Oziclide MR

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 60 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Oziclide MR 60 szt., tabl. o zmodyf. uwalnianiu 31,12zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwcukrzycowy, sulfonamidy, pochodne mocznika. Gliklazyd zmniejsza stężenie glukozy we krwi pobudzając wydzielanie insuliny przez komórki beta wysp Langerhansa (przywraca wczesny wzrost wydzielania insuliny w obecności glukozy oraz nasila drugą fazę wydzielania insuliny). Poza działaniem na metabolizm, gliklazyd wpływa również na naczynia (zmniejsza proces formowania się mikrozakrzepów). Po podaniu doustnym stężenie leku w osoczu zwiększa się stopniowo przez 6 h, a następnie pozostaje na niezmienionym poziomie pomiędzy 6 h a 12 h. Lek wchłania się całkowicie a posiłek nie wpływa na szybkość i stopień wchłaniania. Wiązanie z białkami osocza wynosi ok. 95%. Gliklazyd metabolizowany głównie w wątrobie i wydalany z moczem (mniej niż 1% postaci niezmienionej). Brak czynnego metabolitu w osoczu. T0,5 leku wynosi od 12 do 20 h.

Dawkowanie

Doustnie. Zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg na dobę (dawka może być stosowana jako leczenie podtrzymujące, jeśli stężenie glukozy we krwi jest skutecznie kontrolowane). Przy nieodpowiednim kontrolowaniu stężenia glukozy we krwi, dawkę można stopniowo zwiększyć do 60 mg, 90 mg lub 120 mg na dobę. Nie powinno się zwiększać dawki częściej, niż co najmniej po upływie 1 miesiąca, z wyjątkiem pacjentów, u których stężenie glukozy we krwi nie uległo zmniejszeniu po dwóch tygodniach leczenia. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 120 mg. Jedna tabletka produktu zawierającego 80 mg gliklazydu jest porównywalna z 30 mg gliklazydu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (zmiana może być przeprowadzona pod warunkiem monitorowania parametrów krwi). Lek może być stosowany w celu zastąpienia innego doustnego leku przeciwcukrzycowego (należy wziąć pod uwagę dawkę oraz T0,5 uprzednio stosowanego leku przeciwcukrzycowego). Należy zastosować dawkę początkową 30 mg i tak ją modyfikować, aby była dostosowana do stężenia glukozy we krwi. W razie zmiany z innych hipoglikemizujących pochodnych sulfonylomocznika o przedłużonym okresie półtrwania może być konieczna kilkudniowa przerwa w leczeniu, aby zapobiec nasileniu działania dwóch leków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 30 mg na dobę, a następnie ją zwiększać w zależności od reakcji metabolicznej pacjenta. Lek może być stosowany z biguanidami, inhibitorami alfa-glukozydazy lub insuliną. Leczenie skojarzone z insuliną powinno być wprowadzone pod ścisłą opieką medyczną, u pacjentów ze stężeniem glukozy we krwi niedostatecznie kontrolowanym. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów niedożywionych lub źle odżywionych, posiadający ciężkie lub niedostatecznie wyrównane zaburzenia endokrynologiczne, którzy zaprzestali długotrwałego leczenia i (lub) leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów, z ciężkimi chorobami tętnic (ciężka choroba wieńcowa, ciężka niewydolność tętnicy szyjnej, choroba naczyń obwodowych) zaleca się stosowanie minimalnej dobowej dawki początkowej 30 mg. U pacjentów w podeszłym wieku lek należy stosować zgodnie z zasadami dawkowania, jakie są zalecane u pacjentów poniżej 65 lat. U pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek powinny być zastosowane takie same zasady dawkowania jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U dzieci i młodzieży bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, w porze śniadania. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć.

Wskazania

Cukrzyca insulinoniezależna (typ 2) u dorosłych, kiedy leczenie dietetyczne i wysiłek fizyczny oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na gliklazyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, inne pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy. Cukrzyca typu 1. Stan przedśpiączkowy i śpiączka cukrzycowa, ketoza i kwasica cukrzycowa. Ciężka niewydolność nerek lub wątroby: w tych przypadkach zaleca się zastosowanie insuliny. Leczenie mikonazolem. Laktacja.

Środki ostrożności

Należy regularnie spożywać węglowodany ze względu na zwiększone ryzyko hipoglikemii, które występuje, jeśli posiłek jest przyjęty późno, jeśli spożyta jest nieodpowiednia ilość pokarmu lub posiłek zawiera mało węglowodanów (częstsze ryzyko hipoglikemii przy diecie niskokalorycznej, po długotrwałym wysiłku fizycznym, alkoholu, przy leczeniu skojarzonym lekami przeciwcukrzycowymi). Hipoglikemia może wystąpić w następstwie stosowania pochodnych sulfonylomocznika. Ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii należy zachować ostrożność przy podawaniu leku pacjentom z niewydolnością nerek, ciężką niewydolnością wątroby, zaburzeniami endokrynologicznymi (zaburzenia czynności tarczycy, niedoczynność przysadki oraz niewydolność nadnerczy). Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia hipoglikemii są też: brak współpracy ze strony pacjenta (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), niedożywienie, nieregularne pory spożywania posiłków, opuszczanie posiłków, okresy poszczenia lub zmiany w diecie, brak równowagi pomiędzy wysiłkiem fizycznym a podażą węglowodanów, przedawkowanie leku, jednoczesne podawanie innych leków. Pacjent powinien być poinformowany o istotnej roli, jaką spełniają zalecenia dietetyczne, regularne uprawianie ćwiczeń oraz regularne oznaczanie stężenia glukozy we krwi. Na kontrolę glikemii mogą mieć wpływ: gorączka, uraz, infekcja lub zabieg chirurgiczny. W niektórych przypadkach może być konieczne podanie insuliny. Do oceny kontroli glikemii zaleca się oznaczanie stężeń glikozylowanej hemoglobiny (lub pomiar glukozy w osoczu na czczo). U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej należy zachować ostrożność i rozważyć zastosowanie leków, nie będącymi pochodnymi sulfonylomocznika (ryzyko rozwoju niedokrwistości hemolitycznej). Skuteczność gliklazydu z czasem ulega osłabieniu u wielu pacjentów, może to wynikać ze stopniowego nasilenia się cukrzycy lub ze zmniejszenia reakcji na leczenie. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: hipoglikemia (ból głowy, silny głód, nudności, wymioty, zmęczenie, zaburzenia snu, pobudzenie, agresja, osłabiona koncentracja, zaburzenia świadomości oraz spowolnienie reakcji, depresja, uczucie splątania, zaburzenia widzenia i mowy, afazja, drżenie, niedowład, zaburzenia czucia, zawroty głowy, uczucie bezsilności, utrata samokontroli, majaczenie, drgawki, płytki oddech, bradykardia, senność i utrata świadomości, co może prowadzić do śpiączki oraz zgonu). Mogą być obserwowane objawy pobudzenia adrenergicznego, takie jak: pocenie się, wilgotność skóry, niepokój, tachykardia, nadciśnienie, kołatanie serca, dławica piersiowa oraz zaburzenia rytmu serca. Niezbyt często: ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka oraz zaparcia. Rzadko: wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień, wykwity plamkowo-grudkowe, odczyny pęcherzowe (takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka), niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość, granulocytopenię, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej), zapalenie wątroby (odosobnione przypadki), żółtaczki cholestatycznej (przerwać leczenie), przemijające zaburzenia widzenia.

Ciąża i laktacja

Normoglikemię należy uzyskać przed poczęciem, w celu zmniejszenia niebezpieczeństwa wystąpienia wad wrodzonych u płodu w wyniku niewyrównanej cukrzycy u matki. Stosowanie doustnych leków hipoglikemizujących jest niewłaściwe. Lekiem pierwszego wyboru w leczeniu cukrzycy u kobiet w ciąży jest insulina. Zaleca się odstawienie doustnych leków hipoglikemizujących i rozpoczęcie insulinoterapii przed próbą zajścia w ciążę lub niezwłocznie po jej stwierdzeniu. Zważywszy na niebezpieczeństwo wystąpienia hipoglikemii u noworodka stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę, regularne ćwiczenia fizyczne i kontrolować stężenie glukozy we krwi i moczu. Wpływ produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie jest znany. Jednakże należy poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia hipoglikemii i jej objawach oraz konieczności zachowania ostrożności w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku i mikonazolu (nasilenie działania hipoglikemizujące - może spowodować objawy hipoglikemii lub nawet śpiączkę). Nie zaleca się stosowania gliklazydu i fenylobutazonu (stosowany ogólne), ze względu na nasilenie działania hipoglikemizującego pochodnych sulfonylomocznika. Zaleca się zastosowanie innego leku przeciwzapalnego lub należy poinformować pacjenta o ryzyku i podkreślić istotną rolę samokontroli. W razie konieczności należy dostosować dawkę w trakcie i po zakończeniu leczenia lekiem przeciwzapalnym. Należy unikać spożywania alkoholu lub leków zawierających alkohol (nasilenie działania hipoglikemizujące leku, co może prowadzić do wystąpienia śpiączki hipoglikemicznej). Nasilenie działania zmniejszającego stężenie glukozy we krwi i w niektórych przypadkach hipoglikemia może wystąpić podczas jednoczesnego przyjmowania innych leków przeciwcukrzycowych (insuliny, akarbozy, metforminy, tiazolidynedionów, inhibitorów peptydazy dipeptydylowej IV, agonistów receptora GLP-1), leków blokujących receptory adrenergiczne, flukonazolu, inhibitorów ACE (kaptoprylu, enalaprylu), leków blokujących receptory H2, inhibitorów MAO, sulfonamidów, klarytromycyny i NLPZ. Danazol, chloropromazyna w dużych dawkach (> 100 mg/dobę) zwiększają stężenie glukozy we krwi. Pacjenta należy ostrzec i podkreślić znaczenie kontroli stężenia glukozy we krwi i w moczu. W razie konieczności należy dostosować dawkę gliklazydu podczas leczenia danazolem i po jego zakończeniu. Glikokortykosteroidy (podane ogólnie i miejscowo) oraz tetrakozaktyd również zwiększają stężenia glukozy we krwi z możliwą kwasicą ketonową (zmniejszona tolerancja na węglowodany spowodowana przez glikokortykosteroidy). Rytodryna, salbutamol, terbutalina (dożylnie) zwiększają stężenia glukozy poprzez pobudzeniem receptorów beta-2. Lek może nasilać działanie przeciwzakrzepowe leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) podczas jednoczesnego leczenia.

Preparat zawiera substancję Gliclazide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 60 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 30 mg gliklazydu.

1 tabl. zawiera 80 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 80 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg, 60 mg lub 90 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg lub 60 mg gliklazydu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg lub 60 mg gliklazydu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 30 mg lub 60 mg gliklazydu. Tabl. o zmodyf. uwalnianiu 60 mg zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy

Stłuszczenie wątroby to choroba, która występuje nie tylko u alkoholików. Są na nią narażone także osoby z nadwagą i otyłością, jak również ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.