Panrazol

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Panrazol 28 szt., tabl. dojelitowe 13,47 zł 2018-04-19

Działanie

Inhibitor pompy protonowej. Pantoprazol jest podstawionym benzoimidazolem, który poprzez specyficzny wpływ na pompy protonowe w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka hamuje wydzielanie kwasu solnego. Przekształcany jest do czynnej postaci w kwaśnym środowisku w świetle kanalików  komórek okładzinowych, gdzie hamuje aktywność enzymu H+/K+- zależnej ATP-azy, która odpowiada za końcowy etap wytwarzania kwasu solnego w żołądku. Stopień hamowania wydzielania kwasu solnego zależy od dawki i dotyczy zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. U większości pacjentów prowadzi to do ustąpienia objawów w ciągu 2 tyg. stosowania pantoprazolu. Leczenie pantoprazolem prowadzi do zmniejszenia kwaśności treści żołądkowej oraz wtórnego zwiększenia stężenia gastryny proporcjonalnie do zmniejszenia kwaśności. Zwiększenie stężenia gastryny jest odwracalne. Pantoprazol szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax przeciętnie po 2,5 h. Biodostępność całkowita wynosi około 77%. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 98%. Pantoprazol jest prawie wyłącznie metabolizowany w wątrobie. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (w około 80%); pozostała część wydalana jest z kałem. T0,5 fazy końcowej eliminacji wynosi około 1,5 h.

Dawkowanie

Doustnie. Tabl. 20 mg. Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat. Leczenie objawów choroby refluksowej przełyku: 20 mg raz na dobę przez 2-4 tyg., jeśli nie jest to wystarczające to preparat stosować przez kolejne 4 tyg. Po ustąpieniu objawów, nawrotom choroby można zapobiegać stosując 20 mg raz na dobę "na żądanie", w przypadku niemożności opanowania objawów przy dawkowaniu "na żądanie", można rozważyć ponowne stosowanie preparatu w sposób ciągły. Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom w refluksowym zapaleniu przełyku: dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę, w przypadku nawrotu choroby, dawkę można zwiększyć do 40 mg na dobę. Po wyleczeniu nawrotu dawkę można ponownie zmniejszyć do 20 mg na dobę. Dorośli. Zapobieganie występowaniu owrzodzeń przewodu pokarmowego wywołanych stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka, którzy wymagają stałego leczenia za pomocą NLPZ: 20 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawki większej niż 20 mg na dobę. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u osób w podeszłym wieku. Tabl. 40 mg. Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku: 40 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni. W indywidualnych przypadkach dawka może być podwojona. Dorośli. Eradykacja Helicobacter pylori w skojarzeniu z dwoma antybiotykami: należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne lokalne (np. zalecenia krajowe) dotyczące oporności bakterii oraz właściwego stosowania i przepisywania leków przeciwbakteryjnych. Zaleca się następujące schematy leczenia: 40 mg 2 razy na dobę w skojarzeniu z 1) amoksycyliną w dawce 1000 mg 2 razy na dobę i klarytromycyną w dawce 500 mg 2 razy na dobę lub 2) metronidazolem w dawce 400 - 500 mg 2 razy na dobę (lub tynidazolem w dawce 500 mg) i klarytromycyną w dawce 250 - 500 mg 2 razy na dobę lub 3) amoksycyliną w dawce 1000 mg 2 razy na dobę i metronidazolem w dawce 400 - 500 mg 2 razy na dobę (lub tynidazolem w dawce 500 mg). Drugą tabl. 40 mg należy przyjąć na jedną godzinę przed wieczornym posiłkiem. Leczenie powinno trwać 1-2 tygodnie. Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka: 40 mg raz na dobę. Czas trwania leczenia: choroba wrzodowa dwunastnicy - 2 tyg., choroba wrzodowa żołądka - 4 tyg.; w każdym przypadku czas leczenia może zostać podwojony, jeżeli nie doszło do wyleczenia zaburzeń. Zespół Zollingera-Ellisona i inne stany chorobowe związane z nadmiernym wydzieleniem kwasu solnego: dawka początkowa 80 mg na dobę (2 tabl. 40 mg), następnie, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć lub zmniejszyć, w zależności od wyników badań wydzielania soku żołądkowego. Dawki dobowe większe niż 80 mg, należy podzielić i podawać dwukrotnie w ciągu doby. Możliwe jest okresowe zwiększenie dawki do ponad 160 mg na dobę, ale nie powinna być ona stosowana dłużej, niż wymaga tego uzyskanie odpowiedniej kontroli wydzielania kwasu solnego. Czas trwania leczenia nie jest ograniczony i powinien być dostosowany do objawów klinicznych. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie należy przekraczać dawki dobowej 20 mg pantoprazolu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, na jedną godzinę przed posiłkiem, popijając wodą.

Wskazania

Tabl. dojelitowe 20 mg. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza: leczenie objawów choroby refluksowej przełyku; długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku. Dorośli: zapobieganie występowaniu owrzodzeń przewodu pokarmowego wywołanych stosowaniem nieselektywnych NLPZ u pacjentów z grupy ryzyka, którzy wymagają stałego leczenia za pomocą NLPZ. Tabl. dojelitowe 40 mg. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza: refluksowe zapalenie przełyku. Dorośli: eradykacja Helicobacter pylori w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami u pacjentów zakażonych H. pylori, z towarzyszącym owrzodzeniem; choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy; zespół Zollingera-Ellisona oraz inne stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pantoprazol, podstawione benzoimidazole lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku.

Środki ostrożności

W przypadku obecności jakichkolwiek objawów alarmowych (tj. znaczna niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, krwawe wymioty, niedokrwistość lub smoliste stolce) i gdy istnieje podejrzenie choroby wrzodowej żołądka lub występuje choroba wrzodowa, należy wykluczyć nowotwór złośliwy, ponieważ leczenie pantoprazolem może złagodzić objawy choroby nowotworowej i opóźnić jej rozpoznanie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania pantoprazolu, należy regularnie kontrolować aktywność enzymów wątrobowych (w razie zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych przerwać leczenie). Pacjentów którzy nie zareagowali na leczenie w ciągu 4 tyg., należy poddać ponownym szczegółowym badaniom. W leczeniu długoterminowym, zwłaszcza jeśli trwa ono dłużej niż rok, pacjenci powinni być poddani regularnym badaniom lekarskim. Podawanie pantoprazolu 20 mg w celu zapobiegania nawrotom owrzodzeń przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych NLPZ należy ograniczyć do pacjentów wymagających ciągłego przyjmowania NLPZ oraz znajdujących się w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju powikłań ze strony przewodu pokarmowego. Ocena zagrożenia zwiększonym ryzykiem powinna być przeprowadzana w oparciu o indywidualne czynniki ryzyka, takie jak zaawansowany wiek (>65 lat), owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy, bądź krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego wywiadzie. Pantoprazol może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 na skutek zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego lub bezkwaśności - należy to uwzględnić w trakcie długotrwałego leczenia pantoprazolem pacjentów z niedoborem witaminy B12 lub obciążonych czynnikami ryzyka zaburzonego jej wchłaniania. Nie wolno stosować leku w leczeniu skojarzonym w celu eradykacji H. pylori u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ obecnie brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa leku. Stosowanie IPP, zwłaszcza przyjmowanych w dużych dawkach oraz w terapii długoterminowej (powyżej 1 roku), może nieznacznie zwiększyć (o 10-40%) ryzyko złamań kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa, szczególnie u osób w starszym wieku lub u osób z innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinni być leczeni zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi w celu zapewnienia przyjmowania odpowiedniej dawki witaminy D i wapnia. U pacjentów leczonych przez co najmniej 3 miesiące, a w większości przypadków przez rok obserwowano ciężką hipomagnezemię. Należy wtedy odstawić lek i uzupełnić poziom magnezu. Należy również rozważyć oznaczenie stężenia magnezu przed i okresowo w trakcie leczenia u pacjentów stosujących długoterminową terapię lub jednocześnie przyjmujących IPP z digoksyną lub innymi lekami, które mogą powodować hipomagnezemię (np. leki moczopędne). Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat (brak doświadczeń).

Niepożądane działanie

Często: łagodne polipy dna żołądka. Niezbyt często: zaburzenia snu; ból głowy, zawroty głowy; biegunka, nudności/wymioty, uczucie pełności w jamie brzusznej i wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej, ból i dyskomfort w nadbrzuszu; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, γ-glutamylotranspeptydaz); wysypka/egzantema/wykwit, świąd; złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa; osłabienie, zmęczenie, złe samopoczucie. Rzadko: agranulocytoza, nadwrażliwość (w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny); hiperlipidemie i zwiększenie stężenia lipidów we krwi (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała; depresja (i wszystkie nasilenia objawów); zaburzenia widzenia/zamazane widzenie; zaburzenia smaku; zwiększenie stężenia bilirubiny; pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy; ból stawów, ból mięśni; ginekomastia; zwiększenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe. Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia; dezorientacja (i wszystkie nasilenia objawów). Częstość nieznana: hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia w powiązaniu z hipomagnezemią, hipokalemia; omamy, splątanie (zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami, jak również wszystkie nasilenia tych objawów w przypadku wcześniejszego ich występowania); parestezje; uszkodzenie komórek wątroby, żółtaczka, niewydolność komórek wątroby; zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka; rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, skurcze mięśni jako wynik zaburzeń elektrolitowych;  śródmiąższowe zapalenie nerek (z możliwym pogorszeniem do niewydolności nerek). Stosowanie pantoprazolu może nieznacznie zwiększać ryzyko infekcji układu pokarmowego takimi bakteriami jak Salmonella, Campylobacter i C. difficile.

Ciąża i laktacja

Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach wskazują na toksyczny wpływ na rozmnażanie. Odnotowano przenikanie pantoprazolu do mleka kobiet karmiących piersią. Dlatego też przy podejmowaniu decyzji o kontynuowaniu/przerwaniu karmienia piersią lub kontynuowaniu/przerwaniu leczenia pantoprazolem należy rozważyć korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia pantoprazolem dla matki.

Uwagi

Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie produktem na co najmniej 5 dni przed pomiarem stężenia CgA . Jeżeli po pomiarze wstępnym wartości stężenia CgA i gastryny nadal wykraczają poza zakres referencyjny, pomiary należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy protonowej. Jeżeli wystąpią zawroty głowy lub zaburzenia widzenia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń w ruchu.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z atazanawirem nie jest zalecane. Pantoprazol może zmniejszyć wchłanianie leków, których biodostępność jest zależna od pH soku żołądkowego (np. ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, erlotynib). Nie można wykluczyć występowania interakcji pantoprazolu z innymi lekami lub substancjami metabolizowanymi przez cytochrom P-450. W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryn, zaleca się kontrolę czasu protrombinowego (INR) po rozpoczęciu i zakończeniu leczenia pantoprazolem oraz w przypadku nieregularnego stosowania leku. U niektórych pacjentów zaobserwowano, że równoczesne stosowanie dużych dawek metotreksatu (np. 300 mg) z inhibitorami pompy protonowej prowadziło do zwiększenia stężenia metotreksatu. Dlatego u pacjentów przyjmujących duże dawki metotreksatu, np. w chorobie nowotworowej lub łuszczycy należy rozważyć czasowe przerwanie stosowania pantoprazolu. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji pantoprazolu z: karbamazepiną, diazepamem, glibenklamidem, nifedypiną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi lewonorgestrel i etynyloestradiol, kofeiną, teofiliną, piroksykamem, diklofenakiem, naproksenem, digoksyną, etanolem, metoprololem i środkami zobojętniającymi sok żołądkowy. Brak znaczących interakcji klinicznych podczas podawania pantoprazolu jednocześnie z poszczególnymi antybiotykami (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina).

Cena

Panrazol, cena 100% 13,47 zł

Preparat zawiera substancję Pantoprazole.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu w postaci soli sodowej.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego).

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego).

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg pantoprazolu. Lek zawiera maltitol i lecytynę sojową.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego). Preparat zawiera sorbitol.

IPP

1 fiolka zawiera 40 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego.

1 fiolka zawiera: 40 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 120 mg tlenku bizmutu (jako dicytrynianu tripotasu-bizmutu).

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy. Preparat zawiera alkohol benzylowy.

1 tabl. powl. zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 200 mg chlorowodorku pirydoksyny i 0,2 mg cyjanokobalaminy.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

1 kaps. zawiera 20 mg roztworu olejowego cholekalcyferolu, co odpowiada 500 µg cholekalcyferolu lub 20 000 IU witaminy D3. Kapsułki zawierają olej arachidowy.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg koncentratu cholekalcyferolu (co odpowiada 25 µg cholekalcyferolu = 1000 j.m.) lub 70 mg koncentratu cholekalcyferolu (co odpowiada 175 µg cholekalcyferolu = 7000 j.m.) lub 300 mg koncentratu cholekalcyferolu (co odpowiada 750 µg cholekalcyferolu = 30 000 j.m.). Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 ml płynu zawiera 20 000 j.m. witaminy A i 10 000 j.m. witaminy D3 (1 kropla zawiera 588 j.m. witaminy A i 294 j.m. witaminy D3).

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 750 mg chlorku potasu, co jest równoważne 391 mg potasu (10 mEq K+). Preparat zawiera laktozę i lak czerwieni koszenilowej.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Biegunka podróżnych – jak sobie z nią poradzić? Biegunka podróżnych – jak sobie z nią poradzić?

Biegunka podróżnych dotyka zwykle turystów odwiedzających kraje z cieplejszym klimatem, ale także gorszymi warunkami sanitarnymi. Biegunka podróżnych jest szczególnie niebezpieczna u dzieci, ...

więcej

10 porad, jak uniknąć Delhi belly 10 porad, jak uniknąć Delhi belly

Na ulicy nie istnieje szczególna etykieta i nie popełnisz faux pas, nie odróżniając widelczyka do ślimaków od widelca do ryb. Kilka porad ...

więcej

Salmonella: objawy. Zatrucie pokarmowe wywołane przez salmonellę Salmonella: objawy. Zatrucie pokarmowe wywołane przez salmonellę

Salmonella lubi mięso kurczaka, jajka, lekko rozmrożone lody lub źle przygotowane inne potrawy. W efekcie możesz paść ofiarą zatrucia pokarmowego. Jak się ...

więcej

Choroby jelit Choroby jelit

Choroby jelit są częstą przyczyną dolegliwości z przewodu pokarmowego z bólem brzucha na czele. Warto dowiedzieć się jakie inne objawy mogą świadczyć ...

więcej

Wątroba - mistrz regeneracji

Spośród wszystkich narządów ludzkiego ciała wątroba należy do najbardziej odpornych na działanie czasu. To jednak nie oznacza, że jest niezniszczalna i wyjdzie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.