Mirapexin™

1 tabl. zawiera 0,25 mg jednowodnego dwuchlorowodorku pramipeksolu, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Mirapexin™ 30 szt., tabl. 125,76zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwparkinsonowski, agonista dopaminy. Wiąże się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną istotną aktywność. Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona przez pobudzanie receptorów dopaminy w ciele prążkowanym. Mechanizm działania pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg jest nieznany. Dowody neurofarmakologiczne wskazują na istotną rolę układu dopaminergicznego. Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a Cmax w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. h. Stopień wiązania z białkami osocza jest bardzo mały (0,5 zmienia się od 8 h u osób młodych do 12 h u osób w wieku podeszłym.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Choroba Parkinsona. Dawkę dobową podaje się w 3 równo podzielonych dawkach. Leczenie początkowe. Należy rozpocząć leczenie od dawki 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę, następnie dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni do osiągnięcia największej skuteczności leczenia u pacjentów, u których nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych przekraczających próg tolerancji. Schemat zwiększania dawki leku w pierwszych 3 tyg leczenia: 1. tydz - 3 x 0,088 mg zasady (3 x 0,125 mg soli) co odpowiada dawce dobowej  0,264 mg zasady (0,375 mg soli); 2. tydz. - 3 x 0,18 mg zasady (3 x 0,25 mg soli) co odpowiada dawce dobowej  0,54 mg zasady (0,75 mg soli); 3. tydz. - 3 x 0,35 mg zasady (3 x 0,5 mg soli) co odpowiada dawce dobowej  1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę. Leczenie podtrzymujące. Dawka indywidualna powinna mieścić się w przedziale od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych. W zaawansowanej chorobie Parkinsona, pramipeksol w dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę może być odpowiedni dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego pramipeksolem, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta. Przerwanie leczenia. Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do pojawienia się złośliwego zespołu neuroleptycznego. Dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek aleca się następujący schemat dawkowania w celu rozpoczęcia leczenia: pacjenci z CCr większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszenia dawki dobowej, ani częstości dawkowania; u pacjentów z CCr 20-50 ml/min a 50 ml/min, początkowa dawka dobowa powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) 2 razy na dobę (0,176 mg zasady/0,25 mg soli na dobę), nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,57 mg zasady (2,25 mg soli); u pacjentów z CCr mniejszym niż 20 ml/min, dawka dobowa powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę, nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu w czasie leczenia podtrzymującego, należy zmniejszyć dawkę dobową o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny, tzn. jeśli CCr zmniejsza się o 30%, to należy zmniejszyć dawkę dobową leku o 30%. Dawka dobowa może być podawana w 2 dawkach podzielonych, jeśli wartość CCr wynosi 20-50 ml/min oraz w pojedynczej dawce, jeśli wartość CCr jest mniejsza niż 20 ml/min. U pacjentów z niewydolnością wątroby prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania. Nie ustalono profilu bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Nie ma uzasadnienia dla użycia leku w chorobie Parkinsona u dzieci i młodzieży. Zespół niespokojnych nóg. Zalecana dawka początkowa wynosi 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) raz na dobę 2-3 h przed snem. U pacjentów, którzy wymagają dodatkowego złagodzenia objawów, dawkę można zwiększać co 4-7 dni, maksymalnie do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę. Po 3 mies. leczenia należy ocenić odpowiedź kliniczną i rozważyć konieczność dalszego leczenia. Zakończenie leczenia. Lek można odstawić bez stopniowego zmniejszania dawki. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z CCr powyżej 20 ml/min zmniejszenie dawki nie jest konieczne. Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów hemodializowanych lub pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma potrzeby dostosowania dawki. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, stosowanie leku nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette'a ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka. Sposób podawania. Tabletki należy połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.

Wskazania

Leczenie objawów idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych, w monoterapii (bez lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko "on-off"). Objawowe leczenie umiarkowanego do ciężkiego zespołu niespokojnych nóg u dorosłych - w dawkach do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych). W zaawansowanej chorobie Parkinsona, w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy w czasie początkowego zwiększania dawki pramipeksolu - w takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy. W przypadku wystąpienia senności i epizodów nagłego zasypiania należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a także należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem. Ze względu na możliwe działanie addycyjne, należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne leki uspokajające lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem. Należy regularnie monitorować pacjentów pod względem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów (w tym patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, wzrost popędu płciowego, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne). Należy wziąć pod uwagę stopniowe zmniejszanie dawki w przypadku rozwoju takich objawów. Pacjentów należy systematycznie monitorować celem wykrycia rozwijającego się stanu pobudzenia maniakalnego i majaczenia. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie leku. Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi mogą być leczeni agonistami dopaminy wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania leków przeciwpsychotycznych z pramipeksolem. Zalecana jest kontrola okulistyczna w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia. W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko występowania hipotonii ortostatycznej. Przypadki opisane w fachowej literaturze sugerują, że stosowanie leków dopaminergicznych w leczeniu zespołu niespokojnych nóg może spowodować zwiększenie zaburzeń polegające na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet po południu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. W badaniu klinicznym nie wykazano istotnych różnic w długości czasu do wystąpienia nasilenia objawów pomiędzy grupą przyjmującą pramipeksol a grupą placebo.

Niepożądane działanie

Choroba Parkinsona. Bardzo często: zawroty głowy, dyskinezy, senność, nudności. Często: koszmary senne, objawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne, splątanie, halucynacje, bezsenność, ból głowy, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie, niewyraźne widzenie oraz pogorszenie ostrości wzroku), niedociśnienie, zaparcia, wymioty, zmęczenie, obrzęk obwodowy, zmniejszenie masy ciała (w tym zmniejszenie apetytu). Niezbyt często: zapalenie płuc, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niepohamowany apetyt, kompulsywne zakupy, urojenia, żarłoczność, hiperseksualność, zaburzenia libido, paranoja, patologiczne uzależnienie od hazardu, niepokój ruchowy, majaczenie, amnezja, hiperkineza, epizody nagłego zasypiania, omdlenia, niewydolność serca, duszność, czkawka, nadwrażliwość, świąd, wysypka, zwiększenie masy ciała. Rzadko: stan pobudzenia maniakalnego. Nagłe przerwanie leczenia może doprowadzić do pojawienia się złośliwego zespołu neuroleptycznego. Zespół niespokojnych nóg. Bardzo często: nudności. Często: koszmary senne, bezsenność, zawroty głowy, ból głowy, senność, zaparcia, wymioty, zmęczenie. Niezbyt często: zapalenie płuc, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, objawy behawioralne w postaci zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne (takie jak niepohamowany apetyt, kompulsywne zakupy, hiperseksualność oraz patologiczne uzależnienie od hazardu), splątanie, urojenia, halucynacje, żarłoczność, zaburzenia libido, paranoja, niepokój ruchowy, stan pobudzenia maniakalnego, majaczenie, amnezja, dyskineza, hiperkineza, epizody nagłego zasypiania, omdlenia, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie, niewyraźne widzenie oraz pogorszenie ostrości wzroku), niewydolność serca, niedociśnienie, duszność, czkawka, nadwrażliwość, świąd, wysypka, obrzęk obwodowy, zmniejszenie masy ciała (w tym zmniejszenie apetytu), zwiększenie masy ciała.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w okresie ciąży o ile nie jest zdecydowanie konieczne, tzn. jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ponieważ leczenie pramipekosolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. W przypadku jeżeli jego stosowanie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.

Uwagi

Lek może w znacznym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić omamy oraz senność. Pacjentów należy o tym poinformować i przestrzec, aby zachowywali czujność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w czasie leczenia preparatem. Pacjenci, u których stwierdzono występowanie senności i (lub) przypadków nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią.

Interakcje

Wystąpienie interakcji z innymi lekami wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminowanymi na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą. Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o ok. 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych. W związku z tym, leki, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna, amantadyna, meksyletyna, zydowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipeksolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy pramipeksol podawany jest jednocześnie z tymi lekami. W czasie podawania pramipeksolu w skojarzeniu z lewodopą, zaleca się, aby dawka lewodopy została zmniejszona, a dawki innych leków przeciw parkinsonizmowi były utrzymywane na stałym poziomie, przy jednoczesnym zwiększaniu dawki pramipeksolu. Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne leki o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem. Należy unikać jednoczesnego podawania leków przeciwpsychotycznych z pramipeksolem, np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.

Preparat zawiera substancję Pramipexole.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 0,088 mg, 0,18 mg, 0,35 mg lub 0,7 mg pramipeksolu.

1 tabl. zawiera 0,26 mg, 0,52 mg, 1,05 mg, 1,57 mg lub 2,1 mg pramipeksolu (odpowiednio 0,375 mg, 0,75 mg, 1,5 mg, 2,25 mg i 3 mg jednowodnego dwuchlorowodorku pramipeksolu).

1 tabl. zawiera 0,25 mg jednowodnego dwuchlorowodorku pramipeksolu, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.