Ondansetron Bluefish

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 4 mg lub 8 mg ondansetronu. Preparat zawiera aspartam, sorbitol, glukozę i dwutlenek siarki.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ondansetron Bluefish 10 szt., tabl. uleg. rozpad. w j. ustnej 24,95zł 2017-10-31

Działanie

Silny, wybiórczy antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3 w neuronach znajdujących się zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Środki chemioterapeutyczne i radioterapia mogą powodować uwalnianie serotoniny w jelicie cienkim, zapoczątkowując odruch wymiotny w następstwie pobudzenia poprzez receptory 5-HT3 dośrodkowych włókien nerwu błędnego. Ondansetron hamuje powstawanie tego odruchu. Mechanizm działania ondansetronu w wymiotach okresu okołooperacyjnego jest nieznany, ale wydaje się jednak być podobny do opisanego w przypadku nudności i wymiotów wywołanych przez leki cytotoksyczne. Ondansetron nie zmienia stężeń prolaktyny w osoczu krwi. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko, maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje w ciągu 1,5 h po podaniu dawki 8 mg. Biodostępność bezwzględna po podaniu tabl. powl. i syropu wynosi 60%. T0,5 w surowicy wynosi 3 h. Ondansetron niezbyt mocno wiąże się z białkami surowicy (70-76%) i jest usuwany z krążenia układowego drogą metabolizmu w wątrobie, z udziałem wielu ścieżek metabolicznych. Mniej niż 5% wchłoniętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Nudności i wymioty wywoływane przez chemioterapię i radioterapię. Droga podania i dawki ondansetronu powinny być dobierane indywidualnie w zależności od rodzaju radioterapii i chemioterapii. Dorośli.Chemioterapia o działaniu wymiotnym i radioterapia. Ondansetron może być podawany zarówno doustnie, jak i dożylnie. U większości pacjentów lek należy początkowo podawać dożylnie, bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia, a następnie doustnie w dawce 8 mg co 12 h. Podanie doustne: 8 mg na 1 do 2 h przed rozpoczęciem leczenia, a następnie 8 mg po 12 h. W celu zapobiegania wymiotom opóźnionym lub przedłużającym się po pierwszych 24 h, należy kontynuować leczenie doustne do 5 dni po zakończeniu terapii. Zalecana dawka doustna wynosi 8 mg 2 razy na dobę. Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym. Ondansetron można podawać dożylnie. W celu zapobiegania wymiotom opóźnionym lub przedłużającym się po pierwszych 24 h, należy kontynuować leczenie doustne do 5 dni po zakończeniu terapii. Zalecana doustna dawka wynosi 8 mg 2 razy na dobę. Dzieci i młodzież - nudności i wymioty wywołane chemioterapią nowotworów u dzieci w wieku ≥ 6 miesięcy i u młodzieży. Dawkowanie może być ustalone na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała. Dawkowanie dostosowane do masy ciała wymaga zastosowania większych dawek dobowych, niż w przypadku dawkowania dostosowanego do powierzchni ciała. Brak danych z badań klinicznych z grupą kontrolną, dotyczących stosowania ondansetronu w zapobieganiu wymiotom opóźnionym lub przedłużającym się, wywołanym przez chemioterapię oraz w zapobieganiu wymiotom wywołanym przez radioterapię u dzieci. Dawkowanie dostosowane do powierzchni ciała. Ondansetron należy podawać w pojedynczej dawce dożylnej 5 mg/m2 pc. bezpośrednio przed chemioterapią. Doustne podawanie leku w dawce odpowiedniej do pc. należy kontynuować do 5 dni po zakończeniu kursu leczenia. Dzieci o pc. 2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. dożylnie plus 2 mg w postaci syropu po 12 h, dni 2.-6. - 2 mg w postaci syropu co 12 h. Dzieci o pc. ≥ 0,6 m2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. dożylnie plus 4 mg w postaci syropu lub tabletki po 12 h, dni 2.-6. - 4 mg w postaci syropu lub tabletki co 12 h. Dawka dożylna nie powinna być większa niż 8 mg. Całkowita dawka dobowa nie może przekroczyć 32 mg. Dawkowanie dostosowane do masy ciała. Ondansetron należy podawać w pojedynczej dawce dożylnej 0,15 mg/kg mc. bezpośrednio przed chemioterapią. Można podać 2 dodatkowe dawki dożylne w odstępach 4-h. Doustne podawanie leku można rozpocząć 12 h później i kontynuować do 5 dni. Dzieci o mc. ≤ 10 kg: dzień 1. - do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. co 4 h, dni 2.-6. - 2 mg w postaci syropu co 12 h. Dzieci o mc. >10 kg: dzień 1. - do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. co 4 h, dni 2.-6. - 4 mg w postaci syropu lub tabletki co 12 h. Dawka dożylna nie powinna być większa niż 8 mg. Całkowita dawka dobowa nie może przekroczyć 32 mg. Nudności i wymioty w okresie pooperacyjnym. Dorośli. Zapobieganie nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym. Ondansetron może być podawany doustnie lub dożylnie. Podanie doustne: 16 mg na 1 h przed znieczuleniem. Alternatywnie: 8 mg na 1 h przed znieczuleniem, a następnie 2 dalsze dawki po 8 mg w odstępach co 8 h. Leczenie nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym. Zaleca się podawanie leku drogą dożylną. Dzieci i młodzież - nudności i wymioty okresu pooperacyjnego u dzieci w wieku ≥ 1 miesiąca i u młodzieży. Brak badań dotyczących podawania doustnego; zaleca się podanie leku w powolnym wstrzyknięciu dożylnym. W zapobieganiu nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym u dzieci poddanych zabiegowi operacyjnemu w znieczuleniu ogólnym można podać ondansetron w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (nie krócej niż przez 30 s) w pojedynczej dawce od 0,1 mg/kg mc. do maksymalnie 4 mg przed lub po wprowadzeniu do znieczulenia. Brak doświadczeń dotyczących leczenia nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym u dzieci w wieku poniżej 2 lat. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami wątroby nie należy przekraczać dawki dobowej 8 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u pacjentów z powolnym metabolizmem sparteiny i debryzochiny oraz u pacjentów w podeszłym wieku powyżej 65 lat nie jest wymagana zmiana dawki, częstości podawania lub drogi podania leku. Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy położyć na języku, gdzie w ciągu kilku sekund rozpuści się.

Wskazania

Dorośli. Leczenie nudności i wymiotów wywoływanych przez chemioterapię cytotoksyczną i radioterapię oraz zapobieganie nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym. Dzieci. Leczenie nudności i wymiotów wywoływanych przez chemioterapię u dzieci w wieku ≥ 6 miesięcy. Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym u dzieci w wieku ≥ 1 miesiąca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ondansetron lub na innych wybiórczych antagonistów receptora 5-HT3 (np. granisetron, dolasetron) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Pacjentów z objawami podostrej niedrożności jelit należy dokładnie obserwować po podaniu preparatu, ponieważ lek wydłuża czas pasażu jelitowego. Ze względu na ryzyko zmian w EKG (w tym wydłużenia odcinka QT) należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca lub z zaburzeniami przewodzenia, u pacjentów otrzymujących leki przeciwarytmiczne lub β-adrenolityki oraz u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami elektrolitowymi. Stosując lek u dzieci należy zwrócić szczególną uwagę na zdarzenia ze strony układu oddechowego, ponieważ mogą one być prekursorami reakcji nadwrażliwości (zdarzenia te należy leczyć objawowo). Dzieci otrzymujące ondansetron jednocześnie ze środkami hepatotoksycznymi należy dokładnie kontrolować pod kątem zaburzeń czynności wątroby. Preparat zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny - może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Preparat zawiera sorbitol, mannitol i glukozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Esencja zapachowa zawiera dwutlenek siarki, który może w rzadkich przypadkach powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy. Często: zaparcia, uczucie gorąca lub nagłe zaczerwienienie skóry. Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej z lub bez obniżenia odcinka ST w EKG, bradykardia, drgawki, zaburzenia ruchowe (w tym objawy ze strony układu pozapiramidowego, jak reakcje dystoniczne, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych i dyskineza bez istotnego, trwałego wpływu na stan kliniczny pacjenta), czkawka, obniżenie ciśnienia tętniczego, bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (głównie u pacjentów otrzymujących chemioterapię z cisplatyną). Rzadko: reakcje natychmiastowej nadwrażliwości (niekiedy o ciężkim przebiegu, w tym reakcje anafilaktyczne), zawroty głowy w trakcie podawania dożylnego, przemijające zaburzenia widzenia (np. zamazane widzenie) podczas podawania dożylnego. Bardzo rzadko: przemijające zmiany w zapisie EKG (obejmujące wydłużenie odstępu QT), przemijająca utrata wzroku (przede wszystkim podczas podawania dożylnego; w większości przypadków ślepota ustępowała w ciągu 20 min, większość pacjentów przyjmowała chemioterapeutyki, w tym cisplatynę; w niektórych przypadkach przemijającej utraty wzroku opisywano jej korowe pochodzenie).

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania ondansetronu w okresie ciąży. Lek przenika do mleka - zaleca się, aby matki przyjmujące preparat nie karmiły piersią.

Interakcje

Brak danych, że ondansetron indukuje lub hamuje metabolizm innych leków, które są często podawane łącznie z nim. Ondansetron nie wchodzi w interakcje farmakokinetyczne z alkoholem, temazepamem, furosemidem, alfentanylem, propofolem i tiopentalem. Jest metabolizowany przez wiele enzymów wątrobowego układu cytochromu P-450: CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2, dzięki temu zahamowanie lub zmniejszenie aktywności jednego izoenzymu (np. genetycznie uwarunkowany niedobór CYP2D6) jest zwykle wyrównywane przez inne izoenzymy i powinno powodować niewielkie lub nieznaczące zmiany ogólnego klirensu ondansetronu i zapotrzebowania na dawkę leku. U pacjentów leczonych silnymi induktorami CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina i ryfampicyna), klirens ondansetronu po podaniu doustnym był zwiększony 4-krotnie, a stężenie leku we krwi było znacząco zmniejszone - prawdopodobnie konieczna jest zmiana dawkowania. Ondansetron może zmniejszać przeciwbólowe działanie tramadolu. Stosowanie ondansetronu jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT może skutkować dodatkowym wydłużeniem odstępu QT. Jednoczesne stosowanie ondansetronu i leków działających toksycznie na serce (np. antracykliny) może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Preparat zawiera substancję Ondansetron.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 2 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku. 1 ml roztworu zawiera 3,34 mg sodu w postaci cytrynianu i chlorku.

1 ml roztworu zawiera 2 mg ondansetronu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). 1 ml roztworu zawiera 3,62 mg sodu w postaci cytrynianu, chlorku i wodorotlenku.

1 liofilizat doustny zawiera 4 mg lub 8 mg ondansetronu. Preparat zawiera aspratam, parahydroksybenzoesan sodowy metylu, parahydroksybenzoesan sodowy propylu.

1 tabl. powl. zawiera 4 mg lub 8 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku (oraz laktozę).

1 czopek zawiera 16 mg ondansetronu.

1 ml roztworu zawiera 2 mg ondansetronu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). 1 ml roztworu zawiera 3,34 mg sodu w postaci cytrynianu i chlorku.

1 ml roztworu zawiera 2 mg ondansetronu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). 1 ml roztworu zawiera 3,6 mg sodu.

5 ml syropu zawiera 4 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku.

1 ml roztworu zawiera 2 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku.

1 tabl. powl. zawiera 8 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku. Preparat zawiera laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.