Pancuronium Jelfa

1 ml roztworu zawiera 2 mg bromku pankuronium. Preparat zawiera alkohol benzylowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Pancuronium Jelfa 10 amp. 2 ml, roztw. do wstrz. 85,94zł 2017-10-31

Działanie

Niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie poprzecznie prążkowane w wyniku antagonizmu konkurencyjnego z acetylocholiną w płytce nerwowo-mięśniowej. W niewielkim stopniu blokuje przed- i pozazwojowe receptory cholinergiczne. Nie działa na zwoje układu współczulnego. W niewielkim stopniu zwiększa wydzielanie histaminy. Stymuluje wydzielanie noradrenaliny oraz hamuje nerw błędny, przez co może powodować przyspieszenie czynności serca i podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi. Po podaniu dożylnym maksymalne działanie zwiotczające występuje po ok. 2-3 min i utrzymuje się przez ok. 40-60 min. Po podaniu dożylnym 4 mg bromku pankuroniowego maksymalne stężenie w surowicy krwi występuje po 5 min. Lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami surowicy krwi (7-29%). Ulega szybkiej dystrybucji do tkanek i narządów. 15-30% dawki ulega metabolizmowi w wątrobie, głównie w procesie hydroksylacji. Lek wydalany jest z organizmu w postaci niezmienionej (57-69%) oraz jako metabolity (30-50%) w ciągu 24 h od chwili podania, głównie w moczu oraz z kałem (11%). T0,5 wynosi 110 min i wydłuża się w przypadku niewydolności nerek (średnio do 257 min), zwężenia dróg żółciowych (do ok. 270 min) oraz marskości wątroby (średnio do 208 min).

Dawkowanie

Dożylnie. Dawki powinny być dobierane indywidualnie w zależności od przewidywanej metody znieczulenia, przewidywanego czasu trwania operacji, ogólnego stanu chorego i jednocześnie stosowanych leków. Dorośli: 0,04-0,1 mg/kg mc. w zależności od głębokości żądanego zwiotczenia mięśni oraz indywidualnej reakcji na preparat. W celu określenia indywidualnej wrażliwości na lek zaleca się przed podaniem optymalnej dla danego pacjenta dawki wstrzyknięcie dożylne 1 mg preparatu. Opadanie powiek może świadczyć o nadwrażliwości na pankuronium i konieczności zastosowania mniejszej dawki. Optymalna dawka do wywołania zwiotczenia koniecznego do intubacji dotchawiczej wynosi zwykle 0,09 mg/kg mc. Odpowiednie zwiotczenie występuje zwykle po 2-3 min. W razie potrzeby można podawać dodatkowe dawki 0,01-0,06 mg/kg mc. co 30-40 min lub w zależności od powrotu czynności złącza nerwowo-mięśniowego. Podanie we wstrzyknięciu dożylnym (bolus) dawki wstępnej 0,007 mg/kg mc., a następnie w ciągu 3 min 0,063 mg/kg mc. przyspiesza wystąpienie zwiotczenia mięśni oraz wydłuża jego trwanie. Dzieci: 0,04-0,1 mg/kg mc. Maksymalna dawka u dzieci do 17 lat wynosi 0,1 mg/kg mc. Niemowlęta: dawka wstępna wynosi zwykle 0,02-0,04 mg/kg mc. w postaci bolusu, dawka podtrzymująca 0,015-0,02 mg/kg mc.; w przypadku stosowania leku w kilku pierwszych miesiącach życia, każdorazowo należy sprawdzić indywidualną wrażliwość na preparat. U pacjentów w podeszłym wieku działanie leku jest dłuższe - wskazane może być zmniejszenie dawki. U pacjentów otyłych wyznaczanie dawki na podstawie masy ciała może prowadzić do przedawkowania, dlatego u tych pacjentów szczególnie istotna jest ocena indywidualnej reakcji na działanie preparatu. Pankuronium nie jest zalecane u pacjentów z miastenią lub chorobą wieńcową, jednak w przypadku zastosowania preparatu u tych pacjentów, zalecane jest podanie dawki wstępnej 0,005 mg/kg we wstrzyknięciu dożylnym (bolus), a następnie w razie potrzeby (w przypadku dobrej tolerancji leku) w postaci powolnego wlewu kroplowego aż do uzyskania pożądanego zwiotczenia mięśni. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby i zwężeniem dróg żółciowych może być konieczne podanie większej dawki początkowej w celu wywołania odpowiedniego zwiotczenia; dawki nie należy jednak powtarzać wcześniej niż po 120 min. U pacjentów z rozległym oparzeniami może wystąpić oporność na działanie leku i może być konieczne podanie większych dawek leku.

Wskazania

Preparat jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w lecznictwie zamkniętym: w celu zwiotczenia mięśni poprzecznie prążkowanych podczas intubacji dotchawiczej oraz podczas znieczulenia ogólnego; u pacjentów podłączonych do respiratora i leczonych oddechem kontrolowanym; w celu łagodzenia objawów tężca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pankuronium, brom lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Bezwzględnie nie wolno stosować bromku pankuroniowego w przypadku braku technicznych możliwości wykonania intubacji oraz zastosowania oddechu kontrolowanego. Wcześniaki i noworodki.

Środki ostrożności

Należy unikać stosowania pankuronium bez uprzedniego wcześniejszego uśpienia pacjenta; podanie leku zwiotczającego w pełni świadomemu pacjentowi może wywołać niekorzystne następstwa w psychice. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z miastenią i zespołem miastenicznym (zespołem Eatona-Lamberta), chorobami układu nerwowo-mięśniowego, chorobą Heinego i Medina, nadciśnieniem złośliwym, szczególnie nadciśnieniem nerkopochodnym oraz u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy. U chorych na miastenię obserwuje się zwiększoną wrażliwość na działanie bromku pankuroniowego i już dawka 0,005 mg/kg mc. może wywołać zwiotczenie oceniane na 90% pełnego zwiotczenia mięśni. U pacjentów z chorobą wieńcową podanie bromku pankuroniowego może spowodować wystąpienie niedokrwienia mięśnia sercowego oraz sprowokować wystąpienie bólu wieńcowego. Na ogół nie zaleca się do stosowania leku u chorych na miastenię oraz u pacjentów z chorobą wieńcową. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 10 ml/min) należy unikać stosowania leku. U pacjentów z rozległymi oparzeniami może wystąpić oporność na działanie pankuronium (może być konieczne podanie większych dawek). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami elektrolitowymi: hipokaliemią, hipokalcemią, hipermagnezemią, ciężkimi zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, jak również w przypadku hipoproteinemii, działanie bromku pankuroniowego może być nasilone i utrzymywać się dłużej niż normalnie. U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy podanie preparatu może spowodować znaczne nadciśnienie. Lek zawiera alkohol benzylowy (20 mg/ml) - nie może być stosowany u wcześniaków i noworodków. Alkohol benzylowy może powodować reakcje toksyczne i rzekomoanafilaktyczne u niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat.

Niepożądane działanie

Przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego, zwiększenie pojemności minutowej serca, komorowe zaburzenia rytmu, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe. Rzadziej niż po innych lekach zwiotczających mogą występować reakcje związane z uwalnianiem histaminy (nagłe obniżenie ciśnienia, skurcz oskrzeli i towarzysząca mu duszność). W wyjątkowych przypadkach pankuronium może wywołać reakcję anafilaktyczną objawiającą się nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, powstaniem przesięków naczyniowych, zaburzeniami rytmu serca oraz skurczem oskrzeli. Częściej niż po innych lekach zwiotczających mogą wystąpić skórne reakcje nadwrażliwości. Ponadto obserwowano nadmierne ślinienie się, miejscowe odczyny skórne i ból w miejscu podania. U noworodków, u których stosowano bromek pankuronium, względne ryzyko wystąpienia hiperbilirubinemii wynosi 1,2 w porównaniu z tymi, u których go nie stosowano.

Ciąża i laktacja

Nie określono bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży. Preparat może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Badania udowodniły, że bromek pankuronium można bezpiecznie stosować przed cięciem cesarskim. W okresie karmienia piersią, w przypadku konieczności zastosowania leku karmienie piersią należy przerwać. Można je podjąć po wydaleniu leku z organizmu (po 24 h od podania).

Uwagi

Preparat znacznie zaburza sprawność psychofizyczną - przez co najmniej 24 h od zastosowania preparatu obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie bromku pankuroniowego i wziewnych leków znieczulających jak halotan, izofluran, enfluran, metoksyfluran, cyklopropan, tiopenton, etamina, fenantyl, gammahydroksybutyran, etomidat może pogłębić blokadę złącza nerwowo-mięśniowego i powoduje konieczność modyfikacji dawki bromku pankuroniowego. Opioidowe leki przeciwbólowe, poprzez hamowanie ośrodka oddechowego, mogą mieć udział w niewydolności oddechowej po bromku pankuroniowym. Działanie zwiotczające pankuronium nasilają i przedłużają: barbiturany, sole litu, furosemid, kwas etakrynowy, amfoterycyna, tetracykliny, polimyksyna B, linkomycyna, klindamycyna, kapreomycyna, kolistyna, antybiotyki aminoglikozydowe, ajmalina, proplanolol, prokainamid i chinidyna. Kwasica oddechowa, hipokaliemia, hipermagnezemia oraz hiperkalcemia powodują nasilenie działania leków zwiotczających. β-adrenolityki przedłużają działanie pankuronium. Glikokortykosteroidy zmniejszają siłę działania pankuronium. Jednak po długotrwałym stosowaniu, gdy doprowadzą do powstania hipokaliemii, mogą nasilać blokadę złącza nerwowo-mięśniowego. Sole litu nasilają i wydłużają działanie pankuronium. Pacjentom leczonym solami litu zaleca się, by zaprzestali ich przyjmowania przynajmniej na 24 h przed planowanym znieczuleniem ogólnym z użyciem pankuronium. W przypadku długotrwałego przyjmowania karbamazepiny metabolizm pankuronium może być przyspieszony a efektywny czas trwania zwiotczenia znacznie skrócony. Pacjenci przyjmujący fenytoinę mogą być mniej podatni na wystąpienie bloku nerwowo-mięśniowego, działanie zwiotczające bromku pankuroniowego występuje u nich później i trwa krócej a standardowe dawki mogą nie wywołać u nich pełnego zwiotczenia. Obniżenie temperatury ciała pacjenta osłabia działanie bromku pankuroniowego. Nasilenie działania glikozydów nasercowych przez pankuronium może być przyczyną arytmii. Edrofonium, neostygmina oraz inne inhibitory acetylocholinoesterazy odwracają działanie zwiotczające pankuronium. Nie należy podawać preparatu w jednej strzykawce z innymi roztworami czy preparatami.

Preparat zawiera substancję Pancuronium bromide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 2 mg bromku pankuronium. Preparat zawiera alkohol benzylowy.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.