Oxodil PPH

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 9 µg. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Oxodil PPH 120 szt., proszek do inh. w kaps. twardej 114,47zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych. Wywiera silne działanie rozszerzające oskrzela. Początek działania występuje w ciągu 1-3 min i utrzymuje się przez 12 h po inhalacji. Formoterol blokuje uwalnianie histaminy i leukotrienów z biernie uczulonych komórek tucznych płuc. Hamuje skurcz oskrzeli wywołany przez alergeny, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, histaminę lub metacholinę. Ok. 90% dawki wziewnej leku jest połykane i wchłaniane z przewodu pokarmowego. Po inhalacji leczniczych dawek formoterolu, nie można wykryć substancji czynnej w osoczu krwi przy użyciu dostępnych obecnie metod analitycznych. Analiza jego wydalania z moczem wskazuje, że formoterol jest szybko wchłaniany. Po podaniu wziewnym dawek 12-96 µg maksymalna szybkość wydalania z moczem występuje w ciągu 1-2 h po inhalacji. Formoterol wiąże się z białkami osocza w 61-64% (34% głównie z albuminami). Eliminowany z organizmu głównie w procesie bezpośredniej glukuronizacji. Inną drogą jest glukuronizacja poprzedzona O-demetylacją. Wydalanie formoterolu z krążenia jest wielofazowe; T0,5 zależy od rozważanego przedziału czasu. Po 6, 8 lub 12 h  po podaniu doustnym T0,5 wynosi ok. 2-3 h; na podstawie wskaźników wydalania z moczem między 3 a 16 h po podaniu obliczono, że T0,5 wynosi ok. 5 h. Formoterol i jego metabolity są całkowicie usuwane z organizmu; 2/3 dawki doustnej wydalane jest z moczem, a 1/3 z kałem. Po inhalacji przeciętnie ok. 6-9% dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem.

Dawkowanie

Wziewnie. Dorośli. Astma. Leczenie podtrzymujące: 1 inhalacja 1-2 razy na dobę; u niektórych pacjentów konieczne jest zastosowanie 2 inhalacji 1-2 razy na dobę. Zapobieganie obturacji dróg oddechowych wywołanemu przez wysiłek fizyczny: 1 inhalacja przed wysiłkiem; regularnie stosowana dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym nie powinna przekraczać 4 inhalacji; maksymalna dawka dobowa to 48 µg (4 kaps.). Konieczność stosowania większej niż zwykle dawki, częściej niż przez 2 dni w tygodniu, świadczy o tym, że stosowane leczenie astmy jest niewystarczające. Należy wówczas rozważyć zmianę sposobu leczenia podtrzymującego. POChP: Leczenie podtrzymujące: 1 inhalacja 1-2 razy na dobę; regularnie stosowana dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym nie powinna przekraczać 2 inhalacji; w razie potrzeby, w celu złagodzenia objawów można zastosować dodatkowe inhalacje, oprócz regularnie stosowanych, do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 4 inhalacje (łącznie z dawkami stosowanymi stale); jednorazowo nie stosować więcej niż 2 inhalacje. W przypadku zmiany innego leku wziewnego zawierającego formoterol na preparat, należy uwzględnić, że dostarczona dawka substancji czynnej, którą otrzymuje pacjent może ulec zmianie i może być konieczne dostosowanie dawki. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku. Brak danych na temat stosowania formoterolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Wskazania

Leczenie podtrzymujące astmy, w skojarzeniu z wziewnymi kortykosteroidami. Łagodzenie objawów obturacji dróg oddechowych oraz zapobieganie objawom wywołanym wysiłkiem u pacjentów z astmą, jeżeli nie uzyskano zadowalającej kontroli astmy za pomocą odpowiedniego leczenia kortykosteroidami. Leczenie objawów obturacji dróg oddechowych u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Zaleca się, aby leczenie preparatem rozpoczynał lekarz pulmonolog.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy stosować jako leku pierwszego rzutu w leczeniu astmy (nie jest wystarczający). Pacjentom należy zalecić kontynuację leczenia przeciwzapalnego po rozpoczęciu stosowania preparatu, nawet w przypadku złagodzenia objawów. Jeżeli objawy utrzymują się lub konieczne jest zwiększenie dawki leku pobudzającego receptory β2-adrenergiczne, to oznacza, że choroba zaostrza się i należy ponownie ocenić leczenie podtrzymujące. Chociaż preparat może być dołączony do leczenia, kiedy stosowanie kortykosteroidów wziewnych nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów astmy, to nie należy rozpoczynać stosowania preparatu u pacjentów podczas ostrego, ciężkiego zaostrzenia astmy lub jeśli nastąpiło znaczne pogorszenie lub zaostrzenie objawów astmy. Należy poinstruować pacjentów, aby w przypadku, gdy objawy astmy nie są dostatecznie kontrolowane lub nasilą się po rozpoczęciu stosowania preparatu, kontynuowali leczenie, ale skontaktowali się z lekarzem. Kiedy objawy astmy pozostają pod kontrolą, można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki. Dlatego ważne jest regularne kontrolowanie stanu pacjentów podczas zmniejszania stosowanych dawek. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Nie jest znane długotrwałe bezpieczeństwo stałego stosowania preparatu w dawkach większych niż 36 µg na dobę u dorosłych z astmą, 18 µg na dobę u dzieci z astmą oraz 18 µg na dobę u pacjentów z POChP. Konieczność częstego przyjmowania leku (tj. leczenie profilaktyczne np. za pomocą kortykosteroidów i długo działających leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne) w celu zapobiegania skurczowi oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny kilkakrotnie w ciągu każdego tygodnia, pomimo odpowiedniego leczenia podtrzymującego, może być objawem niewystarczającej kontroli astmy, i może uzasadniać ponowną ocenę terapii astmy oraz ocenę stosowania się pacjenta do zaleceń lekarza. Stosując formoterol u pacjentów z niżej wymienionymi chorobami należy monitorować ich stan kliniczny i uwzględnić ograniczenia dotyczące dawkowania. Należy uważnie obserwować pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnercza, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, podzastawkowym zwężeniem aorty nieznanego pochodzenia, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem lub innymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, np. chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza blokiem przedsionkowo-komorowym IIIst., lub ciężką niewydolnością serca. Należy uważnie obserwować pacjentów z wydłużonym odstępem QTc (>0,44 s) oraz pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QTc. U pacjentów z cukrzycą zaleca się w początkowym okresie leczenia kontrolę stężenia glukozy we krwi, ponieważ β2-mimetyki mogą zwiększać jej stężenie. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z ostrą, ciężką astmą, ze względu na zwiększone przez hipoksję ryzyko wystąpienia hipokaliemii. Działanie hipokaliemiczne mogą nasilać pochodne ksantynowe, steroidy i leki moczopędne. W takich sytuacjach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy. W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli należy natychmiast przerwać podawanie leku i zastosować inne leczenie. Preparatu nie należy stosować w skojarzeniu z innymi długo działającymi lekami pobudzającymi receptory β2-adrenergiczne. Preparat Oxodil PPH nie jest identyczny z innymi preparatami zawierającymi formoterol - w przypadku zmiany uprzednio stosowanego innego wziewnego preparatu formoterolu na Oxodil PPH, należy szczegółowo ocenić stan pacjenta. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Preparat zawiera laktozę jednowodną (mniej niż 500 µg/dawkę) - ta ilość nie powinna normalnie stanowić problemu u pacjentów nietolerujących laktozy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego preparatu.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, drżenie, kołatanie serca. Niezbyt często: pobudzenie, niepokój, zaburzenia snu, lęk, nerwowość, podekscytowanie, tachykardia, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, skurcze mięśni, bóle mięśni. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (takie jak: skurcz oskrzeli, wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy), hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, dodatkowe skurcze), nudności. Bardzo rzadko: hiperglikemia, zaburzenia smaku, zawroty głowy, dławica piersiowa, wydłużenie odstępu QTc, zmiany ciśnienia krwi. Bardzo rzadko może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli. Podczas leczenia β2-mimetykami może wystąpić zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu, związków ketonowych we krwi. Laktoza zawiera niewielkie ilości białek mleka i dlatego może wywoływać reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. Można rozważyć stosowanie formoterolu we wszystkich trymestrach ciąży jeśli istnieje potrzeba kontrolowania astmy oraz jeśli spodziewane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. Przepisanie formoterolu kobietom karmiącym można rozważyć tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści z leczenia u matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka.

Uwagi

Stosowanie preparatu może powodować dodatni wynik testów antydopingowych. Formoterol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Jednoczesne podawanie innych sympatykomimetyków takich jak inne leki pobudzające receptory β2-adrenergiczne lub efedryna, może nasilić działania niepożądane formoterolu i może być konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami lub lekami moczopędnymi (tak jak leki moczopędne tiazydowe i pętlowe) może nasilić rzadkie niepożądane działanie hipokaliemiczne leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne. Hipokaliemia może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Podczas jednoczesnego stosowania formoterolu z innymi lekami, które wydłużają odstęp QTc, teoretycznie istnieje ryzyko wystąpienia interakcji farmakodynamicznych i wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca. Przykładem takich leków są niektóre leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna, astemizol, mizolastyna), niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, disopyramid, prokainamid), erytromycyna, fenotiazyna, oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. U pacjentów jednocześnie poddawanych znieczuleniu chlorowcowanymi węglowodorami ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu jest zwiększone. Leki przeciwcholinergiczne mogą nasilać działanie rozszerzające oskrzela formoterolu. Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą osłabić lub hamować działanie formoterolu - nie należy stosować formoterolu jednocześnie z lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (w tym kropli do oczu), o ile nie ma bezwzględnej konieczności ich podania. Formoterol należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, ponieważ działanie leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne na układ krążenia może ulec nasileniu.

Preparat zawiera substancję Formoterol fumarate.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. twarda zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu (dawka odmierzona). Dawka dostarczona zawiera 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczana (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera: 160 µg budezonidu i 4,5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu lub 320 µg budezonidu i 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. W przypadku inhalatora Easyhaler dostarczana dawka (z urządzenia dawkującego) zawiera podobną ilość substancji czynnej, co dawka odmierzona (z zasobnika). Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. (1 dawka inhalacyjna) zawiera 12 µg fumaranu formoterolu (w postaci dwuwodnego fumaranu formoterolu). Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 10,1 µg.

1 kaps. twarda (co odpowiada jednej dawce inhalacyjnej) zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona (dawka opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu i odpowiednio 4,5 µg, 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej 9 µg. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka odmierzona (z zaworu) zawiera 100 µg dipropionianu beklometazonu oraz 6 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu, co odpowiada dawce dostarczonej zawierającej 84,6 µg dipropionianu beklometazonu oraz 5 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu.

1 dawka zawiera 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

1 dawka dostarczona zawiera 4,5 µg lub 9 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. 1 dawka odmierzona zawiera 6 µg lub 12 µg dwuwodnego fumaranu formoterolu. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku fenspirydu. Preparat zawiera sacharozę, glicerol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.