Polhumin® Mix-5

1 wkład (3 ml) zawiera 300 j.m. insuliny ludzkiej dwufazowej zawierającej insulinę rozpuszczalną i insulinę izofanową w stosunku: 20/80, 30/70, 40/60 lub 50/50.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Polhumin® Mix-5 5 wkładów 3 ml, zawiesina do wstrz. Mix-5 97,23zł 2017-10-31

Działanie

Preparat jest dwufazową zawiesiną insuliny ludzkiej otrzymywanej metodą rekombinacji DNA bakterii E. coli; zawiera insulinę ludzką rozpuszczalną - krótkodziałającą i izofanową - o pośrednim czasie działania. Insulina zmniejsza stężenie glukozy w surowicy poprzez hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie (glukogenolizy i glukoneogenezy) oraz nasilenie transportu glukozy do komórek mięśniowych i tłuszczowych oraz zwiększenie wewnątrzkomórkowego zużycia glukozy. Insulina hamuje lipolizę i pobudza syntezę kwasów tłuszczowych, zmniejsza tworzenie ciał ketonowych. Hormon pobudza syntezę białek i hamuje ich rozpad w mięśniach i innych tkankach organizmu. Po podaniu podskórnym początek działania występuje w ciągu ok. 30 min, maksimum działania - po 2-8 h, całkowity czas działania do 24 h.

Dawkowanie

Indywidualnie, zgodnie z zapotrzebowaniem na insulinę. U dzieci należy dążyć do uzyskania normoglikemii, najbardziej właściwa jest insulinoterapia czynnościowa. U pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby dawkę insuliny należy odpowiednio zmniejszyć. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) nie należy dążyć do uzyskania normoglikemii; zaleca się algorytm 2 wstrzyknięć insuliny, utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego jest często wystarczające. Pacjenci z otyłością mogą wymagać zwiększonych dawek insuliny.Preparat podaje się podskórnie w okolicę brzucha, pośladki, udo lub górną część ramienia. Należy zmieniać miejsca iniekcji w obszarze jednego regionu anatomicznego tak, aby to samo miejsce było wykorzystywane nie częściej niż raz w miesiącu.

Wskazania

Cukrzyca wymagająca leczenia insuliną.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu, chyba że jest to częścią programu odczulania. Hipoglikemia.

Środki ostrożności

U pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone. Ostrożnie stosować u pacjentów z niedoczynnością przysadki i nadnerczy ze względu na zwiększone ryzyko hipoglikemii. U pacjentów, którzy planują wyjazd do innej strefy czasowej, pory posiłków i wstrzyknięć insuliny mogą ulec zmianie. Zapotrzebowanie na insulinę może być zmienione podczas chorób lub sytuacji stresowych. Zmiana na inny typ insuliny lub insulinę innego pochodzenia powinna odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską i może wymagać zmiany dawki.

Niepożądane działanie

Najczęściej: hipoglikemia. Często: miejscowa reakcja alergiczna. W miejscu podania insuliny mogą wystąpić: zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból, krwiak. Niezbyt często: lipodystrofia, hipertrofia (niekiedy w miejscach odległych od miejsca podania insuliny). Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży. Zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się w I trymestrze i stopniowo zwiększa się w czasie II i III trymestru ciąży, zmniejsza się w momencie wystąpienia czynności porodowej, po porodzie szybko wraca do wartości sprzed okresu ciąży. Nie ma ograniczeń w stosowaniu preparatu w czasie karmienia piersią, może być jednak konieczne dostosowanie dawki.

Uwagi

W trakcie leczenia konieczna jest systematyczna kontrola stężenia glukozy we krwi i (lub) w moczu. Kilka razy w roku należy oznaczać stężenie hemoglobiny glikowanej. W przypadku wystąpienia hipoglikemii może dojść do upośledzenia koncentracji i zwolnienia czasu reakcji, co stanowi ryzyko podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych. Podczas prowadzenia pojazdów należy unikać sytuacji mogących prowadzić do wystąpienia hipoglikemii; zalecana jest kontrola stężenia glukozy we krwi w czasie dłuższej podróży.

Interakcje

Działanie hipoglikemizujące insuliny mogą nasilać: doustne leki przeciwcukrzycowe, β-adrenolityki, inhibitory MAO, salicylany, analogi somatostatyny (np. oktreotyd), etanol. Działanie hipoglikemizujące insuliny mogą osłabiać: estrogeny (w tym doustne środki antykoncepcyjne, HTZ), hormony tarczycy, związki litu, danazol, sympatykomimetyki, kwas nikotynowy, glikokortykosteroidy, fenytoina.

Preparat zawiera substancję Insulin human, insulin biphasic injection.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka (10 ml) Gensulin M30 zawiera 1000 j.m. insuliny ludzkiej dwufazowej zawierającej 30% insuliny rozpuszczalnej oraz 70% insuliny izofanowej. 1 wkład do wstrzykiwacza (3 ml) Gensulin M30, Gensulin M40, Gensulin M50 zawiera 300 j.m. insuliny ludzkiej dwufazowej zawierającej 30%, 40% lub 50% insuliny rozpuszczalnej oraz odpowiednio 70%, 60% lub 50% insuliny izofanowej.

1 wkład do wstrzykiwaczy (3 ml) zawiera 300 j.m. mieszaniny insuliny ludzkiej rozpuszczalnej (30%) i izofanowej (70%).

1 wstrzykiwacz (3 ml) SoloStar lub 1 wkład (3 ml) do wstrzykiwacza zawiera 300 j.m. insuliny ludzkiej (25% insuliny rozpuszczalnej i 75% krystalicznej insuliny protaminowej).

1 wkład (3 ml) zawiera 300 j.m. insuliny ludzkiej w postaci mieszaniny zawierającej odpowiednio 30%, 40% lub 50% insuliny rozpuszczalnej oraz 70%, 60% lub 50% insuliny izofanowej.

1 wkład (3 ml) zawiera 300 j.m. insuliny ludzkiej dwufazowej zawierającej insulinę rozpuszczalną i insulinę izofanową w stosunku: 20/80, 30/70, 40/60 lub 50/50.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy

Stłuszczenie wątroby to choroba, która występuje nie tylko u alkoholików. Są na nią narażone także osoby z nadwagą i otyłością, jak również ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.