Oroflocina

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci półwodzianu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Oroflocina 10 szt., tabl. powl. 34,50zł 2017-10-31

Działanie

Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, S-enancjomer racemicznej ofloksacyny. Bakteriobójcze działanie lewofloksacyny związane jest z blokowaniem gyrazy DNA i topoizomerazy IV, enzymów uczestniczących w syntezie bakteryjnego DNA. Gatunki zazwyczaj wrażliwe na lewofloksacynę: bakterie tlenowe Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę, Staphylococcus saprophyticus, paciorkowce z grupy C i G, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes); bakterie tlenowe Gram-ujemne (Burkholderia cepacia, Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri); bakterie beztlenowe (Clostridium perfringens, Peptostreptococcus spp.); inne drobnoustroje: Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae, Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum. Bakterie, u których może wystąpić oporność nabyta: Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus oporne na metycylinę (ponad 50% oporności), Staphylococcus haemolyticus oporne na metycylinę, Staphylococcus coagulase spp, Acinetobacter baumannii, Citrobacter freundii, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Morganella marganii, Proteus mirabilis, Providencia stuartii, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Bacteroides fragilis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotamicron, Bacteroides vulgatus, Clostridium diffcile. Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie (biodostępność około 100%; pokarm wywiera niewielki wpływ na wchłanianie leku), osiągając Cmax w ciągu 1 h. W 30-40% wiąże się z białkami osocza. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych (do błony śluzowej oskrzeli i wydzieliny nabłonka dróg oddechowych, tkanki płucnej, płynu wysiękowego, tkanki gruczołu krokowego), słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Metabolizowana jest w niewielkim stopniu. Wydalana jest z moczem, w którym osiąga duże stężenia.

Dawkowanie

Doustnie. Ostre zapalenie zatok: 500 mg raz na dobę przez 10-14 dni; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 250-500 mg raz na dobę przez 7-10 dni; pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg raz lub 2 razy na dobę przez 7-14 dni; niepowikłane zakażenia układu moczowego: 250 mg raz na dobę przez 3 dni; powikłane zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek: 250 mg raz na dobę przez 7-10 dni; przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg raz na dobę przez 28 dni; zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250 mg raz na dobę lub 500 mg raz lub 2 razy na dobę przez 7-14 dni. Lek należy podawać przez co najmniej 48 do 72 h po ustąpieniu gorączki lub po uzyskaniu dowodu likwidacji bakterii. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek - dawkowanie należy modyfikować w zależności od stopnia niewydolności nerek. Klirens kreatyniny 50-20 ml/min: dla dawki 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/24 h; dla dawki 500 mg/24 h: pierwsza dawka 500 mg, następnie 250 mg/24h; dla dawki 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 250 mg/12 h. Klirens kreatyniny 19-10 ml/min: dla dawki 250 mg/24 h - pierwsza dawka 250 mg, następnie 125 mg/48 h; dla dawki 500 mg/24 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h; dla dawki 500 mg/12 h - pierwsza dawka 500 mg, następnie 125 mg/24 h. Klirens kreatyniny Sposób podania. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłku. Połykać w całości lub dzielić na połowy wzdłuż linii podziału. Popić wodą.

Wskazania

Zakażenia o nasileniu lekkim do umiarkowanego, wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę: ostre zapalenie zatok (właściwie zdiagnozowane zgodnie z krajowymi i/lub lokalnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia zakażeń dróg oddechowych oraz kiedy niewskazane jest stosowanie antybiotyków powszechnie zalecanych do początkowego leczenia takich zakażeń lub kiedy środki te są nieskuteczne); zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (właściwie zdiagnozowane zgodnie z krajowymi i/lub lokalnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia zakażeń dróg oddechowych oraz kiedy niewskazane jest stosowanie antybiotyków powszechnie zalecanych do początkowego leczenia takich zakażeń lub kiedy środki te są nieskuteczne); pozaszpitalne zapalenie płuc (kiedy stosowanie antybiotyków powszechnie zalecanych do początkowego leczenia takiego zakażenia jest niewskazane); powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek); przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich. Ponadto dla dawki 250 mg - niepowikłane zakażenia dróg moczowych. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania fluorochinolonów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub pozostałe składniki preparatu. Padaczka. Choroby ścięgien w wywiadzie związane ze stosowaniem fluorochinolonów. Dzieci i młodzież w okresie wzrostu. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Lewofloksacyna może nie być optymalnym lekiem w większości przypadków ciężkiego zapalenia płuc spowodowanego przez pneumokoki. W zakażeniach szpitalnych wywołanych przez P. aeruginosa może być konieczne leczenie skojarzone. Nie zaleca się stosowania preparatu przy leczeniu zakażeń MRSA, chyba że wrażliwość drobnoustroju na lewofloksacynę zostanie potwierdzana w badaniach laboratoryjnych. Ostrożnie stosować u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem drgawek (np. z występującym uprzednio uszkodzeniem o.u.n. lub podczas jednoczesnego stosowania leków obniżających próg drgawkowy); z niedoborem G-6-PD; z zaburzoną czynnością nerek; z cukrzycą (regularnie kontrolować glikemię); leczonych antagonistami witaminy K (kontrolować parametry krzepnięcia); z psychozą lub chorobą psychiczną w wywiadzie; z miastenią; ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak: wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, równoczesne stosowanie leków, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i klasy III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy), zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia), podeszły wiek, choroby serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia). Leczenie preparatem należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek, reakcji psychotycznej, objawów neuropatii, objawów wskazujących na choroby wątroby, objawów wskazujących na zapalenie ścięgien (ryzyko wystąpienia zapalenia ścięgien i zerwania ścięgna jest większe u pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów przyjmujących kortykosteroidy), reakcji nadwrażliwości. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu preparatu, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić preparat i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Niepożądane działanie

Często: zapalenie żył, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AIAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGT). Niezbyt często: zakażenia grzybicze (i nadmierny rozwój innych drobnoustrojów opornych na lek), leukopenia, eozynofilia, jadłowstręt, bezsenność, nerwowość, zawroty głowy, ból głowy, senność, zaburzenia równowagi, wymioty, ból brzucha, objawy dyspeptyczne, wzdęcia, zaparcia, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, wysypka, świąd, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, osłabienie. Rzadko: trombocytopenia, neutropenia, zaburzenia psychotyczne, depresja, stan splątania, pobudzenie ruchowe, lęk, drgawki, drżenie mięśniowe, parestezje, tachykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, duszność, biegunka krwotoczna, która bardzo rzadko może być objawem zapalenia jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, pokrzywka, zaburzenia ścięgien, w tym zapalenie ścięgna (np. ścięgna Achillesa), bóle mięśni, bóle stawów. Bardzo rzadko: agranulocytoza, wstrząs anafilaktyczny, hipoglikemia (szczególnie u chorych na cukrzycę), reakcje psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi życiu (w tym z myślami i próbami samobójczymi), omamy, czuciowa lub czuciowo-ruchowa neuropatia obwodowa, zaburzenia smaku (w tym zanik smaku), zaburzenia węchu (w tym zanik węchu), zaburzenia widzenia, zaburzenie słuchu, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości na światło, zerwanie ścięgna (może wystąpić w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia i może być obustronne), ostra niewydolność nerek (np. w wyniku śródmiąższowego zapalenia nerek), gorączka. Ponadto: pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, reakcje nadwrażliwości, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT, żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby (w tym ostra niewydolność, przede wszystkim u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi), martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, nadmierna potliwość, rabdomioliza, ból (w tym ból w obrębie kręgosłupa, klatki piersiowej i kończyn). Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują: objawy pozapiramidowe i inne zaburzenia koordynacji mięśniowej, zapalenie naczyń związane z nadwrażliwością, napad porfirii u chorych na porfirię.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Uwagi

W czasie leczenia należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV. U pacjentów leczonych lewofloksacyną wyniki oznaczenia opioidów w moczu mogą być fałszywie dodatnie; konieczne może być potwierdzenie wyników tych badań za pomocą bardziej specyficznych metod. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Kationy 2- lub 3-wartościowe (sole żelaza, leki zobojętniające zawierające magnez lub glin) znacznie zmniejszają wchłanianie lewofloksacyny - należy je przyjmować co najmniej 2 h przed lub po podaniu lewofloksacyny. Sukralfat znacznie zmniejsza biodostępność lewofloksacyny - należy go przyjmować 2 h po przyjęciu lewofloksacyny. Nie stwierdzono farmakokinetycznych interakcji między lewofloksacyną i teofiliną, jednak podczas stosowania chinolonów i teofiliny, niektórych NLPZ (np. fenbufenu) lub innych leków obniżających próg drgawkowy, mogą wystąpić drgawki. Probenecyd i cymetydyna zmniejszają klirens nerkowy lewofloksacyny odpowiednio o 24 i 34% - należy zachować ostrożność podczas stosowania lewofloksacyny jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na wydzielanie kanalikowe, takimi jak probenecyd czy cymetydyna, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek. Węglan wapnia, digoksyna, glibenklamid, ranitydyna nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lewofloksacyny. Lewofloksacyna wydłuża T0,5 cyklosporyny o ok. 33% - podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie cyklosporyny we krwi. Może nasilać przeciwzakrzepowe działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny (ryzyko krwawienia) - podczas jednoczesnego stosowania należy kontrolować parametry krzepnięcia. Może wystąpić działanie addycyjne na odstęp QT lewofloksacyny i innych leków mogących wydłużać odstęp QT (np. leków przeciwarytmicznych klasy IA i lII, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, makrolidów) - zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania.

Preparat zawiera substancję Levofloxacin.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml kropli do oczu zawiera 5,12 mg półwodzianu lewofloksacyny, co odpowiada 5 mg lewofloksacyny. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera 5 mg lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej. Lek zawiera sód (0,15 mmola (3,54 mg) sodu/ml).

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci półwodzianu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci półwodzianu.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci półwodzianu.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci półwodzianu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci półwodzianu. Lek zawiera żółcień pomarańczową (E110).

100 ml roztworu do infuzji zawiera 500 mg lewofloksacyny, w postaci półwodzianu. Lek zawiera sód (stężenie sodu: 154 mmol/l).

1 ml kropli do oczu, roztwór, zawiera 5,12 mg lewofloksacyny półwodnej, co odpowiada 5 mg lewofloksacyny. 1 poj. jednodawkowy (0,5 ml) zawiera 2,5 mg lewofloksacyny.

1 ml roztworu zawiera 5 mg lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej. 1 ml roztworu zawiera 3,5 mg sodu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.