierwszej dawce szczepionki i bardzo często po drugiej dawce szczepionki. Działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu szczepionki do obrotu: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, objawy przypominające odrę lub świnkę (w tym zapalenie jąder, najądrzy i przyusznic), trombocytopenia, plamica małopłytkowa, reakcje anafilaktyczne, zapalenie mózgu, zapalenie móżdżku i objawy przypominające zapalenie móżdżku (w tym przejściowe zaburzenia chodu i przejściowa ataksja), poprzeczne zapalenie rdzenia, zespół Guillain-Barre, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie naczyń, rumień wielopostaciowy, bóle stawów, zapalenie stawów.

Ciąża i laktacja

Podawanie szczepionki jest przeciwwskazane w okresie ciąży. Należy zapobiegać zajściu w ciążę przez okres 1 mies. od zaszczepienia. Nie udokumentowano jednak przypadków uszkodzenia płodu po szczepieniu. Z tego względu nieumyślne podanie szczepionki zawierającej komponentę odry, świnki i różyczki nieświadomej ciąży kobiecie nie powinno być powodem przerwania ciąży. Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące zastosowania szczepionki u kobiet karmiących piersią. Badania wykazały, że kobiety karmiące piersią, zaszczepione żywą atenowaną szczepionką przeciw różyczce mogą wydzielać wirusy wraz z mlekiem i przenosić je na dziecko karmione piersią, bez dowodu na wystąpienie klinicznych objawów choroby. Immunizację należy przeprowadzić tylko w przypadkach, w których korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.

Uwagi

Alkohol, a także inne środki dezynfekujące powinny wyparować ze skóry przed podanie szczepionki, ponieważ mogą unieczynnić atenuowane wirusy znajdujące się w szczepionce. Testy tuberkulinowe należy wykonać przed lub równocześnie z podaniem szczepionki lub po 6 tyg. po szczepieniu (żywe wirusy odry mogą powodować przejściowe obniżenie wrażliwości na tuberkulinę). Szczepionkę przechowywać w temperaturze 2-8st.C. Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce może być podana w tym samym czasie (ale w inne miejsce wstrzyknięcia) z każdą z następujących monowalentnych lub skojarzonych szczepionek (w tym sześciowalentnymi szczepionkami DTPa-HBV-IPV/Hib): szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (bezkomórkowa, DTPa), szczepionka przeciw Haemophilus influenzae typu B (Hib), inaktywowana szczepionka przeciw polio (IPV), szczepionka przeciw Hepatitis B (HBV), szczepionka przeciw Hepatitis A (HAV), szczepionka przeciw meningokokom grupy C, koniugowana (MenC), szczepionka przeciw ospie (VZV), doustna szczepionka przeciw polio (OPV) oraz 10-walentna skoniugowana szczepionką przeciw pneumokokom, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Jeśli szczepionka nie może być podana w tym samym czasie, co inne szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy, należy zachować odstęp co najmniej 1 mies. pomiędzy szczepieniami. U pacjentów, którzy otrzymywali ludzką immunoglobulinę lub transfuzję krwi należy wstrzymać się z podawaniem szczepionki przez okres 3 mies. lub dłużej (aż do 11 mies.) w zależności od podanej dawki immunoglobuliny, z powodu możliwości nie wytworzenia u nich odporności na skutek obecności biernie nabytych przeciwciał przeciwko śwince, odrze lub różyczce.

Preparat zawiera substancje Measles vaccine, Mumps vaccine, Rubella vaccine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka (0,5 ml) zawiera: nie mniej niż 103 CCID50 wirusa odry szczepu Schwarz, nie mniej niż 104,4 CCID50 wirusa świnki szczepu RIT 4385 (pochodzącego ze szczepu Jeryl Lynn), nie mniej niż 103 CCID50 wirusa różyczki szczepu Wistar RA 27/3 oraz nie mniej niż 103,3 PFU wirusa ospy wietrznej szczepu OKA. Szczepionka zawiera sorbitol oraz śladowe ilości neomycyny.

1 dawka (0,5 ml) zawiera żywe, atenuowane wirusy: odry (szczep Enders - Edmonston) - nie mniej niż 1×103 CCID50, świnki (szczep Jeryl Lynn) - nie mniej niż 12,5×103 CCID50, różyczki (szczep Wistar RA 27/3) - nie mniej niż 1×103 CCID50. CCID50 - dawka zakaźna dla 50% komórek hodowli. Szczepionka może zawierać pozostałości rekombinowanej ludzkiej albuminy (rHA). Szczepionka zawiera śladową ilość neomycyny. Preparat zawiera sorbitol.

1 dawka (0,5 ml) zawiera żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), wirusy świnki (szczep RIT 4385) i wirusy różyczki (szczep Wistar RA 27/3).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.