Mirtagen

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 15 mg, 30 mg lub 45 mg mirtazapiny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Mirtagen 30 szt., tabl. uleg. rozpad. w j. ustnej 42,13zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwdepresyjny. Mirtazapina jest antagonistą presynaptycznych receptorów α2, zwiększającym neuroprzekaźnictwo noradrenergiczne i serotoninergiczne w o.u.n. W nasilaniu neurotransmisji serotoninergicznej uczestniczą specyficznie receptory 5-HT1, gdyż receptory 5-HT2 i 5-HT3 są blokowane przez mirtazapinę. Oba enancjomery mirtazapiny są aktywne. Enancjomer S(+) blokuje receptory α2 i 5-HT2, enancjomer R(-) blokuje receptory 5-HT3. Antagonistyczne działanie mirtazapiny na receptory H1 odpowiada za jej właściwości sedatywne. Aktywność antycholinergiczna mirtazapiny jest znikoma, a w dawkach terapeutycznych lek nie ma wpływu na układ krążenia. Po podaniu doustnym lek jest dobrze i szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego (biodostępność wynosi około 50%) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h. Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę mirtazapiny. Średni T0,5 wynosi 20-40 h; sporadycznie opisywano dłuższe okresy półtrwania - do 65 h, a u młodych mężczyzn były one krótsze. Biotransformacja odbywa się głównie na drodze demetylacji i oksydacji, a następnie koniugacji. Biorą w niej udział enzymy cytochromu P450: CYP2D6, CYP1A2, CYP3A4. Lek wydalany jest z moczem i kałem. Klirens mirtazapiny może być zmniejszony u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 15-30 mg. Skuteczna dawka dobowa wynosi 15-45 mg. Lek należy przyjmować w pojedynczej dawce dobowej, wieczorem tuż przed snem lub w dawkach podzielonych równomiernie w ciągu doby (rano i wieczorem). Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby mogą wymagać zmniejszenia zalecanych dawek leku. Leczenie należy kontynuować przez 4-6 mies. - do całkowitego ustąpienia objawów. Działanie leku występuje zazwyczaj po 1-2 tyg. stosowania. Leczenie odpowiednią dawką powinno zapewnić korzystną odpowiedź w ciągu 2-4 tyg. Jeśli odpowiedź jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej. W przypadku braku odpowiedzi w ciągu kolejnych 2-4 tyg. należy stopniowo przerwać leczenie.Tabletka szybko rozpada się w ustach, należy popić ją wodą.

Wskazania

Epizod dużej depresji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na mirtazapinę lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności

Ze względu na zwiększone ryzyko myśli i prób samobójczych oraz samouszkodzeń należy uważnie monitorować pacjentów do uzyskania istotnej remisji objawów depresji i przepisywać im w tym okresie ograniczoną ilość tabletek preparatu. Szczególnie uważnie należy monitorować pacjentów z próbami i myślami samobójczymi w wywiadzie, ze znacznymi skłonnościami samobójczymi przed rozpoczęciem leczenia oraz młodych dorosłych. Lek należy stosować z ostrożnością i należy prowadzić uważną obserwację pacjentów z: padaczką i organicznym uszkodzeniem mózgu (u pacjentów z drgawkami w wywiadzie mirtazapinę należy wprowadzać ostrożnie, leczenie należy przerwać, jeśli u pacjenta wystąpią drgawki lub zwiększy się częstość występowania drgawek); niewydolnością wątroby lub nerek; chorobami serca (np. zaburzenie przewodzenia, dławica piersiowa, niedawno przebyty zawał serca); niskim ciśnieniem tętniczym. Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpi żółtaczka. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego lub niedrożnością jelita i zaburzeniami mikcji (np. rozrost gruczołu krokowego); jaskrą z wąskim kątem przesączania i zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym; cukrzycą (leki przeciwdepresyjne mogą zaburzać kontrolę glikemii - może zaistnieć potrzeba modyfikacji dawkowania insulin i (lub) doustnych leków hipoglikemizujących. Podczas stosowania preparatów przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią lub innymi zaburzeniami psychotycznymi może dojść do zaostrzenia objawów psychotycznych. W czasie leczenia fazy depresyjnej w psychozie maniakalno-depresyjnej, może ona przejść w fazę maniakalną. Pacjenci z manią lub hipomanią w wywiadzie powinni być starannie obserwowani. U pacjenta wchodzącego w fazę manii preparat należy odstawić. Ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku. Leku nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W toku badań klinicznych zachowania samobójcze oraz wrogość (agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu) obserwowano częściej u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż w grupie otrzymującej placebo. Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów samobójczych. Brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Preparat zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny - może być szkodliwy dla chorych na fenyloketonurię.

Niepożądane działanie

Często: zwiększenie apetytu i zwiększenie masy ciała, senność - która może prowadzić do pogorszenia koncentracji (występująca zwykle w kilku pierwszych tygodniach leczenia), ból i zawroty głowy, uogólnione lub miejscowe obrzęki. Niezbyt często: nudności. Rzadko: hamowanie czynności szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia), eozynofilia, hiponatremia (głównie u osób w podeszłym wieku), koszmary senne/malownicze sny, mania, pobudzenie, splątanie, halucynacje, lęk, bezsenność, niepokój psychoruchowy (w tym akatyzja, hiperkinezy), drgawki (napady padaczkowe), drżenie, mioklonie, parestezje, zespół niespokojnych nóg, omdlenie, niedociśnienie ortostatyczne, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, wymioty, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, wyprysk, bóle stawów, bóle mięśni, zmęczenie. Bardzo rzadko: zespół serotoninowy, parestezje w okolicy ust, niedoczulica w okolicy ust, obrzęk ust. Nagłe przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może czasami powodować objawy związane z odstawieniem (ból i zawroty głowy, pobudzenie, niepokój, nudności).

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować preparatu w ciąży, chyba że jest to wyraźnie wskazane i po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Lek należy odstawiać stopniowo w celu uniknięcia objawów odstawienia leku. Mirtazapina może umiarkowanie zaburzać koncentrację i czujność - należy unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn w trakcie terapii. Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu.

Interakcje

Mirtazapiny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO lub w ciągu 2 tyg. po zaprzestaniu terapii inhibitorami MAO. Mirtazapina może powodować zwiększenie działania sedatywnego benzodiazepin i innych leków uspokajających - należy zachować ostrożność zapisując te leki jednocześnie z mirtazapiną. Mirtazapina może nasilać działanie hamujące alkoholu na o.u.n. W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych (np. SSRI lub wenlafaksyna) z mirtazapiną istnieje ryzyko wystąpienia interakcji, która może prowadzić do zespołu serotoninowego; w przypadku, gdy taka terapia jest konieczna, należy ostrożnie dokonywać zmian w dawkowaniu i dokładnie obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów rozpoczynającej się nadmiernej stymulacji serotoninergicznej. Mirtazapina w dawce 30 mg raz na dobę powodowała niewielkie, ale istotne statystycznie zwiększenie wartości INR u osób leczonych warfaryną, nie można wykluczyć silniejszego działania po stosowaniu większych dawek leku - zaleca się kontrolowanie wartości INR w przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny i mirtazapiny. Mirtazapina jest w znacznym stopniu metabolizowana z udziałem CYP2D6 i CYP3A4, a w mniejszym stopniu z udziałem CYP1A2. Nie wykazano wpływu inhibitora CYP2D6 (paroksetyny) na farmakokinetykę mirtazapiny w stanie stacjonarnym. Jednoczesne stosowanie silnego inhibitora CYP3A4 - ketokonazolu, powodowało zwiększenie maksymalnego stężenia mirtazapiny w osoczu (o 40%) oraz zwiększenie AUC mirtazapiny (o 50%). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania mirtazapiny i silnych inhibitorów CYP3A4, inhibitorów proteazy HIV, azolowych leków przeciwgrzybiczych, erytromycyny lub nefazodonu. Karbamazepina i fenytoina (induktory CYP3A4), zwiększają klirens mirtazapiny około dwukrotnie, powodując zmniejszenie stężenia mirtazapiny w osoczu o 45-60%. Należy odpowiednio zmodyfikować dawkę mirtazapiny w przypadku dołączania lub odstawiania induktorów metabolizmu wątrobowego (np. karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina). W przypadku jednoczesnego stosowania z cymetydyną, biodostępność mirtazapiny może zwiększyć się o ponad 50% - dawki mirtazapiny mogą wymagać zmniejszenia podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną, lub zwiększenia po odstawieniu cymetydyny.

Preparat zawiera substancję Mirtazapine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 15 mg, 30 mg lub 45 mg mirtazapiny.

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 30 mg lub 45 mg mirtazapiny. Preparat zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 30 mg lub 45 mg mirtazapiny półwodnej; tabl. powl. zawierają laktozę. 1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (Q-Tab) zawiera 15 mg, 30 mg lub 45 mg mirtazapiny; tabl. Q-Tab zawierają laktozę, sorbitol i aspartam.

1 tabl. ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 15 mg, 30 mg lub 45 mg mirtazapiny. Preparat zawiera aspartam.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.