NiQuitin Extra Fresh

1 guma do żucia, lecznicza zawiera 2 mg lub 4 mg nikotyny (co odpowiada 14,20 mg lub 28,40 mg nikotyny z kationitem). Preparat zawiera butylohydroksytoluen, sorbitol oraz sód.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
NiQuitin Extra Fresh 100 szt., guma do żucia, lecznicza 42,00zł 2017-10-31

Działanie

Preparat stosowany w uzależnieniu od nikotyny. Nikotyna jest agonistą receptorów nikotynowych obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego i ma wyraźny wpływ na OUN i układ sercowo-naczyniowy. Gumy do żucia zastępują część nikotyny dostarczanej przez tytoń i łagodzą głód nikotynowy oraz inne objawy występujące po odstawieniu tytoniu. Nikotyna zawarta w gumach do żucia wchłania się szybko przez błonę śluzową policzków. Znaczące stężenie we krwi osiąga w ciągu 5-7 minut a stężenie maksymalne po upływie 30 min. od momentu rozpoczęcia żucia. Wiąże się z białkami osocza w małym stopniu (4,9% - 20%). Dystrybucja nikotyny do tkanek zależy od pH; największe stężenia nikotyny stwierdzono w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie. Nikotyna podlega intensywnym przemianom ustrojowym do licznych metabolitów, a wszystkie z nich są mniej aktywne niż związek macierzysty. Metabolizm nikotyny przede wszystkim dokonuje się w wątrobie, ale także w płucach i nerkach. T0,5 w fazie eliminacji nikotyny z organizmu wynosi ok. 2 h (1-4 h). Nikotyna i jej metabolity są wydalane prawie wyłącznie z moczem.

Dawkowanie

Doustnie. Gumy do żucia zawierające 2 mg nikotyny są wskazane dla osób, które wypalają nie więcej niż 20 papierosów dziennie; zawierające 4 mg nikotyny są wskazane dla osób, które wypalają więcej niż 20 papierosów dziennie. Podczas leczenia pacjenci powinni całkowicie zaprzestać palenia tytoniu. Dawka początkowa powinna być dobrana indywidualnie do pacjenta w zależności od stopnia uzależnienia od nikotyny. Dorośli (osoby w wieku powyżej 18 lat): zazwyczaj 8 - 12 gum dziennie. Nie należy stosować więcej niż 15 gum na dobę. Należy przyjmować gumy do żucia, kiedy tylko odczuwa się potrzebę zapalenia papierosa. Czas trwania leczenia jest różny dla każdego pacjenta, ale zwykle lek należy stosować przez okres 23 miesięcy, aby przełamać nawyk palenia, a następnie stopniowo ograniczać ilość przyjmowanych gum. Leczenie należy przerwać, kiedy dobowe spożycie wynosi 1 do 2 gum. Aby móc powstrzymać się od palenia po zakończeniu kuracji, gumy można stosować kiedy pojawia się silna ochota na zapalenie papierosa. Zastosowanie porad i zaleceń zawartych w psychologicznym programie zazwyczaj zwiększa szansę na sukces. Lek może być stosowany przez młodzież w wieku 12 - 17 lat jedynie po zaleceniu przez lekarza. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania leku w tej grupie wiekowej. Nie podawać leku dzieciom w wieku poniżej 12 lat. Sposób podania. Gumy należy żuć wolno do momentu poczucia smaku (około 1 min.), następnie przerwać żucie i zatrzymać gumę między dziąsłem a policzkiem. Należy zacząć żuć ponownie, gdy smak zniknie. Czynność należy powtórzyć kilka razy przez 30 min. do momentu, gdy guma utraci smak. W trakcie żucia gumy nie należy spożywać pokarmów ani pić. Napoje obniżające pH w jamie ustnej (np. soki owocowe, kawa, napoje gazowane) mogą wpływać na wchłanianie nikotyny w jamie ustnej. Aby uzyskać najlepszą skuteczność działania leku nie należy spożywać tego typu napojów w ciągu 15 min. przed zażyciem leku.

Wskazania

Leczenie uzależnienia od tytoniu poprzez łagodzenie objawów wynikających z odstawienia nikotyny, w tym uczucia głodu nikotynowego, podczas próby rzucenia palenia. Końcowym celem terapii jest trwałe zaprzestanie palenia tytoniu. Jeżeli to możliwe, podczas rzucania palenia, gumy do żucia należy stosować jednocześnie z psychologicznym programem wspierającym rzucenie palenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na nikotynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 12 lat.

Środki ostrożności

W większości przypadków ogólnie znane skutki palenia tytoniu w znaczącym stopniu przeważają nad ryzykiem związanym ze stosowaniem nikotynowej terapii zastępczej. Osobom uzależnionym od palenia tytoniu, które niedawno przebyły zawał mięśnia sercowego, chorującym na niestabilną lub nasilającą się dławicę piersiową, w tym dławicę Prinzmetala, ciężkie zaburzenia rytmu, niekontrolowane nadciśnienie, lub które niedawno przebyły incydenty naczyniowomózgowe, zaleca się zaprzestanie palenia bez użycia środków farmakologicznych (np. korzystając z porad psychologicznych). Jeżeli jednak pacjent nie rzuci palenia, można rozważyć zastosowanie preparatu. Ze względu na ograniczone informacje o bezpieczeństwie stosowania leku przez tę grupę pacjentów rozpoczęcie leczenia możenastąpić jedynie pod ścisłą kontrolą lekarską. Jeśli wystąpi znaczący kliniczne wzrost ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych lub inne działania związane z nikotyną należy zmniejszyć dawkę leku lub zaprzestać leczenia. Pacjentom chorym na cukrzycę, stosującym nikotynową terapię zastępczą, należy zalecać częstsze niż zazwyczaj kontrole stężenia glukozy we krwi. W trakcie stosowania preparatu może wystąpić podatność na wystąpienie obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki. Lekarz powinien ocenić bilans korzyści i ryzyka dla pacjentów z następującymi chorobami: zaburzenia czynności nerek i wątroby - stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby i (lub) ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens nikotyny lub jej metabolitów może być zmniejszony, co stanowi ryzyko nasilenia działań niepożądanych); guz chromochłonny nadnerczy i niekontrolowana nadczynność tarczycy - stosować ostrożnie u pacjentów z niekontrolowaną nadczynnością tarczycy lub guzem chromochłonnym nadnerczy ze względu na wpływ nikotyny na uwalnianie amin katecholowych; choroby układu pokarmowego - połknięcie nikotyny może spowodować nasilenie objawów u osób z czynnym zapaleniem przełyku, zapaleniem jamy ustnej lub gardła, zapaleniem błony śluzowej żołądka, owrzodzeniem żołądka lub owrzodzeniem trawiennym - zachować ostrożność. Zgłaszano przypadki wystąpienia wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej. Dawki nikotyny tolerowane przez osoby dorosłe lub nastoletnich palaczy mogą być toksyczne dla małych dzieci i spowodować ich zgon. Policykliczne węglowodory aromatyczne zawarte w dymie tytoniowym indukują metabolizm leków metabolizowanych przy udziale enzymu CYP 1A2 (i prawdopodobnie CYP 1A1). Po zaprzestaniu palenia może dochodzić do spowolnienia metabolizmu i w konsekwencji zwiększenia stężenia leków we krwi. Może to mieć znaczenie kliniczne dla preparatów o wąskim przedziale terapeutycznym, takich jak teofilina, takryna, klozapina i ropinirol. Po zaprzestaniu palenia może dochodzić również do zwiększenia stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych częściowo przy udziale enzymu CYP1A2 takich jak imipramina, olanzapina, klomipramina i fluwoksamina. Jednak dotychczasowe, dostępne dane są niewystarczające i na ich podstawie nie można określić znaczenia klinicznego tego oddziaływania. Istnieją ograniczone dane wskazujące na indukcję metabolizmu flekainidu oraz pentazocyny przez palenie tytoniu. Rzadko może dojść do przeniesienia uzależnienia, jest ono jednak mniej szkodliwe i łatwiejsze do zwalczenia niż uzależnienie od palenia tytoniu. U pacjentów używających protez dentystycznych lub z chorobami stawu żuchwowo-skroniowego mogą wystąpić trudności z żuciem leku. Podczas próby rzucenia palenia nie należy wymiennie stosować gum do żucia z tabletkami do ssania zawierającą nikotynę, ponieważ dane farmakokinetyczne wskazują na większą dostępność nikotyny z tabletek do ssania niż z gumy do żucia. Ze względu na zawartość sorbitolu nie stosować leku u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Ze względu na zawartość butylohydroksytoluenu lek może powodować podrażnienie błon śluzowych. Preparat zawiera 14,0 mg sodu na jedną kostkę gumy, należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Często: bezsenność, drażliwość, zawroty głowy, bóle głowy, czkawka, ból gardła, zapalenie gardła, kaszel, ból w obrębie gardła i krtani, nudności, uczucie dyskomfortu w przewodzie pokarmowym, ból w obrębie jamy ustnej, wymioty, niestrawność, podrażnienie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, dyspepsja, bólw nadbrzuszu, biegunka, suchość w jamie ustnej, zaparcia, czkawka, wzdęcia, dyskomfort w obrębie jamy ustnej, ból żuchwy. Niezbyt często: uczucie pustki w głowie, drżenie, kołatanie serca, zwiększenie częstości rytmu serca, duszność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, rumień, pokrzywka, nadmierna potliwość, ból w klatce piersiowej, bóle stawów, bóle mięśni, złe samopoczucie, zaburzenie czucia smaku, metaliczny posmak w ustach. Rzadko: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), migotanie przedsionków. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne.

Ciąża i laktacja

Zaleca się, aby kobiety ciężarne rzuciły palenie bez stosowania nikotynowej terapii zastępczej. W przypadku kobiet, które nie są w stanie samodzielnie zaprzestać palenia można zalecić stosowanie nikotynowej terapii zastępczej jako elementu wsparcia dla próby rzucenia palenia. Ryzyko związane ze stosowaniem nikotynowej terapii zastępczej dla płodu jest mniejsze niż ryzyko wynikające z palenia tytoniu, ze względu na mniejsze maksymalne stężenie nikotyny we krwi oraz brak dodatkowej ekspozycji na policykliczne węglowodory i tlenek węgla. Ze względu na fakt, iż nikotyna przenika do płodu wpływając na ruchy oddechowe i ma zależny od dawki wpływ na krążenie między łożyskiem a płodem, decyzja o zastosowaniu nikotynowej terapii zastępczej powinna być podjęta jak najwcześniej. W okresie ciąży nie należy stosować nikotynowej terapii zastępczej dłużej niż przez 2-3 mies. Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej w postaci kilku pojedynczych dawek w ciągu dnia może być lepszym rozwiązaniem, ze względu na występowanie okresów wolnych od nikotyny. Jednakże dla kobiet, u których podczas ciąży występują nudności i (lub) wymioty, bardziej właściwe mogą okazać się plastry z nikotyną. Ilość nikotyny pochodząca z nikotynowej terapii zastępczej, na którą jest narażone niemowlę karmione piersią, jest stosunkowo mała i mniej szkodliwa niż bierne palenie, na które niemowlę byłoby narażone w przypadku kontynuowania palenia przez matkę. Najlepiej, aby kobiety karmiące piersią rzuciły palenie bez stosowania nikotynowej terapii zastępczej. W przypadku kobiet, które nie są w stanie samodzielnie zaprzestać palenia lekarz lub farmaceuta może zalecić stosowanie nikotynowej terapii zastępczej jako elementu wsparcia dla próby rzucenia palenia. Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej w postaci kilku pojedynczych dawek w ciągu dnia może zminimalizować ilość nikotyny w mleku matki ze względu na możliwość wydłużenia odstępu pomiędzy podaniem preparatu nikotynozastępczego a karmieniem. Kobiety karmiące piersią powinny przed zażyciem leku wziąć pod uwagę godziny karmienia. Badania przeprowadzone na samcach szczurów wykazały, że nikotyna może zmniejszać masę jąder, powodując przemijające zmniejszenie liczby komórek Sertoliego oraz zaburzenia spermatogenezy. Prowadzi to do różnych zmian w najądrzach i nasieniowodach. Jednak występowania takiego działania nie odnotowano u ludzi.

Uwagi

Nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak osoby stosujące nikotynową terapię zastępczą powinny mieć świadomość, że rzucenie palenia może spowodować zmiany w zachowaniu.

Interakcje

Podczas stosowania nikotynowej terapii zastępczej jednocześnie z innymi lekami żadne interakcje o znaczeniu klinicznym nie zostały ostatecznie ustalone. Jednakże nikotyna prawdopodobnie może nasilać hemodynamiczne działanie adenozyny, co może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, zwiększenie czynności akcji serca, wzrost czucia bólu (ból w klatce piersiowej typu bólu dławicowego). Zaprzestanie palenia tytoniu może czasem wymagać dostosowania terapii farmakologicznej.

Preparat zawiera substancję Nicotine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kostka gumy zawiera 2 mg lub 4 mg nikotyny. Guma do żucia Classic zawiera sorbitol oraz hydroksytoluen butylowany. Guma do żucia FreshFruit, FreshMint i Icy White zawiera hydroksytoluen butylowany oraz ksylitol.

1 lamelka rozpadająca się w jamie ustnej zawiera 2,5 mg nikotyny. Preparat zawiera etanol (nie więcej niż 3,9 mg).

1 pastylka do ssania zawiera 2 mg lub 4 mg nikotyny (w postaci nikotyny z kationitem). Pastylki zawierają laktozę i sód (1 pastylka zawiera 17 mg sodu).

System transdermalny o powierzchni 7 cm2 zawiera 36 mg nikotyny i uwalnia 7 mg/dobę; system transdermalny o powierzchni 15 cm2 zawiera 78 mg nikotyny i uwalnia 14 mg/dobę; system transdermalny o powierzchni 22 cm2 zawiera 114 mg nikotyny i uwalnia 21 mg/dobę.

1 tabl. do ssania zawiera 2 mg lub 4 mg nikotyny.

1 dawka dostarcza 1 mg nikotyny w 0,07 ml roztworu. Lek zawiera etanol.

1 plaster (system transdermalny) 10 mg/16 h (rozmiar = 9.0 cm2) zawiera 15,75 mg nikotyny. 1 plaster (system transdermalny) 15 mg/16 h (rozmiar = 13,5 cm2) zawiera 23.62 mg nikotyny. 1 plaster (system transdermalny) 25 mg/16 h (rozmiar = 22,5 cm2) zawiera 39.37 mg nikotyny.

1 tabletka do ssania zawiera 1,5 mg lub 4 mg nikotyny (w postaci nikotyny z kationitem).

1 guma do żucia, lecznicza zawiera 2 mg lub 4 mg nikotyny (co odpowiada 14,20 mg lub 28,40 mg nikotyny z kationitem). Preparat zawiera butylohydroksytoluen, sorbitol oraz sód.

1 pastylka do ssania o smaku lukrecjowo-miętowym lub o smaku świeżej mięty zawiera 1,50 mg nikotyny (8,33 mg nikotyny z kationitem) lub 2,5 mg nikotyny (13,88 mg nikotyny z kationitem). Lek zawiera aspartam i izomalt.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.