Minirin®

1 ml roztworu zawiera 4 µg octanu desmopresyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Minirin® 10 amp. 1 ml, roztw. do wstrz. 447,40 zł 2017-10-31

Działanie

Syntetyczny analog wazopresyny. Desmopresyna nie zawiera oksytocyny i innych białek balastowych - zanieczyszczeń występujących przy otrzymywaniu naturalnej wazopresyny. Wykazuje znacznie silniejsze i dłuższe działanie antydiuretyczne oraz minimalne (100 razy słabsze od wazopresyny) działanie naczynioskurczowe. Desmopresyna w dawce 0,3 µg/kg m.c. podawana dożylnie powoduje 2-4-krotne zwiększenie aktywności czynnika krzepnięcia VIII (VIII C), w mniejszym stopniu zwiększenie stężenia antygenu czynnika von Willebranda (vWF-Ag) oraz uwalnianie tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA). W większych dawkach desmopresyna skraca lub normalizuje czas krzepnięcia u pacjentów z przedłużonym czasem krzepnięcia w przebiegu mocznicy, marskości wątroby, wrodzonego lub polekowego uszkodzenia płytek krwi oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia o nieznanej etiologii. Działanie hemostatyczne występuje w ciągu około 30 min po pierwszym podaniu dożylnym i utrzymuje się przez 8-12 h. Desmopresyna przenika do mleka matki.

Dawkowanie

Moczówka prosta ośrodkowa (dożylnie, we wlewie kroplowym ewentualnie domięśniowo lub podskórnie): dorośli 1-4 µg (0,25-1 ml) na dobę w 1-2 dawkach; dzieci powyżej 12 m.ż. 0,1-1,0 µg (0,025-0,25 ml) na dobę w 1-2 dawkach, dzieci do 12 m.ż.(dane dotyczące leczenia tej grupy wiekowej są ograniczone), zwykle zalecana dawka początkowa 0,05 µg (0,0125 ml), dalsze dawki zależą od wielkości diurezy i poziomu elektrolitów w surowicy krwi. Badanie zdolności zagęszczania moczu (domięśniowo lub podskórnie): dorośli 4 µg (1 ml) na dobę; dzieci powyżej 12 m.ż. 1-2 µg (0,25-0,5 ml) na dobę, dzieci do 12 m.ż. 0,4 µg (0,1 ml). Zapewnienie hemostazy (wlew dożylny): 0,3 µg/kg m.c. Preparat należy rozcieńczyć w 50-100 ml roztworu soli fizjologicznej i przetaczać w ciągu 15-30 min. Desmopresynę stosowaną w celu zapobiegania krwawieniom należy przetoczyć na 30 min. przed planowanym zabiegiem chirurgicznym; dawkę można powtórzyć jedno lub dwukrotnie w odstępie 6-12 h.

Wskazania

Moczówka prosta ośrodkowa. Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki. Zapewnienie hemostazy w przypadkach niewielkich zabiegów chirurgicznych oraz przed wykonaniem inwazyjnej diagnostyki u chorych z łagodną postacią hemofilii A i łagodną postacią choroby von Willebranda, u których uzyskano pozytywny efekt działania preparatu po dawce testowej. W wyjątkowych przypadkach preparat można stosować u chorych z umiarkowaną postacią choroby von Willebranda.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nawykowa lub psychogenna polidypsja, w wyniku której objętość produkowanego moczu przekracza 40 ml/kg m.c./dobę. Niewydolność układu krążenia lub inne choroby wymagające podawania diuretyków. Niestabilna choroba wieńcowa w wywiadzie. Hiponatremia. Pacjenci z chorobą von Willebranda typu II B.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów bardzo młodych, u osób w podeszłym wieku, w stanach przebiegających z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej oraz u pacjentów z ryzykiem wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Przy badaniu zdolności zagęszczania moczu przez nerki podaż płynów należy ograniczyć do najwyżej 0,5 litra w czasie od 1h przed podaniem preparatu do 8h po jego podaniu. Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki u dzieci w wieku do 12 m.ż. należy wykonać wyłącznie w szpitalu pod kontrolą. Dodatkowo, w odniesieniu wskazań związanych z zapewnieniem hemostazy: dla zapobieżenia przeładowaniu płynami szczegółowej kontroli należy poddać pacjentów wymagających leczenia środkami moczopędnymi. Specjalną uwagę należy zwracać na ryzyko nadmiernego zatrzymania wody w organizmie i hiponatremii. Podaż płynów należy ograniczyć do niezbędnego minimum i regularnie kontrolować masę ciała pacjenta. W przypadku stopniowego wzrostu masy ciała pacjenta, zmniejszenia stężenia sodu w surowicy krwi do wartości poniżej 130 mmol/l lub zmniejszenia osmolalności osocza do wartości poniżej 270 mOsm/kg masy ciała, należy drastycznie ograniczyć podaż płynów i przerwać podawanie produktu leczniczego. Minirin nie skraca wydłużonego czasu krwawienia u pacjentów z małopłytkowością. Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). W celu uniknięcia hiponatremii, szczególne środki ostrożności, w tym zwracanie bacznej uwagi na ograniczenie podaży płynów i częstsze oznaczanie stężenia sodu w surowicy, należy zachować w przypadku równoczesnego stosowania leków wywołujących zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, chlorpromazyna, karbamazepina oraz w przypadku równoczesnego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jeśli w trakcie leczenia dochodzi do wystąpienia ostrych schorzeń, należy ponownie rozważyć dalsze leczenie desmopresyną oraz dokładnie kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową, zwłaszcza w przypadku nadmiernego krwawienia.

Niepożądane działanie

Często (≥1/100, <1/10): nudności, ból brzucha; przy dużych dawkach przemijające zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi z tachykardią i zaczerwienieniem twarzy w czasie podawania preparatu; ból głowy, przy dużych dawkach uczucie zmęczenia. Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000): przy dużych dawkach zawroty głowy. Bardzo rzadko (<1/10 000): hiponatremia. Stosowanie desmopresyny bez równoczesnego ograniczenia podaży płynów może powodować retencję płynów, hiponatremię, a w poważniejszych przypadkach - drgawki. Po podaniu desmopresyny w iniekcjach bardzo rzadko obserwowano odczyn w miejscu wstrzyknięcia, skórne odczyny alergiczne oraz uogólnione reakcje alergiczne o dużym nasileniu (w tym anafilaksja).

Ciąża i laktacja

Brak istotnych danych dotyczących stosowania leku w ciąży. Z danych otrzymanych z ograniczonej liczby zastosowań leku w okresie ciąży u kobiet z moczówką prostą ośrodkową nie wynika szkodliwe działanie desmopresyny na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu. Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania leku kobietom w ciąży. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią (badania zawartości desmopresyny w mleku kobiet karmiących piersią leczonych desmopresyną w dużych dawkach - 300 µg donosowo, wykazały, że jej stężenie jest niewystarczjące do wywołania efektu antydiuretycznego u dzieci karmionych piersią).

Uwagi

W czasie podawania desmopresyny należy kontrolować ciśnienie krwi pacjenta oraz poziom czynnika VIII C. Podaż płynów należy ograniczyć do najwyżej 0,5 l w czasie 1 h przed podaniem leku do 8 h po jego podaniu.

Interakcje

Indometacyna nasila działanie antydiuretyczne desmopresyny, ale go nie przedłuża (prawdopodobnie nie ma to znaczenia klinicznego). Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, chlorpromazyna i karbamazepina nasilają działanie antydiuretyczne, zwiększając ryzyko nadmiernego zatrzymania wody w organizmie. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie lub hiponatremii.

Cena

Minirin®, cena 100% 447,40 zł

Preparat zawiera substancję Desmopressin acetate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 liofilizat doustny zawiera 25 µg lub 50 µg desmopresyny w postaci octanu.

1 liofilizat doustny zawiera 60 µg, 120 µg lub 240 µg desmopresyny w postaci octanu.

1 ml roztworu zawiera 0,1 mg octanu desmopresyny, co odpowiada 0,089 mg desmopresyny (oraz 0,1 mg chlorku benzalkoniowego).

1 ml roztworu zawiera 4 µg octanu desmopresyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 ml zawiera 4 mg fosforanu deksametazonu w postaci soli sodowej. Preparat zawiera siarczyn sodu.

1 ml zawiera 6,43 mg dipropionianu betametazonu (co odpowiada 5 mg betametazonu), 2,63 mg soli sodowej fosforanu betametazonu (co odpowiada 2 mg betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu w postaci octanu oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy. Lek zawiera alkohol benzylowy.

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 4,37 mg deksametazonu sodu fosforanu (co odpowiada 4 mg deksametazonu fosforanu). Preparat zawiera glikol propylenowy.

1 tabl. zawiera 20 mg lub 40 mg deksametazonu; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 25 mg lub 100 mg hydrokortyzonu w postaci soli sodowej bursztynianu.

1 ampułka (1 ml) zawiera 4 mg betametazonu (5,3 mg soli sodowej fosforanu betametazonu).

1 fiolka zawiera 40 mg, 125 mg, 250 mg, 500 mg lub 1 g metyloprednizolonu w postaci soli sodowej bursztynianu. Dawka 40 mg: proszek zawiera laktozę. Dawka 500 mg i 1000 mg: 1 ml rozpuszczalnika zawiera 9 mg alkoholu benzylowego.

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 75 µg, 88 µg, 100 µg, 112 µg, 125 µg, 137 µg, 150 µg, 175 µg lub 200 µg soli sodowej lewotyroksyny. Tabl. zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny. 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. somatropiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Hashimoto: przyczyny, objawy leczenie Choroba Hashimoto: przyczyny, objawy leczenie

Choroba Hashimoto (hashimoto, przewlekłe zapalenie tarczycy) jest trudna do zdiagnozowania, a jej leczenie polega na usuwaniu skutków, nie przyczyny schorzenia. Objawy choroby ...

więcej

Melatonina: rola w organizmie. Objawy niedoboru melatoniny Melatonina: rola w organizmie. Objawy niedoboru melatoniny

Melatonina to hormon, który produkuje szyszynka – wraz ze zmierzchem nakłania do snu, dlatego nazywana jest "hormonem nocy" lub "hormonem snu". Ma ...

więcej

Kalcytonina - budowa, wydzielanie, badanie, choroby

Kalcytonina to hormon produkowany przez komórki C tarczycy, który wpływa na gospodarkę wapniową organizmu, a dokładniej doprowadza do zmniejszenia stężenia wapnia we ...

więcej

Leczenie jodem radioaktywnym w chorobach tarczycy - na czym polega? Leczenie jodem radioaktywnym w chorobach tarczycy - na czym ...

Leczenie jodem radioaktywnym stosuje się w chorobach tarczycy, które powodują nadczynność tego narządu. Radioaktywny jod-131 jest alternatywą dla leczenia chirurgicznego, a jego ...

więcej

Endorfiny (hormony szczęścia) - budowa, wydzielanie, działanie Endorfiny (hormony szczęścia) - budowa, wydzielanie, działanie

Endorfiny są określane jako hormony szczęścia nie bez powodu - to właśnie dzięki nim możemy odczuwać przyjemność, a nawet euforię. Do tego ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.