Polfenon®

1 tabl. powl. zawiera 150 mg lub 300 mg chlorowodorku propafenonu. Tabl. zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Polfenon® 20 szt., tabl. powl. 13,59zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwarytmiczny klasy Ic. Działa stabilizująco na błony komórkowe oraz hamuje szybki prąd sodowy. Powoduje zwolnienie prędkości narastania fazy 0 potencjału czynnościowego. Wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego komórek mięśnia serca, skraca czas trwania potencjału czynnościowego we włóknach Purkiniego. Działa dromotropowo ujemne. Czas refrakcji w przedsionku, węźle przedsionkowo-komorowym i komarach ulega wydłużeniu. U pacjentów z zespołem WPW propafenon wydłuża czas refrakcji w dodatkowych drogach przewodzenia. Propafenon wykazuje także słabe właściwości β-adrenolityczne. Podany doustnie, prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Podlega efektowi pierwszego przejścia. Po podaniu jednorazowej dawki, biodostępność wynosi ok. 50%. Osiąga Cmax w ciągu 3,5 h. Działanie terapeutyczne utrzymuje się około 8 h. Stan stacjonarny osiągany jest po 3-4 dniach, kiedy biodostępność wzrasta do prawie 100%. W około 95% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie. U ponad 90% pacjentów lek jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany do dwóch czynnych metabolitów: 5-hydroksypropafenonu - przy udziale izoenzymu CYP2D6 oraz N-depropylopropafenonu (norpropafenonu) - przy udziale CYP3A4, jak i CYP1A2. Aktywność przeciwarytmiczna tych metabolitów jest zbliżona do związku macierzystego, ale ich stężenie we krwi jest o 20% mniejsze. U 0,5 wynosi 2-10 h u pacjentów szybko metabolizujących i około 10-32 h u wolno metabolizujących. Lek jest wydalany z moczem, w postaci metabolitów.

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie tachyarytmii komorowych powinno przebiegać w warunkach szpitalnych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dobrane. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Początkowo, u pacjentów o masie ciała ok. 70 kg, stosuje się 150 mg 3 razy na dobę. W przypadku nieskuteczności dawkę dobową można zwiększyć, nie częściej niż co 3-4 dni, do dawki 300 mg 2 razy na dobę, a nawet 300 mg 3 razy na dobę, pod warunkiem ścisłej kontroli kardiologicznej. Bezpieczeństwo leku w dawce powyżej 900 mg/dobę nie zostało ustalone. U pacjentów o masie ciała Preparat należy przyjmować po posiłku, popić wodą.

Wskazania

Objawowe tachyarytmie nadkomorowe: częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolfa-Parkinsona-White'a (WPW), napadowe migotanie przedsionków. Zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na propafenon lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Poważne choroby serca, takie jak: niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, wstrząs kardiogenny (z wyłączeniem wstrząsu wywoływanego arytmią). Objawowy ciężki rzadkoskurcz. Zaburzenia czynności węzła zatokowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub IIIst., blok odnóg pęczka Hisa lub blok dystalny u pacjentów bez rozrusznika. Ciężkie niedociśnienia tętnicze. Zaburzenia równowagi wolno-elektrolitowej. Ciężka obturacyjna choroba płuc.

Środki ostrożności

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności propafenonu u pacjentów 0,5 leku), niewydolnością nerek (wolniejsza eliminacja leku), rozrusznikiem (leczenie propafenonem może wpływać na próg stymulacji i czułość wszczepionego stymulatora serca; należy sprawdzić działanie stymulatora i w razie potrzeby ponownie go zaprogramować), miastenią (lek może nasilać jej objawy), u pacjentów z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory - LVEF<35%, znacznym uszkodzeniem mięśnia sercowego oraz u pacjentów w podeszłym wieku leczenie. Podczas leczenia propafenonem istnieje możliwość przejścia napadowego migotania przedsionków w trzepotanie przedsionków z towarzyszącym blokiem przewodzenia w stosunku 2:1 lub 1:1. Podczas leczenia należy regularnie wykonywać badanie EKG oraz kontrolować ciśnienie krwi. Preparat zawiera laktozę - nie stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: zwiększenie stężenia glukozy we krwi, hyponatremia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, arytmia (4,7%), dusznica bolesna (4,6%), tachykardia komorowa (3,4%), kołatanie serca (3,4%), blok przedsionkowo-komorowy Ist. (2,5%), bradykardia (1,5%), migotanie przedsionków (1,2%), migotanie komór, opóźnienie przewodnictwa śródkomorowego (1,1%), trzepotanie przedsionków, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, zatrzymanie akcji serca, tachykardia nadkomorowa, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy Ilst. i IIIst., blok odnogi pęczka Hisa, nasilenie niewydolności serca, agranulocytoza, niedokrwistość, granulocytopenia, małopłytkowość, plamica, leukopenia, zaburzenia smaku (8,8%), ból głowy (4,5%), astenia (2,4%), omdlenie (2,2%), ataksja (1,6%), bezsenność (1,5%), drżenie (1,4%), senność (1,2%), zaburzenia mowy, zaburzenia węchu, parestezje, zawroty głowy, niewyraźne widzenie (3,8%), podrażnienie oczu, szum w uszach, duszność (5,3%), nudności i wymioty (10,7%), zaparcia (7,2%), niestrawność (3,4%), biegunka (2,5%), suchość w jamie ustnej (2,4%), ból żołądka (1,7%), wzdęcia (1,2%), zapalenie żołądka (0,03%), odruchy wymiotne, uczucie gorzkiego smaku, zaburzenia czynności nerek, zespół nerczycowy, obfite pocenie się (1,4%), uogólniony rumień skóry, utrata włosów, pokrzywka, świąd, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, zespół tocznia, utrata apetytu (1,7%), obrzęk (1,4%), niedociśnienie (1,1%), ortastatyczne spadki ciśnienia krwi (dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku), napadowe zaczerwienienie twarzy, zmęczenie (12,2%), ból w klatce piersiowej, wysypka (2,6%), świąd, toczeń rumieniowaty, cholestaza (0,2%), objawy uszkodzenia komórek wątrobowych (0,2%), zapalenie wątroby (0,03%), żółtaczka, impotencja, zmniejszenie liczby plemników, niepokój (1,5%). Rzadko: koszmary nocne, depresja, dezorientacja, utrata pamięci, odrętwienie, psychozy maniakalne.

Ciąża i laktacja

Propafenon przenika przez barierę łożyska - nie stosować w ciąży z wyjątkiem bezwzględnej konieczności. Może być wydzielany do mleka kobiecego - nie stosować w okresie karmienie piersią.

Uwagi

Preparat może powodować zaburzenia ze strony o.u.n. (niewyraźne widzenie, zawroty głowy, uczucie zmęczenia, hipotonia ortostatyczna), w związku z czym, może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Leki miejscowo znieczulające oraz leki blokujące receptory β-adrenergiczne nasilają działanie propafenonu. Inhibitory CYP2D6, CYP1A2 oraz CYP3A4 (np. cymetydyna, ketokonazol, chinidyna, erytromycyna, rytonawir, sok grejpfrutowy) mogą spowalniać metabolizm propafenonu, zwiększając jego stężenie we krwi - podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować czynność serca i układu krążenia i odpowiednio modyfikować dawkę leku. Rytonawir w dawce 800-1200 mg/dobę powoduje istotne zwiększenie stężenia propafenonu we krwi - jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Substancje indukujące CYP3A4 (np. fenobarbital) mogą przyspieszać metabolizm propafenonu, zmniejszając jego stężenie we krwi - przy jednoczesnym długotrwałym stosowaniu fenobarbitalu, należy monitorować odpowiedź na leczenie propafenonem. Ryfampicyna (induktor CYP) zmniejsza stężenie propafenonu we krwi, co może powodować zaostrzenie arytmii. W przypadku stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, fenoprokumon) należy kontrolować czas protrombinowy. Propafenon zwiększa stężenie we krwi: propranololu, metoprololu, digoksyny, dezipraminy, cyklosporyny i teofiliny - należy rozważyć konieczność dostosowania dawek tych leków. Może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez CYP2D6 (np. wenlafaksyna). Leczenie skojarzone propafenonem i amiodaronem może wpływać na przewodzenie i repolaryzację oraz powodować arytmie - wymagane może być dostosowanie dawek obu leków. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych podczas równoczesnego stosowania propafenonu i lidokainy; opisywano działania niepożądane strony o.u.n. podczas stosowania propafenonu z lidokainą podawaną dożylnie. Jednoczesne stosowanie propafenonu i fluoksetyny u osób szybko metabolizujących powodowało zwiększenie Cmax i AUC propafenonu w postaci o modyfikowanym uwalnianiu o odpowiednio 39% i 50%, a w przypadku propafenonu w postaci konwencjonalnej o 71% i 50%. Gdy propafenon stosowany jest jednocześnie z paroksetyną, jego stężenie we krwi może ulec zwiększeniu - mniejsze dawki propafenonu mogą okazać się wystarczające do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego.

Preparat zawiera substancję Propafenone hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 150 mg lub 300 mg chlorowodorku propafenonu. Tabl. zawierają laktozę.

1 ampułka 20 ml zawiera 70 mg chlorowodorku propafenonu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg lub 300 mg chlorowodorku propafenonu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 g żelu zawiera 250 j.m. lub 1000 j.m. heparyny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.