OxyContin®

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
OxyContin® 60 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 434,04zł 2017-10-31

Działanie

Opioidowy lek przeciwbólowy, czysty agonista receptorów opioidowych (mi, kappa i delta) w mózgu, rdzeniu kręgowym i narządach obwodowych. Wchłanianie oksykodonu z tabletek o przedłużonym uwalnianiu ma charakter dwufazowy, z początkowo krótkim okresem półtrwania - wynoszącym 0,6 h (w odniesieniu do ok. 40% subst. czynnej) i dłuższym okresem półtrwania - wynoszącym 6,9 h (w odniesieniu do ok. 60% subst. czynnej). Biodostępność oksykodonu po podaniu doustnym wynosi 42-87%. Oksykodon wiąże się z białkami osocza w około 45%. Pozorny T0,5 w fazie eliminacji wynosi około 4,5 h. Oksykodon jest metabolizowany w jelicie i wątrobie przy udziale cytochromu P-450 do noroksykodonu, oksymorfonu oraz innych związków sprzęganych z kwasem glukuronowym. Metabolity wykazują niewielką aktywność farmakologiczną. Oksykodon i jego metabolity są wydalane z moczem i kałem. Lek przenika przez łożysko oraz do mleka kobiecego.

Dawkowanie

Doustnie. Dawkowanie należy dostosować do nasilenia bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Dorośli i młodzież >12 lat: zwykle dawka początkowa u pacjentów niestosujących wcześniej opioidów wynosi 10 mg co 12 h; u pacjentów leczonych wcześniej opioidami dawka początkowa może być większa. Dawkę należy stopniowo zwiększać (zazwyczaj o 1/3), nie częściej niż co 1-2 dni, aż do osiągnięcia stabilnej dawki, wywołującej pożądany efekt leczniczy, przyjmowanej co 12 h. Większość pacjentów wymaga podawania równych dawek leku co 12 h; w niektórych przypadkach korzystniejsze może być dostosowanego dawki leku do zmian natężenia bólu w czasie i podawanie innej dawki rano i innej wieczorem. Zasadniczo należy wybierać najmniejszą skuteczną dawkę przeciwbólową. W bólach nienowotworowych zazwyczaj wystarczającą dawką jest 40 mg/dobę, w bólach nowotworowych wymagane mogą być większe dawki - 80-120 mg/dobę, wyjątkowo nawet 400 mg/dobę. Preparat nie jest przeznaczony do leczenia bólu przebijającego, dlatego niektórzy pacjenci wymagają podania dodatkowo, doraźnie leku przeciwbólowego o natychmiastowym uwalnianiu, w celu leczenia bólu przebijającego. Pojedyncza dawka leku przyjmowanego doraźnie powinna odpowiadać 1/6 dawki dobowej leku przeciwbólowego w równoważnej dawce. Konieczność zastosowania więcej niż 2 dawek leku doraźnie w ciągu doby zazwyczaj wskazuje na potrzebę zwiększenia dawki podstawowej oksykodonu w postaci o kontrolowanym uwalnianiu. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma na ogół konieczności zmniejszania dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, małą masą ciała lub wolno metabolizujących leki zaleca się ropoczynać leczenie od połowy zwykle stosowanej dawki, a następnie należy wymiareczkować indywidualnie dawkę skuteczną u danego pacjenta, dostosowując ją do sytuacji klinicznej. Sposób podania. Lek należy przyjmować 2 razy na dobę, o stałej porze, podczas lub niezależnie od posiłków, popijając wodą. Tabletek nie wolno łamać, kruszyć, ani żuć, gdyż stosowanie przełamanych, przeżutych lub rozkruszonych tabletek prowadzi do szybkiego uwolnienia i wchłonięcia potencjalnie śmiertelnej dawki oksykodonu.

Wskazania

Ból od umiarkowanego do silnego nasilenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na oksykodon lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem i (lub) hiperkapnią. Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Ciężka astma oskrzelowa. Niedrożność porażenna jelit.

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych, z ciężkimi zaburzeniami czynności płuc, z zaburzeniami wątroby lub nerek, obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, niewydolnością kory nadnerczy, łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, psychozą organiczną ostrą po zatruciu (np. alkoholem), alkoholizmem, majaczeniem alkoholowym, stwierdzonym uzależnieniem od opioidów lub innych leków, chorobami dróg żółciowych, zapaleniem trzustki, kamicą żółciową, obturacyjnymi i zapalnymi chorobami jelit, stanami zapalnymi jelit, urazem głowy (z powodu ryzyka podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego), nadciśnieniem, hipowolemią, padaczką lub skłonnością do drgawek oraz u pacjentów leczonych jednocześnie inhibitorami MAO. W przypadku wystąpienia lub podejrzenia niedrożności porażennej jelit preparat należy natychmiast odstawić. Oksykodonu nie należy stosować przed operacją oraz 12 do 24 h po operacji; czas, w którym rozpoczyna się stosowanie leku w okresie pooperacyjnym należy ocenić indywidualnie dla każdego pacjenta. Po operacjach w obrębie jamy brzusznej oksykodonu nie należy stosować, dopóki prawidłowa funkcja jelit nie zostanie medycznie potwierdzona. Podczas stosowania leku może wystąpić: tolerancja, uzależnienie, a w przypadku nagłego przerwania leczenia - objawy odstawienne. W rzadkich przypadkach może wystąpić hiperalgezja, która nie ustępuje po zwiększeniu dawki oksykodonu, szczególnie u pacjentów dotychczas leczonych dużymi dawkami; konieczne może być zmniejszenie dawki oksykodonu lub zmiana na inny opioid. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, oksykodon może powodować depresję oddechową (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku lub osłabionych), zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli i skurcz mięśni gładkich oraz może znosić odruch kaszlowy. U osób podatnych może powodować ciężkie niedociśnienie. Bardzo często: uspokojenie polekowe (senność aż do zaburzeń świadomości), zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, nudności, wymioty, świąd. Często: zmniejszenie apetytu do utraty apetytu, zmiany nastroju i osobowości (np. lęk, depresja), zmniejszona aktywność, niepokój, nadmierna aktywność psychoruchowa, nerwowość, bezsenność, nieprawidłowe myślenie, stan splątania, drżenie mięśniowe, duszność, ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, czkawka, niestrawność, reakcje skórna (np. wysypka), nadmierna potliwość, bolesne oddawanie moczu, nagłe parcie na pęcherz, osłabienie. Niezbyt często: nadwrażliwość, odwodnienie, pobudzenie, chwiejność emocjonalna, euforia, zaburzenia percepcji (np. halucynacje, brak świadomości), osłabienie popędu płciowego, uzależnienie, niepamięć, zaburzenia koncentracji, napady drgawkowe (zwłaszcza u osób z padaczką lub ze skłonnością do drgawek), migrena, zaburzenia smaku, zwiększone napięcie mięśniowe, mimowolne skurcze mięśni, niedoczulica, zaburzenia koordynacji, parestezje, zaburzenia mowy, omdlenia, zwężenie źrenic, osłabienie widzenia, zaburzenia słuchu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kołatanie serca (w kontekście objawów zespołu odstawienia), tachykardia, rozszerzenie naczyń, zmiany głosu, kaszel, depresja oddechowa, dysfagia, odbijanie się, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niedrożność jelit, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, suchość skóry, zatrzymanie moczu, impotencja, dreszcze, uzależnienie fizyczne, tolerancja na lek, ból (np. ból w klatce piersiowej), złe samopoczucie, obrzęk, obrzęk obwodowy, pragnienie, przypadkowe urazy. Rzadko: opryszczka, zwiększenie apetytu, niedociśnienie tętnicze, hipotonia ortostatyczna, smoliste stolce, choroby zębów, krwawienia z dziąseł, pokrzywka, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, zachowania agresywne, hiperalgezja, próchnica zębów, cholestaza, kolka żółciowa, zanik miesiączki. W przypadku nagłego przerwania leczenia może wystąpić zespół odstawienny: ziewanie, rozszerzenie źrenic, łzawienie, wyciek wodnisty z nosa, drżenie, nadmierne pocenie się, lęk, pobudzenie, drgawki, bezsenność.

Ciąża i laktacja

Unikać stosowania w ciąży - oksykodon przenika przez łożysko; noworodki, których matki stosowały opioidy w czasie ostatnich 3-4 tyg. przed porodem powinny być monitorowane pod kątem wystąpienia depresji oddechowej; w przypadku podawania oksykodonu w trakcie porodu, u płodu może się rozwinąć depresja oddechowa. Nie stosować w okresie karmienia piersią - oksykodon jest wydzielany do mleka ludzkiego (stosunek stężenia leku we krwi do stężenia w mleku wynosi 3,4:1) i może wywołać depresję oddechową u noworodka.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawiennych. Alkohol nasila działania niepożądane leku - podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub rotacji leku oraz gdy oksykodon jest łączony z alkoholem lub lekami, które ograniczają działanie OUN. Pozostałość tabletki można znaleźć w kale.

Interakcje

Działające ośrodkowo leki (uspokajające, nasenne, neuroleptyki, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, pochodne fenotiazyny oraz inne opioidy) oraz alkohol mogą nasilać działania niepożądane oksykodonu, zwłaszcza depresję oddechową. Oksykodon należy stosować ostrożnie w czasie leczenia inhibitorami MAO lub do 2 tyg. po ich odstawieniu (inhibitory MAO powodują pobudzenie OUN lub jego hamowanie, powiązane z przełomem nadciśnieniowym lub nagłym spadkiem ciśnienia). Leki o działaniu cholinolitycznym (np. psychotropowe, przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, przeciwparkinsonowskie) mogą nasilać cholinolityczne działania niepożądane oksykodonu, tj. zaparcia, suchość w jamie ustnej lub zaburzenia wydalania moczu. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi może wystąpić istotne zmniejszenie lub zwiększenie wskaźnika INR. Inhibitory CYP3A4, takie jak: antybiotyki makrolidowe (np. klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna), azolowe leki przeciwgrzybiczne (np. ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy (np. boceprewir, rytonawir, indinawir, nelfinawir, sakwinawir), cymetydyna, a także sok grejfrutowy mogą hamować metabolizm oksykodonu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia oksykodonu we krwi - może być konieczne dostosowanie dawki oksykodonu. Induktory CYP3A4, takie jak: ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego mogą przyspieszać metabolizm oksykodonu, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia oksykodonu we krwi - może być konieczne dostosowanie dawki oksykodonu. Inhibitory CYP2D6, np. paroksetyna i chinidyna, mogą powodować zmniejszenie klirensu oksykodonu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia oksykodonu we krwi. Nie jest znany wpływ innych istotnych inhibitorów izoenzymów układu cytochromu P450 na metabolizm oksykodonu - należy uwzględniać możliwość wystąpienia interakcji.

Preparat zawiera substancję Oxycodone hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu (oraz odpowiednio maksymalnie 15 mg, 30 mg, 12 mg, 24 mg  i 48 mg sacharozy).

1 ml roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg (10 mg, 20 mg, 40 mg) chlorowodorku oksykodonu i 2,5 mg (5 mg, 10 mg, 20 mg) chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chlorowodorku oksykodonu i odpowiednio 2,5 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku naloksonu.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu (oraz odpowiednio 31,6 mg, 63,2 mg, 31,6 mg, 31,6 mg i 63,2 mg laktozy).

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu. Lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg chlorowodorku oksykodonu i odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.