Navirel

1 fiolka zawiera 10 mg lub 50 mg winorelbiny w postaci winianu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Navirel 1 fiolka 5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwnowotworowy z grupy alkaloidów barwinka. Hamuje polimeryzację tubuliny i wiąże się preferencyjnie z mikrotubulami mitotycznymi. Na mikrotubule aksonalne działa tylko w dużych stężeniach. Blokuje mitozę w fazie G2-M i powoduje śmierć komórki w interfazie lub w trakcie następnej mitozy. Po podaniu dożylnym w bolusie lub infuzji, eliminacja leku przebiega trójfazowo. Odzwierciedleniem końcowej fazy eliminacji jest długi okres półtrwania, większy niż 40 h. Lek wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (13,5%), natomiast w znacznym stopniu z płytkami krwi (78%). Winorelbina jest pierwotnie metabolizowana przez CYP3A4 cytochromu P-450. Metabolity nie wykazują aktywności, z wyjątkiem 4-O-deacetylowinorelbiny, która jest głównym metabolitem. Lek jest wydalany głównie z żółcią, w małym stopniu z moczem ( poniżej 20%).

Dawkowanie

Lek musi być stosowany pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w chemioterapii onkologicznej. Lek podaje się wyłącznie dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Dorośli. Zazwyczaj 25-30 mg/m2 pc. raz na tydzień. Jeśli winorelbina jest stosowana w skojarzeniu z innymi cytostatykami, dokładną jej dawkę określa stosowany protokół leczenia. Maksymalna tolerowana dawka w przypadku jednorazowego podania wynosi 35,4 mg/m2 pc. Maksymalna dawka całkowita w przypadku jednorazowego podania wynosi 60 mg. U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim upośledzeniem czynności wątroby farmakokinetyka winorelbiny nie ulega zmianie. Mimo to u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby zaleca się zastosowanie środka ostrożności w postaci zmniejszenia dawki do 20 mg/m2 pc. i uważnego monitorowania parametrów hematologicznych. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Przed podaniem w powolnym  bonusie (6-10 min) lek należy rozcieńczyć w 20-50 ml roztworu soli fizjologicznej lub 5% roztworze glukozy; przed podaniem w postaci krótkiej infuzji (20-30 min) - rozcieńczyć w 125 ml soli fizjologicznej lub 5% roztworze glukozy.

Wskazania

Monoterapia przerzutowego raka piersi (stadium IV) zaawansowanego lub opornego na chemioterapię zawierającą antracykliny i taksany. Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuc (stadium III lub IV).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na winorelbinę lub inne alkaloidy barwinka. Neutropenia 3 lub ciężka, trwająca lub przebyta w ciągu ostatnich 2 tyg., infekcja. Małopłytkowość 3. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby niezwiązane z chorobą nowotworową. Ciąża i okres karmienia piersią. Nie stosować w połączeniu ze szczepionką przeciw żółtej febrze.

Środki ostrożności

Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży. Lek należy podawać wyłącznie dożylnie (z dużą precyzją ze względu na ryzyko wynaczynienia), stosowanie dokanałowe jest przeciwwskazane. Zaleca się ostrożność u pacjentów ze znacznym upośledzeniem wątroby – należy zmniejszyć dawkę i monitorować parametry hematologiczne. Winorelbina nie powinna być stosowana łącznie z radioterapią, jeśli pole napromieniania obejmuje okolice wątroby. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku choroby niedokrwiennej serca.

Niepożądane działanie

Bardzo często (>1/10): mielosupresja prowadząca głównie do neutropenii, niedokrwistość; zaburzenia neurologiczne, w tym zniesienie głębokich odruchów ścięgnistych (po długotrwałej chemioterapii opisywano osłabienie siły mięśniowej w kończynach dolnych); zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i przełyku); przemijające zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby; łysienie; zmęczenie, gorączka, bóle o różnym umiejscowieniu, astenia, zaczerwienienie w miejscu podania leku, ból i zapalenie żyły. Często (>1/100, <1/10): zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze o różnej lokalizacji; małopłytkowość (rzadko ciężka); reakcje alergiczne (skórne i reakcje ze strony układu oddechowego); biegunka; bóle mięśniowe, bóle stawowe, ból szczęki; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Niezbyt często: sepsa, w tym ciężka sepsa z niewydolnością narządów trzewnych; ciężkie parestezje z objawami zaburzeń czucia i zaburzeń ruchowych; niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, napady zaczerwienienia twarzy i zmniejszenie ciepłoty skóry w obwodowych częściach ciała; duszność, skurcz oskrzeli. Rzadko: znaczna hiponatremia; choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa, przejściowe zmiany zapisu EKG, zawał mięśnia sercowego w części przypadków zakończony zgonem); ciężkie niedociśnienie tętnicze, zapaść; śródmiąższowe zapalenie płuc (u części pacjentów zakończone zgonem); niedrożność porażenna jelit (leczenie można wznowić po normalizacji motoryki jelit), zapalenie trzustki; uogólnione reakcje skórne; martwica tkanek w miejscu podania. Bardzo rzadko: powikłana sepsa, w tym zakończona zgonem; zespół Guillaina-Barre'a; częstoskurcz, kołatanie i zaburzenia rytmu serca; niewydolność oddechowa. Częstość nieznana: sepsa neutropeniczna (obarczona ryzykiem zgonu w 1,2% przypadków); gorączka neutropeniczna, pancytopenia; ogólnoustrojowe reakcje alergiczne (reakcja anafilaktyczna lub wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktoidalna, obrzęk naczynioruchowy); zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego; jadłowstręt; erytrodyzestazja dłoniowo-podeszwowa.

Ciąża i laktacja

Badania na zwierzętach wykazały, że preparat wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne. Leku nie należy stosować w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Mężczyźni poddani leczeniu winorelbiną muszą stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. Należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem leczenia preparatem.

Uwagi

W trakcie leczenia - przed każdym podaniem leku, należy regularnie kontrolować obraz morfologiczny krwi. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu leku z oczami (istnieje ryzyko silnego podrażnienia, a nawet owrzodzenia rogówki).

Interakcje

Jednoczesne stosowanie winorelbiny i cisplatyny nie wywiera wpływu na parametry farmakokinetyczne, jednak przy tym połączeniu występowanie granulocytopenii jest częstsze niż podczas monoterapii winorelbiną. Winorelbina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, w związku z tym jednoczesne stosowanie leków wpływających pobudzająco (np. fenytoina, ryfampicyna) lub hamująco na ten enzym (np. itrakonazol, ketokonazol) może zmieniać farmakokinetykę winorelbiny. W jednym z badań klinicznych I fazy stwierdzono zwiększoną częstość występowania neutropenii III/IV stopnia, kiedy z winorelbiną podawaną dożylnie stosowano lapatynib – należy zachować ostrożność. Skojarzone stosowanie winorelbiny z innymi lekami mogącymi oddziaływać toksycznie na szpik kostny obarczone jest dużym ryzykiem nasilenia działań niepożądanych związanych z mielosupresją. Alkaloidów barwinka nie należy stosować w skojarzeniu z itrakonazolem ze względu na ryzyko nasilenia neurotoksyczności wskutek spowolnienia ich metabolizmu wątrobowego przez itrakonazol. Stosowanie winorelbiny i mitomycyny C zwiększa ryzyko skurczu oskrzeli, duszności i śródmiąższowych chorób płuc. Winorelbina jest substratem glikoproteiny P, w związku z czym jednoczesne stosowanie winorelbiny z inhibitorami (np. werapamilem, cyklosporyną, chinidyną) lub induktorami tego białka transportowego może wpływać na jej stężenie. W przypadku jednoczesnego stosowania cytostatyków z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zaleca się częstsze oznaczanie INR. Przeciwwskazane jest stosowanie z fenytoiną ze względu na ryzyko zaostrzenia drgawek wynikających z obniżonego jej wchłaniania z przewodu pokarmowego przez winorelbinę bądź ze względu na ryzyko nasilenia działań toksycznych lub utraty skuteczności cytostatyku wskutek wzmożonego przez fenytoinę metabolizmu wątrobowego. Preparat nie jest zalecany w połączeniu z żywymi szczepionkami, a przeciwwskazany ze szczepionką przeciwko żółtej febrze.

Preparat zawiera substancję Vinorelbine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. miękka zawiera 20 mg lub 30 mg winorelbiny.

1 fiolka zawiera 10 mg lub 50 mg winorelbiny.

1 ml koncentratu zawiera 10 mg winorelbiny w postaci winianu.

1 fiolka zawiera 10 mg lub 50 mg winorelbiny w postaci winianu.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 implant podskórny zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 fiolka lub amp.-strzyk. 0,5 ml zawiera 45 mg ustekinumabu; 1 fiolka 1 ml zawiera 90 mg ustekinumabu.

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 ml koncentratu zawiera 20 mg ofatumumabu. 1 fiolka (50 ml) zawiera 1000 mg ofatumumabu. Preparat zawiera 116 mg sodu w dawce w dawce 1000 mg.

1 tabl. zawiera 50 mg azatiopryny. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka (5 ml) zawiera 100 mg panitumumabu; 1 fiolka (20 ml) zawiera 400 mg panitumumabu. Lek zawiera sód (0,15 mmol/ 3,45 mg w 1 ml).

1 amp. (1 ml) zawiera 3 000 000 j.m. naturalnego leukocytarnego interferonu alfa.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania Mięsak (guz) Ewinga – przyczyny, objawy, leczenie i rokowania

Mięsak (guz) Ewinga to złośliwy nowotwór kości, który najczęściej dotyka dzieci. Pierwsze objawy mięsaka Ewinga to bóle kości, które niekiedy wiązane są ...

więcej

Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie Guz przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie

Guz przysadki mózgowej to jeden z najbardziej zróżnicowanych guzów mózgu. Jego istotą jest nieprawidłowy rozrost komórek przysadki - nadrzędnego gruczołu w układzie ...

więcej

Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? Masaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego?

Masaż prostaty (stercza) znany jest jako jedna z technik seksualnych. Mało kto wie, że masaż gruczołu krokowego ma także zastosowanie w medycynie, ...

więcej

Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny Zespół POEMS - objawy, leczenie, przyczyny

Zespół POEMS, inaczej zespół Crow-Fukase lub zespół Takatsuki, to bardzo rzadki zespół objawów, który towarzyszy chorobie nowotworowej układu krwiotwórczego, jaką jest osteosklerotyczna ...

więcej

Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania Zespół rakowiaka - objawy, leczenie, rokowania

Zespół rakowiaka to zespół objawów, które pojawiają się u chorych na rakowiaka - rodzaj nowotworu rozwijającego się w różnych częściach przewodu pokarmowego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.