Polopiryna Complex

1 sasz. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 15,58 mg wodorowinianu fenylefryny, co odpowiada 8,21 mg fenylefryny oraz 2 mg maleinianu chlorfenaminy. Lek zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Polopiryna Complex 8 saszetek, proszek do sporz. roztw. doustnego 12,32zł 2017-10-31

Działanie

Lek złożony o skojarzonym działaniu składników - kwas acetylosalicylowy łączy działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne, fenylefryna zmniejsza przekrwienie i obrzęk błon śluzowych, przez co udrażnia przewody nosowe, hamuje odruch kichania i łzawienia oczu oraz chlorfenamina łagodzi objawy nieżytu nosa (katar i kichanie). Mechanizm działania kwasu acetylosalicylowego polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn - prostaglandyny E2 (PGE2), prostaglandyny I2 (PGI2) oraz tromboksanu A2 - na skutek zahamowania cyklooksygenazy kwasu arachidonowego (hamowanie aktywności COX-l i (lub) COX-2). Związki te indukują proces zapalny przez działanie leukotaktyczne, zwiększoną przepuszczalność naczyń, powstawanie obrzęku, zwiększenie wrażliwości receptorów bólu na działanie neuroprzekaźników (serotoniny, bradykininy, acetylocholiny). Fenylefryna jest substancją sympatykomimetyczną, będącą agonistą receptora adrenergicznego α1. Fenylefryna jest lekiem zmniejszającym przekrwienie, obkurczającym naczynia, który tymczasowo zmniejsza stan zapalny błon śluzowych. Jej oddziaływanie na serce przejawia się przyspieszeniem rytmu serca oraz zmniejszeniem jego wydolności. Chlorfenamina jest antagonistą receptorów histaminowych H1; wiążąc się konkurencyjne z miejscem na receptorze H1. Dodatkowo wykazuje działanie antycholinergiczne, hamując wpływ acetylocholiny na receptory muskarynowe zwiększa suchość błony śluzowej nosa, łagodząc objawy cieknącego nosa. Kwas acetylosalicylowy wchłania się z przewodu pokarmowego w 80-100%. Działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe kwasu acetylosalicylowego zastosowanego w postaci zawiesiny (po rozpuszczeniu proszku w wodzie) rozpoczyna się po 30 min od chwili zastosowania, osiągając maksimum po 1-3 h. Po zastosowaniu jednorazowej dawki utrzymuje się przez 3 do 6 h. Pełne działanie przeciwzapalne występuje w ciągu 1-4 dni leczenia. Ok. 33% kwasu acetylosalicylowego wiąże się z białkami, jeśli stężenie w surowicy wynosi 120 µg/ml. Stopień wiązania z białkami zależy od stężenia albumin; u zdrowych osób zmniejsza się wraz ze zmniejszeniem tego stężenia. Kwas acetylosalicylowy jest hydrolizowany w osoczu do kwasu salicylowego. Kwas salicylowy jest sprzęgany w wątrobie do kwasu salicylurowego, glukuronidu fenolowego i acylowego oraz wielu innych metabolitów. T0,5 kwasu acetylosalicylowego w osoczu wynosi około 2-3 h, a kwasu salicylowego około 6 h. Tylko ok. 1 % doustnej dawki kwasu acetylosalicylowego wydala się z moczem w postaci nie zhydrolizowanej, pozostała część wydalana jest z moczem w postaci kwasu salicylowego i jego metabolitów. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, po jednorazowym podaniu kwasu acetylosalicylowego 80-100% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24-72 h. Fenylefryna ulega szybkiemu i nieregularnemu wchłanianiu w przewodzie pokarmowym. W jelicie oraz wątrobie jest szybko metabolizowana przy udziale monoaminooksydazy. Efekt jej farmakologicznego działania występuje szybko i może utrzymywać się przez kilka godzin. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi 38%, zaś T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-3 h. Maleinian chlorfenaminy jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne w osoczu osiąga po 2-6 h po podaniu doustnym. Chlorfenamina podlega efektowi pierwszego przejścia. Podlega dystrybucji do wszystkich tkanek, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego w o.u.n. Według danych źródłowych biodostępność chlorfenaminy wynosi 25-45%. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 14-25 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, młodzież ≥16 lat: 1 sasz. co 6-8 h w zależności od potrzeby. Nie należy przekraczać dawki 4 saszetek na dobę. Zawartość jednej saszetki należy rozpuścić w szklance gorącej wody, wymieszać i wypić.

Wskazania

Kompleksowe leczenie objawów przeziębienia i grypy, takich jak: gorączka; dreszcze; ból gardła; bóle mięśniowe i kostno-stawowe; bóle głowy (m.in., spowodowane zmniejszeniem drożności zatok przynosowych w wyniku obrzęku błony śluzowej nosa i ograniczenia jego drożności); obrzęk i przekrwienie błony śluzowej nosa; nadmierna wydzielina śluzowa z nosa; kichanie; łzawienie z oczu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku. Nadwrażliwość na inne NLPZ, przebiegająca z objawami takimi jak: skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej nosa, wstrząs. Astma oskrzelowa, przewlekłe schorzenia układu oddechowego, gorączka sienna lub obrzęk błony śluzowej nosa, gdyż pacjenci z tymi schorzeniami mogą reagować na NLPZ napadami astmy, ograniczonym obrzękiem skóry i błony śluzowej (obrzęk naczynioruchowy) lub pokrzywką częściej niż inni pacjenci. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy oraz stany zapalne lub krwawienia z przewodu pokarmowego (może dojść do wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub uczynnienia choroby wrzodowej). Ciężka niewydolność wątroby i (lub) nerek. Ciężka niewydolność serca. Zaburzenia krzepnięcia krwi (np. hemofilia, małopłytkowość) oraz jednoczesne leczenie środkami przeciwzakrzepowymi (np. pochodne kumaryny, heparyna). Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych. Dzieci w wieku poniżej 16 lat, zwłaszcza w przebiegu infekcji wirusowych, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a. Ciąża i okres karmienia piersią. Choroba sercowo-naczyniowa, nadciśnienie tętnicze. Cukrzyca. Jaskra zamkniętego kąta przesączania. Nadczynność tarczycy. Przerost gruczołu krokowego. Chromochłonny guz nadnerczy. Pacjenci przyjmujący inhibitory MAO lub w czasie 14 dni od zakończenia terapii MAO.

Środki ostrożności

Nie należy podawać leku pacjentom w wieku poniżej 16 lat. Leku nie należy stosować u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika, ze względu na ryzyko nasilenia działania hipoglikemizującego, oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwdnawe. Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z przewlekłą niewydolnością nerek, z okluzyjną chorobą naczyń (w tym choroba Raynaud'a), z jaskrą, ze skłonnością do retencji moczu; z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów i (lub) toczniem rumieniowatym układowym oraz zaburzoną czynnością wątroby (zwiększa się toksyczność salicylanów; u tych pacjentów należy kontrolować czynność wątroby). Lek należy odstawić na 5 do 7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, ze względu na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia zarówno w czasie jak i po zabiegu. Ponadto zachować ostrożność podczas stosowania leku z metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień, ze względu na nasilenie toksycznego działania metotreksatu na szpik kostny. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg/tydzień jest przeciwwskazane. Ostrożnie stosować w przypadku: krwotoków macicznych, nadmiernego krwawienia miesiączkowego, stosowania wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu (zwiększone ryzyko wystąpienia uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego). Lek może wywoływać nadwrażliwość krzyżową pacjenci wrażliwi na konkretną substancję przeciwhistaminową, mogą być również wrażliwi na inne. W następujących przypadkach należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka: zaburzenia nerek lub płuc, zapalenie lub rozstrzeń oskrzeli, zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak; bradykardia, idiopatyczna hipotonia ortostatyczna, miażdżyca tętnic mózgowych, zapalenie trzustki, bliznowaciejący wrzód trawienny, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, niedokrwistość, choroby tarczycy, u pacjentów wrażliwych na działanie sedacyjne i pacjentów z padaczką, ponieważ może to wywoływać interakcje lub wpływać na działanie przyjmowanych przez nich leków. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, maprotylinę lub inne leki o działaniu antycholinergicznym lub chlorfenaminę (ryzyko wystąpienia niedrożności porażennej jelit). Z uwagi na zawartość fenylefryny oraz chlorfenaminy w składzie, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku (ryzyko wystąpienia bradykardii oraz zmniejszenia przepływu sercowego). Należy kontrolować ciśnienie krwi, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami serca. Pacjenci w podeszłym wieku częściej są narażeni na wystąpienie: zawrotów głowy, sedacji, stanów splątania, hipotensji oraz reakcji paradoksalnej, charakteryzującej się nadpobudliwością: pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na antycholinergiczne działanie leków przeciwhistaminowych, objawiające się np. uczuciem suchości w ustach i zatrzymaniem moczu. Jeśli opisane objawy niepożądane utrzymują się lub jeśli ulegną zaostrzeniu, konieczne może okazać się przerwanie leczenia. Lek zawiera sacharozę - pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Niepożądane działanie

Po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego mogą wystąpić następujące działania niepożądane: małopłytkowość, niedokrwistość wskutek mikrokrwawień z przewodu pokarmowego, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia, zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie czasu protrombinowego; reakcje nadwrażliwości z objawami klinicznymi i nieprawidłowymi wynikami odpowiednich badań laboratoryjnych takie jak: astma, łagodne do umiarkowanych reakcje obejmujące skórę, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy z objawami, takimi jak: wysypka, pokrzywka, obrzęk (w tym naczynioruchowy), zaburzenia oddychania i pracy serca, zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa i bardzo rzadko ciężkie reakcje, w tym wstrząs anafilaktyczny; zawroty głowy i szumy uszne, będące zazwyczaj objawami przedawkowania; zaburzenia widzenia; szumy uszne (zazwyczaj jako objaw przedawkowania), zaburzenia słuchu, odwracalna utrata słuchu, zawroty głowy; niewydolność serca; wylew krwi do mózgu (szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem i (lub) jednocześnie stosujących inne leki przeciwzakrzepowe) potencjalnie zagrażający życiu; obrzęk płuc pochodzenia pozasercowego (występuje głównie w przewlekłym lub ostrym zatruciu), astma oskrzelowa; niestrawność, zgaga, uczucie pełności w nadbrzuszu, nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, perforacje; ogniskowa martwica komórek wątrobowych, tkliwość i powiększenie wątroby, szczególnie u pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, układowym toczniem rumieniowatym, gorączką reumatyczną lub chorobą wątroby w wywiadzie, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny; wykwity skórne różnego rodzaju, rzadko pęcherze lub plamica; białkomocz, obecność leukocytów i erytrocytów w moczu, martwica brodawek nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek; gorączka. Długotrwałe przyjmowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy może być przyczyną bólu głowy, który nasila się podczas przyjmowania kolejnych dawek. Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych, szczególnie zawierających kilka substancji czynnych może prowadzić do ciężkiego zaburzenia czynności nerek i niewydolności nerek. Po zastosowaniu fenylefryny mogą wystąpić następujące działania niepożądane: rzadko - zawał mięśnia sercowego, komorowe zaburzenia rytmu serca, obrzęk i krwotok mózgowy (w przypadku stosowania dużych dawek oraz u pacjentów ze skłonnością), obrzęk płuc (w przypadku stosowania dużych dawek oraz u pacjentów ze skłonnością); częstość nieznana - hiperglikemia, niepokój ruchowy, lęk, nerwowość, uczucie osłabienia, zawroty głowy, drżenia, bezsenność, drażliwość, ból głowy (po dużych dawkach i może być objawem nadciśnienia), po dużych dawkach mogą wystąpić drgawki, parestezje i psychoza z halucynacjami, ból i uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, ciężka bradykardia, przyspieszona czynność serca z towarzyszącym zwiększonym oporem naczyń obwodowych, bardziej prawdopodobna u pacjentów w podeszłym wieku, oraz z osłabionym krążeniem mózgowym i wieńcowym, indukcja bądź zaostrzenie niewydolności serca związanej z chorobą serca, kołatanie serca (duża dawka), nadciśnienie tętnicze (zwykle w przypadku stosowania dużych dawek oraz u osób ze skłonnością), zwężenie naczyń obwodowych prowadzące do centralizacji krążenia (efekt zwężający naczynia jest bardziej prawdopodobny u pacjentów z hipowolemią), marznięcie kończyn, uderzenia krwi do głowy, niedociśnienie, wymioty (duża dawka), nudności, bladość skóry, nastroszenie włosów, nasilone pocenie się, zwiększona perfuzja nerkowa i prawdopodobnie zmniejszenie ilości wydalanego moczu, retencja moczu, hipokaliemia, kwasica metaboliczna; w przypadku długotrwałego stosowania może wystąpić spadek objętości osocza. Po zastosowaniu kwasu chlorfenaminy mogą wystąpić następujące działania niepożądane: często - depresja o.u.n. z objawami takimi, jak: ospałość mogąca prowadzić do głębokiej senności, ból i zawroty głowy, osłabienie zdolności psychomotorycznych, niemożność koncentracji, zmęczenie, drażliwość, nużliwość mięśni, które u niektórych pacjentów ustępują po 2 -3 dniach leczenia, dyskinezja twarzy, zaburzenia koordynacji (niezgrabne ruchy), drżenia, parestezje, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, suchość w nosie i gardle, zgrubienie błony śluzowej, suchość ust, utrata apetytu, zaburzenie czucia smaku i zapachu, uczucie dyskomfortu związane z przewodem pokarmowym (nudności, wymioty, dyspepsja, biegunka, zaparcie, ból w nadbrzuszu) może zostać ograniczone przez przyjmowanie leku razem z pokarmem, nasilone pocenie, wysypki skórne, złuszczające zapalenie skóry, uwrażliwienie na światło, pokrzywka, retencja moczu, utrudnione oddawanie moczu; niezbyt często lub rzadko - nieprawidłowy skład krwi (agranulocytoza, leukopenia, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, trompocytopenia), z objawami takimi, jak: nienaturalne krwotoki, ból gardła, znużenie, reakcje nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (kaszel, trudności w przełykaniu, gwałtowne bicie serca, świąd, obrzęk powiek, okolic oczu, twarzy, języka, duszność, zmęczenie), nadwrażliwość na światło, nadwrażliwości krzyżowa na inne leki, depresja, stany splątania u pacjentów w podeszłym wieku, mialgia, sporadycznie pobudzenie paradoksalne, szczególnie w przypadku stosowania leku w dużych dawkach, u dzieci lub u osób w podeszłym wieku, charakteryzujące się występowaniem lęku, bezsennością drżeniem, nerwowością delirium, napadami dragawek lub kołataniem serca, szumy uszne, ostre zapalenie ucha wewnętrznego, zwykle związane z przedawkowaniem; zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, tachykardia, zagęszczenie wydzieliny oskrzeli, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, wypadanie włosów, impotencja, krwawienia międzymiesiączkowe.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Kwas acetylosalicylowy może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka oraz płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz występowania wad serca oraz wad przewodu pokarmowego, związane ze stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnych tygodniach ciąży. Kwas acetylosalicylowy bardzo łatwo przenika przez barierę łożyskową. W pierwszych 6 miesiącach ciąży lek może być stosowany jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Jeśli zachodzi potrzeba zastosowania kwasu acetylosalicylowego u kobiet, które właśnie zaszły w ciążę, bądź podczas I lub II trymestru ciąży należy podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres czasu. W końcowych trzech miesiącach ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać u płodu uszkadzająco na układ krążenia (nadciśnienie płucne z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego Botalla), na nerki (może wystąpić niewydolność nerek z małowodziem). Wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn podawane kobietom w III trymestrze ciąży mogą powodować wydłużenie czasu krwawienia zarówno u matek jak i u noworodków oraz działanie antyagregacyjne, nawet podczas stosowania bardzo małych dawek, hamować kurczliwość macicy; taki wpływ na macicę związany był ze zwiększoną częstością występowania dystocji i opóźnionego porodu u zwierząt. Ze względu na brak badań kontrolnych przeprowadzonych u kobiet w ciąży, oraz na związek między zaburzeniami rozwoju płodu a przyjmowaniem fenylefryny oraz ze względu że fenylefryna może zmniejszać przepływ łożyskowy, stosowanie fenylefryny w całym okresie ciąży jest przeciwwskazane. Leku nie należy stosować u pacjentów ze stanami przedrzucawkowymi w wywiadzie. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu maleinianu chlorfenaminy na płód. Kwas acetylosalicylowy w małych stężeniach przenika do mleka kobiet karmiących piersią dlatego nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Rey'a oraz możliwość zaburzenia czynności płytek krwi przez wysokie dawki kwasu acetylosalicylowego. Brak danych dotyczących zdolności przenikania fenylefryny do mleka kobiet karmiących. Nie zaleca się stosowania chlorfenaminy u kobiet karmiących piersią z uwagi na przenikanie małych ilości substancji o działaniu przeciwhistaminowym do mleka kobiet karmiących piersią i ryzyko wystąpienia u dziecka działań niepożądanych np. nienaturalnego pobudzenia. Chlorfenamina może hamować laktację z uwagi na swoje działanie cholinergiczne.

Uwagi

Kwas acetylosalicylowy może zmieniać wartości następujących parametrów w badaniach analitycznych z krwi - zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT lub AspAT), fosfatazy alkalicznej, zwiększone stężenie jonów amonowych, bilirubiny, cholesterolu, kinazy kreatynowej, digoksyny, wolnej tyroksyny, dehydrogenazy (DHO), globuliny wiążącej tyroksynę, trójglicerydów, kwasu moczowego i kwasu walproinowego, zwiększone stężenie glukozy (zakłócenie odczytu testu), paracetamolu, białka całkowitego, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny, glukozy, fenytoiny, TSH, TSH-RH, trójglicerydów, trójjodotyroniny, kwasu moczowego i klirensu kreatyniny, zmniejszona aktywność aminotransferazy (AlAT), albumin, fosfatazy alakalicznej, cholesterolu, kinazy kreatynowej, oraz dehydrogenazy mleczanowej (LDH) i białka całkowitego oraz z moczu - zmniejszenie stężenia estriolu, kwasu 5-hydroksyindolooctowego, kwasu 4-hydroksy-3- metoksymigdałowego, estrogenów całkowitych oraz glukozy. Chlorfenamina może zaburzać wyniki testów skórnych z wykorzystaniem alergenów. Zaleca się odstawić lek na co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem alergicznych testów skórnych. Lek może wywoływać ospałość, senność, nadmierne uspokojenie, niewyraźne widzenie i zawroty głowy - w przypadku wystąpienia tych działań niepożądanych należy unikać czynności wymagających dużego skupienia, takich, jak prowadzenie samochodu i obsługa urządzeń potencjalnie niebezpiecznych.

Interakcje

Interakcje z kwasem acetylosalicylowym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metotreksatu w dawkach 15 mg/tydz. lub większych, ze względu na mielotoksyczność. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego z: metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydz.; lekami przeciwzakrzepowymi, np. pochodne kumaryny, heparyna oraz trombolitycznymi np. streptokinaza i alteplaza lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi, np. tyklopidyna (nasilenie działania przeciwzakrzepowego zwiększone ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków); innymi NLPZ, w tym salicylanami w dużych dawkach (zwiększone ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia nerek); SSRI (zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego); lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd (osłabienie działania leków przeciwdnawych); digoksyną (zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu); lekami przeciwcukrzycowymi, np. insulina, pochodne sulfonylomocznika (nasilenie działanie leków przeciwcukrzycowych); lekami moczopędnymi (osłabienie działania moczopędnego poprzez zatrzymanie sodu i wody w organizmie na skutek zmniejszenia filtracji kłębuszkowej; kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie ototoksyczne furosemidu); glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona (zwiększone ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszenie stężenia salicylanów w osoczu w trakcie kortykoterapii i zwiększenie ryzyka przedawkowania salicylanów po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów); inhibitorami ACE (zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego); kwasem walproinowym (zwiększenie toksyczność kwasu walproinowego oraz nasilenie działania antyagregacyjnego kwasu acetylosalicylowego); alkoholem (zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, tj. owrzodzenie błony śluzowej lub krwawienia; w trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu); omeprazolem i kwasem askorbowym; acetazolamidem (ryzyko zwiększenia stężenia acetazolamidu - toksyczności acetazolamidu); ibuprofenem (dane doświadczalne wskazują na możliwość hamowania przez ibuprofen wpływu małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego podawania obu leków). Interakcje z fenylefryną. Należy unikać jednoczesnego stosowania fenylefryny i inhibitorów MAO lub podawać fenylefrynę co najmniej 15 dni po odstawieniu leków przeciwdepresyjnych, takich jak fenelzyna, izokarboksazyd, nialamid, tranylcypromina lub maklobemid lub selegilina stosowana w chorobie Parkinsona lub innych, takich jak furazolidon. Jest to okres niezbędny do powrotu aktywności monoaminooksygenazy pozbawionej działania inhibitora MAO, który zmniejsza metabolizm fenylefryny. Jednoczesne stosowanie leków o tym samym mechanizmie działania np. dihydroergotaminy, metyloergotaminy, pochodnych ergotaminy (leki stosowane w leczeniu migreny), oksytocyny (podawanej w celu indukcji porodu) nie jest zalecane z uwagi na możliwość wystąpienia zwiększonego działania obkurczającego naczynia krwionośne. Ponadto leki przeciwnadciśnieniowe takie, jak α-adrenolityczne lub leki stosowane w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego antagonizują działanie receptorów α, pozostawiając działanie zależne od receptorów β bez zrównoważenia i zwiększają ryzyko nadciśnienia tętniczego oraz tachykardii. Przy jednoczesnym stosowaniu fenylefryny i antagonistów receptorów β-adrenergicznych działanie lecznicze może być hamowane, co może prowadzić do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi. Ponadto blokada receptorów β może zwiększać ryzyko nadciśnienia tętniczego oraz nasilonej bradykardii. Leki blokujące zarówno receptory α i β jak labetalol, carvediol mogą wchodzić w złożone interakcje po jednoczesnym stosowaniu z fenylefryną, zwiększając działanie toksyczne wywołane antagonizmem na poziomie receptorów β. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne takie, jak: amitryptylina, amoksapina, klomipramina, dezypramina i doksepina oraz czteropierścieniowe leki takie, jak maprotylina - mogą nasilać działanie obkurcząjące fenylefryny. Stosowanie fenylefryny i anestetyków wziewnych, takich jak cyklopropan lub halotan może zwiększać ryzyko arytmii. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fenylefryny i leków przeciwnadciśnieniowych, szczególnie tych działających poprzez współczulny układ nerwowy (ponieważ może to antagonizować ich hipotensyjne działanie, prowadząc do ciężkiego nadciśnienia), leków wpływających na przewodnictwo w układzie przewodzącym serca, włączając glikozydy nasercowe i leki przeciwarytmiczne oraz hormonów tarczycy. Leki powodujące utratę potasu, np. niektóre leki moczopędne jak furosemid, mogą nasilać hipokalemię i zmniejszać wrażliwość naczyń tętniczych na leki obkurcząjące takie, jak fenylefryna. Siarczan atropiny blokuje odruchową bradykardię powodowaną przez fenylefrynę oraz zwiększa odpowiedź naczyń na obkurczające działanie fenylefryny. Interakcje z chlorfenaminą. Alkohol oraz leki o działaniu depresyjnym na centralny układ nerwowy mogą nasilać depresyjne działanie tych leków lub leków przeciwhistaminowych takich, jak chlorfenamina, prowadząc do wystąpienia objawów przedawkowania. Skojarzone stosowanie inhibitorów MAO, furazolidonu (lek przeciwbakteryjny), pargyliny lub prokarbazyny (lek przeciwnowotworowy) z chlorfenaminą może wydłużać czas trwania i siłę działania muskarynowego oraz hamującego na centralny układ nerwowy leków przeciwhistaminowych. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, maprotylina (czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny) oraz inne leki o działaniu antycholinergicznym - jednoczesne stosowanie może nasilać działanie antycholinergiczne tych leków lub leków przeciwhistaminowych np. chlorfenaminy. Leki ototoksyczne mogą maskować objawy ototoksyczności chlorfenaminy takie, jak; szumy w uszach i zawroty głowy. Leki wywołujące nadwrażliwość na światło (fotosensytyzujące) mogą wywoływać nasilone działanie fotosensytyzujące podczas jednoczesnego stosowania z chlorfenaminą. Chlorfenamina może hamować metabolizm fenytoiny, co może doprowadzić do rozwoju zatrucia fenytoiną. Chlorfenamina może nasilać działanie sedatywne alkoholu, leków nasennych, przeciwlękowych, uspakajających, opioidowych leków przeciwbólowych oraz neuroleptyków.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 sasz. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 15,58 mg wodorowinianu fenylefryny, co odpowiada 8,21 mg fenylefryny oraz 2 mg maleinianu chlorfenaminy. Lek zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera: 650 mg lub 1000 mg paracetamolu, 15,58 mg wodorowinianu fenylefryny (co odpowiada 8,21 mg fenylefryny) oraz 4 mg chlorfenaminy maleinianu (co odpowiada 2,8 mg chlorfenaminy). Preparat zawiera mannitol.

1 sasz. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego i 15,58 mg wodorowinianu fenylefryny, co odpowiada 8,21 mg fenylefryny.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 100 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. dojelitowa zawiera 325 mg kwasu acetylosalicylowego (ponadto 1 tabl. zawiera 0,385 sodu).

1 tabl. zawiera odpowiednio 30 mg, 50 mg, 75 mg kwasu acetylosalicylowego. Tabletki 30 mg zawierają żółcień chinolinową (E 104), tabletki 50 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 124), tabletki 75 mg zawierają czerwień koszenilową (E 124).

1 saszetka granulatu zawiera 500 mg ASA (oraz 19 mg sodu i aspartam). 1 tabl. musująca zawiera 500 mg ASA (oraz 543 mg sodu ).

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. powl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego. Lek zawiera czerwień koszenilową.

Najczęściej wyszukiwane

15 g syropu zawiera: 36 mg suchego wyciągu z czosnku (standaryzowanego na zawartość alliiny), 21 mg witaminy C, koncentraty soków z malin i z czarnej porzeczki.

1 kaps. zawiera: 30 mg wyciągu suchego z guarany, 40 mg wyciągu suchego z muira puama, 40 mg wyciągu suchego z cytryńca chińskiego, 38 mg monometioninianu cynku, 30 mg wyciągu olejowego z owocu boczni piłkowanej. Preparat zawiera sorbitol i glukozę.

100 g preparatu zawiera płynny wyciąg z ziela majeranku uzyskiwany poprzez ekstrakcje podłożem (Extractum fluidum (2:1) ex. 2g Majoranae herba).

1 saszetka zawiera:  1,0 g kwiatu rumianku, 0,66 g korzenia prawoślazu, 0,34 g liścia mięty pieprzowej.

1 kaps. zawiera mínimum 1 x 109 CFU szczepów Lactobacillus plantarum (CECT 7315 oraz 7316) oraz przynajmniej 50% ZDS* 5 witamin (B9, B6, B12, A, C) i 2 minerałów (cynk, selen). *ZDS- zalecane dzienne spożycie.

Preparat zawiera 0,3% karboksymetylocelulozy, glicerol oraz N-acetylokarnozynę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Tasznik pospolity – zastosowanie chwastu o właściwościach leczniczych Tasznik pospolity – zastosowanie chwastu o właściwościach leczniczych

Tasznik pospolity to roślina z charakterystycznymi owocami w kształcie serduszek, którą kojarzy chyba każdy, kto kiedykolwiek biegał po łące. Rzeczywiście, tasznik jest ...

więcej

Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca Właściwości i zastosowanie dziurawca. Przepis na napar z dziurawca

Dziurawiec zwyczajny, zwany także zielem świętojańskim, to bylina porastająca łąki, polany, widne zarośla, zbocza, skraje lasów. Dziurawiec jest jednym z najpopularniejszych i ...

więcej

WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru WITAMINA B7 (biotyna) - działanie, źródła występowania, objawy niedoboru

Witamina B7 (biotyna) jest niezbędna do prawidłowej przemiany materii, zwłaszcza w przemianie glukozy, której poziom we krwi stabilizuje. Z tego powodu witamina ...

więcej

GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja GŁÓG poprawia pracę serca, obniża ciśnienie, wzmacnia i uspokaja

Głóg wygląda pięknie – zarówno wiosną, gdy kwitnie, jak i jesienią, kiedy dojrzewają jego owoce. W dodatku jest rośliną o wyjątkowych walorach ...

więcej

Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka Traganek - właściwości lecznicze herbaty z traganka

Traganek (Astragalus L.) ma liczne właściwości lecznicze. Herbata z traganka wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega infekcjom, wpływa korzystnie na pracę nerek, wątroby i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.