Oxytocin - Richter

1 amp. (1 ml) zawiera 5 j.m. oksytocyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Oxytocin - Richter 5 amp. 1 ml, roztw. do inf. 16,20zł 2017-10-31

Działanie

Preparat oksytocyny syntetycznej o właściwościach identycznych jak naturalna oksytocyna wydzielana przez tylny płat przysadki mózgowej. Oksytocyna działa wybiórczo na mięśniówkę gładką macicy, szczególnie w końcowej fazie ciąży, w czasie porodu i natychmiast po porodzie. Oksytocyna wywołuje rytmiczne skurcze macicy, zwiększa częstotliwość skurczów samoistnych oraz podnosi napięcie mięśniówki macicy. Stymuluje skurcz mięśni gładkich macicy poprzez zwiększenie stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego naśladując w ten sposób skurcz fizjologiczny, poród fizjologiczny oraz przejściowo hamując przepływ krwi w macicy. Oksytocyna ułatwia wydzielanie mleka powodując skurcz komórek mięśniowo- nabłonkowych otaczających gruczoły piersiowe. Ponadto powoduje rozszerzenie naczyniowych mięśni gładkich zwiększając nerkowy, wieńcowy i mózgowy przepływ krwi. Po podaniu dożylnym działanie oksytocyny na macicę występuje natychmiast i utrzymuje się w ciągu 1 h. Po podaniu domięśniowym działanie oksytocyny na macicę występuje w ciągu 3-7 min i utrzymuje się przez 2-3 h. T0,5 wynosi 1-6 min (jest krótszy w zaawansowanej ciąży i w czasie laktacji). Większość leku jest szybko metabolizowana w wątrobie i nerkach. Oksytocyna podlega hydrolizie enzymatycznej, w wyniku czego jest pozbawiona działania terapeutycznego. Tylko niewielkie ilości oksytocyny są wydalane w postaci niezmienionej z moczem.

Dawkowanie

Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb każdej pacjentki na podstawie reakcji matki oraz płodu. Indukcja i stymulacja porodu. Preparat podaje się w kroplowym wlewie dożylnym przy użyciu pompy infuzyjnej lub innego podobnego urządzenia przy dokładnej kontroli szybkości przepływu wlewu. Konieczne jest częste monitorowanie siły skurczów i częstości akcji serca płodu. Jeżeli skurcze macicy, się zbyt silne, należy natychmiast przerwać podawanie wlewu Dawka początkowa nie powinna przekraczać 0,5-4 mU/min. Dawkę tę można stopniowo zwiększać o 1-2 mU/min. co każde 20-40 min aż do ustalenia się prawidłowej siły skurczu macicy (skurcz przypominający poród naturalny). Szybkość wlewu można zmniejszyć w podobny sposób, wtedy gdy macica osiągnie odpowiednią częstość skurczów niezbędną do przeprowadzenia prawidłowej akcji porodowej bez występującego zagrożenia dla płodu i gdy rozwarcie macicy osiągnie wartość 4-6 cm. Podczas porodu można zwiększyć szybkość wlewu zachowując szczególną ostrożność. Rzadko zwiększa się szybkość wlewu przekraczającą 8-9 mU/min, natomiast sporadycznie, przed ustalonym terminem porodu, może być konieczne zwiększenie szybkości wlewu do ponad 20 mU/min. Należy kontrolować częstość akcji serca płodu, napięcie spoczynkowe macicy oraz częstotliwość, czas trwania i siłę skurczów macicy. Wlew oksytocyny powinien być natychmiast przerwany w przypadku nadmiernej czynności skurczowej macicy lub wystąpienia objawów zagrożenia dla płodu. Rodzącej matce należy podać tlen. Stan matki oraz płodu musi być nieustannie monitorowany przez prowadzącego lekarza. Kontrola krwawienia poporodowego. Dożylny wlew kroplowy: zazwyczaj 10-40 j.m. oksytocyny w 1000 ml izotonicznego rozpuszczalnika z szybkością 20-40 mU/min w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli atonii macicy. Podanie domięśniowe: 1 ml (5 j.m.) oksytocyny można podać po urodzeniu się łożyska. Leczenie wspomagające niepełnego lub niedokonanego poronienia (poronienie w toku): 10 j.m. oksytocyny rozpuszczonej w 500 ml roztworu soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy, w dożylnym wlewie kroplowym z szybkością 20-40 kropli na min. Diagnostyka niewydolności maciczno-płodowej (test oksytocynowy). Dożylny wlew kroplowy - na początku podaje się 0,5 mU/min, następnie dawkę tę podwaja się co 20 min, jeśli to konieczne, aż do otrzymania dawki skutecznej (zwykle 5-6 mU/min, maksymalnie 20 mU/min). Po wystąpieniu trzech umiarkowanych skurczów macicy (trwających 40-60 s.) w okresie 10 min, należy przerwać wlew i następnie kontrolować zmniejszoną częstość akcji serca płodu.

Wskazania

Zastosowanie przedporodowe: zapoczątkowanie lub wzmocnienie skurczów macicy w celu przyspieszenia porodu. Oksytocyna stosowana jest do wywołania akcji porodowej, gdy zbliża się termin porodu, a jego przyspieszenie jest wskazane zarówno dla matki, jak i dziecka. Oksytocyna podawana jest w indukcji porodu u pacjentek z następującymi wskazaniami do zakończenia ciąży: stan przedrzucawkowy, rzucawka lub choroby układu krążenia, zaburzenia czynności nerek, erytroblastoza płodu, cukrzyca matki lub płodu, konflikt Rh, krwawienie przedporodowe lub przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego. Przyspieszenie akcji porodowej: rutynowe wywołanie akcji porodowej z zastosowaniem oksytocyny może być wskazane w ciążach, które trwają ponad 42 tyg. Wywoływanie akcji porodowej może być wskazane w przypadkach śmierci macicznej płodu, opóźnienia rozwoju płodu. W czasie pierwszego i drugiego okresu akcji porodowej można zastosować dożylny wlew oksytocyny w celu zwiększenia skurczów macicy w przypadku przedłużającego się porodu lub wystąpienia atonii macicy. Zastosowanie poporodowe: kontrola krwawienia poporodowego i atonii macicy; leczenie wspomagające niepełnego lub dokonanego poronienia. Diagnostyka: ocena płodowo-łożyskowej wydolności oddechowej w ciążach wysokiego ryzyka (test oksytocynowy).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Znaczna dysproporcja między główką płodu a miednicą matki. Poprzeczne lub ukośne położenie płodu wymagające obrotu przed porodem. Wszystkie stany zagrożenia położniczego, gdy ocena korzyści i ryzyka zarówno dla matki, jak i dla płodu wskazuje na konieczność interwencji chirurgicznej. Zagrażające pęknięcie macicy i stany ze wzmożonym napięciem mięśnia macicy. Łożysko przodujące. Niewskazane jest dłuższe stosowanie leku w przypadku atonii macicy oraz toksemii. Zaburzenia sercowo-naczyniowe. Wywołanie lub przyspieszenie akcji porodowej w przypadkach, gdy przeciwwskazany jest poród naturalny, jak przodowanie lub wypadnięcie pępowiny.

Środki ostrożności

Poza wyjątkowymi sytuacjami, oksytocyny nie powinno się podawać w następujących przypadkach: poród przedwczesny, graniczna dysproporcja główkowo-miedniczna, duży zabieg operacyjny w obrębie miednicy lub szyjki macicy w wywiadzie, w tym cięcie cesarskie, nadmierne powiększenie macicy, stan po wielu porodach, inwazyjny rak szyjki macicy. Nie należy stosować oksytocyny do wywołania porodu zanim akcja porodowa nie obejmie głowy płodu i miednicy. Należy rozważyć potencjalne korzyści wynikające z zastosowania oksytocyny w stosunku do występującego ryzyka - wzmożonego napięcia lub skurczu tężcowego. W przypadku indukcji lub stymulacji porodu oksytocyna powinna być podawana wyłącznie we wlewie dożylnym, w warunkach szpitalnych pod ścisłą kontrolą lekarską. W czasie podawania oksytocyny należy w sposób ciągły kontrolować skurcze macicy, częstość akcji serca płodu i matki oraz ciśnienie krwi matki. W przypadku nadmiernej czynności macicy należy natychmiast przerwać podawanie oksytocyny. Odpowiednio podana oksytocyna zwykle wywołuje skurcze podobne do fizjologicznych skurczów porodowych. Nadmierna stymulacja macicy spowodowana niewłaściwym podawaniem może być niebezpieczna zarówno dla matki jak i płodu. U pacjentek nadwrażliwych na oksytocynę mogą wystąpić nadmierne skurcze macicy nawet podczas właściwego podawania leku. Podając lek należy brać pod uwagę możliwość zwiększonej utraty krwi oraz afibrynogenemii (brak fibrynogenu w osoczu). Opisywano również śmierć matki z powodu wystąpienia nadciśnienia, krwotoku podpajęczynówkowego, pęknięcia macicy oraz śmierć płodu w związku z pozajelitowym zastosowaniem oksytocyny w celu wywołania porodu lub przyspieszenia akcji porodowej w pierwszym i drugim okresie porodu. Ponadto oksytocyna wykazuje wewnętrzne działanie antydiuretyczne poprzez zwiększanie reabsorpcji wody w czasie filtracji kłębkowej. Należy rozważyć możliwość wodnego zatrucia, szczególnie podczas podawania oksytocyny we wlewie ciągłym kroplowym u pacjentek otrzymujących płyny doustnie.

Niepożądane działanie

U matki. Zbyt duża dawka leku lub nadmierna reaktywność macicy na lek mogą powodować wzmożone napięcie macicy, kurcz, skurcz tężycowy lub pęknięcie macicy. Krwotok poporodowy może się zwiększyć po podaniu oksytocyny; działanie to może być związane z występowaniem trombocytopenii, afibrynogenemii oraz hypoprotrombinemi wywołanych przez zastosowanie oksytocynę. Opisywano rzadkie przypadki krwiaka w obrębie miednicy mniejszej. Po podaniu dużych dawek oksytocyny może wystąpić arytmia serca z przedwczesnymi skurczami komorowymi; obniżenie ciśnienia krwi, a następnie podwyższenie ciśnienia krwi oraz odruchowa tachykardia. Zaobserwowano również nudności i wymioty. Z powodu nieznacznego działania antydiuretycznego, przedłużone dożylne podawanie oksytocyny (zwykle 40-50 mU/min) w dużych objętościach płynów może powodować ciężkie zatrucie wodne. Poważne zatrucie wodne z drgawkami i śpiączką występuje podczas powolnego wlewu oksytocyny w czasie 24 h. Opisano również przypadki śmierci matki z powodu zatrucia wodnego wywołanego oksytocyną. Zaobserwowano wystąpienie reakcji anafilaktycznych lub innych reakcji alergicznych u pacjentek otrzymujących oksytocynę, które w rzadkich przypadkach mogą być śmiertelne. U płodu lub noworodka. W wyniku indukowania skurczów macicy: bradykardia zatokowa, tachykardia, przedwczesne skurcze komorowe oraz inne zaburzenia rytmu, trwale uszkodzenie o.u.n. lub mózgu oraz śmierć płodu z powodu niedotlenienia (zamartwica). W wyniku zastosowania oksytocyny u matki: niskie wartości punktowe w skali Apgar w ciągu pierwszych 5 min, żółtaczka noworodków, krwawienia do siatkówki noworodków.

Ciąża i laktacja

W ciąży lek należy stosować zgodnie ze wskazaniami. Nie znane są wskazania do stosowania w czasie I trymestru ciąży poza spontanicznym lub wywołanym poronieniem. Preparat stosowany zgodnie ze wskazaniami nie wywołuje działania szkodliwego na płód. Niewielka ilość leku przenika do mleka matki - karmienie piersią należy rozpocząć następnego dnia po przerwaniu podawania oksytocyny.

Interakcje

Opisywano wystąpienie ciężkiego nadciśnienia po podaniu oksytocyny przez 3-4 h po profilaktycznym podaniu leków kurczących naczynia w czasie znieczulenia nadoponowego w odcinku krzyżowym. Środki do znieczulenia ogólnego takie jak: cyklopropan, enfluran, halotan i izofluran podane równocześnie z oksytocyną mogą zmodyfikować jej działanie na układ sercowo-naczyniowy, powodując np. znaczne obniżenie ciśnienia lub zaburzenia rytmu serca np. cyklopropan może powodować bradykardię zatokową lub nieprawidłowy rytm przedsionkowo-komorowy u matki. Inne preparaty indukujące poród lub pobudzające poronienie, używane równocześnie z oksytocyną mogą spowodować hipertonię macicy (wzmożone napięcie) i pęknięcie macicy lub uszkodzenie szyjki macicy np. prostaglandyny mogą nasilać działanie oksytocyny na mięsień macicy. W wyżej opisanych przypadkach należy bezwzględnie monitorować u pacjentki następujące parametry: równowagę kwasowo-zasadową; częstotliwość, czas trwania i siłę skurczów macicy; rytm serca płodu; rytm serca i ciśnienie krwi matki; spoczynkowe napięcie macicy; kontrola objętości przyjętych i wydalanych płynów.

Preparat zawiera substancję Oxytocin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 amp. (1 ml) zawiera 5 j.m. oksytocyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu w postaci octanu oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy. Lek zawiera alkohol benzylowy.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 ampułka (1 ml) zawiera 4 mg betametazonu (5,3 mg soli sodowej fosforanu betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg mekaserminy. Lek zawiera alkohol benzylowy (9 mg/ml).

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5,3 mg lub 12 mg somatropiny.

1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny. 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. somatropiny.

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 75 µg, 88 µg, 100 µg, 112 µg, 125 µg, 137 µg, 150 µg, 175 µg lub 200 µg soli sodowej lewotyroksyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg chlorowodorku cynakalcetu. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 30 mg lanreotydu w postaci octanu lanreotydu.

1 amp. (1 ml) zawiera 100 µg karbetocyny. Aktywność oksytocynowa wynosi ok. 50 j.m./1 ml.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie Nadczynność przysadki mózgowej - przyczyny, objawy i leczenie

Nadczynność przysadki mózgowej oznacza nadmiar hormonów przysadki. Jej najczęstszą przyczyną są guzy przysadki mózgowej (zwykle gruczolaki), które wydzielają lub uwalniają hormony przysadki ...

więcej

Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu Kretynizm (choroba): objawy, przyczyny i leczenie kretynizmu

Kretynizm to nie tylko obelga, ale i wyróżniana w medycynie jednostka chorobowa. Objawy kretynizmu obejmują zaburzenia intelektualne, ale i liczne problemy somatyczne. ...

więcej

Aldosteron: rola i normy Aldosteron: rola i normy

Aldosteron to hormon zaliczany do mineralokortykosteroidów produkowanych przez warstwę kłębkowatą nadnerczy. Zarówno zbyt niskie stężenie tego hormonu, jak i powyżej górnej granicy ...

więcej

Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm kobiety? Estradiol: jak ten ważny hormon żeński wpływa na organizm ...

Estradiol jest podstawowym kobiecym hormonem płciowym. Wywiera on oczywiście wpływ na kobiece narządy rozrodcze i zjawiska związane z rozrodczością, ale oprócz wpływa ...

więcej

Zespół oporności na hormony tarczycy Zespół oporności na hormony tarczycy

Zespół oporności na hormony tarczycy to choroba tarczycy dość nietypowa – w jej przebiegu pacjenci doświadczać mogą bowiem jednocześnie objawów nadczynności i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.