Nurofen® Express Forte

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu; tabletki zawierają sacharozę oraz sód. 1 tabl. powl. Express zawiera 200 mg ibuprofenu (w postaci ibuprofenu sodowego dwuwodnego); tabletki zawierają sacharozę oraz sód. 1 tabl. powl. Forte zawiera 400 mg ibuprofenu; tabletki Forte zawierają sacharozę oraz sód. 1 kaps. miękka Express Femina zawiera 200 mg ibuprofenu; kapsułki Express Femina zawierają sorbitol i czerwień koszenilową. 1 kaps. miękka Express Forte zawiera 400 mg ibuprofenu; kapsułki Express Forte zawierają sorbitol i czerwień koszenilową.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Nurofen® Express Forte 20 szt., kaps. miękkie Express Forte 19,11zł 2017-10-31

Działanie

Lek z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wywiera działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie cyklooksygenazy prostaglandynowej. Ibuprofen szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Cmax występuje w ciągu 1-2 h po podaniu ibuprofenu w postaci kwasu (tabl. powl., tabl. powl. Forte). Ibuprofen w postaci dwuwodnej soli sodowej jest szybciej wchłaniany z przewodu pokarmowego i Cmax występuje po ok. 35 min (tabl. powl. Express). Także lek podany w postaci kapsułek wchłania się szybciej i Cmax jest osiągane ok. 30 min po podaniu. Ibuprofen wiąże się z białkami osocza w 99%. Jest metabolizowany w wątrobie do dwóch głównych nieaktywnych metabolitów, które w postaci wolnej lub sprzężonej wydalane są przez nerki razem z niezmienionym ibuprofenem. Wydalanie przez nerki jest szybkie i całkowite. T0,5 wynosi do 2 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci >12 lat (mc. ≥40 kg): początkowo 200 lub 400 mg, następnie w razie potrzeby 200-400 mg co 4-6 h (przerwa pomiędzy dawkami nie powinna wynosić mniej niż 6 h w przypadku dawki 400 mg oraz mniej niż 4 h w przypadku dawki 200 mg), maksymalna dawka dobowa wynosi 1200 mg. Dzieci 20 kg): 6-9 lat (20-29 kg mc.) - 200 mg, następnie w razie potrzeby 200 mg co 6 h, maksymalna dawka dobowa - 600 mg; 9-12 lat (30-39 kg mc.) - 200 mg, następnie w razie potrzeby 200 mg co 4-6 h, maksymalna dawka dobowa - 800 mg. Nie stosować dłużej niż 3 dni, w przypadku gorączki oraz nie dłużej niż 4 dni w łagodzeniu bólu. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest wymagane. Sposób podania. U pacjentów z dolegliwościami przewodu pokarmowego zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku. Tabl. lub kaps. należy połykać w całości (nie żuć i nie ssać).

Wskazania

Bóle różnego pochodzenia o nasileniu słabym do umiarkowanego: ból głowy (m.in. ból napięciowy i migrena), ból zębów, nerwobóle, ból mięśni, stawów i kości, ból towarzyszący grypie i przeziębieniu. Bolesne miesiączkowanie. Gorączka różnego pochodzenia (m.in. w przebiegu grypy, przeziębienia lub innych chorób zakaźnych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku oraz inne NLPZ. Występujące w przeszłości reakcje nadwrażliwości w postaci kataru, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli lub astmy oskrzelowej po kwasie acetylosalicylowym lub innych NLPZ. Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie w wywiadzie (dwa lub więcej niezależne epizody potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Ciężka niewydolność serca, choroba wieńcowa. Jednoczesne przyjmowanie innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2 (zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych). Krwawienie z naczyń mózgowych lub inne czynne krwawienie. Skaza krwotoczna lub niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego. Ciężkie odwodnienie (wywołane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów). III trymestr ciąży. Dzieci o mc. <20 kg.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z: czynną lub przebytą astmą oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, katarem siennym, polipami nosa lub z nadwrażliwością na inne substancje (zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, w tym skurczu oskrzeli); toczniem rumieniowatym układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej (ryzyko wystąpienia jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych); wrodzonym zaburzeniem metabolizmu porfiryn (np. ostrą przemijającą porfirią); niedoczynnością tarczycy; chorobami przewodu pokarmowego oraz przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit - wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna (ryzyko zaostrzenia tych chorób); nadciśnieniem tętniczym i (lub) zaburzeniem czynności serca (ryzyko pogorszenia czynności nerek, wystąpienia obrzęków); zaburzeniami czynności nerek; zaburzeniami czynności wątroby; zaburzeniami krzepnięcia krwi (ibuprofen może przedłużyć czas krwawienia); bezpośrednio po dużym zabiegu chirurgicznym; w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych); odwodnionych, zwłaszcza dzieci i młodzieży (ryzyko zaburzenia czynności nerek). Ponadto pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością krążenia, rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, obwodowymi chorobami tętnic i (lub) chorobami mózgowo-naczyniowymi oraz czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (np. nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, palący tytoń) powinni być leczeni ibuprofenem po dokładnym rozważeniu. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawki NLPZ, u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie (zwłaszcza powikłanym krwotokiem lub perforacją), u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki, które mogą zwiększać ryzyko zaburzeń żołądka i jelit lub krwawienia (takie jak: kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, leki antyagregacyjne, w tym ASA) - w tych grupach pacjentów należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę ibuprofenu, przez jak najkrótszy czas; należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami ochronnymi (np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej). W razie wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego czy owrzodzenia należy natychmiast odstawić preparat. Należy zaprzestać stosowania leku po wystąpieniu pierwszych objawów nadwrażliwości, takich jak: wysypka skórna, zmiany na błonach śluzowych. Należy unikać stosowania ibuprofenu w przypadku ospy wietrznej (ryzyko nasilenia ciężkich powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich). Podczas długotrwałego stosowania należy w regularnych odstępach czasu kontrolować wskaźniki morfologii krwi oraz czynność nerek i wątroby. W wyniku długotrwałego stosowania leków przeciwbólowych mogą wystąpić bóle głowy, których nie należy leczyć zwiększonymi dawkami tego leku. Jednoczesne, długotrwałe stosowanie różnych leków przeciwbólowych może prowadzić do uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia postanalgetyczna); ryzyko to może wzrosnąć w przypadku obciążenia fizycznego z utratą soli i odwodnieniem, z tego względu należy tego unikać. Leku w dawce 400 mg nie należy podawać dzieciom w wieku <12 lat, ze względu na trudności w doborze dawki do mc. dziecka. 1 tabl. powl. 200 mg zawiera 0,55 mmol (12,65 mg) sodu; 1 tabl. powl. Express 200 mg zawiera 1,06 mmol (24,3 mg) sodu; 1 tabl. powl. 400 mg zawiera 1,09 mmol (25,1 mg) sodu - zawartość sodu należy mieć na uwadze u pacjentów stosujących dietę niskosodową. Tabl. powl. 200 mg, tabl. powl. Express 200 mg oraz tabl. powl. 400 mg zawierają sacharozę - nie należy ich stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Kaps. miękkie Express Femina i Express Forte zawierają sorbitol - nie należy ich stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy; ponadto zawierają czerwień koszenilową, która może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Wykaz poniższych działań niepożądanych zawiera te, które występowały podczas leczenia ibuprofenem w dawkach do 1200 mg/dobę, przez krótki czas. Podczas długotrwałej terapii dużymi dawkami, (np. stosowanej u pacjentów z chorobą reumatyczną) mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane. Niezbyt często: pokrzywka, świąd, wysypka, ból głowy, ból brzucha, nudności, niestrawność. Rzadko: zaburzenia psychotyczne, depresja, bezsenność, pobudzenie, zawroty głowy, szumy uszne, biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, drażliwość, zmęczenie. Bardzo rzadko: niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza, ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym: obrzęk twarzy, języka lub krtani, duszność, tachykardia, niedociśnienie, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, ciężki wstrząs), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (u pacjentów z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi), niewydolność serca, obrzęk, nadciśnienie tętnicze, wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, smoliste stolce, krwawe wymioty (powyższe działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego mogą być śmiertelne, szczególnie u osób starszych i niekoniecznie poprzedzone objawami), wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych (szczególnie przy długotrwałej terapii, powodująca zwiększenie stężenie mocznika we krwi i obrzęki), retencja sodu, zmniejszenie ilości wydalanego moczu, zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Częstość nieznana: nadreaktywność dróg oddechowych (np. astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli, duszność). Przyjmowanie ibuprofenu, szczególnie długotrwale w dużych dawkach (2400 mg/dobę) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar); badania epidemiologiczne nie wskazują, by przyjmowanie małych dawek ibuprofenu (np. <1200 mg na dobę) wiązało się ze zwiększeniem ryzyka zawału mięśnia sercowego.

Ciąża i laktacja

Ibuprofenu nie należy stosować w I i II trymestrze ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne (ryzyko poronienia oraz występowania wad wrodzonych serca i wytrzewienia wskutek zastosowania inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży; ryzyko zwiększa się wraz z dawką oraz czasem trwania leczenia). W przypadku konieczności stosowania ibuprofenu u kobiet planujących ciążę lub będących w I lub II trymestrze ciąży, należy stosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. W III trymestrze ciąży stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane. Ibuprofen stosowany w III trymestrze ciąży może wywołać u płodu nadciśnienie płucne, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego oraz zaburzenia czynności nerek, mogące przekształcać się w niewydolność nerek z małowodziem; u matki - zahamować czynność skurczową macicy; u matki i u płodu możliwe jest wystąpienie działania antyagregacyjnego przejawiającego się wydłużeniem czasu krzepnięcia. Ibuprofen i jego metabolity mogą w bardzo małej ilości przenikać do mleka kobiecego (0,0008% zastosowanej dawki). Przerwanie karmienia nie jest konieczne przy krótkotrwałym stosowaniu ibuprofenu w zalecanych dawkach, w celach przeciwbólowych oraz przeciwgorączkowych. Ibuprofen może zaburzać płodność u kobiet przez wpływ na owulację; działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu terapii.

Uwagi

Nie przewiduje się wpływu leku na sprawność psychofizyczną po zastosowaniu zalecanych dawek i określonego czasu leczenia. Podczas stosowania dużych dawek ibuprofenu mogą występować działania niepożądane dotyczące OUN, takie jak zmęczenie i zawroty głowy, w pojedynczych przypadkach czas reakcji oraz zdolność do aktywnego uczestniczenia w ruchu drogowym i obsługiwania maszyn może być ograniczona, szczególnie w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.

Interakcje

NLPZ mogą one osłabiać działanie mifeprystonu - nie należy ich stosować w czasie 8-12 dni po podaniu mifeprystonu. Należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ (w tym salicylanami w dawkach przeciwzapalnych oraz inhibitorami COX-2), ze względu na ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia. Stosowanie ibuprofenu z: kortykosteroidami - ryzyko reakcji niepożądanych, głównie w obrębie przewodu pokarmowego (owrzodzenie lub krwawienie); lekami przeciwpłytkowymi - ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; kwasem acetylosalicylowym (ASA) w małych dawkach - hamowanie działania antyagregacyjnego ASA (uważa się, że doraźne stosowanie ibuprofenu nie wywiera działania mającego znaczenie kliniczne); lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny) - nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych; fenytoiną, digoksyną - zwiększenie stężenia tych leków we krwi (weryfikacja stężenia digoksyny i fenytoiny nie jest rutynowo wymagana podczas prawidłowego stosowania, maksymalnie przez 4 dni); selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) - ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; litem - zwiększenie stężenia i nasilenie toksyczności litu (weryfikacja stężenia litu nie jest rutynowo wymagana podczas prawidłowego stosowania, maksymalnie przez 4 dni); probenecydem i sulfinpyrazonem - opóźnienie wydalania ibuprofenu; lekami przeciwnadciśnieniowymi (leki moczopędne, inhibitory ACE, leki β-adrenolityczne oraz antagoniści angiotensyny II) - zmniejszenie skuteczność diuretyków i innych leków hipotensyjnych oraz ryzyko pogorszenia czynności nerek, aż ostrej niewydolności nerek włącznie, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, odwodnionych, w podeszłym wieku (taka terapia skojarzona powinna być prowadzona bardzo ostrożnie, pacjentów należy odpowiednio nawodnić, ponadto należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po włączeniu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo); diuretykami oszczędzającymi potas - ryzyko hiperkaliemii (zaleca się kontrolowanie stężenia potasu we krwi); metotreksatem - zwiększenie stężenia i nasilenie toksyczności; cyklosporyną, takrolimusem - zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego; zydowudyną - zwiększone ryzyko działania toksycznego na układ krwiotwórczy, ryzyko wydłużenia czasu krwawienia; antybiotykami chinolowymi - ryzyko wystąpienia drgawek; pochodnymi sulfonylomocznika - ryzyko zaburzenia kontroli glikemii (zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi). Alkohol może nasilać działanie niepożądane ibuprofenu dotyczące przewodu pokarmowego i OUN.

Preparat zawiera substancję Ibuprofen.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

5 ml syropu zawiera 200 mg ibuprofenu. Syrop zawiera 1 g sacharozy i 0,45 g glukozy.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 325 mg paracetamolu.

1 tabl. powl. zawiera 200 lub 400 mg ibuprofenu.

5 ml zawiesiny zawiera 100 mg lub 200 mg ibuprofenu. Lek zawiera maltitol. Zawiesina Junior o smaku pomarańczowym zawiera skrobię pszeniczną.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; tabletki zawierają sacharozę i żółcień pomarańczową (E110).

1 ml roztworu zawiera 5 mg ibuprofenu (oraz 7,5 mg sodu).

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu. 1 tabl. powl. Max zawiera 400 mg ibuprofenu.

1 tabl. powl. zawiera 400 mg ibuprofenu w postaci soli z argininą. Lek zawiera sacharozę i sód (82,7 mg/1 tabl.).

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.