MST Continus®

1 tabl. powl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg lub 200 mg siarczanu morfiny. 1 tabl. 10 mg zawiera 90 mg laktozy; 1 tabl. 30 mg zawiera 70 mg laktozy; 1 tabl. 60 mg zawiera 40 mg laktozy. Tabl. 30 mg i tabl. 60 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
MST Continus® 60 szt., tabl. powl. o zmodyf. uwalnianiu 309,86zł 2017-10-31

Działanie

Opioidowy lek przeciwbólowy, wybiórczy agonista receptorów opioidowych (silny agonista receptorów mi, słabszy receptorów kappa i delta). Głównym działaniem terapeutycznym morfiny jest działanie przeciwbólowe i uspokajające. Specjalna konstrukcja tabletki (system zmodyfikowanego uwalniania substancji czynnej) zmniejsza szybkość wchłaniania, lecz nie zmniejsza dostępności biologicznej, dzięki czemu lek może być stosowany co 12 h. Biodostępność wykazuje duże różnice osobnicze (20-75%). Po jednorazowym przyjęciu maksymalne stężenie w surowicy pojawia się po 10-30 min. Morfina wiąże się z białkami osocza w 40%, dobrze przenika do tkanek, słabo do o.u.n (współczynnik podziału ok. 0,4), nie wykazuje tendencji do kumulacji w ustroju. U dzieci penetracja do o.u.n. jest znacznie bardziej nasilona niż u dorosłych. Morfina metabolizowana jest głównie w wątrobie do czynnego metabolitu - morfino-6-monoglukuronianu (M6G), kumulującego się przy wielokrotnych podaniach, oraz morfino-3-monoglukuronianu (M3G). Lek metabolizowany jest również w nerkach i błonie śluzowej jelita. T0,5 morfiny w surowicy wynosi 2,5-3 h. Najsilniejsze działanie występuje między 2. i 8. h od podania. Czas działania leku (u pacjentów, u których nie wystąpiła tolerancja) wynosi ok. 12 h. Lek wydalany jest w 85% przez nerki, w 9-12% w postaci niezmienionej, w 7-10% - z żółcią.

Dawkowanie

Doustnie. Lek podaje się w stałych odstępach co 12 h. Dorośli. Dawkę należy ustalać indywidualnie w zależności od natężenia bólu oraz z uwzględnieniem wywiadu chorobowego (natężenia bólu, wieku pacjenta i reakcji na uprzednio stosowanie leki przeciwbólowe) tak, aby doprowadzić do ustąpienia bólu i utrzymania działania przeciwbólowego do następnej dawki leku (za 12 h). Nawrót lub nasilenie bólu między dawkami wymaga zwiększenia dawek, a nie skracania odstępu między dawkami. Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej skutecznej dawki, która powinna być zwiększana w trakcie leczenia. U pacjentów z małą masa ciała dawka początkowa wynosi 10 mg co 12 h, u pozostałych pacjentów 30 mg co 12 h, zwiększając kolejne dawki o 30-50% aż do odpowiedniej kontroli bólu. W celu ustalenia dawki zaleca się rozpoczęcie leczenia lekiem o szybkim uwalnianiu morfiny, ponieważ dobór dawki za pomocą postaci o zmodyfikowanym uwalnianiu może być trudny. Przy zamianie morfiny w postaci szybko uwalnianej na lek MST Continus dotychczasowa dawka morfiny powinna być zachowana, ale podawana w dwóch dawkach podzielonych co 12 h. Przy zamianie morfiny stosowanej parenteralnie na lek MST Continus dotychczasowa dawka dobowa powinna być zwiększona o 50-100% i podawana w dwóch dawkach podzielonych co 12 h. W leczeniu bólu pooperacyjnego (nie wcześniej niż dobę po operacji): u pacjentów o mc. poniżej 70 kg - 2 tabl. po 10 mg co 12 h, u pacjentów o mc. powyżej 70 kg - 1 tabl. 30 mg co 12 h. Tabl. w dawce 200 mg mogą być stosowane u pacjentów, którzy wymagają dawki dobowej 400 mg lub więcej. W razie konieczności pacjentowi można podać dodatkową dawkę morfiny parenteralnie z zachowaniem szczególnej ostrożności przy ustalaniu wysokości dobowej dawki morfiny mając na uwadze działanie morfiny podawanej w postaci tabl. o zmodyf. uwalnianiu. Młodzież powyżej 12 lat. W leczeniu ciężkiego bólu nowotworowego dawkowanie jest ściśle uzależnione od decyzji lekarza; jako dawkę początkową zaleca się 0,2-0,8 mg/kg mc. co 12 h. Dostosowanie dawki należy przeprowadzić w taki sposób jak opisano w przypadku dorosłych pacjentów. Tabl. 100 mg i 200 mg nie są zalecane do stosowania u młodzieży. Nie zaleca się stosowania preparatu w leczeniu bólu pooperacyjnego u dzieci. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 75 lat i powyżej) oraz pacjenci w ogólnie złym stanie zdrowia mogą wykazywać większą wrażliwość na morfinę - przy dostosowywaniu dawki należy zachować większą ostrożność i (lub) zastosować dłuższe odstępy pomiędzy dawkami; jeśli to konieczne, należy zmniejszyć dawkę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 12 lat. Sposób podawania. Lek stosuje się w stałych odstępach, co 12 h. Tabletki należy połykać w całości; nie wolno ich dzielić, gryźć, kruszyć, ponieważ może dojść do natychmiastowego uwolnienia morfiny i przyjęcia dawki potencjalnie toksycznej. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Wskazania

Zwalczanie średnio natężonych i silnych bólów nieustępujących po lekach przeciwbólowych o słabszym działaniu. Zwalczanie silnych bólów pooperacyjnych od drugiego dnia po operacji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zespół ostrego brzucha. Niedrożność porażenna jelit. Depresja oddechowa (zahamowanie czynności oddechowej). Opóźnione opróżnianie żołądka. Ostre choroby wątroby. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i okres 2 tyg. od zaprzestania stosowania inhibitorów MAO.

Środki ostrożności

Nie zaleca się podawania leku: pacjentom przed operacją oraz przez 24 h po operacji; pacjentom w wieku poniżej 12 lat; dzieciom i młodzieży w wieku powyżej 12 lat w leczeniu bólu pooperacyjnego. Należy zachować ostrożność i w razie konieczności zmniejszyć dawkę leku w przypadku: uzależnienia od opioidów; uzależnienia od leków i substancji psychotropowych w wywiadzie; alkoholizmu; delirium tremens; występowania zaburzeń świadomości; występowania zaburzeń czynności ośrodka oddechowego i czynności płuc lub stanu, który prowadzi do wystąpienia powyższych zaburzeń; ciężkiej astmy oskrzelowej; ciężkiej postaci serca płucnego; przewlekłej obturacyjnej choroby płuc; stanów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, wówczas kiedy nie jest prowadzona mechaniczna wentylacja; niedociśnienia tętniczego związanego z hipowolemią; przerostu gruczołu krokowego z zaleganiem moczu w pęcherzu (ryzyko rozerwania pęcherza moczowego z powodu zatrzymania moczu); zwężenia cewki moczowej lub kolki nerkowej; zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby; zaburzeń czynności dróg żółciowych; zapalenia trzustki; nieswoistego zapalenia jelit; niedoczynności tarczycy; niewydolność kory nadnerczy; guza chromochłonnego; urazu głowy; padaczki lub zwiększonej skłonności do drgawek; podawania leku pacjentom w podeszłym wieku. Depresja ośrodka układu oddechowego stanowi najistotniejsze niebezpieczeństwo w przypadku przedawkowania opioidów. Dzieci i osoby w podeszłym wieku wykazują większą wrażliwość na morfinę. Ze względu na ryzyko wystąpienia napadów kolki żółciowej lub nerkowej lek stosować ostrożnie po zabiegach chirurgicznych szczególnie w obrębie dróg żółciowych oraz u pacjentów z wtórnym ostrym zapaleniem trzustki. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli podejrzewa się możliwość wystąpienia niedrożności porażennej jelit i przerwać stosowanie w przypadku wystąpienia tego porażenia. Pacjentom, którzy mają być poddani chordotomii lub innemu zabiegowi zniesienia czucia bólu, nie należy podawać leku na 12 h przed zabiegiem. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do rozwoju tolerancji na lek powodując konieczność zastosowania stopniowo coraz większych dawek morfiny do utrzymania kontroli nad bólem. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do uzależnienia fizycznego, a po nagłym przerwaniu leczenia może wystąpić zespół odstawienia. Morfina może być nadużywana i niewłaściwie stosowana przez osoby uzależnione lub podatne na uzależnienia. Istnieje ryzyko rozwoju uzależnienia psychicznego od opioidowych leków przeciwbólowych, w tym od morfiny. Lek należy przepisywać ze szczególną ostrożnością pacjentom nadużywającym alkohol lub leki. Jednoczesne picie alkoholu i stosowanie leku może nasilać działania niepożądane - należy unikać równoczesnego przyjmowania. Nie wolno stosować wysokich dawek morfiny od razu na początku kuracji, bez wcześniejszego stopniowego podawania małych dawek. U pacjentów z epilepsją w wywiadzie, morfina może obniżać próg drgawkowy. U pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy (np. choroba Addisona) należy kontrolować stężenie kortyzolu w osoczu krwi, i jeśli to konieczne, prowadzić substytucję kortykosteroidów. W rzadkich przypadkach może wystąpić zjawisko hiperalgezji, która nie ustępuje po zwiększeniu dawki, szczególnie u pacjentów dotychczas leczonych dużymi dawkami. Konieczne może być zmniejszenie dawki lub zmiana na inny opioid. Pacjentom, którzy mają być poddani chordotomii lub innemu zabiegowi zniesienia czucia bólu, nie należy podawać preparatu na 12 h przed zabiegiem. Nie zaleca się podawania leku w okresie okołooperacyjnym ani w ciągu 24 h po przeprowadzeniu zabiegu operacyjnego. Tabletki o zmodyf. uwalnianiu należy połykać w całości, nie łamać, nie żuć ani nie kruszyć - podanie przełamanej, rozgryzionej lub pokruszonej tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu powoduje szybkie uwolnienie i wchłonięcie potencjalnie śmiertelnej dawki morfiny. Morfina działa zapierająco - z chwilą rozpoczęcia leczenia należy jednocześnie prowadzić profilaktykę zaparć. Tabl. w dawkach 10 mg, 30 mg, i 60 mg zawierają laktozę - nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Tabl. w dawkach 30 mg oraz 60 mg zawierają żółcień pomarańczową, która może wywoływać reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Bardzo często: nudności, zaparcia. Często: zmiany poziomu aktywności (zazwyczaj obniżenie, ale też podwyższony poziom aktywności), bezsenność, zmiany funkcji poznawczych i sensorycznych (np. zaburzenia percepcji, splątanie), ból i zawroty głowy, mimowolne skurcze mięśni, senność, bóle brzucha, jadłowstręt, suchość w jamie ustnej, wymioty (szczególnie na początku leczenia), utrata apetytu, nadmierne pocenie się, wysypka, zaburzenia w oddawaniu moczu, stany osłabienia, świąd. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, stany pobudzenia, euforia, halucynacje, zmienność nastroju, napady drgawkowe, wzmożone napięcie, parestezje, omdlenie, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zaczerwienienie na twarzy, istotne klinicznie obniżenie lub podwyższenie ciśnienia tętniczego, obrzęk płuc pochodzenia niesercowego, depresja ośrodka oddechowego, skurcz oskrzeli, niedrożność jelit, zaburzenia smaku, niestrawność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, pokrzywka, zatrzymanie moczu, obrzęk obwodowy (przemijający po zakończeniu stosowania morfiny), tachykardia. Rzadko: zwiększenie stężenia enzymów trzustkowych lub zapalenie trzustki, kolka nerkowa. Bardzo rzadko: uzależnienie od leku, obniżone libido, drżenie, przeczulica lub allodynia, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie i oczopląs, duszność, inne wysypki, takie jak osutka, skurcze mięśni, sztywność mięśni, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu ADH (zespół SIADH; objaw prowadzący: hiponatremia). Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia myślenia, dysforia, zwężenie źrenic, zmniejszony odruch kaszlu, kolka żółciowa, brak miesiączki, obniżone libido, zaburzenia erekcji, tolerancja na lek, zespół odstawienia leku, zmiany w uzębieniu (dokładny związek z leczeniem morfiną nie został ustalony). Ponadto mogą wystąpić: kołatanie serca, zmniejszenie częstości tętna i niewydolność serca.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży, chyba że w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Siarczan morfiny przenika przez łożysko, hamuje czynność skurczową macicy. U noworodków, których matki otrzymywały przez dłuższy okres ciąży opioidowe środki przeciwbólowe mogą wystąpić objawy zespołu odstawienia. Morfina może wydłużać lub skracać czas trwania porodu. Noworodki, których matki otrzymywały opioidowe środki przeciwbólowe podczas porodu należy monitorować w kierunku objawów depresji ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia i jeśli to konieczne, należy zastosować właściwy lek będący antagonistą opioidowym. Morfina wydzielana jest do mleka, gdzie osiąga stężenia wyższe niż w osoczu krwi matki - nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku. Ze względu na właściwości mutagenne, morfinę należy podawać kobietom i mężczyznom w wieku rozrodczym jedynie w przypadku, jeśli stosują oni skuteczną antykoncepcję.

Uwagi

Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec wystąpieniu zespołu odstawienia. Lek obniża sprawność psychomotoryczną. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych pacjentów z ustabilizowanym bólem, decyzje o możliwości prowadzenia pojazdów należy podjąć w porozumieniu z lekarzem.

Interakcje

U pacjentów jednocześnie przyjmujących leki hamujące czynność o.u.n., w tym leki uspokajające lub nasenne, środki znieczulenia ogólnego, pochodne fenotiazyny. leki przeciwlękowe, gabapentyna, leki miorelaksujące, przeciwnadciśnieniowe, morfina nasila ich działanie; jednoczesne stosowanie może powodować  wystąpienie: depresji ośrodka oddechowego, niedociśnienia tętniczego, nadmiernego uspokojenia lub nawet śpiączki. Leki o działaniu przeciwcholinergicznym (np. leki przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne, leki przeciw chorobie Parkinsona) mogą nasilać niepożądane, przeciwcholinergiczne działanie opioidów (np. zaparcia, suchość w jamie ustnej lub zaburzenia w oddawaniu moczu). Alkohol może wzmacniać działanie farmakodynamiczne leku - należy unikać jednoczesnego przyjmowania. Nie należy stosować morfiny jednocześnie lub w ciągu 2 tyg. po zakończeniu leczenia inhibitorami MAO. Cymetydyna hamuje metabolizm siarczanu morfiny. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny może powodować zmniejszenie stężenia morfiny w surowicy. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu agonistyczno-antagonistycznym w stosunku do receptora opioidowego (pentazocyna, nalbufina, butorfanol, buprenorfina) może powodować wystąpienie objawów odstawienia. Środki działające wybiórczo antagonistycznie na receptory opioidowe (np. nalokson) usuwają działanie morfiny. Rytonawir indukuje enzymy metabolizujące siarczan morfiny i może powodować obniżenie jego stężenia w surowicy.

Preparat zawiera substancję Morphine sulphate.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg lub 200 mg siarczanu morfiny. 1 tabl. 10 mg zawiera 90 mg laktozy; 1 tabl. 30 mg zawiera 70 mg laktozy; 1 tabl. 60 mg zawiera 40 mg laktozy. Tabl. 30 mg i tabl. 60 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110).

1 tabl. zawiera 10 mg, 30 mg, 60 mg lub 100 mg siarczanu morfiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg siarczanu morfiny. Lek zawiera laktozę; ponadto tabl. 20 mg zawierają żółcień pomarańczową.

1 amp. (1 ml) zawiera 10 mg lub 20 mg siarczanu morfiny. Lek zawiera pirosiarczyn sodu(E 223) oraz sód.

1 ml zawiera 1 mg siarczanu morfiny. Lek zawiera 0,154 mmol (3,54 mg) sodu w 1 ml roztworu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.