Pentasa®

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 500 mg lub 1 g mesalazyny. 1 saszetka zawiera 1 g lub 2 g mesalazyny w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Pentasa® 60 saszetek, granulat o przedł. uwalnianiu 350,83zł 2017-10-31

Działanie

Lek o miejscowym działaniu przeciwzapalnym na zmienioną zapalnie tkankę ściany jelita. Hamuje chemotaksję leukocytów, zmniejsza wytwarzanie cytokin i leukotrienów oraz usuwa wolne rodniki. Po podaniu doustnym mesalazyna jest uwalniana w sposób ciągły na całej długości jelita, niezależnie od wartości pH w poszczególnych odcinkach, czasu pasażu i flory jelitowej. Średni czas przejścia przez jelito cienkie wynosi 3-4 h. Mesalazyna metabolizowana jest w błonie śluzowej jelita oraz w wątrobie. Wiąże się z białkami krwi w ok. 50%, a główny metabolit (acetylomesalazyna) w ok. 80%. T0,5 wynosi 40 min, a acetylomesalazyny 70 min. Wydalana jest z moczem i kałem. Szybkość wydalania jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego, leczenie czynnej fazy choroby - indywidualnie, do 4 g na dobę jeden raz na dobę lub w dawkach podzielonych; leczenie podtrzymujące: zalecana dawka wynosi 2 g raz na dobę. Choroba Crohna, leczenie czynnej fazy choroby i leczenie podtrzymujące: indywidualnie, do 4 g na dobę w dawkach podzielonych. U pacjentów z chorobą Crohna, u których nie występuje pożądana reakcja na leczenie dawką 4 g na dobę w ciągu 6 tyg. lub podczas leczenia podtrzymującego dawką 4 g na dobę dochodzi do nawrotu aktywności choroby, należy zastosować inne leczenie. Dzieci ≥6 lat. Leczenie czynnej fazy choroby: indywidualnie, zwykle podaje się 30-50 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, dawka maksymalna wynosi 75 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, całkowita dawka nie powinna być większa niż 4 g na dobę. Leczenie podtrzymujące: indywidualnie, zwykle podaje się 15-30 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, całkowita dawka nie powinna być większa niż 2 g na dobę. Ogólne zalecenie jest takie, że połowa dawki dla dorosłych może być podawana dzieciom o masie ciała do 40 kg, a zwykła dawka dla dorosłych może być podawana dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg. Sposób podania. Tabl. ani granulatu nie należy żuć ani rozgryzać. Tabl. można podzielić lub umieścić w szklance z niewielką ilością wody lub soku i wypić. Saszetkę granulatu wysypać na język i połknąć, popijając wodą lub sokiem.

Wskazania

Leczenie łagodnej i umiarkowanej postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Choroba Crohna.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub salicylany. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek. Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy. Skaza krwotoczna.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na sulfasalazynę (ryzyko uczulenia na salicylany) i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy zlecić wykonanie badań wydolności wątroby, takich jak AlAT lub AspAT). Należy natychmiast przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia ostrych objawów nietolerancji. Nie należy stosować leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (należy regularnie kontrolować parametry czynności nerek np. stężenie kreatyniny w surowicy krwi, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia). Nefrotoksyczne działanie mesalazyny należy podejrzewać u pacjentów, u których do rozwoju zaburzeń czynności nerek dochodzi w czasie terapii. Równoczesne stosowanie preparatów o działaniu nefrotoksycznym może zwiększać ryzyko zaburzeń ze strony nerek - należy zwiększyć częstość kontrolowania czynności nerek podczas terapii skojarzonej. Przed rozpoczęciem i podczas leczenia (2 tyg. po rozpoczęciu leczenia, a następnie 2-3 razy w odstępach 4 tyg.) należy przeprowadzać badanie krwi (rozmaz krwi obwodowej) i badanie fizykochemiczne moczu. W przypadku prawidłowych wyników kolejne badania kontrolne przeprowadzać co 3 miesiące. W przypadku wystąpienia innych objawów choroby badania przeprowadzić natychmiast po wystąpieniu objawów. Pacjenci z zaburzeniami czynności płuc, w szczególności pacjenci z astmą, powinni pozostawać pod kontrolą w trakcie leczenia.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty; wysypka (w tym pokrzywka, wysypka rumieniowa); ból głowy. Rzadko: zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia; zawroty głowy; zwiększenie aktywności amylazy, ostre zapalenie trzustki, wzdęcie. Bardzo rzadko: eozynofilia (jako część reakcji alergicznej), niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, leukopenia (w tym granulocytopenia i neutropenia), trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia; pancolitis; neuropatia obwodowa; reakcje alergiczne i zmiany włókniste w płucach (w tym duszność, kaszel, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilia płucna, śródmiąższowa choroba płuc, naciek płucny, zapalenie płuc, skurcz oskrzeli); zaburzenia czynności nerek (w tym ostre i przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, niewydolność nerek), odbarwienie moczu; łysienie; ból mięśni, ból stawów, reakcje podobne do tocznia rumieniowatego; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie wskaźników cholestazy i bilirubiny, hepatotoksyczność (w tym zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, marskość, niewydolność wątroby); oligospermia (przemijająca). Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, gorączka polekowa. Mechanizm powodowanego przez mesalazynę zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia osierdzia, zapalenia trzustki, zapalenia nerek i zapalenia wątroby jest nieznany, ale może mieć podłoże alergiczne.

Ciąża i laktacja

Lek należy stosować w ciąży i podczas karmienia piersią ostrożnie i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Mesalazyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Donoszono o zaburzeniach dotyczących krwi (pancytopenia, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość) u noworodków matek leczonych mesalazyną. Stężenie mesalazyny w mleku matek jest mniejsze niż we krwi matek, natomiast stężenie metabolitu, acetylomesalazyny jest podobne lub większe.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie leku z azatiopryną lub 6-merkaptopuryną, lub tioguaniną wykazało w kilku badaniach większą częstość występowania działania mielosupresyjnego i wydaje się, że interakcja istnieje, jednak mechanizm interakcji nie jest w pełni ustalony. Zalecane jest regularne monitorowanie krwinek białych i odpowiednie dostosowywanie dawkowania tiopuryn. Istnieją mało przekonujące dowody na to, że mesalazyna może zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny.

Preparat zawiera substancję Mesalazine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 500 mg lub 1 g mesalazyny. 1 saszetka zawiera 1 g lub 2 g mesalazyny w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu.

1 czopek zawiera 1 g mesalazyny. 100 ml zawiesiny (1 wlewka) zawiera 1 g mesalazyny.

1 tabl. dojelitowa zawiera 250 mg lub 500 mg mesalazyny.

1 czopek zawiera 250 mg, 500 mg lub 1000 mg mesalazyny.

1 czopek zawiera 250 mg, 500 mg lub 1 g mesalazyny. Czopki 500 mg zawierają alkohol cetylowy. 1 wlew doodbytniczy (60 ml zawiesiny) zawiera 4 g mesalazyny. Zawiesina zawiera pirosiarczyn potasu i benzoesan sodu.

1 czopek zawiera 250 mg lub 500 mg mesalazyny.

1 tabl. dojelitowa zawiera 250 mg lub 500 mg mesalazyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.