Oxycodone Vitabalans

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Oxycodone Vitabalans 100 szt., tabl. powl. 2017-10-31

Działanie

Opioidowy lek przeciwbólowy. Oksykodon wykazuje powinowactwo do receptorów opioidowych kappa, mi i delta w mózgu i rdzeniu kręgowym. Nie wykazuje działania antagonistycznego. Działanie terapeutyczne polega głownie na usuwaniu bólu i uspokojeniu. W porównaniu z oksykodonem w postaci o szybkim uwalnianiu, podawanym w monoterapii lub w połączeniu z innymi substancjami, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają usunięcie bólu na wyraźnie dłuższy okres bez zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych. Oksykodon osiąga Cmax po ok. 3 h. Wiąże się z białkami w 38-45%. T0,5 wynosi 4-6 h. Główne szlaki metaboliczne oksykodonu to N-demetylacja (CYP3A4) do nieaktywnego noroksykodonu i O-demetylacja (CYP2D6) do aktywnego oksymorfonu. Oksykodon i jego metabolity wydalane są z moczem i kałem.  

Dawkowanie

Doustnie. Dawkowanie należy ustalić indywidualnie w oparciu o nasilenie bólu i wrażliwość pacjenta na leczenie. Dorośli i młodzież >12 rż. Dostosowanie dawki. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa dla pacjentów niezażywających wcześniej opioidów to 5 mg co 6h. Dawkę można zwiększać stopniowo o 25%–50%. Odstępy między kolejnymi dawkami można zmniejszyć do 4h, jeśli jest taka potrzeba. Jednakże, produktu leczniczego nie należy stosować częściej niż 6 razy na dobę. Niektórzy pacjenci przyjmujący oksykodon w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu zgodnie z ustalonym schematem, mogą wymagać zastosowania środków przeciwbólowych o natychmiastowym uwalnianiu w celu zniesienia bólu przebijającego. Produkt leczniczy nie jest właściwy w leczeniu bólu przebijającego. Pojedyncza dawka produktu leczniczego szybko przynoszącego ulgę powinna być dostosowana w oparciu o indywidualne potrzeby pacjenta. Na ogół, dawka powinna odpowiadać 1/8 do 1/6 dawki dobowej oksykodonu o przedłużonym uwalnianiu. Konieczność zastosowania produktu leczniczego szybko przynoszącego ulgę więcej niż 2 razy na dobę może wskazywać na potrzebę zwiększenia dawki oksykodonu o przedłużonym uwalnianiu. U pacjentów leczonych opioidami, dawka początkowa może być większa, w zależności od wcześniejszych reakcji pacjenta na opioidy. Dawka 10-13 mg chlorowodorku oksykodonu odpowiada około 20 mg siarczanu morfiny, przy porównaniu obu produktów leczniczych w postaci tabletek powlekanych. Z uwagi na indywidualne różnice we wrażliwości na różne opioidy, zaleca się rozpoczynać leczenie kolejno od oksykodonu chlorowodorku, po zmianie terapii z innych opioidów jako 50%-75% wyliczonej dawki oksykodonu. Jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie bólu, pacjenci powinni stosować chlorowodorek oksykodonu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Jeśli stosowanie oksykodonu nie jest już dłużej wymagane, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu zapobieżenia objawom zespołu odstawiennego. Pacjenci z grup ryzyka, np. z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, małą masą ciała lub spowolnionym metabolizmem produktów leczniczych, nie zażywający wcześniej opioidów, powinni otrzymać połowę dawki początkowej dla dorosłych. Dlatego najmniejsza zalecana dawka, tj. 5 mg może nie być odpowiednia jako dawka początkowa. U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą dawkę i dostosowywać ja ostrożnie do uzyskania właściwej kontroli bólu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy zalecaną u dorosłych dawkę początkową zmniejszyć o połowę (na przykład całkowita dzienna dawka wynosząca 10 mg doustnie u pacjentów nie stosujących wcześniej opioidów), a dawkę należy dostosować zgodnie z indywidualnym stanem klinicznym pacjenta. Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z posiłkami lub niezależnie od posiłków z wystarczającą ilością płynu. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z alkoholem.

Wskazania

Silny ból, który może być właściwie usuwany jedynie przy zastosowaniu leków przeciwbólowych opioidowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ciężka niewydolność oddechowa z niedotlenieniem narządów i tkanek i (lub) hiperkapnią. Ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc. Zespół serca płucnego. Ciężka astma oskrzelowa. Porażenna niedrożność jelit. Zespół ostrego brzucha, opóźnione opróżnianie żołądka. Podwyższony poziom dwutlenku węgla.

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych, z ciężkimi zaburzeniami czynności płuc, z zaburzeniami wątroby lub nerek, obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, niewydolnością kory nadnerczy, łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, psychozą organiczną ostrą po zatruciu (np. alkoholem), alkoholizmem, majaczeniem alkoholowym, stwierdzonym uzależnieniem od opioidów lub innych leków, chorobami dróg żółciowych, zapaleniem trzustki, kamicą żółciową, obturacyjnymi i zapalnymi chorobami jelit, stanami zapalnymi jelit, urazem głowy (z powodu ryzyka podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego), niedociśnieniem, hipowolemią, padaczką lub skłonnością do drgawek oraz u pacjentów leczonych jednocześnie inhibitorami MAO. W przypadku wystąpienia lub podejrzenia niedrożności porażennej jelit preparat należy natychmiast odstawić. Oksykodonu nie należy stosować przed operacją oraz 12 do 24 h po operacji; czas, w którym rozpoczyna się stosowanie leku w okresie pooperacyjnym należy ocenić indywidualnie dla każdego pacjenta. Po operacjach w obrębie jamy brzusznej oksykodonu nie należy stosować, dopóki prawidłowa funkcja jelit nie zostanie medycznie potwierdzona. Podczas stosowania leku może wystąpić: tolerancja, uzależnienie, a w przypadku nagłego przerwania leczenia - objawy odstawienne. W rzadkich przypadkach może wystąpić hiperalgezja, która nie ustępuje po zwiększeniu dawki oksykodonu, szczególnie u pacjentów dotychczas leczonych dużymi dawkami; konieczne może być zmniejszenie dawki oksykodonu lub zmiana na inny opioid.

Niepożądane działanie

Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, oksykodon może powodować depresję oddechową (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku lub osłabionych), zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli i skurcz mięśni gładkich oraz może znosić odruch kaszlowy. Bardzo często: senność, zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, nudności, wymioty, świąd. Często: zmniejszony apetyt, anoreksja, lęk, stany splątania, depresja, nerwowość, bezsenność, nieprawidłowe myślenie, euforia, letarg, drżenie mięśniowe, depresja oddechowa, duszność, skurcz oskrzeli, ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, czkawka, niestrawność, reakcje skórne (np. wysypka), nadmierna potliwość, zaburzenia mikcji, osłabienie. Niezbyt często: reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, odwodnienie, pobudzenie, chwiejność emocjonalna, osłabienie popędu płciowego, depresonalizacja, omamy, zaburzenia widzenia, przeczulica słuchowa, uzależnienie od leku, niepamięć, napady drgawkowe, wzmożone napięcie mięśniowe, mimowolne skurcze mięśni, niedoczulica, zaburzenia koordynacji, parestezje, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, omdlenia, zwężenie źrenic, osłabienie widzenia, zaburzenia łzawienia, zwężenie źrenicy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kołatanie serca (w kontekście objawów zespołu odstawienia), częstoskurcz nadkomorowy, rozszerzenie naczyń, zmiany głosu, kaszel, zapalenie gardła, nieżyt nosa, dysfagia, owrzodzenie jamy ustnej, odbijanie się, wzdęcia, niedrożność jelit, zapalenie dziąseł, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji, dreszcze, przypadkowe urazy, ból (np. ból w klatce piersiowej), złe samopoczucie, obrzęk, obrzęk obwodowy, migrena, zespół odstawienny, tolerancja na lek, nadmierne pragnienie. Rzadko: powiększenie węzłów chłonnych, drgawki, (szczególnie u pacjentów z padaczką lub u pacjentów z tendencją do drgawek), skurcze mięśni, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, krwawienia z dziąseł, zwiększenie apetytu, smoliste stolce, odbarwienia i uszkodzenia zębów, niedrożność jelit, suchość skóry, opryszczka pospolita, zwiększona wrażliwość na światło, krwiomocz, brak miesiączki, zmiany masy ciała (zwiększenie lub zmniejszenie), cellulitis. Bardzo rzadko: pokrzywka lub złuszczające zapalenie skóry. Częstość nieznana: agresja, nadmierne odczuwanie bólu, próchnica zębów, cholestaza, kolka żółciowa. W przypadku nagłego przerwania leczenia może wystąpić zespół odstawienny: ziewanie, rozszerzenie źrenic, łzawienie, wyciek wodnisty z nosa, drżenie, nadmierne pocenie się, lęk, pobudzenie, drgawki, bezsenność.

Ciąża i laktacja

Unikać stosowania w ciąży - oksykodon przenika przez łożysko; noworodki, których matki stosowały opioidy w czasie ostatnich 3-4 tyg. przed porodem powinny być monitorowane pod kątem wystąpienia depresji oddechowej. Nie stosować w okresie karmienia piersią - oksykodon jest wydzielany do mleka ludzkiego i może wywołać depresję oddechową u noworodka.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawiennych. Alkohol nasila działania niepożądane leku - podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu. Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Działające ośrodkowo leki (uspokajające, nasenne, neuroleptyki, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, pochodne fenotiazyny oraz inne opioidy) oraz alkohol mogą nasilać działania niepożądane oksykodonu, zwłaszcza depresję oddechową. Oksykodon należy stosować ostrożnie w czasie leczenia inhibitorami MAO lub do 2 tyg. po ich odstawieniu (inhibitory MAO powodują pobudzenie o.u.n. lub jego hamowanie, powiązane z przełomem nadciśnieniowym lub nagłym spadkiem ciśnienia). Leki o działaniu cholinolitycznym (np. psychotropowe, przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, przeciwparkinsonowskie) mogą nasilać cholinolityczne działania niepożądane oksykodonu, tj. zaparcia, suchość w jamie ustnej lub zaburzenia wydalania moczu. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi może wystąpić istotne zmniejszenie lub zwiększenie wskaźnika INR. Inhibitory CYP3A4, takie jak: antybiotyki makrolidowe (np. klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna), azolowe leki przeciwgrzybiczne (np. ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy (np. boceprewir, rytonawir, indinawir, nelfinawir, sakwinawir), cymetydyna, a także sok grejpfrutowy mogą hamować metabolizm oksykodonu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia oksykodonu we krwi - może być konieczne dostosowanie dawki oksykodonu. Induktory CYP3A4, takie jak: ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca zwyczajnego mogą przyspieszać metabolizm oksykodonu, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia oksykodonu we krwi - może być konieczne dostosowanie dawki oksykodonu. Inhibitory CYP2D6, np. paroksetyna i chinidyna, mogą powodować zmniejszenie klirensu oksykodonu, co może prowadzić do zwiększenia stężenia oksykodonu we krwi. Nie jest znany wpływ innych istotnych inhibitorów izoenzymów układu cytochromu P450 na metabolizm oksykodonu - należy uwzględniać możliwość wystąpienia interakcji.

Preparat zawiera substancję Oxycodone hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg (10 mg, 20 mg, 40 mg) chlorowodorku oksykodonu i 2,5 mg (5 mg, 10 mg, 20 mg) chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 ml roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg chlorowodorku oksykodonu.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu (oraz odpowiednio 31,6 mg, 63,2 mg, 31,6 mg, 31,6 mg i 63,2 mg laktozy).

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chlorowodorku oksykodonu i odpowiednio 2,5 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku naloksonu.

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu (oraz odpowiednio maksymalnie 15 mg, 30 mg, 12 mg, 24 mg  i 48 mg sacharozy).

1 tabl. o przedł. uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg chlorowodorku oksykodonu. Lek zawiera lecytynę sojową.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg chlorowodorku oksykodonu i odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku naloksonu. Lek zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.