Nexium

1 fiolka zawiera 40 mg esomeprazolu (w postaci soli sodowej).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Nexium 10 fiolek, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i inf. 301,04zł 2017-10-31

Działanie

S-izomer omeprazolu, specyficzny inhibitor pompy protonowej (H+/K+ ATP-azy) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka. Zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku, zarówno podstawowe, jak i stymulowane. W 97% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP2C19 cytochromu P-450 (do pochodnych hydroksylowanych i demetylowanych) oraz częściowo przez izoenzym CYP3A4 (do pochodnej sulfonowej). U pacjentów z prawidłową aktywnością izoenzymu CYP2C19 (tzw. szybko metabolizujących) T0,5 po podaniu wielokrotnym raz na dobę wynosi około 1,3 h. Lek jest wydalany głównie w postaci metabolitów - 80% dawki z moczem, pozostała część z kałem. U pacjentów z lekką do umiarkowanej niewydolnością wątroby metabolizm esomeprazolu może być spowolniony. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby całkowita ekspozycja na esomeprazol jest 2-krotnie zwiększona. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie należy spodziewać się zmian w metabolizmie esomeprazolu.

Dawkowanie

Dożylnie. Hamowanie wydzielania żołądkowego, gdy podanie doustne jest niemożliwe - Refluksowe zapalenie przełyku: 40 mg raz na dobę. Objawowy refluks żołądkowo-przełykowy: 20 mg raz na dobę. Wrzody żołądka spowodowane leczeniem NLPZ: 20 mg raz na dobę. Pacjenci z grup ryzyka (w celu zapobiegania wrzodom żołądka i dwunastnicy): 20 mg raz na dobę. Należy możliwie najszybciej przejść na terapię doustną. Zapobieganie nawrotom krwawienia po leczeniu endoskopowym z powodu ostrego krwawienia z wrzodu żołądka lub dwunastnicy - 80 mg we wlewie trwającym 30 min, a następnie prowadzić ciągłą infuzję przez 3 dni (72 h) w dawce 8 mg/h. Po leczeniu dożylnym należy kontynuować leczenie hamujące wydzielanie kwasu doustnie.Preparat można podawać we wstrzyknięciu dożylnym trwającym co najmniej 3 min lub we wlewie dożylnym trwającym 10-30 min (dawka 20 mg i 40 mg) lub 30 min (dawka 80 mg). Dawkę 8 mg/h należy podawać w ciągłym wlewie dożylnym trwającym 71,5 h; szybkość wlewu nie powinna przekraczać 8 mg/h. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z niewydolnością nerek lub z lekką do umiarkowanej niewydolnością wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie należy przekraczać dawki dobowej 20 mg. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, w zapobieganiu krwawieniu z wrzodu, po podaniu 80 mg w krótkotrwałym wlewie, wystarczające może być podawanie wlewu dożylnego przez 71,5 godziny w dawce 4 mg/h.

Wskazania

Hamowanie wydzielania żołądkowego, gdy podanie doustne jest niemożliwe: choroba refluksowa przełyku u pacjentów z zapaleniem przełyku i (lub) ciężkimi objawami refluksu; leczenie wrzodów żołądka związanych z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi; zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy, związanym z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, u pacjentów z grupy ryzyka. Zapobieganie nawrotom krwawienia po leczeniu endoskopowym z powodu ostrego krwawienia z wrzodu żołądka lub dwunastnicy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na esomeprazol, inne pochodne benzoimidazolu lub pozostałe składniki preparatu. Równoczesne leczenie nelfinawirem. Dzieci.

Środki ostrożności

Nie jest zalecane stosowanie preparatu z atazanawirem. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności lub wymioty, reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: obrzęki obwodowe, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, senność, niewyraźne widzenie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, suchość w jamie ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna, wstrząs), hiponatremia, pobudzenie, splątanie, depresja, zaburzenia smaku, skurcz oskrzeli, zapalenie jamy ustnej, zakażenie grzybicze (kandydoza) przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, bóle mięśni lub stawów, złe samopoczucie, zwiększona potliwość. Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia, agresja, omamy, niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, osłabienie siły mięśniowej, śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia. W pojedynczych przypadkach, u pacjentów w stanie krytycznym, którzy otrzymywali omeprazol (racemat) we wstrzyknięciach dożylnych, zwłaszcza w dużych dawkach, występowały nieodwracalne zaburzenia widzenia. Nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego z podawaniem leku. Leczenie preparatami z grupy inhibitorów pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażenia przewodu pokarmowego bakteriami z rodzaju Salmonella i Camphylobacter.

Ciąża i laktacja

Ze względu na ograniczone dane z badań, lek należy ostrożnie stosować w ciąży. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, gdyż esomeprazol może maskować obraz kliniczny i opóźniać rozpoznanie nowotworu.

Interakcje

Esomeprazol może zmieniać wchłanianie leków, których biodostępność zależy od pH. Może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i itrakonazolu. Opisywano interakcje inhibitorów pompy protonowej z niektórymi lekami przeciwwirusowymi (mechanizm interakcji może być związany zarówno ze zmianą pH soku żołądkowego jak i hamowaniem aktywności CYP2C19). Obserwowano znaczące zmniejszenie stężenia atazanawiru i nelfinawiru podczas jednoczesnego stosowania omeprazolu - ze względu na podobne działanie farmakodynamiczne i właściwości farmakokinetyczne omeprazolu i esomeprazolu, nie należy stosować esomeprazolu jednocześnie z nelfinawirem. Nie jest zalecane stosowanie z atazanawirem - jeśli nie można uniknąć takiego połączenia, należy zwiększyć dawkę atazanawiru do 400 mg, zmniejszyć dawkę esomeprazolu do maksymalnie 20 mg i dokładnie monitorować pacjenta. Obserwowano także zwiększenie stężenia sakwinawiru (podawanego z rytonawirem) podczas jednoczesnego stosowania omeprazolu. Podawanie omeprazolu nie wpłynęło natomiast na ekspozycję na: darunawir (podawany z rytonawirem), amprenawir (podawany z rytonawirem lub bez) oraz lopinawir (podawany z rytonawirem). Esomperazol hamuje aktywność CYP2C19 i może zwiększać stężenie we krwi leków metabolizowanych przez ten izoenzym, tj.: diazepam, cytalopram, imipramina, klomipramina, fenytoina itp. - może być konieczne zmniejszenie dawek tych leków; zaleca się także oznaczanie stężenia fenytoiny w momencie rozpoczęcia leczenia esomeprazolem oraz po jego zakończeniu. Zwiększa Cmax i AUC worykonazolu. W pojedynczych przypadkach, podczas równoczesnego stosowania z warfaryną obserwowano zmiany wartości INR - u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe zaleca się kontrolę INR na początku leczenia oraz po zakończeniu leczenia esomeprazolem. Stosowanie z cyzaprydem może powodować wydłużenie okresu półtrwania esomeprazolu i zwiększenie AUC. Esomeprazol nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę amoksycyliny lub chinidyny. Nie prowadzono badań interakcji in vivo po zastosowaniu dużych dawek esomeprazolu dożylnie. Wpływ esomeprazolu na leki metabolizowane przez CYP2C19 może być większy podczas stosowania dożylnego, dlatego należy ściśle kontrolować, czy u pacjentów występują działania niepożądane podczas 3-dniowego okresu podawania leku dożylnie. Leki hamujące CYP2C19 i (lub) CYP3A4 mogą zwiększać ekspozycję na esomeprazol (np. klarytromycyna, worykonazol) - nie ma jednak konieczności rutynowego dostosowania dawki esomeprazolu w obu tych sytuacjach, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, którzy wymagają długotrwałego leczenia należy rozważyć dostosowanie dawki esomeprazolu.

Preparat zawiera substancję Esomeprazole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu w postaci dwuwodnej soli magnezowej. Kapsułki zawierają sacharozę.

1 fiolka zawiera 40 mg esomeprazolu (w postaci soli sodowej).

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg ezomeprazolu (w postaci ezomeprazolumagnezowego amorficznego). Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu (oraz odpowiednio 16,13 mg i 32,26 mg ziarenek cukrowych; w skład ziarenek cukrowych wchodzi sacharoza i skrobia kukurydziana, zawartość sacharozy ok. 80-91,5%, glukozy ≤5%).

1 fiolka zawiera 40 mg esomeprazolu (w postaci soli sodowej).

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu w postaci dwuwodnej soli magnezowej. Preparat zawiera sacharozę, parahydroksybenzoesan metylu i parhydroksybenzoesanu propylu.

1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu (w postaci esomeprazolu magnezowego dwuwodnego). Lek zawiera sacharozę oraz p-hydroksybenzoesany.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu w postaci trójwodnej soli magnezowej. 1 saszetka zawiera 10 mg esomeprazolu w postaci trójwodnej soli magnezowej. Preparaty zawierają sacharozę.

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg ezomeprazolu (w postaci 21,75 mg ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego). Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.