Minesulin®

1 tabl. lub 1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu. Tabletki i proszek zawierają laktozę, ponadto proszek zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Minesulin® 30 saszetek, proszek do sporz. zaw. doustnej 17,60zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny o działaniu przeciwbólowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy, enzymu biorącego udział w syntezie prostaglandyn. Po podaniu doustnym nimesulid dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Cmax we krwi osiąga po upływie 2-3 h. W 97,5% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest głównie w wątrobie, przy wykorzystaniu licznych szlaków metabolicznych, włączając izoenzymy CYP2C9 cytochromu P-450. Głównym metabolitem jest pochodna parahydroksylowa, wykazująca również aktywność farmakologiczną. Metabolity wydalane są głównie z moczem (około 50% dawki), około 29% z kałem, a jedynie 1-3% nimesulidu wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 3,2-6 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, młodzież >12 lat: 100 mg 2 razy na dobę, po posiłkach. Nie ma konieczności modyfikowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min). Nimesulid należy stosować najkrócej, jak to tylko jest możliwe w danej sytuacji klinicznej. Najdłuższy czas nieprzerwanego stosowania leku wynosi 15 dni. Zawartość saszetki należy wsypać do 100 ml przegotowanej wody, wymieszać i wypić.

Wskazania

Leczenie ostrego bólu. Pierwotne bolesne miesiączkowanie. Nimesulid należy przepisywać wyłącznie jako leczenie drugiego rzutu. Decyzję o zastosowaniu nimesulidu należy podejmować na podstawie indywidualnej dla każdego pacjenta oceny całkowitego ryzyka.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na nimesulid lub pozostałe składniki preparatu. Reakcje nadwrażliwości w wywiadzie (np. skurcz oskrzeli, nieżyt nosa, pokrzywka) na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ. Objawy uszkodzenia wątroby wywołane wcześniejszym podaniem nimesulidu w wywiadzie. Jednoczesna ekspozycja na substancje o potencjalnym działaniu uszkadzającym wątrobę. Uzależnienie od alkoholu, leków lub substancji odurzających. Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, przebyte, nawracające epizody choroby wrzodowej lub krwawień z przewodu pokarmowego, krwawienie do o.u.n. w wywiadzie oraz inne czynne krwawienia i choroby przebiegające z krwawieniem. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby. Pacjenci z gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Dzieci poniżej 12 lat. III trymestr ciąży i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Przyjmowanie leku w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy czas konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów, u których w czasie podawania nimesulidu wystąpią objawy mogące świadczyć o uszkodzeniu wątroby lub u których stwierdzone zostaną nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, leczenie należy natychmiast przerwać. U takich pacjentów nie należy ponownie podawać nimesulidu w przyszłości. Uszkodzenie wątroby, w większości przypadków przemijające, opisywano nawet po krótkotrwałym podawaniu nimesulidu. Nie należy stosować jednocześnie innych leków przeciwbólowych. Krwawienie, owrzodzenie lub perforacja przewodu pokarmowego mogą wystąpić w każdym momencie leczenia z lub bez objawów ostrzegawczych lub zdarzeń dotyczących przewodu pokarmowego w wywiadzie. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, nimesulid należy bezzwłocznie odstawić. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami przewodu pokarmowego, w tym z chorobą wrzodową żołądka w wywiadzie, po przebytych krwawieniach z przewodu pokarmowego, z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub chorobą Leśniowskiego-Crohna. Krwawienie, owrzodzenie lub perforacja przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się śmiercią, raportowane są w przypadku wszystkich NLPZ. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy oraz perforacji zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawek NLPZ u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, zwłaszcza jeżeli było powikłane krwawieniem lub perforacją oraz u osób w podeszłym wieku. U takich osób leczenie należy rozpoczynać od najmniejszych skutecznych dawek. U tych pacjentów, a także u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania małych dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko powikłań dotyczących przewodu pokarmowego należy rozważyć jednoczesne podawanie leków o działaniu ochronnym na błonę śluzową żołądka (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej). Pacjenci, u których występują działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać lekarzowi wszystkie nieprawidłowe objawy brzuszne (szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego), zwłaszcza na początku leczenia. Należy zalecić ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego lub wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, w tym warfaryna, SSRI lub leki przeciwpłytkowe, w szczególności kwas acetylosalicylowy. Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie lub łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i z obrzękami należy odpowiednio kontrolować. Przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie długotrwale w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów (np. zawał serca lub udar). Dane te są niewystarczające, aby wykluczyć takie ryzyko w przypadku przyjmowania nimesulidu. Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgu powinni być leczeni nimesulidem bardzo rozważnie. Należy zachować ostrożność przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Największe ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych występuje na początku terapii, w większości przypadków w pierwszym miesiącu stosowania leku. Należy zaprzestać stosowania preparatu po wystąpieniu pierwszych objawów wysypki, uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej lub innych objawów nadwrażliwości. Jeżeli podczas stosowania nimesulidu wystąpią objawy grypopodobne i (lub) gorączka, lek należy odstawić. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub serca (może wystąpić pogorszenie czynności nerek). W przypadku pogorszenia czynności nerek leczenie należy bezzwłocznie przerwać. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku. Nimesulid może zaburzać czynność płytek krwi - należy zachować ostrożność podczas podawania go pacjentom ze skazą krwotoczną. Nimesulid nie może zastępować kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. Pacjenci z chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka występowania aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych podczas stosowania NLPZ. Tabletki i proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem laktazy typu Lapp. Ponadto proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera sacharozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy i niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często: zawroty głowy, nadciśnienie, duszność, zaparcie, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja dwunastnicy, owrzodzenie i perforacja żołądka, świąd, wysypka, obrzęki lub nasilenie obrzęków, zwiększona potliwość. Rzadko: niedokrwistość, eozynofilia; nadwrażliwość; hiperkaliemia; lęk, niepokój, koszmary senne, nieostre widzenie; tachykardia; krwawienia, zmiany ciśnienia tętniczego, uderzenia gorąca; rumień, zapalenie skóry; bolesne oddawanie moczu, krwiomocz, zatrzymanie moczu; złe samopoczucie, osłabienie. Bardzo rzadko: małopłytkowość, pancytopenia, plamica; anafilaksja; ból głowy, senność, encefalopatia (zespół Reya); zaburzenia widzenia; zawroty głowy; astma, skurcz oskrzeli, ból brzucha, niestrawność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, smoliste stolce; żółtaczka, cholestaza, zapalenie wątroby, piorunujące zapalenie wątroby (w tym przypadki śmiertelne); obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka; niewydolność nerek, skąpomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, nadmierne obniżenie temperatury ciała.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się podawania nimesulidu kobietom w I i II trymestrze ciąży. Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży i okresie karmienia piersią. Działanie hamujące na syntezę prostaglandyn może mieć negatywny wpływ na przebieg ciąży i (lub) rozwój embrionu lub płodu. Dane z badań farmakoepidemiologicznych sugerują zwiększone ryzyko poronienia i zaburzeń budowy serca oraz wytrzewienia wrodzonego po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Podczas III trymestru ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na działanie toksyczne na serce i płuca (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym) i zaburzenia czynności nerek oraz mogą narażać kobietę i płód na możliwość wydłużenia czasu krwawienia, działanie antyagregacyjne i hamowanie skurczów macicy, co może powodować opóźnianie lub przedłużanie porodu. Stosowanie nimesulidu może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub które są poddawane badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć zakończenie stosowania nimesulidu.

Uwagi

Pacjenci, u których w czasie przyjmowania preparatu występują zawroty głowy, zburzenia równowagi lub senność powinni unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Należy unikać jednoczesnego stosowania nimesulidu z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cykolooksygenazy-2. U pacjentów otrzymujących warfarynę lub inne leki przeciwzakrzepowe o podobnym działaniu lub kwas acetylosalicylowy w czasie leczenia nimesulidem zwiększa się ryzyko wystąpienia krwawień - połączenia takie nie są zalecane, a u chorych z zaburzeniami krzepnięcia - przeciwwskazane, jeśli takiego połączenia nie można uniknąć - należy monitorować parametry układu krzepnięcia. U pacjentów przyjmujących nimesulid i kortykosteroidy, zwiększa się ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienia z przewodu pokarmowego a u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki antyagregacyjne i SSRI nasila się ryzyko krwawienia z żołądka i (lub) dwunastnicy. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podawanie leków hamujących cyklooksygenazę i ACE inhibitorów lub antagonistów receptora angiotensyny II może doprowadzić do dodatkowego pogorszenia czynności nerek (łącznie z możliwością ostrej niewydolności nerek), która zwykle jest przemijająca. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów oraz kontrolować czynność nerek na początku jednoczesnego stosowania. Nimesulid powoduje przemijające osłabienie działania diuretycznego furosemidu, a także osłabia jego wpływ na wydalanie sodu oraz potasu (w mniejszym stopniu). Jednoczesne podawanie furosemidu i nimesulidu u pacjentów będących w grupie ryzyka wystąpienia niewydolności krążenia lub nerek wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Nimesulid zmniejsza wydalanie litu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia we krwi i wystąpienia objawów toksyczności – podczas jednoczesnego stosowania należy monitorować stężenie litu we krwi. Nimesulid może zwiększać stężenie we krwi leków będących substratami izoenzymu CYP2C9. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania nimesulidu w czasie krótszym niż 24 h przed lub po podaniu metotreksatu (możliwość zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi i nasilenia jego toksyczności). Nimesulid może nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny. Tolbutamid, kwas salicylowy oraz kwas walproinowy wypierają nimesulid z miejsc wiązania z białkami (interakcje te nie wykazywały znaczenia klinicznego). Nie stwierdzono istotnych interakcji nimesulidu z glibenklamidem, teofiliną, warfaryną, digoksyną, cymetydyną i środkami o działaniu zobojętniającym (m.in. połączenia wodorotlenku glinu i magnezu).

Preparat zawiera substancję Nimesulide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. lub 1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu. Tabletki i proszek zawierają laktozę, ponadto proszek zawiera sacharozę.

1 tabl. lub 1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu.

1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.