Prevenar 13

1 dawka (0,5 ml) zawiera mieszaninę wysokooczyszczonych polisacharydów Streptococcus pneumoniae serotypów: 1 (2,2 µg), 3 (2,2 µg), 4 (2,2 µg), 5 (2,2 µg), 6A (2,2 µg), 6B (4,4 µg), 7F (2,2 µg), 9V (2,2 µg), 14 (2,2 µg), 18C (2,2 µg), 19A (2,2 µg), 19F (2,2 µg), 23F (2,2 µg) skoniugowanych z białkiem nośnikowym CRM197 i adsorbowanych na fosforanie glinu (0,125 mg).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Prevenar 13 10 amp.-strzyk. 0,5 ml + 10 igieł, zawiesina do wstrz. 363,96zł 2017-10-31

Działanie

13-walentna szczepionka pneumokokowa sacharydowa, skoniugowana, adsorbowana. Zawiera polisacharydy otoczkowe zawarte w szczepionce 7-walentnej - Prevenar (4, 6B, 9V, 14, 18C, 19F, 23F) i 6 dodatkowych polisacharydów (1, 3, 5, 6A, 7F, 19A). Szczepionka pokrywa około 73-100% (w zależności od kraju) serotypów Streptococcus pneumoniae odpowiedzialnych za inwazyjną chorobę pneumokokową (IChP) u dzieci w wieku poniżej 5 lat. Ostre zapalenie ucha środkowego (OZUŚ) to częsta choroba wieku dziecięcego o różnej etiologii; S. pneumoniae jest najczęstszą przyczyną wszystkich bakteryjnych przypadków OZUŚ na całym świecie. Szacuje się, że szczepionka pokrywa ponad 90% opornych na antybiotyki serotypów odpowiedzialnych za IChP. U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, częstość występowania choroby pneumokokowej jest mała, natomiast występuje zwiększone ryzyko zachorowalności i śmiertelności u tych pacjentów, u których występują współistniejące choroby. W przypadku osób dorosłych w wieku ≥50 lat serotypy pneumokokowe występujące w szczepionce mogą odpowiadać za co najmniej 50-76% (w zależności od kraju) przypadków IChP u osób dorosłych.

Dawkowanie

Domięśniowo (niemowlęta - przednio-boczna powierzchnia uda; dzieci i dorośli - mięsień naramienny). Zaleca się aby dzieci, które jako pierwszą dawkę otrzymały szczepionkę 13-walentną dokończyły cykl szczepienia preparatem Prevenar 13. Niemowlęta od 6 tyg. do 6 mż.: 3 dawki po 0,5 ml - pierwsza dawka zwykle w 2 mż. (można ją podać już w wieku 6 tygodni), następne przy zachowaniu odstępu przynajmniej 1 miesiąca pomiędzy dawkami; czwartą dawkę (uzupełniającą), zaleca się w 11-15 mż. Alternatywnie, jeżeli szczepionka jest podawana w ramach obowiązującego programu szczepień, można rozważyć zastosowanie następującego schematu szczepienia - pierwsza dawka od 2 mż., druga dawka przynajmniej 2 miesiące później; trzecią dawkę (przypominającą) zaleca się w 11-15 mż. Wcześniaki (: 3 dawki po 0,5 ml - pierwsza dawka w 2 mż. (można ją podać już w wieku 6 tygodni), następne przy zachowaniu odstępu przynajmniej 1 miesiąca pomiędzy dawkami; czwartą dawkę (uzupełniającą), zaleca się w 11-15 mż. Starsze niemowlęta i dzieci, które nie były wcześniej zaszczepione: niemowlęta 7-11 mż. - 2 dawki po 0,5 ml przy zachowaniu odstępu przynajmniej 1 miesiąca pomiędzy dawkami (trzecią dawkę zaleca się w 2 rż.); dzieci 12-23 mż. - 2 dawki po 0,5 ml przy zachowaniu odstępu przynajmniej 2 miesięcy pomiędzy dawkami; dzieci 2-17 lat: jednorazowa dawka. Schemat szczepienia u niemowląt i dzieci szczepionych wcześniej szczepionką 7-walentną (Prevenar). U niemowląt i dzieci, które rozpoczęły cykl szczepienia szczepionką 7-walentną, można zmienić szczepionkę na szczepionkę 13-walentną na każdym etapie schematu szczepienia. Dzieci 12-59 mż., które uznaje się za całkowicie uodpornione szczepionką 7-walentną (Prevenar), powinny otrzymać jedną dawkę 0,5 ml szczepionki Prevenar 13 w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej na 6 dodatkowych serotypów; dawkę tę należy podać co najmniej 8 tyg. po podaniu ostatniej dawki szczepionki 7-walentnej. Dzieci w wieku od 5 do 17 lat mogą otrzymać jedną dawkę szczepionki 13-walentnej, jeżeli uprzednio były szczepione jedną dawką lub kilkoma dawkami szczepionki 7-walentnej; dawkę tę należy podać co najmniej 8 tyg. po podaniu ostatniej dawki szczepionki 7-walentnej. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): dawka jednorazowa. Jeżeli zastosowanie 23-walentnej polisacharydowej szczepionki wydaje się być uzasadnione, to bez względu na wcześniejszy stan szczepienia przeciw pneumokokom, należy podać szczepionkę Prevenar 13 jako pierwszą. Szczególne grupy pacjentów. Osoby ze współistniejącymi chorobami predysponującymi do inwazyjnej choroby pneumokokowej (np. pacjenci z niedokrwistością sierpowatą lub zakażeni wirusem HIV), w tym osoby wcześniej szczepione jedną lub kilkoma dawkami 23-walentnej polisacharydowej szczepionki przeciwko pneumokokom, mogą otrzymać co najmniej jedną dawkę szczepionki 13-walentnej. W przypadku osób po przeszczepieniu komórek hematopoetycznych szpiku zalecany cykl szczepienia obejmuje 4 dawki szczepionki 13-walentnej: podstawowy cykl - 3 dawki po 0,5 ml, przy czym pierwszą dawkę podaje się 3-6 mies. po przeszczepieniu komórek hematopoetycznych szpiku, następne przy zachowaniu odstępu przynajmniej 1 miesiąca pomiędzy dawkami; czwartą dawkę (uzupełniającą) zaleca się 6 mies. po trzeciej dawce.

Wskazania

Czynne uodpornienie przeciwko chorobie inwazyjnej, zapaleniu płuc i ostremu zapaleniu ucha środkowego wywoływanym przez bakterie Streptococcus pneumoniae u niemowląt od 6. tyg. życia, dzieci i młodzieży do 17. roku życia. Czynne uodpornienie przeciwko chorobie inwazyjnej i zapaleniu płuc wywoływanym przez bakterie Streptococcus pneumoniae u dorosłych w wieku ≥18 lat i osób w podeszłym wieku. Stosowanie szczepionki powinno być ustalone zgodnie z oficjalnymi zaleceniami z uwzględnieniem ryzyka występowania choroby inwazyjnej i zapalenia płuc w różnych grupach wiekowych, chorób współistniejących, jak również danych epidemiologicznych o zmienności serotypów w różnych obszarach geograficznych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą lub na toksoid błoniczy. Ostra choroba przebiegająca z gorączką (szczepienie należy odłożyć); niewielka infekcja (np. przeziębienie), nie powinna jednak być powodem odroczenia szczepienia.

Środki ostrożności

Szczepionki nie wolno podawać donaczyniowo. Nie podawać domięśniowo pacjentom z trombocytopenią lub innymi zaburzeniami krzepnięcia - można podać podskórnie, jeśli potencjalne korzyści ze szczepienia znacznie przeważają ryzyko podania. W czasie szczepienia należy zabezpieczyć odpowiednie leki i nadzór medyczny na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Szczepionka nie zapobiega chorobom wywołanym przez inne serotypy Streptococcus pneumoniae, niż te zawarte w szczepionce, nie chroni przed innymi mikroorganizmami powodującymi chorobę inwazyjną, zapalenie płuc lub zapalenie ucha środkowego. Tak jak w przypadku innych szczepionek, może nie zapewnić wszystkim zaszczepionym osobom ochrony przed chorobą pneumokokową. Ponieważ zapalenie ucha środkowego wywoływane jest przez liczne drobnoustroje, w tym inne niż serotypy pneumokokowe występujące w szczepionce, należy wziąć pod uwagę, iż ochrona przed zapaleniem ucha środkowego może być mniejsza niż ochrona przed chorobą inwazyjną. W badaniach klinicznych szczepionka indukowała odpowiedź immunologiczną w stosunku do wszystkich 13 serotypów, jednak odpowiedź immunologiczna w odniesieniu do serotypu 3 po podaniu dawki uzupełniającej nie wzrosła ponad poziom obserwowany po cyklu szczepień u niemowląt. Odsetek dzieci, u których uzyskano indukcję aktywnych biologicznie przeciwciał (miano OPA ≥1:8) wobec serotypów 1, 3 i 5 był wysoki, jednakże średnie geometryczne miana w teście OPA były niższe niż te przeciw pozostałym dodatkowym serotypom obecnym w szczepionce. U pacjentów z zaburzoną odpornością (spowodowaną leczeniem immunosupresyjnym, zaburzeniem genetycznym, zakażeniem HIV lub inną przyczyną) odpowiedź na szczepienie może być zmniejszona. Dostępne są dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i immunogenności obejmujące ograniczoną liczbę osób cierpiących na niedokrwistość sierpowatą, zakażonych wirusem HIV lub po przeszczepieniu komórek hematopoetycznych szpiku. Nie są dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i immunogenności szczepionki u osób w innych określonych grupach o obniżonej odporności (np. pacjenci z chorobą nowotworową lub zespołem nerczycowym) - decyzję o szczepieniu należy podejmować indywidualnie. Na podstawie ograniczonych danych wykazano, że szczepionka pneumokokowa 7-walentna (Prevenar) powoduje wytworzenie odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej u niemowląt z niedokrwistością sierpowatą, o profilu bezpieczeństwa podobnym do obserwowanego w grupie o niskim ryzyku. Dzieci <2 rż. powinny otrzymać odpowiednią dla wieku liczbę dawek 13-walentnej skoniugowanej szczepionki pneumokokowej. Zastosowanie tej szczepionki nie zastępuje podawania 23-walentnych szczepionek pneumokokowych dzieciom ≥2 rż. z grup wysokiego ryzyka inwazyjnej choroby pneumokokowej (niedokrwistość sierpowata, brak śledziony, zakażenie HIV, choroba przewlekła lub niedobór odporności). Jeżeli jest to zalecane, dzieci te, wcześniej szczepione preparatem Prevenar 13 powinny otrzymać 23-walentną szczepionkę pneumokokową. Odstęp pomiędzy podaniem szczepionki Prevenar 13 i 23-walentnej nie powinien być krótszy niż 8 tygodni. Brak jest danych stwierdzających czy zastosowanie szczepionki pneumokokowej 23-walentnej polisacharydowej u dzieci dotychczas nieszczepionych lub szczepionych preparatem Prevenar 13 może powodować zmniejszoną odpowiedź immunologiczną na kolejne dawki szczepionki Prevenar 13. Szczególną ostrożność zachować u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤ 28 tyg. ciąży), zwłaszcza u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego (należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 h); z uwagi na znaczne korzyści ze szczepienia tej grupy niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia, ani go odraczać. U dzieci z chorobami drgawkowymi lub z drgawkami gorączkowymi w wywiadzie oraz u wszystkich dzieci otrzymujących szczepionkę Prevenar 13 jednocześnie ze szczepionkami zawierającymi pełnokomórkowy składnik krztuścowy zalecane jest profilaktyczne stosowanie leków przeciwgorączkowych.

Niepożądane działanie

Niemowlęta i dzieci do 5 rż. Bardzo często: reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. rumień, stwardnienie lub obrzęk, ból lub tkliwość; rumień, stwardnienie lub obrzęk w miejscu podania o średnicy 2,5 cm-7 cm - po podaniu dawki uzupełniającej i u dzieci starszych- w wieku 2-5 lat), gorączka, drażliwość, senność, niespokojny sen, zmniejszenie apetytu. Często: gorączka >39st.C, tkliwość w miejscu wstrzyknięcia upośledzająca ruch kończyny (z powodu bólu), rumień, stwardnienie lub obrzęk w miejscu podania o średnicy 2,5 cm-7 cm - po cyklu szczepienia u niemowląt; wymioty, biegunka, wysypka. Niezbyt często: rumień, stwardnienie lub obrzęk w miejscu podania o średnicy >7 cm, płacz, drgawki (w tym drgawki gorączkowe), pokrzywka lub wysypka o charakterze pokrzywki. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, duszność, skurcz oskrzeli), epizody hipotoniczno-hiporeaktywne. Po wprowadzeniu do obrotu szczepionki obserwowano (częstość nieznana): powiększenie węzłów chłonnych (w okolicy miejsca szczepienia), reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), rumień wielopostaciowy, reakcje w miejscu szczepienia (pokrzywka zapalenie skóry, świąd), zaczerwienienie, bezdech u niemowląt przedwcześnie urodzonych (≤28 tyg. ciąży). U dzieci otrzymujących szczepionkę równocześnie ze szczepionkami zawierającymi pełnokomórkową komponentę krztuścową lub 6-walentną szczepionkę (DTaP/Hib(PRP-T/IPV/HepB) obserwowano większą częstość występowania reakcji gorączkowych. U dzieci >24 mies., otrzymujących pojedynczą dawkę szczepionki, obserwowano większą częstość reakcji miejscowych, niż u niemowląt po podstawowym cyklu szczepień. Dzieci i młodzież 6-17 rż. Bardzo często: drażliwość, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. rumień, stwardnienie lub obrzęk, ból lub tkliwość; w tym tkliwość upośledzająca ruch), senność, niespokojny sen, zmniejszenie apetytu. Często: ból głowy, wymioty, biegunka, wysypka, pokrzywka lub wysypka o charakterze pokrzywki, gorączka. Także inne działania niepożądane wcześniej obserwowane u niemowląt i dzieci w wieku od 6 tyg. do 5 rż. mogą dotyczyć tej grupy wiekowej. U dzieci i młodzieży z niedokrwistością sierpowatą, zakażonych wirusem HIV lub po przeszczepieniu komórek hematopoetycznych szpiku częstość występowania reakcji niepożądanych jest podobna, z wyjątkiem bólu głowy, wymiotów, biegunki i gorączki, zmęczenia oraz bólu stawów i mięśni, które występowały bardzo często. Dorośli. Bardzo często: zmniejszenie apetytu, ból głowy, biegunka, wymioty (u dorosłych w wieku 18-49 lat), dreszcze, zmęczenie, reakcje w miejscu szczepienia (rumień, stwardnienie lub obrzęk, ból lub tkliwość - silny ból lub tkliwość w miejscu szczepienia występowały bardzo często u osób dorosłych w wieku od 18 do 39 lat), upośledzony ruch ręką (znaczne upośledzenie ruchu ręką występowało bardzo często u osób w wieku od 18 do 39 lat), ból stawów, ból mięśni. Często: wymioty (u dorosłych w wieku ≥50 lat), gorączka (bardzo często u osób dorosłych w wieku od 18 do 29 lat). Niezbyt często: nudności, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk twarzy, duszność, skurcz oskrzeli), powiększenie węzłów chłonnych w okolicy miejsca szczepienia. Rzadko: wysypka. U dorosłych zakażonych wirusem HIV częstość występowania reakcji niepożądanych jest podobna, z wyjątkiem gorączki oraz wymiotów, które występowały bardzo często, i nudności, które występowały często. U dorosłych po przeszczepieniu komórek hematopoetycznych szpiku częstość występowania reakcji niepożądanych jest podobna, z wyjątkiem gorączki oraz wymiotów, które występowały bardzo często. Obserwowano większą częstość występowania niektórych spodziewanych reakcji układowych podczas jednoczesnego podawania 13-walentnej szczepionki pneumokokowej z trójwalentną inaktywowaną szczepionką przeciw grypie (TIV), w porównaniu do szczepionki TIV podawanej osobno (ból głowy, dreszcze, wysypka, zmniejszony apetyt, ból stawów i ból mięśni) lub do szczepionki pneumokokowej podawanej osobno (ból głowy, zmęczenie, dreszcze, zmniejszony apetyt i ból stawów).

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak danych, unikać stosowania w ciąży. Nie wiadomo, czy szczepionka przenika do mleka ludzkiego.

Uwagi

Lek zawiera

Interakcje

Różne szczepionki parenteralne należy zawsze podawać w różne miejsca. Niemowlęta i dzieci w wieku od 6 tyg. do 5 rż. Szczepionkę można podawać jednocześnie z następującymi szczepionkami, zarówno monowalentnymi jak i skojarzonymi: szczepionką przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi - acelularną lub pełnokomórkową, szczepionką przeciw Haemophilus influenzae typu b, inaktywowaną szczepionką przeciw polio, szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szczepionką przeciw meningokokom typu C, szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej i szczepionką przeciw rotawirusom. Podanie paracetamolu jednocześnie lub w dniu szczepienia, może osłabić odpowiedź immunologiczną na szczepionkę pneumokokową po zastosowaniu podstawowego cyklu szczepienia; odpowiedź na dawkę uzupełniającą podaną w wieku 12 mies. pozostaje bez zmian (znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane). Dzieci 6-17 rż oraz dorośli do 49 rż. Obecnie brak jest danych dotyczących jednoczesnego stosowania z innymi szczepionkami. Dorośli ≥50 lat. Szczepionkę można podawać równocześnie z sezonową trójwalentną inaktywowaną szczepionką przeciw grypie (TIV) - nie obserwowano zmniejszenia odpowiedzi na antygeny TIV, natomiast odpowiedź na szczepionkę pneumokokową może być mniejsza (znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane). Równoczesne podanie szczepionki pneumokokowej 13-walentnej z 23-walentną polisacharydową szczepionką nie zostało zbadane. W badaniach klinicznych szczepionkę 13-walentną podawano 1 rok po podaniu 23-walentnej - odpowiedź immunologiczna na wszystkie serotypy była mniejsza, w porównaniu do sytuacji, w której szczepionkę 13-walentną podano osobom wcześniej niezaszczepionym 23-walentną szczepionką (znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane).

Preparat zawiera substancję Pneumococcal vaccine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka (0,5 ml) zawiera mieszaninę wysokooczyszczonych polisacharydów Streptococcus pneumoniae serotypów: 4 (2 µg), 6B (4 µg), 9V (2 µg), 14 (2 µg), 18C (2 µg), 19F (2 µg) i 23F (2 µg) skoniugowanych z białkiem nośnikowym CRM197 i adsorbowanych na fosforanie glinu (0,5 mg).

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera po 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae: 1, 2, 3, 4, 5, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19F, 19A, 20, 22F, 23F, 33.

1 dawka (0,5 ml) zawiera mieszaninę polisacharydów pneumokokowych serotypów: 1 (1 µg), 4 (3 µg), 5 (1 µg), 6B (1 µg), 7F (1 µg), 9V (1 µg), 14 (1 µg), 18C (3 µg), 19F (3 µg), 23F (1 µg) adsorbowanych na fosforanie glinu (0,5 mg). Polisacharydy, serotypy 1, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14 i 23F, są skoniugowane z białkiem nośnikowym D pochodzącym z bezotoczkowych szczepów Haemophilus influenzae (9-16 µg). Polisacharyd serotyp 18C jest skoniugowany z toksoidem tężcowym jako nośnikiem białkowym (5-10 µg). Polisacharyd serotyp 19F jest skoniugowany z toksoidem błoniczym jako nośnikiem białkowym (3-6 µg).

1 dawka (0,5 ml) zawiera mieszaninę wysokooczyszczonych polisacharydów Streptococcus pneumoniae serotypów: 1 (2,2 µg), 3 (2,2 µg), 4 (2,2 µg), 5 (2,2 µg), 6A (2,2 µg), 6B (4,4 µg), 7F (2,2 µg), 9V (2,2 µg), 14 (2,2 µg), 18C (2,2 µg), 19A (2,2 µg), 19F (2,2 µg), 23F (2,2 µg) skoniugowanych z białkiem nośnikowym CRM197 i adsorbowanych na fosforanie glinu (0,125 mg).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.