Neurol® SR 2,0

1 tabl. zawiera 0,25 mg lub 1 mg alprazolamu (oraz laktozę).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Neurol® SR 2,0 30 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 54,63zł 2017-10-31

Działanie

Pochodna benzodiazepiny o czasie działania krótkim do średniego. Alprazolam wywiera silniejsze działanie przeciwlękowe niż inne benzodiazepiny, z zachowaniem działania zmniejszającego napięcie mięśniowe, przeciwdrgawkowego oraz uspokajająco-nasennego. Nasila hamujące działanie GABA, który jest głównym inhibitorem przekaźnictwa nerwowego w mózgu i jest mediatorem hamowania pre- i postsynaptycznego we wszystkich obszarach o.u.n. Alprazolam wykazuje zależne od dawki działanie hamujące na wszystkich poziomach o.u.n., począwszy od niewielkiego uspokojenia, poprzez sen do śpiączki. Po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie, osiągając Cmax w czasie 1-2 h. W 70-80% wiąże się z białkami osocza. Stan stacjonarny jest osiągany po 2-3 dniach. Alprazolam jest intensywnie metabolizowany w wątrobie (metabolity są mało aktywne lub nieaktywne) i wydalany z moczem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 12-15 h. U pacjentów w podeszłym wieku T0,5 ulega wydłużeniu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Zespół lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii: dawka początkowa wynosi 0,5 mg 3 razy na dobę; dawka może być stopniowo zwiększana, w zależności od potrzeb pacjenta, o 1 mg co trzeci dzień. U większości pacjentów skuteczny zakres dawki to 4-6 mg/dobę, podawane w dawkach podzielonych, choć w niektórych przypadkach może być konieczna dawka 10 mg/dobę. Leczenie trwa zazwyczaj 4-10 tyg. (włączając okres stopniowego zmniejszania dawki). Zespół lęku uogólnionego: dawka początkowa wynosi 0,25-0,5 mg 3 razy na dobę; dawkę można zwiększać, w zależności od potrzeb pacjenta, do maksymalnej dawki wynoszącej 4 mg/dobę, podawanej w dawkach podzielonych. Leczenie trwa zazwyczaj 4 mies. (włączając okres stopniowego zmniejszania dawki). Zespół lękowy z wtórnym obniżeniem nastroju: dawka początkowa wynosi 0,25-0,5 mg 3 razy na dobę; dawkę można zwiększać, w zależności od potrzeb pacjenta, do maksymalnej dawki 4 mg/dobę podawanej w dawkach podzielonych. Leczenie trwa zazwyczaj 4 mies. (włączając okres stopniowego zmniejszania dawki). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku należy odpowiednio zmniejszyć dawkę. Zalecenie ogólne. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej skutecznej dawki. Pierwszą dawkę należy podać przed odpoczynkiem nocnym. Dawkę należy dostosować do nasilenia objawów i indywidualnej odpowiedzi na leczenie u danego pacjenta. Długotrwałe leczenie może powodować rozwój lekozależności. Nie dowiedziono skuteczności alprazolamu stosowanego długotrwale w leczeniu zaburzeń lękowych. W celu uniknięcia wystąpienia objawów odstawiennych, nie należy nagle przerywać leczenia - zalecane jest zmniejszanie dawki dobowej alprazolamu o nie więcej niż 0,5 mg co trzeci dzień. Sposób podania. Tabletkę 1 mg można podzielić na równe dawki. Przyjmować po jedzeniu.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie: zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii, zespołu lęku uogólnionego, zespołu lękowego z wtórnym obniżeniem nastroju. Lek jest wskazany tylko w sytuacjach, w których objawy są nasilone, zaburzają prawidłowe funkcjonowanie lub są bardzo uciążliwe dla pacjenta.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Miastenia. Ciężka niewydolność oddechowa. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) z niewydolnością oddechową. Zespół bezdechu sennego. Ciężka niewydolność wątroby. I trymestr ciąży. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u osób: w podeszłym wieku i (lub) wyniszczonych (stosować mniejsze dawki, z uwagi na ryzyko wystąpienia ataksji lub przedawkowania); z zaburzeniami czynności układu oddechowego (stosować mniejsze dawki, ze względu na możliwość depresji oddechowej); z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby; z jaskrą. Benzodiazepiny nie są zalecane do leczenia podstawowego psychoz. Benzodiazepin nie należy stosować w monoterapii lękowej związanej z depresją, ze względu na ryzyko prób samobójczych. Stosowanie u pacjentów z ciężką depresją lub pacjentów o skłonnościach samobójczych wymaga szczególnej uwagi i odpowiedniej ilości przepisywanego leku. Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów nadużywających w przeszłości alkoholu lub leków. Alprazolam może wywołać niepamięć następczą (występuje najczęściej w ciągu pierwszych kilku godzin od zażycia leku; z tego względu, w celu zmniejszenia ryzyka, pacjent powinien mieć możliwość nieprzerwanego snu trwającego 7-8 h). Podczas stosowania leku może wystąpić: tolerancja (zmniejszenie skuteczności działania uspokajającego podczas wielokrotnego stosowania w ciągu kilku tygodni), fizyczne i psychiczne uzależnienie (zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia dużymi dawkami oraz u pacjentów nadużywających w przeszłości leków i alkoholu). W przypadku nagłego zaprzestania stosowania mogą wystąpić objawy odstwienne oraz reakcje "z odbicia". Stosowanie leku należy przerwać, jeśli wystąpią reakcje paradoksalne; prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest większe u dzieci i osób w podeszłym wieku. Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: senność, uspokojenie, zmęczenie. Często: jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, splątanie, depresja, lęk, ataksja, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pamięci, niewyraźna mowa, osłabienie możliwości intelektualnych, utrudniona koncentracja, ból i zawroty głowy, bezsenność, niewyraźne widzenie, objawy żołądkowo-jelitowe, zaparcia, nudności, trudności w oddawaniu moczu, drażliwość, osłabienie, nerwowość. Niezbyt często: hiperprolaktynemia, zapalenie skóry, zmiany nastroju, omamy, złość, agresywne zachowanie, wrogość, niepokój, pobudzenie, zmiany libido, bezsenność, zaburzenia myślenia, nerwowość, pobudliwość, amnezja, dystonia, drżenia, wymioty, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby, osłabienie siły mięśniowej, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia czynności seksualnych, zmiana masy ciała, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Bardzo rzadko: niekontrolowanie defekacji. Częstość nieznana: objawy wegetatywne, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy. Działania niepożądane występują częściej u pacjentów w wieku podeszłym i wyniszczonych, z zaburzeniami czynności wątroby oraz hipoalbuminemią. Stosowanie (nawet w dawkach terapeutycznych) może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego: zaprzestanie leczenia może powodować zespół odstawienia lub efekt „z odbicia”. Może wystąpić uzależnienie psychiczne. Po nagłym przerwaniu leczenia mogą wystąpić objawy odstawienne: ból głowy, ból mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość; w ciężkich przypadkach: derealizacja, depersonalizacja, przeczulica słuchowa, uczucie mrowienia i pieczenia w kończynach, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny, omamy lub napady padaczkowe. Odnotowano nadużywanie benzodiazepin. Podczas odstawiania alprazolamu u pacjentów ze stresem pourazowym opisywano występowanie epizodów rozdrażnienia, przejawiania wrogości oraz nastrojów depresyjnych.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować alprazolamu w I trymestrze ciąży. Można rozważyć stosowanie alprazolamu w czasie ciąży pod warunkiem ścisłego przestrzegania wskazań terapeutycznych i dawkowania. Dane pochodzących z badań kohortowych wskazują, że ekspozycja na benzodiazepiny w I trymestrze ciąży nie wiąże się ze zwiększeniem ryzyka ciężkich wad rozwojowych. Jednak, niektóre wczesne epidemiologiczne badania wykazały zwiększone ryzyko rozszczepu wargi lub podniebienia. Leczenie dużymi dawkami benzodiazepin w czasie II i (lub) III trymestru ciąży ujawniło spadek aktywności ruchowej płodu i wahania rytmu serca płodu. Jeśli zachodzi konieczność leczenia alprazolamem pod koniec ciąży, nawet w niewielkich dawkach, może wystąpić zespół wiotkiego dziecka, obejmujący hipotonię osiową, trudności ze ssaniem prowadzące do słabego przyrostu wagi. Objawy te są odwracalne, ale mogą trwać 1-3 tyg., w zależności od T0,5 alprazolamu. Przy większych dawkach u noworodków może rozwinąć się depresja układu oddechowego lub bezdech i hipotermia. Kilka dni po urodzeniu, u noworodków mogą wystąpić objawy odstawienia obejmujące nadpobudliwość, pobudzenie, drżenie, nawet jeśli nie wystąpi zespół wiotkiego dziecka. Jeśli leczenie alprazolamem pod koniec ciąży jest konieczne, należy unikać stosowania dużych dawek i monitorować noworodka w celu wykrycia objawów odstawienia i (lub) zespołu wiotkiego dziecka. Alprazolam w niewielkim stopniu przenika do mleka matek karmiących i ponieważ jest wolniej metabolizowany u noworodków niż u dorosłych, u noworodków może wystąpić kumulacja leku, sedacja i zaburzenia odżywiania - nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Alprazolam może niekorzystnie wpływać na czynności wymagające zwiększonej czujności, koordynacji ruchów i szybkiego reagowania, jak prowadzenia pojazdów, obsługiwanie maszyn, praca na wysokości itp., zwłaszcza na początku leczenia i w okresie zwiększania dawki.

Interakcje

Alprazolam stosowany z lekami hamującymi czynność o.u.n. (leki przeciwbólowe, przeciwpadaczkowe, neuroleptyczne, nasenne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym, itp.) wykazuje addytywne działanie depresyjne - podczas jednoczesnego stosowania należy zmniejszyć dawkę jednego lub obu leków. Jeśli alprazolam stosuje się jednocześnie z opioidami, ich dawki należy zmniejszyć co najmniej o 1/3, a następnie powoli zwiększać. Alprazolam nasila hamujące działanie alkoholu. Zmniejsza stężenie imipraminy i dezypraminy w stanie stacjonarnym. Może zwiększać stężenie digoksyny i litu we krwi. Cymetydyna zmniejsza klirens alprazolamu i wydłuża jego okres półtrwania. Etynyloestradiol wydłuża okres półtrwania alprazolamu. Inhibitory cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 mogą zwiększać stężenie alprazolamu i nasilać jego działanie. Interakcje dotyczące inhibitorów proteazy HIV (np. rytonawiru) i alprazolamu są złożone i zależne od czasu: małe dawki rytonawiru powodują znaczne zaburzenie klirensu alprazolamu, wydłużenie T0,5 w fazie eliminacji oraz nasilenie działania; jednak podczas długotrwałego narażenia na rytonawir indukcja CYP3A powoduje zanik tego hamowania; interakcja będzie powodować konieczność modyfikacji dawki lub odstawienia alprazolamu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania alprazolamu i azoli przeciwgrzybiczych (np. ketokonazolu, itrakonazolu). Stosować ostrożnie z nefazodonem, fluwoksaminą lub cymetydyną i w razie konieczności odpowiednio zmniejszyć dawki; z fluoksetyną, propoksyfenem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, sertraliną lub diltiazemem lub antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną, troleandomycyną).

Preparat zawiera substancję Alprazolam.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,5 mg alprazolamu (oraz 225,85 mg laktozy).

1 tabl. zawiera 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg alprazolamu. 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 0,5 mg, 1 mg lub 2 mg alprazolamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 0,25 mg lub 1 mg alprazolamu (oraz laktozę).

1 tabl. zawiera 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg alprazolamu (oraz odpowiednio 85,7 mg, 85,5 mg i 171,0 mg laktozy).

1 tabl. zawiera 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg alprazolamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg lub 2 mg alprazolamu. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,5 mg, 1 mg lub 2 mg alprazolamu.

1 tabl. zawiera 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg alprazolamu (oraz odpowiednio 92,77 mg, 92,47 mg i 92,00 mg laktozy).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.