Płyn żołądkowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter

1 l roztworu zawiera: 3,68 g chlorku sodu, 1,27 g chlorku potasu, 3,74 g chlorku amonu. Stężenie jonów: 62,97 mmol/l Na+, 17,03 mmol/l K+, 69,91 mmol/l NH4+, 149,91 mmol/l Cl-.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Płyn żołądkowy zapobiegawczy izotoniczny Baxter but. 500 ml, roztw. do inf. 20,49zł 2017-10-31

Działanie

Izotoniczny roztwór elektrolitowy zawierający jony chloru i potasu w stężeniu większym niż występujące w osoczu. Skład jonowy roztworu jest zbliżony do składu soku żołądkowego. Jon Cl- uzupełnia niedobór tego jonu w płynie pozakomórkowym i wraz z jonem K+ przyczynia się do likwidowania istniejącej zasadowicy metabolicznej. Skład płynu umożliwia uzupełnianie bieżących strat potasu, ale za małe stężenie jonu K+ nie wystarcza do uzupełnienia istniejących już niedoborów. Składniki roztworu są jonami fizjologicznymi dla organizmu, dlatego też są rozprowadzane w organizmie natychmiast po rozpoczęciu podawania. Ich eliminacja przebiega tradycyjnymi ścieżkami metabolicznymi przez wątrobę i nerki. Jon NH4+ ulega w wątrobie przemianie w mocznik.

Dawkowanie

Dożylnie. Zazwyczaj dawka wynosi 500-2000 ml/dobę i jest podawana w infuzji dożylnej. Nie należy przekraczać szybkości infuzji 10 ml/min. Dawkowanie, szybkość i czas podawania są ustalane indywidualnie i zależą od wskazania do stosowania, wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz stosowanego równocześnie leczenia, a także klinicznej odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz wyników laboratoryjnych badań diagnostycznych. Przed podaniem należy ocenić wizualnie, czy nie zawierają widocznych cząstek lub nie nastąpiła zmiana barwy. Nie należy podawać, jeśli roztwór nie jest przezroczysty lub opakowanie jest uszkodzone. Podczas wprowadzania dodatkowych preparatów do roztworu musi być stosowana technika aseptyczna. Roztwór po dodaniu dodatkowych preparatów należy dokładnie wymieszać. Nie należy przechowywać roztworów, do których dodano dodatkowe preparaty.

Wskazania

Zaburzenia równowagi elektrolitowej (zwłaszcza hipochloremia i zasadowica metaboliczna) spowodowane obfitymi wymiotami lub przetokami żołądkowymi, odsysaniem lub drenażem treści żołądkowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Przewodnienie. Ostra lub przewlekła niewydolność nerek. Niewydolność wątroby. Kwasica metaboliczna. Niewydolność krążenia. Hipernatremia. Hiperkalcemia. Hiperchloremia.

Środki ostrożności

Preparat nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z hiperkaliemią. Podczas stosowania innych preparatów zawierających elektrolity zgłaszano występowanie reakcji nadwrażliwości na infuzję, w tym reakcji anafilaktoidalnych (w przypadku wystąpienia nadwrażliwości należy natychmiast przerwać infuzję). W zależności od objętości i szybkości infuzji, dożylne podanie preparatu moze powodować: przeciążenie płynami i (lub) przedawkowanie składników prowadzące do przewodnienia/ hiperwolemiii na przykład stanów zastoinowych, w tym obrzęku płuc; klinicznie istotne zaburzenia elektrolitowe i zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Ocena kliniczna i okresowe badania laboratoryjne mogą być konieczne do kontroli zmian równowagi płynów, stężenia elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej w trakcie długotrwałego leczenia pozajelitowego lub w przypadku, gdy stan pacjenta lub szybkość podawania uzasadniają taką ocenę. Płyn należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z zasadowicą lub ryzykiem zasadowicy, preparat podany w zbyt dużej ilości może powodować zasadowicę metaboliczną. Należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z hiperwolemią. Płyn należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom w stanach powodujących zatrzymywanie sodu, przeciążenie płynami i obrzęki, np. u pacjentów z pierwotnym lub wtórnym hiperaldosteronizmem (powiązanym np. z nadciśnieniem, zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej lub marskością nerek) lub w stanie przedrzucawkowym. Preparat nie zawiera wapnia, a zwiększenie pH spowodowane działaniem alkalizującym płynu może powodować zmniejszenie stężenia zjonizowanego wapnia (niezwiązanego z białkami). Płyn należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z hipokalcemią. Płyn nie zawiera magnezu, a zwiększenie pH spowodowane działaniem alkalizującym płynu może powodować zmniejszenie stężenia zjonizowanego magnezu (niezwiązanego z białkami). Płyn należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z hipomagnezemią. Należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom w stanach predysponujących do hiperkaliemii (jak ciężka niewydolność nerek lub niedoczynność kory nadnerczy, ostre odwodnienie, ciężki uraz tkanek lub poparzenia) oraz u pacjentów z chorobami serca. Należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. U tych pacjentów podanie roztworu może prowadzić do zatrzymania w organizmie sodu i (lub) potasu. Kontrola powinna zależeć od sytuacji klinicznej oraz stanu pacjenta i powinna obejmować określenie równowagi wodno-elektrolitowej (stężenia elektrolitów) oraz ilości moczu wydalanego przez pacjenta. U dzieci i młodzieży nie przeprowadzono odpowiednich kontrolowanych badań klinicznych w celu ustalenia bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu. Należy uważnie monitorować stężenie elektrolitów w osoczu u dzieci i młodzieży, ze względu na możliwość zaburzenia zdolności do regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej. Infuzja hipotonicznych płynów razem z nieosmotyczną sekrecją ADH może prowadzić do hiponatremii. Hiponatremia może prowadzić do wystąpienia bólu głowy, nudności, drgawek, letargu, śpiączki, obrzęku mózgu i zgonu. W związku z tym, ostra objawowa encefalopatia hiponatremiczna jest uważana za stan zagrożenia klinicznego. Przy wyborze roztworu do infuzji, objętości i szybkości infuzji dla pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę, że w tej grupie częściej występują choroby serca, nerek, wątroby lub równocześnie stosowane są inne leki.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: reakcje anafilaktoidalne, pokrzywka, hiperkaliemia, tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, przekrwienie, duszność, świst krtaniowy, piloerekcja, zimne poty, ból w miejscu podania, uczucie pieczenia (podczas podawania preparatu), ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, osłabienie, złe samopoczucie, obrzęk obwodowy, gorączka, dreszcze, zaczerwienienie, zwiększenie liczby oddechów.

Ciąża i laktacja

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania roztworu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści w każdym indywidualnym przypadku przed zastosowaniem preparatu.

Uwagi

Podczas podawania płynu zaleca się kontrolowanie parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej oraz ilości wydalanego moczu.

Interakcje

Zaleca się ostrożność podczas podawania roztworu pacjentom leczonym lekami, które mogą powodować zwiększenie ryzyka zatrzymania sodu i wody, jak kortykosteroidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne i karbenoksolon. Zaleca się ostrożność podczas podawania preparatu pacjentom leczonym lekami, których wydalanie przez nerki zależy od pH. W związku z działaniem alkalizującym (powstawanie wodorowęglanu), płyn może wpływać na wydalanie takich leków. Klirens nerkowy leków o odczynie kwaśnym jak, salicylany, barbiturany i lit może być zwiększony. Klirens nerkowy leków o odczynie zasadowym jak sympatykomimetyki (np. efedryna, pseudoefedryna), chinidyna lub siarczan dekstroamfetaminy (deksamfetaminy) może być zmniejszony. Ze względu na zawartość potasu roztwór należy podawać z ostrożnością u pacjentów leczonych środkami, które mogą powodować hiperkaliemię lub zwiększać ryzyko hiperkaliemii, takimi jak leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), antagoniści receptora angiotensyny II, glikozydy nasercowe, aminoglikozydy, leki przeciwcholinergiczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub leki immunosupresyjne, jak takrolimus i cyklosporyna. Podanie potasu pacjentom leczonym tymi preparatami może spowodować ciężką i potencjalnie prowadzącą do zgonu hiperkaliemię, zwłaszcza u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Zaleca się ostrożność podczas podawania roztworu oraz innych preparatów, biorąc pod uwagę pH oraz stężenia jonów sodowych, chlorkowych, potasowych i amonowych. Roztwór należy podawać z lekami, które wykazują zgodność fizyczną i chemiczną z preparatem.

Preparat zawiera substancje Ammonium chloride, Potassium chloride, Sodium chloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 l roztworu zawiera: 3,68 g chlorku sodu, 1,27 g chlorku potasu, 3,74 g chlorku amonu. Stężenie jonów: 62,97 mmol/l Na+, 17,03 mmol/l K+, 69,91 mmol/l NH4+, 149,91 mmol/l Cl-.

100 ml roztworu zawiera 0,54 g chlorku sodu, 0,03 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,04 g chlorku potasu, 0,34 g mleczanu sodu i 3 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Całkowita osmolalność : 295 mOsmol/kg. pH:5,8 do 7,0. Zawartość jonów: sód 150 mmol/l; potas 5 mmol/l; magnez 1,5 mmol/l; chlorek 100 mmol/l; mleczan 30 mmol/l.

Zestaw zawiera 2 saszetki. Saszetka A zawiera: 100 g Makrogolu 3350, 7,500 g bezwodnego siarczanu sodu, 2,691 g chlorku sodu, 1,015 g chlorku potasu. Preparat zawiera aspartam. Saszetka B zawiera: 4,700 g kwasu askorbowego, 5,900 g askorbinianu sodu. Stężenie jonów elektrolitów po rozpuszczeniu obu saszetek w 1 l wody wynosi: 181,6 mmol/l (z czego absorbowalne jest nie więcej niż 56,2 mmol) sodu, 52,8 mmol/l  siarczanów, 59,8 mmol/l  chlorków, 14,2 mmol/l  potasu, 29,8 mmol/l  askorbinianu.

100 ml roztworu zawiera 860 mg chlorku sodu, 30 mg chlorku potasu, 32 mg chlorku wapnia. Osmolarność płynu wynosi 309 mOsmol/l.

500 ml roztworu do infuzji zawiera: 2,32 g trójwodnego octanu sodu, 3,01 g chlorku sodu, 0,15 g chlorku potasu i 0,15 g sześciowodnego chlorku magnezu. 1000 ml roztworu do infuzji zawiera: 4,63 g trójwodnego octanu sodu, 6,02 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu i 0,3 g sześciowodnego chlorku magnezu. Elektrolity: Na+ - 137,0 mmol/l, K+ - 4,0 mmol/l, Mg++ - 1,5 mmol/l, Cl- - 110,0 mmol/l, CH3COO- - 34,0 mmol/l.

1 saszetka zawiera 0,35 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,5 g wodorowęglanu sodu, 0,02 g wyciągu z rumianku (etanolowego) i 2,98 g glukozy. 1 saszetka zawiera 12 mmol sodu.

1 l roztworu zawiera: 1,17 g chlorku sodu, 1,50 g chlorku potasu, 1,35 g fosporanu dipotasu, 2,72 g trójwodnego octanu sodu. Stężenie jonów: 40,00 mmol/l Na+, 35,62 mmol/l K+, 7,75 mmol/l HPO42-, 19,99 mmol/l CH3COO-, 40,14 mmol/l Cl-.

1000 ml roztworu zawiera 3 g chlorku potasu i 9 g chlorku sodu (stężenie potasu 40 mmol/l, stężenie sodu 154 mmol/l, stężenie chlorku 194 mmol/l). Osmolarność teoretyczna 348 mOsmol/l (w przybliżeniu 388 mOsmol/l). pH 4,5-7.

1000 ml roztworu zawiera 5,55 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,37 g chlorku wapnia (dwuwodnego), 0,2 g chlorku magnezu (sześciowodnego), 5,05 g mleczanu sodu. Stężenie jonów: 140 mmol/l sodowych, 4 mmol/l potasowych, 2,5 mmol/l wapniowych, 1 mmol/l magnezowych, 106 mmol/l chlorkowych, 45 mmol/l mleczanowych. Teoretyczna osmolarność roztworu wynosi 299mOsm/l, pH 4,5-7,5.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny. Preparat zawiera laktozę.

100 ml emulsji zawiera 20 g mieszaniny oczyszczonych olejów: z oliwek (ok. 80%) i sojowego (ok. 20%); w tym 4 g (20%) niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Wartość energetyczna: 8,36 MJ/l (2000 kcal/l), osmolarność: 270 mOsm/l, pH 7-8.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.