Primene® 10%

100 ml roztworu do infuzji zawiera: 0,670 g L-Izoleucyny, 1,000 g L-Leucyny, 0,760 g L-Waliny, 1,100 g L-Lizyny, 0,240 g L-Metioniny, 0,420 g L-Fenyloalaniny, 0,370 g L-Treoniny, 0,200 g L-Tryptofanu, 0,840 g L-Argininy, 0,380 g L-Histydyny, 0,800 g L-Alaniny, 0,600 g kwasu L-asparaginowego, 0,189 g L-Cysteiny, 1,000 g kwasu L-glutaminowego, 0,400 g glicyny, 0,300 g L-Proliny, 0,400 g L-Seryny, 0,045 g L-Tyrozyny, 0,318 g chlorowodorku L-Ornityny, 0,060 g tauryny. Azot całkowity: 15 g/l. Aminokwasy: 100 g/l. Chlorki: 19 mmol/l.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Primene® 10% flakon 1000 ml, roztw. do inf. 10% 27,03zł 2017-10-31

Działanie

Roztwór 20 L-aminokwasów, który odpowiada pod względem ilościowym jak i jakościowym zapotrzebowaniu dziecka na białka: zawiera: wszystkie niezbędne i nie niezbędne dla dziecka aminokwasy; zawiera stosunkowo dużo lizyny; zawiera taurynę; zawiera stosunkowo mało metioniny; charakteryzuje się obniżoną zawartością fenyloalaniny i proliny; niezbędne aminokwasy stanowią 47,5% całkowitej zawartości aminokwasów, a aminokwasy o łańcuchach rozgałęzionych 24%; badania kliniczne wykazały, że przy zrównoważonej podaży energii, preparat pozwala na zadawalający przyrost wzrostu i masy ciała, jak również zadawalający rozwój psychomotoryczny dziecka; preparat nie zawiera elektrolitów, aby ułatwić leczenie indywidualne z zastosowaniem roztworów elektrolitów. Preparat jest podawany dożylnie i natychmiast po podaniu jest obecny w krwiobiegu. Podlega takiej samej dystrybucji, metabolizmowi oraz wydalaniu jak aminokwasy podawane oddzielnie.

Dawkowanie

Dożylnie. Rozpoczęcie żywienia pozajelitowego jak również jego czas trwania i dawkowanie (dawka i szybkość podawania) zależą od: wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania pacjenta na azot, zdolności metabolizowania składników zawartych w preparacie, dodatkowego żywienia dostarczanego pozajelitowo i/lub dojelitowo. W zależności od mc., wieku oraz katabolizmu białek u dziecka: 1,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./24 h, to jest 0,23-0,53 g azotu/kg mc./24 h, czyli 15-35 ml preparatu/kg mc./24 h. Szybkość wlewu nie powinna przekraczać 0,05 ml/kg mc./min. Zalecane szybkości wlewu: noworodki i niemowlęta: wlew ciągły (przez 24 h); dzieci: wlew ciągły (przez 24 h) lub wlew cykliczny (przez 8-12 h w ciągu doby). Szybkość wlewu powinna uwzględniać podawaną dawkę, charakterystykę podawanego roztworu, dobową objętość podaży i czas trwania wlewu. Szybkość podawania należy zwiększać stopniowo w pierwszej godzinie wlewu. Sposób podania. Preparat powinien być podawany poprzez żyłę centralną lub -w szczególnych sytuacjach -żyłę obwodową. Preparat stosowany równolegle z innymi roztworami lub jako mieszanina powinien być podawany, w zależności od ostatecznej osmolarności wstrzykiwanego roztworu, poprzez żyły obwodowe lub jedną z żył centralnych. Preparat nie jest przeznaczony do uzupełniania płynów ani objętości. Jeśli rozważa się podanie do żyły obwodowej, należy uwzględnić osmolarność danego roztworu do infuzji. Preparat jest z zasady podawany wraz z substancjami dostarczającymi energię, które odpowiadają potrzebom dziecka, równolegle lub w postaci mieszaniny. Można go włączyć jako składnik mieszanin odżywczych zawierających węglowodany, lipidy, elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, po uprzednim sprawdzeniu ich zgodności i stabilności.

Wskazania

Odżywianie pozajelitowe dzieci, niemowląt, noworodków urodzonych o czasie lub wcześniaków, o normalnej masie ciała lub z niedowagą, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję(e) czynną(e) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu jednego lub więcej aminokwasów.

Środki ostrożności

Przy podawaniu roztworów aminokwasów jako składnika żywienia pozajelitowego, zgłaszano występowanie reakcji anafilaktycznych/anafilaktoidalnych oraz innych reakcji nadwrażliwości/reakcji związanych z infuzją (w przypadku objawów reakcji, infuzja musi być natychmiast przerwana). U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe odnotowano osady w naczyniach płucnych. Niektóre przypadki zakończyły się zgonem. Nadmierny dodatek wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadu fosforanu wapnia. Przypadki wystąpienia osadów były zgłaszane nawet przy nieobecności soli fosforanowych w roztworze. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności oddechowej, infuzję należy przerwać i przeprowadzić badanie lekarskie. Oprócz kontroli roztworu, należy również okresowo sprawdzać zestaw do infuzji i cewnik w kierunku obecności osadów. Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania żywienia pozajelitowego, niewystarczającej dbałości o cewniki lub skażonych roztworów. Immunosupresja oraz inne czynniki takie jak hiperglikemia, niedożywienie i (lub) stan związany z chorobą zasadniczą mogą predysponować pacjentów do powikłań w postaci zakażeń. Dokładne monitorowanie objawów oraz wyników badań laboratoryjnych celem wykrycia gorączki/dreszczy, leukocytozy, komplikacji technicznych związanych ze sprzętem do dostępu żylnego oraz hiperglikemii może pomóc we wczesnym rozpoznaniu zakażenia. Uzupełnianie niedoborów żywieniowych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół ponownego odżywienia, który charakteryzuje się przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do komórki, gdyż u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne. Może także dojść do powstania niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów w organizmie. Dokładna kontrola i powolne zwiększanie podaży substancji odżywczych, unikając nadmiernego odżywienia, może zapobiec tym komplikacjom. Hipertoniczne roztwory do infuzji podane do żyły obwodowej mogą spowodować podrażnienie żył, uszkodzenie żyły i zakrzepicę. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować badanie równowagi wodno-elektrolitowej, osmolarności surowicy, równowagi kwasowo-zasadowej, stężenia glukozy i amoniaku we krwi oraz czynności wątroby i nerek. Jeśli ilość przyjmowanych substancji odżywczych nie jest dostosowana do potrzeb pacjenta lub pojemność metaboliczna dla któregokolwiek ze składników żywieniowych nie jest dokładnie oceniona, mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne. U pacjentów żywionych pozajelitowo może dochodzić do zaburzeń czynności wątroby (w tym cholestazy, stłuszczenia, zwłóknienia i marskości wątroby, mogących powodować niewydolność wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamicę żółciową) i należy je odpowiednio monitorować. Roztwory aminokwasów należy stosować ostrożnie u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby (u tych pacjentów należy szczegółowo monitorować parametry czynności wątroby i należy obserwować je pod kątem możliwości wystąpienia objawów hiperamonemi). U pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasów może wystąpić zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia. U niektórych pacjentów może to wskazywać na wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Należy często kontrolować stężenie amoniaku we krwi u noworodków i dzieci co najmniej do 2 rż. w celu wykrycia hiperamonemi. Potencjalne objawy (np. letarg, drażliwość, słabe odżywianie, hiperwentylacja i drgawki), mogące prowadzić do powikłań obejmujących opóźnienie rozwoju i niepełnosprawność intelektualną, mogą być trudne do zidentyfikowania w tej grupie wiekowej. W zależności od stopnia i etiologii, hiperamonemia może wymagać natychmiastowej interwencji. Przy podawaniu roztworów zawierających aminokwasy zgłaszano występowanie azotemi, która może pojawić się w szczególności przy występujących zaburzeniach czynności nerek. Należy zachować ostrożność stosując preparat u pacjentów z niewydolnością nerek (np. z mocznicą). Tolerancja na azot może być zmieniona i może być konieczne zmodyfikowanie dawkowania. U tych pacjentów należy uważnie monitorować stan płynów i elektrolitów. Podczas stosowania żywienia pozajelitowego występowały reakcje w miejscu infuzji. Obejmują one zakrzepowe zapalnie żył w miejscu infuzji i podrażnienie żył, a także ciężkie reakcje (np. z martwicą, tworzeniem się pęcherzy) związane z wynaczynieniem. Należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością serca. Należy ściśle monitorować bilans płynowy. Przed rozpoczęciem wlewu należy skorygować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej oraz zaburzenia metaboliczne (celem uniknięcia przeciążenia płynami). Nie należy łączyć pojemników seryjnie, aby uniknąć zatorów powietrznych, spowodowanych resztkowym powietrzem z pierwszego opakowania.

Niepożądane działanie

W przypadku podania zbyt dużej ilości roztworu, u dzieci z niewydolnością nerek istnieje możliwość wystąpienia kwasicy metabolicznej oraz zwiększenia stężenia azotu mocznikowego we krwi. Roztwory aminokwasów mogą przyspieszyć wystąpienie niedoboru kwasu foliowego, który powinien zostać uzupełniony. Wstrzyknięcie do żył powierzchownych może spowodować zakrzepowe zapalenie żył. Częstość nieznana: obrzęk twarzy, obrzęk powiek, wysypka. Podczas stosowania pozajelitowych roztworów aminokwasów mogą wystąpić: azotemia, hiperamonemia, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne, obejmujące objawy ze strony skóry, układu pokarmowego i ciężkie objawy ze strony układu krążenia (wstrząs) i oddechowego a także inne reakcje nadwrażliwości/reakcje związane z infuzją, obejmujące gorączkę, dreszcze, niedociśnienie, nadciśnienie, bole stawów, bóle mięśni, pokrzywkę, świąd, rumieńi ból głowy, niewydolność wątroby, marskość wątroby, zwłóknienie wątroby, cholestaza, stłuszczenie wątroby, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, zwiększone stężenie enzymów wątrobowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, kwasica metaboliczna, osady w naczyniach płucnych, martwica, tworzenie pęcherzy, obrzęki, blizny, przebarwienia skóry w miejscu infuzji związane z wynaczynieniem, zakrzepowe zapalenie żył w miejscu wlewu; podrażnienie żył (zapalenie żył w miejscu wlewu, ból, rumień, ocieplenie, obrzęk, stwardnienie).

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak danych dotyczących stosowania w ciąży i w okresie karmienia piersią oraz danych dotyczących wpływu na płodność, przed podaniem preparatu należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko dla każdego pacjenta.

Interakcje

Brak badań interakcji.

Preparat zawiera substancję Amino acids.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 porcja (10 tabletek) zawiera 4,2 g aminokwasów (co stanowi równoważnik 3,5 g białka); 0,7 g węglowodanów; witaminy: 29 µg ER witaminy A, 0,06 mg witaminy B1, 0,06 mg witaminy B2, 0,06 mg witaminy B6, 0,1 µg witaminy B12, 11 µg kwasu foliowego, 0,3 mg witaminy B5, 1,9 mg EN witaminy B3, 2,6 µg biotyny, 3,2 mg witaminy C, 0,3 µg witaminy D, 0,5 mg α-ET witaminy E, 3,1 µg witaminy K; składniki mineralne: 64 mg potasu, 69 mg wapnia, <0,1 mg chlorków, 34 mg fosforu, < 0,2 mg sodu, 18 mg magnezu, 0,7 mg żelaza, 0,8 mg cynku, 25 µg miedzi, 11,5 µg jodu, 0,06 mg manganu, 1,1 µg chromu, 1,6 µg molibdenu, 2,2 µg selenu oraz 32 mg choliny, 15,5 mg inozytolu i 7 mg L-karnityny. Wartość energetyczna 7,8 g : 72 kJ (17 kcal).

1000 ml roztworu zawiera: 8,80 g izoleucyny, 13,60 g leucyny, 10,60 g octanu lizyny, 1,20 g metioniny, 1,60 g fenyloalaniny, 4,60 g treoniny, 1,50 g tryptofanu, 10,60 g waliny, 8,80 g argininy, 4,70 g histydyny, 6,30 g glicyny, 8,30 g alaniny, 7,1 g proliny, 2,50 g kwasu asparaginowego, 0,55 g asparaginy H2O, 0,80 g acetylocysteiny, 5,70 g kwasu glutaminowego, 1,66 g chlorowodorku ornityny, 3,70 g seryny, 0,86 g acetylotyrozyny oraz 51 mmol/l octanu i 10 mmol/l chlorków. Zawartość aminokwasów - 100 g/l, zawartość azotu - 15,3 g/l, wartość kaloryczna 1675 kJ/l=400 kcal/l. Osmolarność 875 mOsm/l.

1 worek 625 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 250 ml roztworu glukozy (lewa górna komora) - 99 g glukozy jednowodnej (równoważnej 90 g glukozy bezwodnej), 1,56 g dwuwodnego diwodorofosforanu sodu, 4,39 mg dwuwodnego octanu cynku; 125 ml emulsji tłuszczowej (prawa górna komora) - 10 g oleju sojowego, 12,5 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, 2,5 g triglicerydów kwasów tłuszczowych omega-3; 250 ml roztworu aminokwasów (dolna komora) - 2,06 g izoleucyny, 2,74 g leucyny, 2,49 g chlorowodorku lizyny (co stanowi 1,99 g lizyny), 1,71 g metioniny, 3,08 g fenyloalaniny, 1,59 g treoniny, 0,5 g tryptofanu, 2,26 g waliny, 2,37 g argininy, 1,48 g jednowodnego chlorowodorku histydyny (co stanowi 1,1 g histydyny), 4,25 g alaniny, 1,32 g kwasu asparaginowego, 3,07 g kwasu glutaminowego, 1,45 g glicyny, 2,98 g proliny, 2,63 g seryny, 0,732 g wodorotlenku sodu, 0,237 g chlorku sodu, 0,157 g trójwodnego octanu sodu, 2,306 g octanu potasu, 0,569 g czterowodnego octanu magnezu, 0,39 g dwuwodny chlorku wapnia. Wartość energetyczna: 4940 kJ (1180 kcal). Osmolarność: 2090 mOsmol/kg. pH 5-6. Całkowita zawartość w 625 ml - 35,9 g aminokwasów, 5 g azotu, 90 g węglowodanów, 25 g tłuszczów oraz elektrolity: 33,5 mmol sodu, 23,5 mmol potasu, 2,65 mmol magnezu, 2,65 mmol wapnia, 0,02 mmol cynku, 30 mmol chlorków, 30 mmol octanów, 10 mmol fosforanów. Preparat dostępny również w większych workach o obj. 1250 ml,1875 ml, 2500 ml, zawierających proporcjonalnie zwielokrotnione ilości składników.

1 worek 1250 ml zestawu do sporządzania emulsji do infuzji zawiera: 500 ml roztworu glukozy (lewa górna komora) - 88 g glukozy jednowodnej (co odpowiada 80 g glukozy bezwodnej), 1,17 g dwuwodnego diwodorofosforanu sodu, 6,625 mg dwuwodnego octanu cynku; 500 ml roztworu aminokwasów (dolna komora) - 2,34 g izoleucyny, 3,13 g leucyny, 2,84 g chlorowodorku lizyny (co stanowi 2,26 g lizyny), 1,96 g metioniny, 3,51 g fenyloalaniny, 1,82 g treoniny, 0,57 g tryptofanu, 2,6 g waliny, 2,7 g argininy, 1,69 g jednowodnego chlorowodorku histydyny (co stanowi 1,25 g histydyny), 4,85 g alaniny, 1,5 g kwasu asparaginowego, 3,5 g kwasu glutaminowego, 1,65 g glicyny, 3,4 g proliny, 3,0 g seryny, 0,8 g wodorotlenku sodu, 1,081 g chlorku sodu, 0,544 g octanu sodu, 2,943 g octanu potasu, 0,644 g czterowodnego octanu magnezu, 0,441 g chlorku wapnia; 250 ml emulsji tłuszczowej (prawa górna komora) - 25 g oleju sojowego, 25 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha. Osmolarność 920 mOsmol/kg. pH 5-6. Całkowita zawartość w 1250 ml - 5,7 g azotu, 80 g węglowodanów, 50 g tłuszczów oraz elektrolity: 50 mmol sodu, 30 mmol potasu, 3 mmol magnezu, 3 mmol wapnia, 0,03 mmol cynku, 48 mmol chlorków, 40 mmol octanów, 7,5 mmol fosforanów. Preparat dostępny również w większych workach o obj. 1875 ml, 2500 ml, zawierających proporcjonalnie zwielokrotnione ilości składników.

1 worek 2000 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 800 ml roztworu glukozy - 242 g glukozy jednowodnej (równoważnej 220 g glukozy bezwodnej), 1,03 dwuwodnego chlorku wapnia; 400 ml emulsji tłuszczowej - 80 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 800 ml roztworu aminokwasów - 5,69 g izoleucyny, 7,9 g leucyny, 8,96 g lizyny, 5,69 g metioniny, 7,9 g fenyloalaniny, 5,69 g treoniny, 1,9 g tryptofanu, 7,29 g waliny, 11,16 g argininy, 6,79 g histydyny, 16,48 g alaniny, 3,3 g kwasu asparaginowego, 5,69 g kwasu glutaminowego, 7,9 g glicyny, 6,79 g proliny, 4,5 g seryny, 0,3 g tyrozyny, 4,47 g chlorku potasu, 2,99 g trójwodnego octanu sodu, 1,62 g sześciowodny chlorek magnezu, 7,34 uwodnionego glicerofosforanu sodu. Wartość energetyczna: 2140 kcal. Osmolarność: 1310 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 2000 ml - 113,9 g aminokwasów, 18 g azotu, 220 g glukozy, 80 g tłuszczów oraz elektrolity: 70 mmol sodu, 60 mmol potasu, 8 mmol magnezu, 7 mmol wapnia, 107 mmol octanów, 90 mmol chlorków, 30 mmol fosforanów.

Pojemnik trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 39 g oczyszczonego oleju sojowego, 97 g glukozy, 4,7 g L-alaniny, 3,3 g L-argininy, 1 g kwasu L-asparginowego, 1,6 g kwasu L-glutaminowego, 2,3 g glicyny, 2 g L-histydyny, 1,6 g L-izoleucyny, 2,3 g L-leucyny, 2,6 g L-lizyny, 1,6 g L-metioniny, 2,3 g L-fenyloalaniny, 2 g L-proliny, 1,3 g L-seryny, 1,6 g L-treoniny, 0,53 g L-tryptofanu, 0,06 g L-tyrozyny, 2,1 g L-waliny oraz 1,49 g glicerofosforanu sodu, 0,21 g chlorku wapnia, 1,7 g chlorku potasu, 0,47 g siarczanu magnezu, 1,4 g octanu sodu. Wartość energetyczna: ok. 917 kcal. Zawartość azotu: 5,3 g. Osmolalność: ok. 1230 mOsm/kg H2O, osmolarność: ok. 1060 mOsm/l, pH ok. 5,6.

1000 ml roztworu 14 EF (18 EF) zawiera: 12 g (16 g) L-alaniny, 8,4 g (11,3 g) L-argininy, 2,5 g (3,4 g) kwasu L-asparaginowego, 0,42 g (0,56 g) L-cysteiny i L-cystyny, 4,2 g (5,6 g) kwasu L-glutaminowego, 5,9 g (7,9 g) glicyny, 5,1 g (6,8 g) L-histydyny, 4,2 g (5,6 g) L-izoleucyny, 5,9 g (7,9 g) L-leucyny, 6,8 g (9 g) L-lizyny, 4,2 g (5,6 g) L-metioniny, 5,9 g (7,9 g) L-fenyloalaniny, 5,1 g (6,8 g) L-proliny, 3,4 g (4,5 g) L-seryny, 4,2 g (5,6 g) L-treoniny, 1,4 g (1,9 g) L-tryptofanu, 0,17 g (0,23 g) L-tyrozyny, 5,5 g (7,3 g) L-waliny. Wartość energetyczna 1000 ml roztworu 14 EF wynosi 1400 kJ (350 kcal), roztworu 18 EF - 1900 kJ (460 kcal). Osmolalność: 810 mOsm/kg H2O (14 EF), 1130 mOsm/kg H2O (18 EF); pH 5,6. Zawartość azotu: 13,5 g/l (14 EF), 18 g/l (18 EF). Całkowita zawartość aminokwasów roztworu 14 EF: 85 g/l, niezbędnych aminokwasów: 38,7 g; roztworu 18 EF 114 g/l, niezbędnych aminokwasów: 51,6 g.

Worek trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 7,1 g alaniny, 6,1 g argininy, 5,6 g glicyny, 1,5 g histydyny, 2,5 g izoleucyny, 3,8 g leucyny, 3,4 g lizyny (octan), 2,2 g metioniny, 2,6 g fenyloalaniny, 5,7 g proliny, 3,3 g seryny, 0,5 g tauryny, 2,2 g treoniny, 1 g tryptofanu, 0,2 g tyrozyny, 3,1 g waliny, 0,28 g chlorku wapnia (dwuwodnego) 2,1 g glicerofosforanu sodu (jednowodnego), 0,61 g siarczanu magnezu (siedmiowodnego), 2,3 g chlorku potasu, 1,7 g octanu sodu (trójwodnego), 0,0066 g siarczanu cynku (siedmiowodnego), 127 g glukozy (jednowodnej), 11,4 g oleju sojowego oczyszczonego, 11,4 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, 9,5 g oleju z oliwek oczyszczonego, 5,7 g oleju rybnego bogatego w kwasy omega-3. Zawartość azotu: 8 g. Osmolalność: ok. 1800 mOsm/kg H2O, osmolarność: ok. 1500 mOsm/l, pH ok. 5,6. Całkowita wartość energetyczna dla worka 986 ml wynosi 1100 kcal.

Pojemnik trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 35,4 g oleju sojowego, 67,5 g glukozy, 3,3 g L-alaniny, 2,3 g L-argininy, 0,7 g kwasu L-asparginowego, 1,2 g kwasu L-glutaminowego, 1,7 g glicyny, 1,4 g L-histydyny, 1,2 g L-izoleucyny, 1,7 g L-leucyny, 1,9 g L-lizyny, 1,2 g L-metioniny, 1,7 g L-fenyloalaniny, 1,4 g L-proliny, 0,94 g L-seryny, 1,2 g L-treoniny, 0,4 g L-tryptofanu, 0,05 g L-tyrozyny, 1,5 g L-waliny oraz 0,15 g chlorku wapnia 1,04 g glicerofosforanu sodu, 0,33 g siarczanu magnezu, 1,25 g chlorku potasu, 1 g octanu sodu. Wartość energetyczna: około 710 kcal. Zawartość azotu: 3,7 g. Osmolalność: około 830 mOsm/kg H2O, osmolarność: około 750 mOsm/l, pH około 5,6.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1000 ml roztworu zawiera: 5,75 g chlorku sodu, 4,62 g trójwodnego octanu sodu, 0,90 g dwuwodnego cytrynianu sodu, 0,26 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,38 g chlorku potasu, 0,20 g sześciowodnego chlorku magnezu. Preparat zawiera: 141 mmol/1000 ml Na+, 34 mmol/1000 ml CH3COO-, 3 mmol/1000 ml C6H5O73-, 2 mmol/1000 ml Ca2+, 5 mmol/1000 ml K+, 1 mmol/1000 ml Mg2+, 109 mmol/1000 ml Cl-.

1 tabl. do żucia zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; tabletki zawierają aspartam. 5 ml syropu zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; syrop zawiera sacharozę, sorbitol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu oraz etanol (<100 mg/30 ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.