Natrium chloratum 0,9% Baxter

1 ml roztworu zawiera 9 mg chlorku sodu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Natrium chloratum 0,9% Baxter worek 5000 ml, roztw. do przepłukiwania 55,49zł 2017-10-31

Działanie

Izotoniczny roztwór chlorku sodu o osmolarności około 308 mOsm/l. Jony sodowe i chlorkowe odpowiadają za zachowanie równowagi wodno-elektrolitowej. Jony sodowe przenikają przez błony komórkowe wykorzystując różne mechanizmy transportujące, m.in. pompę sodowo-potasową (Na-K-ATPaza). Sód odgrywa ważną rolę w przekaźnictwie nerwowym i elektrofizjologii serca, duże znaczenie ma także metabolizm sodu w nerkach. Sód jest wydalany głównie przez nerki, ulega jednak w dużej mierze wchłanianiu zwrotnemu. Niewielkie ilości sodu są tracone z kałem i potem.

Dawkowanie

Dożylnie. Dawkowanie, szybkość i czas podawania są ustalane indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, stosowanego równocześnie leczenia, stanu klinicznego, szczególnie do stanu nawodnienia pacjenta, a także od klinicznej odpowiedzi pacjenta na leczenie i wyników laboratoryjnych badań diagnostycznych. Równowaga płynów oraz stężenie elektrolitów w osoczu muszą być kontrolowane w trakcie leczenia. Zalecane dawkowanie do uzupełniania utraty izotonicznego płynu pozakomórkowego i utraty sodu. Dorośli: 0,5-3 l/24 h. Niemowlęta i dzieci: 20-100 ml/24 h/kg mc., zależnie od wieku i całkowitej masy ciała. Zalecane dawkowanie w przypadku rozpuszczania lub rozcieńczania innych preparatów: 50-250 ml/dawkę podawanego preparatu. Jeżeli roztwór stosowany jest jako rozpuszczalnik do przygotowania roztworu innych preparatów, dawkowanie i szybkość podawania będzie także zależała od właściwości i zalecanego schematu dawkowania dla dodanego preparatu. Sposób podania. Roztwór do podawania we wlewie dożylnym z zastosowaniem jałowego i apirogennego zestawu do infuzji, z zastosowaniem zasad aseptyki. Sprzęt do wlewów należy wstępnie wypełnić roztworem, aby zapobiec przedostaniu się powietrza do systemu. Przed podaniem roztwór należy ocenić wizualnie czy nie zawiera widocznych cząstek i barwa jest prawidłowa. Nie należy podawać, jeżeli roztwór nie jest przezroczysty, zawiera widoczne cząstki lub opakowanie jest uszkodzone. Nie wyjmować worka z opakowania ochronnego do momentu użycia. Wewnętrzny worek zachowuje jałowość roztworu. Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do infuzji. Dodatkowe preparaty można wprowadzać do roztworu przed infuzją lub w trakcie infuzji, poprzez port do dodawania preparatu.

Wskazania

Leczenie utraty izotonicznego płynu pozakomórkowego. Leczenie utraty sodu. Do rozcieńczania i rozpuszczania zgodnych preparatów przeznaczonych do podawania pozajelitowego.

Przeciwwskazania

Hipernatremia. Hiperchloremia. Należy także uwzględnić przeciwwskazania do stosowania dodawanego preparatu.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ryzykiem ciężkiego zaburzenia czynności nerek. U tych pacjentów podanie preparatu może prowadzić do zatrzymania sodu. W zależności od objętości oraz szybkości podawania, podanie dożylne preparatu może powodować: przeciążenie płynem i (lub) substancją rozpuszczoną, prowadzące do przewodnienia/ hiperwolemii, np. stany przekrwienia obejmujące obrzęk uogólniony lub miejscowy; klinicznie istotne zaburzenia elektrolitowe i zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Ryzyko wystąpienia stanów przewodnienia (zatrzymanie wody zależne od sodu) jest odwrotnie proporcjonalne do stężenia elektrolitów w roztworze oraz dodanych preparatach. Ryzyko przeciążenia substancją rozpuszczoną prowadzące do stanów przekrwienia (zatrzymanie substancji rozpuszczonych zależne od wody) jest wprost proporcjonalne do stężenia elektrolitów w roztworze oraz dodanych preparatach. Na początku każdego wlewu dożylnego konieczny jest nadzór kliniczny. Preparat powinien być podawany ze szczególną ostrożnością, o ile w ogóle, pacjentom w następujących stanach lub u których występuje ryzyko wystąpienia: hipernatremii - gwałtowna korekta hipernatremii po okresie przystosowania może prowadzić do obrzęku mózgu, drgawek, trwałego uszkodzenia mózgu lub śmierci; hiperchloremii; kwasicy metabolicznej, która może ulec pogorszeniu przez przedłużone stosowanie tego roztworu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek; hiperwolemii objawiającej się nadciśnieniem, niewydolnością serca oraz obrzękiem płuc, szczególnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową; jatrogennej kwasicy metabolicznej z hiperchloremią (np. podczas resuscytacji płynami dożylnymi); stanów, które mogą prowadzić do zatrzymania sodu, przeciążenia płynami i obrzęku (uogólnionego i miejscowego), u pacjentów z: hiperaldosteronizmem pierwotnym; hiperaldosteronizmem wtórnym, związanym na przykład z nadciśnieniem, zastoinową niewydolnością serca, chorobami wątroby (w tym marskością wątroby), chorobami nerek (w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej, marskością nerki) lub stanem przedrzucawkowym; leczenia zwiększającego ryzyko zatrzymania sodu lub płynów, takie jak stosowanie kortykosteroidów. Infuzję należy przerwać natychmiast, jeżeli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe reakcji: niedociśnienie, gorączka, drgawki, dreszcze, pokrzywka, wysypka i świąd. Gwałtowna korekta hiponatremii i hipernatremia mogą być niebezpieczne (ryzyko poważnych powikłań neurologicznych). Należy dokładnie kontrolować stężenie elektrolitów w osoczu u dzieci i młodzieży, ponieważ w tej populacji może być zaburzona zdolność do regulacji płynów i elektrolitów, dlatego powtórne wlewy chlorku sodu powinny być podawane tylko po oznaczeniu stężenia sodu w surowicy. Przy wyborze roztworu do infuzji oraz objętości/szybkości infuzji dla pacjentów w podeszłym wieku, należy wziąć pod uwagę, że u pacjentów tych częściej występują choroby serca, nerek, wątroby oraz inne choroby lub równocześnie stosowane są inne leki. Plastikowych pojemników nie należy podłączać seryjnie. Takie zastosowanie mogłoby spowodować zator powietrzny wywołany resztkowym powietrzem zaciągniętym z pierwszego pojemnika zanim podawanie płynu z drugiego pojemnika zostanie zakończone. Wywieranie dodatkowego ciśnienia na dożylne roztwory zawarte w elastycznych pojemnikach z tworzywa sztucznego w celu zwiększenia szybkości przepływu może spowodować zator powietrzny, jeśli przed podaniem z pojemnika nie usunięto całkowicie resztek powietrza. Zastosowanie zestawów do podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej, może spowodować zator powietrzny. Nie należy stosować zestawów do podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej wraz z elastycznymi pojemnikami z tworzyw sztucznych.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić następujące działania niepożądane, chociaż nie były zgłaszane dla tego preparatu: hipernatremia (np. podczas podania pacjentom z moczówką prostą nerkową lub przetoką żołądkowo-nosową), kwasica metaboliczna z hiperchloremią, hiponatremia (która może być objawowa), hiponatremia - może wystąpić, gdy normalne wydalanie wody jest osłabione (np. SIADH lub po operacji). Jeżeli roztwór użyty jest jako rozpuszczalnik do przygotowania postaci do iniekcji innych preparatów, możliwość wystąpienia innych działań niepożądanych zależy od właściwości dodanych leków. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy ocenić stan pacjenta, wprowadzić stosowne środki zaradcze lub w razie konieczności - przerwać wlew.

Ciąża i laktacja

Brak odpowiednich danych ze stosowania preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed zastosowaniem roztworu, należy rozważyć potencjalne ryzyko i korzyść w każdym indywidualnym przypadku. Zaleca się ostrożność u pacjentów ze stanem przedrzucawkowym. Jeśli do roztworu dodany jest inny preparat, należy oddzielnie rozważyć jego właściwości i sprawdzić możliwość jego stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią.

Uwagi

Na początku każdego wlewu dożylnego należy kontrolować parametry kliniczne i biologiczne pacjenta, a szczególnie stężenie elektrolitów w surowicy.

Interakcje

Zaleca się ostrożność u pacjentów leczonych litem. W trakcie podawania roztworu może wzrosnąć klirens nerkowy sodu i litu. Podanie roztworu może prowadzić do spadku stężenia litu. Podanie kortykoidów/steroidów i karbenoksolonu może być związane z zatrzymaniem w organizmie sodu i wody (z obrzękami i nadciśnieniem).

Preparat zawiera substancję Sodium chloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

100 g proszku zawiera: 34,8 g boraksu, 34,8 g wodorowęglanu sodu wodorowęglan, 14,9 g chlorku sodu, 14,9 g benzoesanu sodu, 0,5 g mentolu.

1000 ml roztworu zawiera 5,75 g chlorku sodu, 0,38 g chlorku potasu, 0,264 g chlorku wapnia (dwuwodnego), 0,2 g chlorku magnezu (sześciowodnego), 4,62 g octanu sodu (trójwodnego), 0,9 g cytrynianu sodu (dwuwodnego). Stężenie jonów: 141,5 mmol/l sodu, 5,1 mmol/l potasu, 1,8 mmol/l wapnia, 0,985 mmol/l magnezu, 33,95 mmol/l octanów, 3,6 mmol/l cytrynianów, 109,05 mmol/l chloru. Osmolarność wynosi 301 mOsmol/l. pH:5,5-7,5.

5 g proszku zawiera: 1,74 g boraksu, 1,74 g wodorowęglanu sodu, 750 mg chlorku sodu, 750 mg benzoesanu sodu, 20 mg lewomentolu.

Roztwór 2 mmol/l. Skład (na 1000 ml): komora duża A: 0,343 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,136 g sześciowodnego chlorku magnezu, 7,52 g chlorku sodu, 0,199 g chlorku potasu, 1,47 g glukozy jednowodnej; komora mała B: 13,4 g wodorowęglanu sodu. Końcowy roztwór po zmieszaniu (na 1000 ml): 0,257 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,102 g sześciowodnego chlorku magnezu, 6,12 g chlorku sodu, 0,149 g chlorku potasu, 1 g glukozy bezwodnej, 2,94 g wodorowęglanu sodu. Skład jonowy końcowego roztworu (na 1000 ml): 1,75 mmol wapnia, 0,5 mmol magnezu, 140 mmol sodu, 2 mmol potasu, 111,3 mmol chlorków, 5,55 mmol glukozy bezwodnej, 35 mmol wodorowęglanów. Osmolarność teoretyczna 296 mOsm/l. pH: 7,0-7,5. Roztwór 4 mmol/l. Skład (na 1000 ml): komora duża A: 0,343 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,136 g sześciowodnego chlorku magnezu, 7,52 g chlorku sodu, 0,398 g chlorku potasu, 1,47 g glukozy jednowodnej; komora mała B: 13,4 g wodorowęglanu sodu. Końcowy roztwór po zmieszaniu (na 1000 ml): 0,257 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,102 g sześciowodnego chlorku magnezu, 6,12 g chlorku sodu, 0,298 g chlorku potasu, 1 g glukozy bezwodnej, 2,94 g wodorowęglanu sodu. Skład jonowy końcowego roztworu (na 1000 ml): 1,75 mmol wapnia, 0,5 mmol magnezu, 140 mmol sodu, 4 mmol potasu, 113,3 mmol chlorków, 5,55 mmol glukozy bezwodnej, 35 mmol wodorowęglanów. Osmolarność teoretyczna 300 mOsm/l. pH: 7,0-7,5.

1000 ml roztworu zawiera 1,5 g chlorku potasu i 9 g chlorku sodu (stężenie potasu 20 mmol/l, stężenie sodu 154 mmol/l, stężenie chlorku 174 mmol/l). Osmolarność teoretyczna 348 mOsmol/l (w przybliżeniu 388 mOsmol/l). pH 4,5-7.

100 ml roztworu zawiera 900 mg chlorku sodu. Osmolarność: 308 mOsmol/l.

1 saszetka (74 g) zawiera: 64,0 g makrogolu 4000 (glikol polietylenowy 4000), 5,7 g bezwodnego siarczanu sodu, 1,68 g wodorowęglanu sodu, 1,46 g chlorku sodu, 0,75 g chlorku potasu.

100 ml płynu zawiera 3,33 g glukozy i 300 mg chlorku sodu.

1 kg preparatu zawiera nie mniej niż 450 g jonów chlorkowych, 330 mg jonów jodkowych, 1200 mg jonów bromkowych.

100 ml płynu zawiera 2,5 g glukozy i 450 mg chlorku sodu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1000 ml roztworu zawiera: 5,75 g chlorku sodu, 4,62 g trójwodnego octanu sodu, 0,90 g dwuwodnego cytrynianu sodu, 0,26 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,38 g chlorku potasu, 0,20 g sześciowodnego chlorku magnezu. Preparat zawiera: 141 mmol/1000 ml Na+, 34 mmol/1000 ml CH3COO-, 3 mmol/1000 ml C6H5O73-, 2 mmol/1000 ml Ca2+, 5 mmol/1000 ml K+, 1 mmol/1000 ml Mg2+, 109 mmol/1000 ml Cl-.

1 tabl. do żucia zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; tabletki zawierają aspartam. 5 ml syropu zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; syrop zawiera sacharozę, sorbitol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu oraz etanol (<100 mg/30 ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.