Nasonex®

1 dawka zawiera 50 µg furoinianu mometazonu w postaci furoinianu mometazonu jednowodnego mikronizowanego. Preparat zawiera chlorek bezalkoniowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Nasonex® 140 dawek - 18 g, aerozol do nosa, zawiesina 61,46zł 2017-10-31

Działanie

Glikokortykosteroid do stosowania miejscowego o działaniu przeciwzapalnym. Prawdopodobnie głównym mechanizmem odpowiedzialnym za działanie przeciwalergiczne i przeciwzapalne jest zdolność do hamowania uwalniania mediatorów reakcji alergicznej. Lek hamuje uwalnianie leukotrienów z leukocytów u pacjentów z alergią. Furoinian mometazonu podawany do nosa w postaci wodnego aerozolu ma znikomą biodostępność (<0,1%) i na ogół nie jest wykrywalny w osoczu. Jest bardzo słabo wchłaniany z przewodu pokarmowego i niewielka ilość, która może zostać połknięta i wchłonięta, w dużym stopniu ulega metabolizmowi pierwszego przejścia przez wątrobę, a następnie jest wydalana z moczem i żółcią.

Dawkowanie

Donosowo. Sezonowe lub całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku) oraz młodzież powyżej 12 lat: zwykle 2 dawki do każdego otworu nosowego raz na dobę (całkowita dawka dobowa: 200 µg). Po uzyskaniu poprawy można zmniejszyć dawkę, tzn. stosować 1 dawkę do każdego otworu nosowego raz na dobę (całkowita dawka dobowa: 100 µg); dawka ta powinna być skuteczna w leczeniu podtrzymującym. Jeżeli poprawa jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do maksymalnej dawki dobowej, tj. 4 dawek do każdego otworu nosowego raz na dobę (całkowita dawka dobowa: 400 µg). Po uzyskaniu poprawy dawkę leku należy zmniejszyć. Dzieci od 3 do 11 lat: zwykle 1 dawka do każdego otworu nosowego raz na dobę (całkowita dawka dobowa wynosi 100 µg). U niektórych pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa początek klinicznie znaczącego działania leku występował w ciągu 12 h po podaniu pierwszej dawki; jednak w ciągu pierwszych 48 h po podaniu można nie uzyskać pełnego działania leku. Warunkiem skutecznego leczenia jest regularne stosowanie. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich objawów alergicznego sezonowego zapalenia błony śluzowej nosa w wywiadzie, konieczne może być rozpoczęcie leczenia produktem na kilka dni przed spodziewanym początkiem okresu pylenia. Polipy nosa. Zwykle zalecana dawka początkowa wynosi 2 dawki do każdego otworu nosowego raz na dobę (całkowita dawka dobowa: 200 µg). Jeżeli po 5 do 6 tyg. stosowania leku nie nastąpi poprawa, dawkę można zwiększyć, tzn. stosować 2 dawki do każdego otworu nosowego 2 razy na dobę (całkowita dawka dobowa: 400 µg). Po uzyskaniu poprawy dawkę należy zmniejszyć. Jeżeli po 5 do 6 tyg. stosowania leku 2 razy na dobę nie nastąpi poprawa, należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnego leczenia. Badania, których celem była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu w leczeniu polipów nosa trwały 4 mies.

Wskazania

Leczenie objawów sezonowego alergicznego lub całorocznego zapalenia błony śluzowej nosa u dorosłych i u dzieci w wieku 3 lat i starszych. Leczenie polipów nosa u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na mometazonu furoinian lub inne glikokortykosteroidy, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Preparatu nie należy stosować w przypadku nieleczonych miejscowych zakażeń błony śluzowej nosa oraz u pacjentów, którzy niedawno przebyli zabiegi chirurgiczne nosa lub urazy nosa, aż do czasu zagojenia się ran, ze względu na hamujące działanie kortykosteroidów na proces gojenia ran.

Środki ostrożności

Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynną gruźlicą lub nieaktywnymi gruźliczymi zakażeniami układu oddechowego, z nieleczonymi zakażeniami grzybiczymi, bakteryjnymi i ogólnymi zakażeniami wirusowymi lub oczną postacią opryszczki. Po 12 mies. stosowania leku nie stwierdzono żadnych objawów zaniku błony śluzowej nosa; ponadto furoinian mometazonu wykazywał zdolność przywracania zbliżonej do prawidłowej struktury histologicznej błony śluzowej nosa. Pacjentów długotrwale stosujących lek (kilka miesięcy lub dłużej) należy okresowo badać w celu wykrycia ewentualnych zmian w błonie śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia miejscowego grzybiczego zakażenia błony śluzowej nosa lub gardła, lek należy odstawić lub rozpocząć odpowiednie leczenie. Utrzymujące się podrażnienie błony śluzowej nosogardzieli może być wskazaniem do zaprzestania stosowania leku. Mimo, iż stosowanie leku pozwala na kontrolę objawów zapalenia błony śluzowej nosa u większości pacjentów, równoczesne wprowadzenie dodatkowego leczenia może złagodzić inne objawy, a w szczególności objawy oczne. Nie stwierdzono zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza w następstwie przedłużonego stosowania preparatu. Jednak pacjenci, u których zamieniono stosowane długotrwale, ogólnie działające kortykosteroidy na preparat donosowy, wymagają szczególnej uwagi. U pacjentów, u których zaprzestano podawania działających ogólnie kortykosteroidów, może wystąpić trwająca kilka miesięcy niewydolność kory nadnerczy. Jeżeli u pacjentów występują przedmiotowe i podmiotowe objawy niewydolności kory nadnerczy, należy powrócić do leczenia działającymi ogólnie kortykosteroidami oraz zastosować inne metody leczenia. Podczas przestawiania z kortykosteroidów działających ogólnie na preparat donosowy, u niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy wynikające z odstawienia kortykosteroidów (np. bóle stawów i (lub) mięśni, znużenie, w początkowym okresie depresja), pomimo zmniejszenia nasilenia objawów związanych z zapaleniem błony śluzowej nosa. Pacjentów tych należy zachęcać do dalszego stosowania preparatu. Zmiana leczenia może również ujawnić istniejące wcześniej choroby alergiczne, takie jak alergiczne zapalenie spojówek lub wyprysk, uprzednio maskowane przez ogólnie działające kortykosteroidy. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu w leczeniu jednostronnych polipów nosa, polipów związanych z mukowiscydozą lub polipów całkowicie zamykających jamę nosową. Jednostronne polipy o dziwnym lub nieregularnym kształcie, zwłaszcza owrzodzone lub krwawiące, należy dokładnie zbadać. Pacjentów otrzymujących kortykosteroidy, u których możliwe jest wystąpienie działania immunosupresyjnego, należy poinformować o ryzyku związanym z kontaktem z niektórymi chorobami zakaźnymi (np. ospa wietrzna, odra) oraz o konieczności zasięgnięcia porady lekarza w przypadku, gdy dojdzie do kontaktu z nimi. Podczas stosowania do nosa kortykosteroidów bardzo rzadko występowały przypadki przerwania przegrody nosowej lub zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu w leczeniu polipów nosa u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Zaleca się regularną kontrolę wzrostu u dzieci i młodzieży leczonych długotrwale kortykosteroidami podawanymi do nosa. W przypadku spowolnienia wzrostu należy, jeśli to możliwe, zmniejszyć dawkę kortykosteroidu do najmniejszej dawki, skutecznie łagodzącej objawy. Należy również rozważyć skierowanie pacjenta do specjalisty pediatry. Jeśli stosowane są dawki większe niż zalecane, należy rozważyć dodatkowe podanie ogólnie działających kortykosteroidów w okresie stresu lub przed planowanym zabiegiem chirurgicznym.

Niepożądane działanie

Bardzo często: krwawienie z nosa (w leczeniu polipów nosa przy dawkowaniu 2 razy na dobę). Często: zapalenie gardła, zakażenie górnych dróg oddechowych (notowane niezbyt często przy dawkowaniu 2 razy na dobę w leczeniu polipów nosa), ból głowy, krwawienie z nosa, uczucie pieczenia nosa, podrażnienie nosa, owrzodzenie nosa, podrażnienie gardła (w leczeniu polipów nosa przy dawkowaniu 2 razy na dobę). Częstość nieznana: nadwrażliwość (w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i duszność), jaskra, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaćma, perforacja przegrody nosowej, zaburzenia smaku i węchu. U dzieci częstość występowania działań niepożądanych odnotowanych w badaniach klinicznych była porównywalna do placebo, np. krwawienie z nosa (6%), bóle głowy (3%), podrażnienie błony śluzowej nosa (2%) i kichanie (2%). Mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów stosowanych donosowo, szczególnie w przypadku dużych dawek stosowanych przez długi okres czasu: zespół Cushinga, wygląd twarzy jak w zespole Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zaćma, jaskra oraz rzadziej szereg objawów psychicznych lub zmian zachowania, w tym nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja lub agresja (zwłaszcza u dzieci).

Ciąża i laktacja

Brak odpowiednich badań dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży. Podczas stosowania do nosa maksymalnych zalecanych dawek stężenie mometazonu w osoczu nie jest oznaczalne; dlatego przypuszcza się, że narażenie płodu nie jest znaczące, a możliwy toksyczny wpływ na rozrodczość jest niewielki. Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią, chyba że potencjalna korzyść dla matki uzasadnia wszelkie potencjalne ryzyko dla matki, płodu lub noworodka. Należy uważnie obserwować, czy nie występuje niedoczynność kory nadnerczy u noworodków urodzonych przez kobiety leczone w okresie ciąży kortykosteroidami. Brak danych z badań klinicznych dotyczących wpływu preparatu na płodność.

Uwagi

Przed pierwszym użyciem aerozolu oraz po każdej przerwie w stosowaniu trwającej 14 dni lub dłużej należy wstrząsnąć zawartość pojemnika i 2 razy nacisnąć pompkę, aby uzyskać jednolite dawki.

Interakcje

Nie stwierdzono interakcji z loratadyną.

Preparat zawiera substancję Mometasone furoate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka aerozolu donosowego zawiera 50 µg furoinianu mometazonu. Zawiesina zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 g roztworu zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 dawka aerozolu donosowego zawiera 50 µg furoinianu mometazonu. Zawiesina zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 g maści zawiera 1 mg furoinianu mometazonu i 50 mg kwasu salicylowego. Preparat zawiera stearynian glikolu propylenowego.

1 dawka zawiera 50 µg furoinianu mometazonu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (0,02 mg/dawkę).

1 dawka aerozolu donosowego zawiera 50 µg furoinianu mometazonu. Zawiesina zawiera chlorek benzalkoniowy (0,2 mg/g).

1 g kremu zawiera 1 mg furoinianu mometazonu; krem zawiera p-hydroksybenzoesany metylu i propylu.

1 g roztworu zawiera 1 mg furoinianu mometazonu. Roztwór zawiera glikol propylenowy.

1 dawka zawiera 50 µg furoinianu mometazonu (oraz 20 µg chlorku benzalkoniowego).

1 dawka zawiera 50 µg furoinianu mometazonu w postaci furoinianu mometazonu jednowodnego mikronizowanego. Preparat zawiera chlorek bezalkoniowy.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku fenspirydu. Preparat zawiera sacharozę, glicerol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Nawilżacz powietrza - w trosce o zdrową skórę, zatoki i sen Nawilżacz powietrza - w trosce o zdrową skórę, zatoki ...

Nawilżacz powietrza najbardziej potrzebny jest jesienią i zimą, kiedy zmuszeni jesteśmy więcej czasu spędzać w zamkniętych pomieszczeniach. Centralne ogrzewanie i klimatyzacja sprawiają, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.