Morfeo

1 kaps. zawiera 10 mg zaleplonu. Kapsułki zawierają laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Morfeo 20 szt., kaps. 15,49zł 2017-10-31

Działanie

Lek nasenny z grupy pyrazolopirymidyny, strukturalnie odmienny od benzodiazepin i innych leków nasennych. Wiąże się selektywnie z receptorem benzodiazepinowym typu I. Zaleplon stosowany w dawce 10 mg w badaniach chorych w sile wieku leczonych ambulatoryjnie zmniejszał latencję snu w okresie do 4 tyg. Po podaniu doustnym zaleplon wchłania się szybko i prawie całkowicie (co najmniej 71%). Cmax osiąga po ok. 1 h. Biodostępność wynosi około 30%. Wiąże się z białkami osocza ok. 65%. Jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie. Zaleplon jest wydalany w postaci nieaktywnych metabolitów, głównie w moczu (71%) i z kałem (17%).T0,5 wynosi ok. 1 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka wynosi 10 mg. Leczenie powinno trwać tak krótko jak to możliwe, maksymalnie 2 tyg. Lek należy przyjmować bezpośrednio przed położeniem się do łóżka lub po położeniu się do łóżka, jeśli pacjent ma trudności z zaśnięciem. Nie należy stosować dawki dobowej większej niż 10 mg. Nie podawać drugiej dawki leku tej samej nocy. U pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością wątroby oraz u osób w podeszłym wieku zaleca się stosowanie dawki 5 mg. Nie należy stosować leku w czasie lub bezpośrednio po posiłku.

Wskazania

Leczenie pacjentów z bezsennością, mających trudności z zasypianiem. Lek zalecany jest tylko w przypadku ciężkich zaburzeń, uniemożliwiających prowadzenie normalnego trybu życia lub będących przyczyną poważnego dyskomfortu dla chorego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na zaleplon lub inny składnik preparatu. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Zespół bezdechu sennego. Miastenia. Ciężka niewydolność oddechowa. Dzieci (w wieku poniżej 18 lat).

Środki ostrożności

Benzodiazepiny i leki o podobnym do nich działaniu nie powinny być stosowane w monoterapii depresji lub lęku związanego z depresją (u takich pacjentów mogą nasilać się skłonności samobójcze). Ze względu na zwiększone ryzyko celowego przedawkowania u osób z depresją, ilość przepisywanego leku, należy ograniczyć do niezbędnego minimum. Zaleca się przerwanie stosowania zaleplonu u pacjentów, którzy doświadczyli prowadzenia pojazdów w półśnie. Opisywano również inne złożone zachowania w stanie niepełnej świadomości (np. przygotowywanie i spożywanie posiłków, prowadzenie rozmów telefonicznych, współżycie płciowe). Nie należy podejmować prób ponownego leczenia u pacjentów, u których po terapii zaleplonem wystąpił obrzęk naczynioruchowy. Jeśli pacjent budzi się przedwcześnie, należy rozważyć alternatywne leczenie. W przypadku wielokrotnego stosowania przez kilka tygodni może nastąpić zmniejszenie skuteczności działania nasennego. Stosowanie benzodiazepin i leków o podobnych mechanizmach działania jak benzodiazepiny może prowadzić do wytworzenia uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko rozwoju uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem stosowania oraz jest większe u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono nadużywanie alkoholu i leków. W przypadku rozwinięcia się uzależnienia fizycznego nagłemu odstawieniu leku towarzyszą objawy odstawienia. Mogą być to bóle głowy, bóle mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: poczucie nierealności, depersonalizacja, nadwrażliwość na dźwięki, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwości na światło, hałas i dotyk, omamy lub napady padaczkowe. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki uzależnienia spowodowanego zaleplonem, podawanym przeważnie w połączeniu z innymi lekami psychotropowymi. Po odstawieniu preparatu może wystąpić w nasilonej formie przemijający zespół objawów, które były przyczyną rozpoczęcia leczenia benzodiazepiną lub jej pochodnymi. Mogą wystąpić inne reakcje obejmujące zmiany nastroju, lęk lub zaburzenia snu i niepokój. Po przyjęciu benzodiazepin lub leków o działaniu podobnym do działania benzodiazepin mogą wystąpić reakcje psychiczne i paradoksalne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. W razie wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie. Benzodiazepiny i leki o działaniu do nich podobnym powinny być stosowane z najwyższą ostrożnością u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu lub leków w wywiadzie. Ostrożnie stosować u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową. Benzodiazepiny i leki o działaniu podobnym do działania benzodiazepin nie są zalecane do leczenia podstawowego psychozy. Preparat zawiera laktozę jednowodną, dlatego pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować leku.

Niepożądane działanie

Często: amnezja, parestezje, senność, bolesne miesiączkowanie. Niezbyt często: bezład lub brak koordynacji ruchów, zawroty głowy, zmniejszona koncentracja, omamy węchowe, zaburzenia mowy (dyzartria, mowa zamazana), niedoczulica, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, przeczulica słuchowa, nudności, nadwrażliwość na światło, jadłowstręt, astenia, złe samopoczucie, depersonalizacja, omamy, depresja, splątanie, apatia. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, hepatotoksyczność (opisywana głównie jako podwyższona aktywność aminotransferaz), somnambulizm. Podczas stosowania leku w zaleconych dawkach terapeutycznych wystąpić może amnezja następcza, a ryzyko jej wystąpienia zwiększa się po większych dawkach. Podczas stosowania benzodiazepin lub leków o działaniu do nich podobnym mogą wystąpić następujące objawy: niepokój, pobudzenie, drażliwość, obniżone hamowanie, agresywność, brak zdolności logicznego myślenia, urojenia, wybuchy gniewu, koszmary senne, depersonalizacja, omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie, ekstrawersja pozostająca w niezgodności z charakterem osoby i inne niepożądane reakcje behawioralne. Występowanie opisanych objawów jest bardziej prawdopodobne u osób w podeszłym wieku. Stosowanie preparatu prowadzić może do wystąpienia uzależnienia fizycznego (przerwanie leczenia może spowodować objawy zespołu abstynencji lub efekty z odbicia) i psychicznego. Odnotowano przypadki nadużywania benzodiazepin i leków o podobnym działaniu. Podczas stosowania benzodiazepin lub leków podobnych do działania benzodiazepin mogą ujawnić się istniejące u pacjenta zaburzenia depresyjne.

Ciąża i laktacja

Stosowanie preparatu w czasie ciąży nie jest zalecane. Stosowanie zaleplonu w dużych dawkach w końcowej fazie ciąży lub podczas porodu może powodować wystąpienie u noworodka hipotermii, hipotonii i umiarkowanej depresji oddechowej. U niemowląt, których matki będąc w zaawansowanej ciąży przyjmowały długotrwale benzodiazepiny i leki o podobnych mechanizmach działania, może rozwinąć się uzależnienie fizyczne, istnieje ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych w okresie pourodzeniowym. Ponieważ zaleplon jest wydzielany do mleka, preparat nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Preparat wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; w celu zmniejszenia ryzyka pacjent nie powinien podejmować czynności wymagających koordynacji psychomotorycznej przez co najmniej 4 h po przyjęciu preparatu.

Interakcje

Nie zaleca się podawania alkoholu równocześnie z zaleplonem - nasilenie działania uspokajającego i ograniczenie sprawności psychofizycznej. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami wpływającymi na o.u.n. (np. leki przeciwpsychotyczne, nasenne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpadaczkowe, znieczulające i leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym) nasila się działanie uspokajające. Cymetydyna zwiększa stężenie zaleplonu o 85%, hamując oksydazę aldehydową i CYP3A4 - należy zachować ostrożność stosując jednocześnie oba leki. Stosowanie zaleplonu równocześnie z 800 mg erytromycyny powoduje zwiększenie stężenia zaleplonu o 34% - należy wziąć pod uwagę możliwość nasilenia działania uspokajającego zaleplonu. Leki indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) stosowane razem z zaleplonem mogą zmniejszać jego stężenie. Zaleplon nie wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę digoksyny i warfaryny. Ibuprofen nie wykazuje interakcji z zaleplonem. Wenlafaksyna (postać o przedł. uwalnianiu w dawce 75 mg lub 150 mg na dobę) stosowana razem z 10 mg zaleplonu nie wpływa na procesy pamięciowe lub funkcje psychomotoryczne; nie odnotowano interakcji farmakokinetycznych pomiędzy tymi lekami.

Preparat zawiera substancję Zaleplon.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. zawiera 10 mg zaleplonu. Kapsułki zawierają laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.