Neomycinum TZF

1 tabl. zawiera 250 mg neomycyny w postaci siarczanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Neomycinum TZF 16 szt., tabl. 16,18zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania. Działa bakteriobójczo na bakterie Gram-ujemne - Escherichia coli, Enterobacter aerogenes, Klebsiella pneumoniae, Pasteurella spp., Proteus vulgaris, Salmonella spp., Shigella spp., Haemophilus influenzae, Neisseria meningitidis, Vibrio cholerae, Bordetella pertussis; Gram dodatnie - Bacillus anthracis, Corynebacterium diphteriae, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa. W niewielkim stopniu wchłania się z przewodu pokarmowego, dzięki czemu osiąga duże stężenia w jelitach. Okres półtrwania w osoczu wynosi 2-3 h. Wydala się niemal całkowicie z kałem.

Dawkowanie

Dorośli: przed zabiegiem chirurgicznym: 1 g co 1 h przez 4 h, następnie 1 g co 4 h przez następne 24 h, lub 1 g 19 h, 18 h i 9 h przed operacją; w encefalopatii wątrobowej: 4-12 g na dobę w dawkach podzielonych (1-3 g co 6 h) przez 5-7 dni. Dzieci: przed zabiegiem chirurgicznym: dzieci powyżej 12 rż.: 1 g co 4 h przez 2-3 dni przed operacją; dzieci 6-12 rż., 250-500 mg co 4 h przez 2-3 dni przed operacją. Pacjenci z niewydolnością nerek: dawkowanie ustalane indywidualnie.

Wskazania

Wyjałowienie przewodu pokarmowego przed zabiegami chirurgicznymi w obrębie jelit, encefalopatia wątrobowa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku, antybiotyki aminoglikozydowe. Stany zapalne, owrzodzenia lub niedrożność jelit. Uszkodzenie słuchu. Miastenia.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u wcześniaków, noworodków, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z mukowiscydozą i nadwagą, gdyż te grupy pacjentów są najbardziej wrażliwe na toksyczne działanie neomycyny, zaleca się indywidualne dostosowanie dawkowania. Ostrożnie u pacjentów ze schorzeniami nerwowo-mięśniowymi i parkinsonizmem (ryzyko blokady nerwowo-mięśniowej). Ostrożnie u pacjentów z owrzodziałą lub podrażniona błoną śluzową lub w stanach zapalnych jelita, gdyż wchłanianie leku może być wtedy większe i wywoływać działanie ogólnoustrojowe (w tym głuchotę). Preparat zawiera sacharozę, dlatego pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni go przyjmować. Długotrwałe doustne stosowanie neomycyny może powodować nadważenia niewrażliwymi drobnoustrojami, szczególnie grzybami.

Niepożądane działanie

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy krwi, zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), nieprawidłowy skład krwi, niedokrwistość hemolityczna, blokada nerwowo-mięśniow, stan splątania, dezorientacja, parestezja, oczopląs, ototoksyczność słuchowa (utrata słuchu, brzęczenie, szum lub uczucie zatkanych uszu) i przedsionkowa (niezdarność w poruszaniu, zawroty głowy, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi), nudności, wymioty, biegunka, zwiększone wydzielanie śliny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół złego wchłaniania charakteryzujący się tłuszczowymi stolcami, zmniejszeniem wchłaniania ksylozy, zmniejszeniem masy ciała, zmniejszeniem stężenia karotenu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów leczonych długotrwale lub dużymi dawkami neomycyny, nefrotoksyczność (może wystąpić podczas stosowania dużych dawek leku i w konsekwencji prowadzić do martwicy kanalików nerkowych), zakażenia grzybicze skóry i błon śluzowych, nadkażenia opornymi bakteriami (Staphylococcus spp., Pseudomonas spp.), gorączka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, zmiany skórne w postaci wysypki, świąd, podrażnienie, bolesność w okolicy twarzy.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany u kobiet w ciąży, gdy jego zastosowanie jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. U niemowląt karmionych piersią przez matki leczone aminoglikozydami mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, dlatego podczas stosowania neomycyny należy przerwać karmienie piersią.

Uwagi

Nie przekraczać koniecznego czasu leczenia. Konieczne są okresowe kontrolne badania audiometryczne oraz badania moczu i krwi z oznaczeniem stężenia leku (duże stężenie może być przyczyną uszkodzenia nerek oraz nerwu przedsionkowo-słuchowego).

Interakcje

Pacjenci uczuleni na jakikolwiek inny antybiotyk aminoglikozydowy mogą również wykazywać nadwrażliwość na inny antybiotyk z tej grupy (nadwrażliwość krzyżowa). Preparat podany doustnie zmniejsza wchłanianie fenoksymetylopenicyliny, metotreksatu, digoksyny, witaminy A i witaminy B12. Synergizm działania z większością antybiotyków β-laktamowych (w kilku przypadkach u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwowano zmniejszone działanie aminoglikozydów). Jednoczesne podawanie neomycyny z kwasem etakrynowym, furosemidem oraz innymi lekami mającymi właściwości nefrotoksyczne (np. inne aminoglikozydy, niektóre cefalosporyny, amfoterycyna, cyklosporyna, kapreomycyna, polimyksyny, leki zawierające platynę, teikoplanina, wankomycyna) lub ototoksyczne (np. diuetyki pętlowe, kapreomycyna, teikoplanina, wankomycyna, leki zawierające platynę) nasila oto- i nefrotoksyczne działanie leku. Jednoczesne podawanie z lekami zwiotczającymi mięśnie (np. toksyna botulinowa) lub z lekami hamującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. halogenowanymi węglowodorami wziewnymi stosowanymi do znieczulania, opioidowymi lekami przeciwbólowymi) powoduje zwiększenie blokady nerwowo-mięśniowej, co prowadzi do obniżenia sprawności układu mięśniowo-szkieletowego, zaburzeń oddychania, a nawet bezdechu. Aminoglikozydy mogą zmniejszać działanie leków parasympatykomimetycznych (np. neostygmina, pirydostygmina). Neomycyna może nasilać hipoglikemizujące działanie akarbozy (nasilenie działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego). Jednoczesne stosowanie aminoglikozydów z bisfosfonianami może zwiększać ryzyko hipokalcemii. Neomycyna zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Preparat inaktywuje doustne szczepionki przeciw durowi brzusznemu.

Preparat zawiera substancję Neomycin sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 g maści lub 1 czopek zawiera 10 mg siarczanu neomycyny, 5 mg hydrokortyzonu w postaci octanu, 5 mg chlorowodorku cynchokainy i 10 mg eskuliny w postaci półtorawodzianu.

1 g maści zawiera 5 mg siarczanu neomycyny, 5000 j.m. siarczanu polimyksyny B oraz 400 j.m. bacytracyny cynkowej.

1 g maści lub kremu zawiera 10 mg natamycyny, 10 mg hydrokortyzonu i 3500 j.m. neomycyny w postaci siarczanu. Krem zawiera parahydroksybenzoesan metylu i propylu.

1 g maści zawiera 250 IU bacytracyny (w postaci bacytracyny cynkowej) i 5 mg neomycyny (w postaci siarczanu neomycyny). Preparat zawiera lanolinę.

1 g zawiesiny zawiera 1,38 mg siarczanu neomycyny i 0,28 mg deksametazonu.

1 g zawiesiny zawiera 11,72 mg neomycyny w postaci siarczanu.

1 g maści zawiera 5 mg siarczanu neomycyny, 10 mg bacytracyny cynkowej i 0,833 mg siarczanu polimiksyny B. Lek zawiera p-hydroksybenzoesany propylu i metylu.

1 g maści zawiera 5 mg siarczanu neomycyny, 5000 j.m. siarczanu polimyksyny B oraz 400 j.m. bacytracyny cynkowej.

1 g maści zawiera 0,25 mg acetonidu fluocynolonu i 5 mg siarczanu neomycyny. Maść zawiera glikol propylenowy i lanolinę.

1 tabl. zawiera 250 mg neomycyny w postaci siarczanu.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.