Pergoveris

1 fiolka zawiera 150 j.m. folitropiny alfa (co odpowiada 11 µg) i 75 j.m. lutropiny alfa (co odpowiada 3 µg).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Pergoveris 1 fiolka + 1 fiolka, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 256,00 zł 2017-10-31

Działanie

Hormon folikulotropowy (FSH) i luteinizujący (LH) otrzymywane metodą inżynierii genetycznej. W przypadku stymulacji rozwoju pęcherzyka jajnikowego u kobiet nieowulujących z niedoborem FSH i LH, najważniejszym skutkiem wynikającym z podania lutropiny alfa jest zwiększenie wydzielania estradiolu przez pęcherzyki, których wzrost jest pobudzany przez FSH. Folitropina alfa i lutropina alfa wykazały takie same właściwości farmakokinetyczne jak oba hormony badane osobno. Folitropina alfa: biodostępność po podaniu podskórnym - 70%; po wielokrotnym podaniu ulega 3-krotnej kumulacji osiągając stężenie w stanie stacjonarnym w ciągu 3-4 dni; T0,5 dla fazy początkowej wynosi ok. 2 h, dla fazy końcowej około 24 h. Lutropina alfa: biodostępność po podaniu podskórnym - 60%; T0,5 dla fazy początkowej wynosi około 1 h, dla fazy końcowej ok. 10-12 h. Farmakokinetyka lutropiny alfa po podaniu jednorazowym i wielokrotnym jest porównywalna, a stopień kumulacji jest minimalny.

Dawkowanie

Podskórnie. Leczenie preparatem powinno być prowadzone pod kontrolą lekarza doświadczonego w leczeniu niepłodności. Pierwsze podanie preparatu powinno być wykonane pod ścisłą kontrolą medyczną. Samodzielne wstrzykiwanie preparatu może być wykonywane wyłącznie przez pacjentki silnie zmotywowane, odpowiednio przeszkolone i mające łatwy dostęp do wykwalifikowanej pomocy medycznej. Dawki należy dobierać indywidualnie, w zależności od odpowiedzi klinicznej. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leczniczą. Preparat powinien być podawany jako cykl codziennych wstrzyknięć, ponieważ pacjentki nie miesiączkują i mają niskie stężenia endogennych estrogenów, leczenie można rozpoczynać w dowolnym czasie. Leczenie należy rozpocząć od dawki 150 j.m./75 j.m. na dobę. W przypadku zastosowania niższej dawki dobowej, odpowiedź jajników może być niewystarczająca z powodu niewystarczającej ilości lutropiny alfa. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7-14-dniowych odstępach co 37,5-75 j.m., stosując preparat zawierający folitropinę alfa. Można wydłużyć okres stymulacji do maksymalnie 5 tyg. w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, w ciągu 24-48 h po ostatnim wstrzyknięciu preparatu należy podać jednorazowo 5 000-10 000 j.m. hCG. W dniu podania hormonu hCG oraz w dniu następnym zalecane są stosunki płciowe lub można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne. Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnej niedomogi ciałka żółtego. W przypadku nadmiernej odpowiedzi jajników, leczenie należy przerwać, a podawanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. Podawanie preparatu należy rozpocząć w następnym cyklu miesiączkowym od mniejszej dawki FSH.

Wskazania

W celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego u kobiet z ciężkim niedoborem hormonów FSH i LH (u pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych stężenie endogennego LH we krwi wynosiło < 1,2 j.m./l).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na gonadotropiny lub pozostałe składniki preparatu. Guzy podwzgórza lub przysadki mózgowej. Powiększenie jajników lub torbieli jajników wynikające z innych przyczyn niż zespół policystycznych jajników. Krwotoki z dróg rodnych o niewyjaśnionej przyczynie. Rak jajników, macicy lub piersi. Preparat nie powinien być stosowany jeśli odpowiednia reakcja na leczenie nie może być osiągnięta z powodu: pierwotnej niewydolności jajników, wad rozwojowych narządów płciowych uniemożliwiających rozwój ciąży lub włókniako-mięśniaków macicy uniemożliwiających rozwój ciąży.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary oraz ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę.  W szczególności należy przeprowadzić badanie pacjentek w kierunku niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów kory nadnerczy, hiperprolaktynemii, obecności guzów podwzgórza czy przysadki mózgowej i zastosować odpowiednie leczenie. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek chorych na porfirię lub u których stwierdzono porfirię w wywiadzie rodzinnym (nasilenie porfirii lub wystąpienie pierwszych jej objawów może być wskazaniem do przerwania leczenia) oraz u kobiet ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. U kobiet z nadmierną reakcją jajników na leczenie nie powinno się stosować hCG w celu wywołania owulacji - pacjentce należy zalecić abstynencję seksualną lub stosowanie mechanicznych środków antykoncepcyjnych przez co najmniej 4 dni. Ponieważ zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) może rozwijać się szybko (od 24 h do kilku dni) do ciężkiego stanu klinicznego, pacjentka powinna pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 2 tyg. po podaniu hCG. W przypadku stwierdzenia ciężkiego OHSS podawanie gonadotropin należy przerwać, hospitalizować pacjentkę i wdrożyć odpowiednie leczenie OHSS. Po leczeniu innymi gonadotropinami zgłoszono skręcenia jajnika. Może ono być związane z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zespół OHSS, wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręcenie jajnika w przeszłości, występowanie w przeszłości lub obecnie torbieli jajnika i zespół jajników policystycznych. Uszkodzenie jajnika w wyniku zmniejszonego dopływu krwi można zmniejszyć poprzez wcześniejsze wykrycie i natychmiastowe usunięcie skręcenia.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy, torbiele jajników, łagodne do ciężkich reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, zasinienie, obrzęk, podrażnienie). Często: ból brzucha, wzdęcia, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka, ból piersi, ból miednicy, łagodny lub umiarkowany OHSS. Niezbyt często: ciężki OHSS. Rzadko: skręt jajnika jako powikłanie OHSS. Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS, zaostrzenie lub pogorszenie astmy, reakcje alergiczne o charakterze uogólnionym (np. rumień, wysypka, obrzęk twarzy, pokrzywka, obrzęk, trudności w oddychaniu, reakcje anafilaktyczne). U pacjentek poddawanych indukcji owulacji istnieje większe ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej jak również utraty ciąży (w wyniku poronienia lub niedonoszenia) w porównaniu z częstością po naturalnym zapłodnieniu. Może również wystąpić ciąża pozamaciczna, zwłaszcza u kobiet z chorobą jajowodów w wywiadzie. Częstość występowania wad wrodzonych po zastosowaniu technologii wspomagania rozrodu może być nieco większa niż po zapłodnieniu naturalnym. Sądzi się, że jest to spowodowane różnicami w charakterystyce rodziców (np. wiekiem matki, charakterystyką nasienia) i ciążami mnogimi.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Uwagi

Preparat zawiera 30 mg sacharozy w jednej dawce. Należy regularnie monitorować reakcję jajników na leczenie poprzez badanie ultrasonograficznie jajników oraz oznaczanie stężenia estradiolu we krwi.

Interakcje

Nie podawać preparatu w mieszaninie z innymi lekami w tym samym wstrzyknięciu, z wyjątkiem folitropiny alfa.

Cena

Pergoveris, cena 100% 256,00 zł

Preparat zawiera substancje Follitropin alfa, Lutropin alfa.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 150 j.m. folitropiny alfa (co odpowiada 11 µg) i 75 j.m. lutropiny alfa (co odpowiada 3 µg).

1 ml roztw. zawiera 600 j.m. (44 µg) folitropiny alfa. 1 wstrzykiwacz zawiera: 75 j.m. (5,5 µg) w 0,125 ml; 150 j.m. (11 µg) w 0,25 ml; 225 j.m. (16,5 µg) w 0,375 ml lub 300 j.m. (22 µg) w 0,5 ml.

1 ml roztworu zawiera 600 j.m. (co odpowiada 44 µg) folitropiny α. 1 wkład zawiera: 300 j.m. (22 µg) folitropiny α w 0,5 ml; 450 j.m. (33 µg) w 0,75 ml; 900 j.m. (66 µg) w 1,5 ml. Folitropina α jest wytwarzana metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego (Chinese Hamster Ovary, CHO DHFR-).

1 fiolka zawiera 75 j.m. lutropiny alfa - rekombinowanego ludzkiego hormonu luteinizującego (r-hLH).

1 fiolka zawiera 75 j.m folitropiny alfa - rekombinowanego ludzkiego hormonu folikulotropowego (r-hFSH), co odpowiada 5,5 µg (1 ml roztworu po sporządzeniu zawiera 75 j.m r-hFSH). Wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 300 j.m. r-hFSH (co odpowiada 22 µg) w 0,5 ml lub zawiera 450 j.m. r-hFSH (co odpowiada 33 µg) w 0,75 ml lub zawiera 900 j.m. r-hFSH (co odpowiada 66 µg) w 1,5 ml.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. miękka zawiera 100 lub 200 mg progesteronu (mikronizowanego).

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 0,5 mg dutasterydu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu). Lek zawiera laktozę.

1 kaps. dopochwowa zawiera 200 mg azotanu fentikonazolu (oraz parahydroksybenzoesan etylu i sól sodową parahydroksybenzoesanu propylu).

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Wielotorbielowatość nerek: przyczyny, objawy, leczenie Wielotorbielowatość nerek: przyczyny, objawy, leczenie

Wielotorbielowatość nerek, zarówno autosomalnie dominująca (ADPKD), jak i autosomalnie recesywna (ARPKD) to choroba genetyczną, która prowadzi do niewydolności nerek. Nie ma nią ...

więcej

To warto wiedzieć o nietrzymaniu moczu To warto wiedzieć o nietrzymaniu moczu

Nietrzymanie moczu to nic strasznego – dotyka ono 1 na 3 kobiety po 45. roku życia i 1 na 4 mężczyzn po ...

więcej

Częstomocz: przyczyny. O czym świadczy częste oddawanie moczu? Częstomocz: przyczyny. O czym świadczy częste oddawanie moczu?

Częstomocz to objaw chorobowy, który może mieć wiele przyczyn. Częste oddawanie moczu zwykle jest związane z infekcją układu moczowego, jednak w niektórych ...

więcej

Kamica nerkowa – rodzaje, objawy, leczenie Kamica nerkowa – rodzaje, objawy, leczenie

Kamica nerkowa to cztery schorzenia układu moczowego o podobnych objawach, ale innych przyczynach. U podłoża kamicy cystynowej leży wada wrodzona, trzy pozostałe ...

więcej

Kamica nerkowa - leczenie. Sposoby na kamicę nerkową Kamica nerkowa - leczenie. Sposoby na kamicę nerkową

Kamienie w nerkach tworzą się trzy razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Przyczyną ich powstawania jest odkładanie się złogów w nerkach ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.